This 15 a digital copy of a book that was preserved for generations on library shelves before it was carefully scanned by Google as part of a project to make the world's books discoverable online.
It has survived long enough for the copyright to expire and the book to enter the public domain. A public domain book is one that was never subject to copyright or whose legal copyright term has expired. Whether a book is in the public domain may vary country to country. Public domain books are our gateways to the past, representing a wealth of history, culture and knowledge that's often difficult to discover.
Marks, notations and other marginalia present in the original volume will appear in this file - a reminder of this book's long journey from the publisher to a library and finally to you.
Usage guidelines
Google is proud to partner with libraries to digitize public domain materials and make them widely accessible. Public domain books belong to the public and we are merely their custodians. Nevertheless, this work 15 expensive, so in order to keep providing this resource, we have taken steps to prevent abuse by commercial parties, including placing technical restrictions on automated querying.
We also ask that you:
- Make non-commercial use of the files We designed Google Book Search for use by individuals, and we request that you use these files for personal, non-commercial purposes.
- Refrain from automated querying Do not send automated queries of any sort to Google's system: If you are conducting research on machine translation, optical character recognition or other areas where access to a large amount of text is helpful, please contact us. We encourage the use of public domain materials for these purposes and may be able to help.
* Maintain attribution The Google *watermark" you see on each file is essential for informing people about this project and helping them find additional materials through Google Book Search. Please do not remove it.
- Keep it legal Whatever your use, remember that you are responsible for ensuring that what you are doing is legal. Do not assume that just because we believe a book 15 in the public domain for users in the United States, that the work is also in the public domain for users in other countries. Whether a book is still in copyright varies from country to country, and we can't offer guidance on whether any specific use of any specific book is allowed. Please do not assume that a book's appearance in Google Book Search means it can be used in any manner anywhere in the world. Copyright infringement liability can be quite severe.
About Google Book Search
Google's mission is to organize the world's information and to make it universally accessible and useful. Google Book Search helps readers discover the world's books while helping authors and publishers reach new audiences. You can search through the full text of this book on the web
athttp://books.google.com/
᾿}}.111.1}11}}
3 T3 02267827 4
AC
vH eun Google -
PLATONIS
CUM SCHOLIIS A x Catan COLLECTUS: AD OPTIMORUM LIBRORUM FIDEM M.
bou ED ray
TOMUS III. Insunt; Gorgias, lon, Philebus, Menon.
LIPSIAE SUMTIBUS ET TYPIS CAROLI TAUCHNITIL “ 1820.
EDITIONVM QVATVOR DIALOGORVM
HOC VOL. COMPREHENSORVM ] ALIORVMOVE LIBELLORVM INDEX.
[Ease Gorgise et Euthydemi, a. Mart. Iose- pho Routhio curata, est Vol. Il, p. 5. s. accura- tius indicata, Adbhibuit codicem chartac, nec ad- . modum vetustum nec integrum bibl. Bodleia- uae, qui Gorgiam contmet, tum varias lecit. cod. Paris. (v. loc. antea lend.) cuius mazgini, prae- sertim ab initio usque ad medium Gorgiam scholia adscripta sunmt. Praeterea usas est plüribus Casau- boni et Waldgravii adnotatt. scriptis, — Habuit vexo etiaày apographum cod. Reg. Pari (im Catal. MDCCGXXH.), chartaocei, manu Angeli Vergici Cretensis Venet. a- 1555. exarati, quo continemtur Olympiodori Seholia a Gorgiam, Aleihiadem L, Phaeaonem et Philebum. Inde edidit (p. 561 — 567.) praefationem Scholiis Obympiodori in Gorgiam prsemusam, quam, quoniam longior est, neo inulta eximia continet, et a Findeisenio Hürstelioque repe tita est, nelui huie editioni adiici,
no τ. INDEX Pat
Platonis Gorgias graece, ad fidem codd. mss. Ángust et Meermann. versionisque Ficini re- censuit emendavit explicavit, indicemque verborum Lado copiosissimum adiecit Christi. Go-:
ofr. Findeisenius, À. A, M. Gothae et Amst, 1796.8. Lectiones duorum codd. cum eo commu- nicaverat 1, F. Fischerus, qui de eorum indole exposuerat im Notitia codd. Plat. editioni tertiae quatuor priorum Plat. Diall. praemissa p. 199. et 201. Meermannianus fuit cod. chartac. form. mai. circiter 14. saec. scriptus, praeter Gorgiam continens orat. Aristidis; Augustanus chart. saec, 14. aut 15. Gor-
iam et Phaedonem atque scholia in plures diall.
latt. habet, Absoluto suo labore editor accepit Rou- thii editionem , unde enotatam scripturae differentiam et codd. a R. adhibitorum lectionem subiici cditioni suae iussit, cui, mortuo interea Findeiscnio, praefatus n b. Io. Gettlob. Haasius, Medic. Prof. Ord,
ips. | Tieveros οργιὰς ἡ περι ρητορέκης. Platons Gor- gias oder von der Redekunst, worin Plato zeigt, dass Sokrates das Sittengesetz gegen die Volksführer bis zum Tode behauptet und geübt bat, mit einem Com- mentar nebst Ánhange , worin die Vorrede des Olym- piodorus zu den Scholien über dem Gorgias und die brauchbersten Anmerkungen aus Routh mitgetheilt sind; herausgegeben von Ludw. Hürstel d. Weltw. Doct. und ord. Lehrer am Kathar. zu Braun- schweig. Góttingen 1797. 8. Non erat, cur hanc editionem (nec ab Heindorfio memoratam) conferrem diligenter, in qua oratio Plat, e Stepli. edit. descripta, interpretum pleraeque adnotationes repetitae et au-
' etae nonnullis ab editore in usum inniorum lectorum
sunt, — ᾿ς . L, T. HeindorfiiEditiones Gorgiee cum aliis diall. duae memoratae sunt T. I. p. XV.
EDITIONV M. vu
Ionis una ad manus tuit editjo , sola varietate cod. Ven. memorabilis: Platonis Dialogus Io, sive ' de furore poétarum ad fidem codicis Venetiani vete- rumque editionum revocatus una cum Serrani inter- pretatione latina editus et animadversionibus illustra- tus aMarco Guiliemo Müller, ill. Gymnasii Altonani Subrect. Hamburgi (1792.) 8. Venetus co- dex olim Bessarionis fuit, n. CLXXXIX. saec. Xll. cireiter exaratus eumque cum ed. Steph. Mülleri gratia cohtulit Morellius, bibliothecae S. Marci praefectus eruditissimus et humanissimus. Adhibuit editor etiam . anglicam Sydenhamii versionem cum adnott. — W o 1- fii editio huius dial. promissa, de qua T. II. p. VIL I. 1, non prodiit, ^ Philebus. Platonis Dialogi duo, Phile- - bus et Symposium graece, ex recens. Henr. Stephani varietate lectionis animadversionibusque criticis illu- stratialo. Prid. Fischero, L. 1776. 8. Ueber das Wahre, Gute und Schóne; drey Dialogen des Plato. "Theaetetos, Philebos. Hippies d. gr. Insbe- sondere für iunge Theologen, nach einem berichtigten Texte übersetzt und mit Einleitungen, nebst erlüu- ternden Ánmerkungen, welche besonders die Sachen betreffen, versehen, von Fr. Hülsemann, D. d. Philos. u. Direct. d. Stadtsch. in Osterode am Harz. (Leipzig. 1807. Il. 8.) Erster Theil. "Theaete- 1os und (p. 209.) Philebos. Eaeditione me tum, quum Theaetetum tractarem, non usum esse, (v. T. I. . KVL) non magnopere dolui. Commentarins in Philebum legitur T. Il. p. 554. ss. unde, quorum ali- uis esset usus, excerpsi, et maxime, quae e Cel. d chünii Lectt. Platenic. part. II. — IV. attulit. Partem huius dialogi critice et subtiliter tractavit eruditiss, et amiciss. Ludov. Frid. Otto Baum- garten-Crusius (Prof, nunc Ienensis acad.) in Dissert. I. de Philebo Platonico ἵν. 1809. 4.
;
VIII ; INDEX EDITT.
De Menoni:s éditione tertia Biesteri dictum est T. I. p. XV. Prima prodierat Berol. 1780. secyn- da 1790. Plura sunt in tertia editione, Buttmanni in- primis ope, emendata. Neque tamen adhibita est edi- tio haec:
Platonis zlialogi IV., Meno, Alcibiades primus, Phaedo, Phaedrus, graece ad editionem Henrici Stephani expressi. Viennae typis I. Th. Nob. de Trattnern, :284. 8. Alterus subiunxit codd. Vindobb. lectiones varias et ad Menonem quidem e cod. bibl. Caes. Vindob. qui est inter codd. phi- losophh. graecos n. XXI. quam varietatem , quia liber rarior est, integram repetii, '
Praeterea scholia nova e cod. Clarkiano, quum nuper Gaisfordi Catalogus codd. Clark. (de quo T. Hl. p. X.) in manus meas venerit, et alia ex aliis codd. addidi Rbunkeniapis, ita tamen, ut quum in Clark. cod. copiosiora essent scholia in Gorgiam, in his non pauca parum utilia, seligerem probabiliora.
Nolui antem iis, quae Bróndtstedius e cod. Paris. in.
Bredowii Epistt. Paris. p. 149. s. et quae ex aliis codd. ill. Creuzerus in Lectt, Platt. subiunctis Plotino de pulcrit. p. 469. ss. attulerunt, scholiis in Gorgiam augeri hanc collectionem, Áb eodem quem postre- mum laudavi, Viro doct. etiam Scholia pauca nova ad Pbileb. et Ion. ibid. p. 532. et 554. prolata sunt.
ν 427. be GORGIAS. 1
ΓΟΡΠΙΊ7ΗΣ
JH ^ ΠΕΡῚ PHTOPIKH X ANACTPEIITIKOS.
T4 TOY 4I4A40T'0Y HPOSAR A, KAAAIKAHZ, SENE ΤΗΣ, XAIPEOA1N,
POPI'IA4Z, ΠΗ ΛΟ 4.
ἢ Πολέμου xai μάχης φασὶ Ζϑῆναι , €. des οὕτω μεταλαγχάνειν. 242. ᾿Αλλ ἡ, τὸ AtyÓutvo», κατόπιν ἑορτῆς ἥκομεν καὶ ὑστεροῦμεν; KAA. Καὶ
. poo yt ἀστείας Éogtijg" πολλὰ yap καὶ καλὰ Γορ-
γίας ἡμῖν ὀλέγον πρότερον ἐπεδείξατο, ΣΏ. . Τού- τῶν μένεσι, ω Καλλίκλεις, “αἴτιος Χαιρεφῶν ὅδε,
ἐν ἀγορᾷ ἀναγκάσας ἡμᾶς διατρέψοι. XAI. Οὐδὲν
πρᾶγμα, ὦ Σώχρατες" ἐγὼ γὰρ καὶ ἰάσομαι. qi-
ies γάρ μοι Γοργίας" ov ἐπιδείξετωε ἡμῖν, εἰ
" Pra. Ο», Tox. lif. A
-
2 PLATONIS c, d, p. «93, v.
μὲν δοκεῖ, νῦν, dd» δὲ βούλῃ, ἐϊιραῦϑις. KA. Ti δὲ, ὦ Χαιρεφῶν; ἐπιϑυμεῖ Σωκράτης ἀχοῖνσσαι Τοργίου; ΧΑ]. πὶ αὐτό γέ τοι τοῦτο πάρεσμεν. ΚΑΑ. Οὐκοῦν ὅταν βούλησθε mag ἐμὲ ἥκειν οἴλαδε, παρ £uoi Γοργίας καταλύει καὶ ἐπιδείξεται ὑμῖν». zn. εὖ λέγεις, ὦ Καλλίκλεις" ἀλλ᾽ ἄρα ἐθελήσειεν ἂν ἡμῖν διαλεχϑῆναι; βούλομαι ydg πυϑέσϑαε παρ τὐτοῦ, τίς ἡ δύναμις τῆς τέχνης τοῦ ἀνδρὸς καὶ τὶ ἐστιν, ὃ ἐπαγγέλλεταΐ τε καὶ διδίσκει" τὴν δὲ ἄλλην ἐπίδειξιν εἰςαῦϑις, ὥςπερ σὺ λέγεις, ποιησάσϑω.
. KA. Οὐδὲν οἷον τὸ αὐτὸν ἐρωτᾷν, ὧ “Σώκρατες.
καὶ γὰρ αὐτὸ ἕν τοῦτ ἣν τῆς ἐπιδείξεως" ἐκέλευ: γοῦν yv» δὴ ἐρωτᾷν 0, τι τις βούλοιτο τῶν ἔνδον ὄντων, καὶ πρὸς 0 ἅπαντα ἔφη ἀποχρινεῖσϑαι. Z2. *H καλῶς λέγεις. ὦ Χαιρεφῶν ) ἔρον αὐτόν. ΧΑ͂Ι. ! Ti & ἔρωμαι; Z4. "Ogrig ἐστί. XAI. πῶς λέγεις; ΣΩ. Ὥςπερ ἂν εἰ ἐτύγχανεν ὧν ὑποδημάτων δημιουρ- γός, ἀπεκρίνατο ἂν δήπου σοι ὅτι σκυτοτόμος" $ oU μανϑάνεις 0 λέγω; ΧΑ͂Ι. ἹΜανϑάνω καὶ ἐρή- σομαι. ἢ. E n μοι, ὦ Γοργία, ἀληϑῆ λέγει Καλ- λικλῆς 006 3 ὅτι ἐπαγγέλλῃ ἀποκχρίνεσϑαι 0, τι ἂν τίς σὲ ἐρωτᾷ; TOP. ᾿Αληϑῆ, ὦ Χαιρεφῶν" καὶ γὰρ δὴ. νῦν αὐτὰ ταῦτα ἐπηγγελλάμην, καὶ λέγω ὅτι οὐ- δείς μὲ πω ἠρώτηκε: καινὸν οὐδὲν πολλῶν ἐτῶν. ΧΑ͂Ι. *H που ἄρα ῥᾳδίως d ἀποκρίνῃ, ὦ v Τοργία; I'OP.Ildg- ἐστι τούτου J πεῖραν, e Χαιρεφῶν, λαμβάνειν. ΠΑ. Νὴ δία, ἂν δέ γε βούλῃ, ὦ Χαιρεφῶν, ἐμοῦ. 1 Ὁρ- χίας μὲν ydg καὶ ἀπειρηκέναε μοι δοκεῖ" πολλὰ ydg
ἐμὰ; GORGIAS. /3
ἄρτι διελήλυθε. ΧΑΙ͂. Ti δέ, ὦ Πῶλε; οἴει σὺ “χάλλιον ὧν Γοργίου ἀποχρίνασϑαι; ΠΙ.Α. TÉ δὲ τοῦτο, ἐὰν σοί γε ἱκανῶς; X AI. Οὐδὲν" ἀλλ ἐπειδὴ σὺ βούλεε, ἀποκρίνου. I1 A. "Egára. XAI. Ἔρω- τῷ δή. εἰ ἐτύγχανε Τοργίας i ἐπιστήμων ὧν τῆς τέ- ame, ἧςπερ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Ἡρόδικος tiva ἂν αὖ- τὸν. “ὠνομάζομεν δικαίως; οὐχ ὅπερ ἐκεῖνον; 11/2. Jnivv y ye. XAI. Karoóy ἄρα φάσχοντες αὐτὸν εἶναι κα- λῶς ἄν ἐλέγομεν. ΠΑ. Ναὶ. XAI. Fi δὲ γε, ἧςπερ -Ἰριστοφῶν ὁ E Ιγλαοφῶντος, ἢ ἢ ὃ ἀδελφὸς αὐτοῦ, £utec.- ρος ἣν τέχνης, τίνα ἂν αὐτὸν ὀρϑῶς ἐκαλοῦ ; 44/24. Δῆλον oci ζωγράφον... ΧΑᾺ Νῖν δ᾽ ἐπειδὴ zivoc τέχνης ἐπιστήμων ἐστέ, τένα ἂν καλοῦντες αὐτὸν ὀρϑῶς. καλοῖ- μεν; 1.2... Ὦ Χαιρεφῶν, πολλαὶ τέχναν ἐν ἀνθρώ- ποις εἰσὲν ἐκ τῶν ἐμπειριῶ» ἐμπείρως εὑρημέναι" ἐμ- πειρία μὲν ydo ποιεξ τὸν αἰῶνα ἡμῶν πορεύεσθαι κατὰ τέχνην, ἀπειρία δὲ, κατὰ orn. ἑχάστων δὲ τούτων ut- ταλαμβάνουσιν ἄλλοι ἄλλων ἄλλως, τῶν δὲ ἀρίστων, οἱ ἄριστοι" ὧν xai Γοργίας: ἐστὶν ὅδε, xol μετέχει τῆς καλλίστης τῶν τεχνῶν. lH. 2:5. Καλῶς γε, ὦ e Τυργία, φαένεται πῶλος παρεσκευάσϑαι. εἷς λόγους"
ἀλλὰ γάρ, ὃ ὑπέσχετο: Χαιρεφῶντι, οὗ ποιεῖ, ΓΟΡ. Ti μέλεστα, ὦ Σώκρατες; ΣΙ. T9 [0j] ἐρωτώμενον oU πάνυ μοι φαΐνεται ἀποκρίνεσθαι. FOP. ᾿Αλλὰ σὺ ; εἰ βούλει, toov αὐτόν. ΣΏ. Ovx, εἰ αὐτῷ γε σοὶ βουλομένῳ ἐστὴν ἀποκρίνεσθαι, ἀλλὰ πολὺ ἂν ἥδιον σέ. δῆλος γὰρ μοι Πῶλος καὶ ἐξ ὧν εἴρηκεν, ὅτε τὴν καλουμένην ῥητορικὴν μᾶλλον μεμελέτηκεν, Α a
σ
^4 PLATONIS e, p. 449. ἃ, b. €,
᾿ διαλέγεσϑ αι. ΠΩ. Τί δὴ, ὦ Σώκρατες; ΣΙ. Ὅτι, ὦ Πῶλε, ἐρομένου Χαιρεφῶντος, τένος Τορ- 7ίας ἐπιστήμων τέχνης 9 ἐγκωρμάξεις μὲν αὐτοῦ τὴν τέχνην. ὥςπερ τινὸς ψέγοντος, ἥτις δὲ ἑατιν , οὐκ ἀπεκρίνω. 11424. Οὐ γὰρ ἀπεχρινάμην, ὅτι εἴγή καλ- λίστη; ΣΏ. Καὶ μάλα" ἀλλ οὐδεὶς ἐρωτῷ ποία τις εἴη 9) Γοργίου τέχνη, ἀλλὰ τίς, καὶ ὅντινα δέοι «ᾳ- Ad» τὸν Γοργίαν. ὥςπερ τὰ ἔμπροσϑέν a0, ὑπετεΐ- νατο Χαιρεφῶν, καὶ αὐτῷ καλῶς καὶ διὰ βραχέων ἀπεκρίνω" καὶ νῦν οὖν οὕτως εἰπέ, τίς ἡ ern, καὶ tivo Γοργίαν καλεῖν χρὴ ἡμᾶς" pallor δὲν ὦ € Γορ- γία, αὐτὸς ἡ ἡμῖν εἰπέ, τίνα σὲ χρὴ καλεῖν, ὡς πίγος ἐπιστήμονα τέχνης. ΤΟΡ. Τῆς ῥητοριμῆς, ὦ Σὼ- πρρίες. ΣΏ. “Ῥήτορα ἄρα χρὴ. σε καλεῖν; ΓΟΡ. “Αγαϑύν γε, ὦ Σώκρατες, εἰ δὴ, 0 γε εὔχομαι NE ὡς ἔφη Oungog, βούλει us καλεῖν. X2. ᾿Αλλὰ βοὺύ-- λομαι. ΓΟΡ. Κάλει δή. 242. Οἰκοῦν καὶ ἄλλους σε φῶμεν δυνατὸν sk εἶναι ποιεῖν; TOP. ᾿Επαγγέλλο- μαΐ 7ε δὴ ταῦτα οὗ μόγον ἐνθάδε, ἀλλὰ καὶ ἄλλοϑι. “ἡ. Ap οὖν ἐθελήσαις ἂν, e Iogyia , ὥςπερ γὺν διαλεγόμεθα, διατελέσαι τὸ μὲν ἐρωτῶν, τὸ à ἅπο- "ριγόμενος, τὸ δὲ μῆκος τῶν λόγων τοῦτο, οἷον καὶ πῶλος ἤρξατο, εἰραῦϑις ἀποϑέσϑαι; ΓῸΡ. Nol. Z4. ἀλὲ Om:g ὑπισχνῆ, μὴ ψεύσῃ, ἀλλὰ ἐθέλησον κατὰ βραχὺ. τὰ ἐρωτώμενον ἀποχρίνκαϑαι. ΤῸΡ. Εἰσὶ μὲν, ὦ “Σώκρατες » ἔνιαι τῶν ἀποκρίσεων ἀναγκαῖαι διὰ μακρῶν τοὺς λόγους ποιεῖσθαι" οὐ μὴν ἀλλὰ πειράσομαἱ ys ὡς διὰ βραχυτάτω». καὶ γὰρ αὖ καὶ
d,e.p. 450,8. GORGIA S. : 5
τοῦτο ἕν ἐστι» ὧν φημί, μηδένα ἂν ἐν βραχνυτέροις ' ἐμοῦ τὰ αὐτὰ εἰπέϊν. 242. Τούτου μὴν δεῖ, ὦ Tog- yix, καὶ μοι ἐπέδειξιν αὐτοῦ TOUTOV ποίησαι, εῆς βραχυλογίας, μακρολογέας "δὲ εἰςαῦϑις. 7ῸΡ. lid ποιήσω, xal οὐδενὸς φήσεις βραχυλογωτέρου ἀκοῦσαι. IV. zn. Φέρε δὴ ---- φητορικῆς γὰρ φὴς ἐπι- στήμων τέχνης εἶναι, καὶ ποιῆσαι ἂν xal ἄλλον ῥὴ- τορα----ἢ 1 ῥητορικῆ περὶ Té τῶν ὄντων τυγχάνει eius; ; ὥςπερ ἡ ὑὕφαντικὴ περὶ τὴν τῶν ἱματίων ἐργασίαν"
$ yde; IOP. Nel. 2. Οὐκοῦν xai ἡ μουσικὴ περὲ τὴν τῶν μελῶν ποίησιν; IOP. Ναί. ΣΩ. Νὴ τὴν Ἥραν, ὦ Γοργία, ἄγαμαί gov τὰς ἀποκρίσεις, ὅτε ἀποκρίνῃ ὡς οἷόν 1s διὰ βραχντάτω». ΓΟΡ. Πάνυ γὰρ οἶμαι, ὦ “Σώχρατες, ἐπιεικῶς τοῦτο ποιεῦνς ΣΏ. Ev λέγεις. ἴϑι δὴ μοι ἀπόκριναι οὕτω καὶ περὲ τῆς ῥητορικῆς, περὲ τέ τῶν ὄντων dati» ἐπι- σεήμη; ΤῸΡ. Περὶ λόγους. ΣΙ. Ποίους τούτους, ὦ Γοργέα; ἄρα, οἵ δηλοῦσι τοὺς S κάμνοντας ὡς ἂν διαιτώμενοι ὑγιαένοιεν; ; TOP. 0v . ΣΏ. Οὐκ ἄρα περὶ πάντας ΓᾺ τοὺς λόγους ἡ 7 ῥητορικὴ ἐστιν. ΤΌΡ. Ov δῆτα. . ᾿Αλλὰ μὴν λέγειν 7 ποιεῖ δυνατούς. ΤῸΡ. MUT zn. Οὐκοῦν epi ὠνπερ λέγειν, καὶ φρονεῖν; ΤῸΡ, Πῶς γὰρ οὔ; n. "Ap οὖν xoi ἣν γῦν δὴ λέρομεν ἰατρικὴν, περὲ τῶν καμνόντων ποιεῖ δυγατοὺς εἶναι φρονεῖν καὶ λέγειν; ΓΟΡ. ᾿Ανάγκη. ZW. Καὶ ἡ ἰατρικὴ ἄρα, ὡς ἔοικε, περὶ λάγους ἐστέ. I'OP, Ἰγαί. 242. Τούς ye περὶ tu νυσήματα;. POP. Μάλιστα. 242. Οὐκοῦν καὶ ἡ γυμναατικὴ tool
- ΄ .
4
6 PLATONIS b. c. d, e.
, λόγους ἐστὶ τοὺς “περὶ εὐεξίαν ts τῶν υωμάτων καὶ ᾿ καχεξίαν; 1 ὉΡ. Πάνυ yt. 241. Kai μὴν καὶ αἱ ἄλλαι τέχναι, o) Τοργία, οὕτως ἔχουσιν" ἑκάστη αὖ- τῶν περὶ λόγους ἐστὲ τούτους , οἱ τυγχάνουσιν Ó»- τες περὶ τὸ πιρᾶγμα, οὗ ὁκάστη ἐστὸν ἢ τέχνη. rOP. Φαίνεται. 242. TE οὖν δή ποτε τὰς ἄλλας τέχνας οὗ ῥητορικὰς καλεῖς, οὔσας περὶ λόγους, εἴπερ ταύτην ῥητορικὴν καλεῖς, ἢ) " ἂν 7 περὶ λόγους ; »ΤΟΡ, Ὅτι, ὦ “Σώκρατες, τῶν μὲν ἄλλων τεχνῶν περὶ χειρουργέας τε καὶ τοιαὗτας πράξεις, ὡς ἔπος εἰπεῖν, πᾶσά ἐστιν» 7 ἐπιστήμη, «τῆς δὲ ῥητορικῆς οὐδὲν ἐστι τοιοῦτον “χειρούργημα, ἀλλὰ πᾶσα ἣ πρᾶξις καὶ ἡ κύρωσις διὰ ind ἐστί" διὰ ταῦτ ἐγὼ τὴν ῥητορικὴν τέ- avnv ἀξιῶ εἶναι περὶ λό; ους, ὀρϑῶς λέγων, oic ἐγώ φημι. V. 242. "49. οὖν μανϑάνω οἵαν αὐτὴν βού- Att καλεῖν" τάχα δὲ εἴσομαι σαφέστερον" ἀλλ ἀπό- | κρίναι. εἰσὶν ἡμῖν τάχναι" ἢ γάρ; IUP. Nai. X42. lIagé» δὴ οἶμαι τῶν τεχνῶν, τῶν μὲν ἐργασία τὸ “πολὺ ἐστι καὶ λόγου βραχέος δέονται ] ἔνιαι δὲ ov- δενὸς, ἀλλὰ τὸ τῆς τέχνης περαένοιτο ἂν καὶ διεὶ σι- γῆς, oiov γραφικὴ καὶ ἀνδριαντοποιΐα, καὶ ἄλλαι “τολλαί. τὰς τοιαύτας μου δοκεῖς λέγειν, περὶ ἃς οὐ φῇς τὴν ῥητορικὴν εἶναι" ἢ οὔ; ΓΟΡ. Πάνυ μὲν οὖν καλῶς ὑπολαμβάνεις ,9 “Σώκρατες. Z4. Ἕτε- ραε δέ γέ εἰσι τῶν τεχνῶν αἵ διὰ λόγου πᾶν περαΐ- γουσι, καὶ ἔργον, ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἢ οὐδενὸς προρ- ᾿ δέονται, Ἢ βραχέος πάνυ, οἷον ἡ ἀρυϑμητικὴ καὶ ἡ λογιστικὴ καὶ ἡ γεωμετρικὴ καὶ ἡ ἘΡΕΙ͂Ν
EET TENES GORGIAS. 7
95, καὶ ἄλλαι πολλαὶ τέχναι" ὧν ἔνιαι σχεδόν τι ἔσους τοὺς λόγονς ἔχουσι ταῖς πράξεσιν, αἷ δὲ πολ- λαὶ πλείους" καὶ τοπαράπαν πᾶσα ἡ πρᾶξις καὶ τὸ κῦρος αὐταῖς διὰ λόγων ἐστί. τῶν τοιούτων τινά μοι δοκεῖς λέγειν καὶ τὴν ῥητορικὴν. ΓΟΡ. A95 λέγεις. 24h. .4ÀÀ οὔτι τούτων γε οὐδεμίαν ᾿οἷμαί σε βούλεσϑαν ῥητορικὴν καλεῖν" οὐχ ὅτε τῷ (iuri οὕτως εἶπες, ὅτι L διὰ λόγον τὸ κῦρος ἔχουσα , 60 τορικὴ ἐστι, xab ὑπολάβοι ἂν τις, εἰ βούλοιτο | ὀνοχεραίνειν τοῖς λόγοις, τὴν ἀρυϑμητικὴν ἄρα én- τορικὴν, ὦ Iogyía, λέγεις; ἀλλ᾽ οὐκ οἷμαξ σε οὔτε τὴν ἀριϑμητιαιὴν, οὔτε τὴν Lin. οἷαν, ῥητορικὴν ἐέγειν». ΓΟΡ. ᾿Ορϑῶς γὰρ οἴει, ὦ Σώχρατες, καὶ δι- καίως ὑπολαμβάνεις. VL. 242. ϑι νῦν, καὶ σὺ τὴν ἰπόκρισιν ἣν ἠρόμην, διαπέρανον. ἐπεὶ γὰρ 5 és- i0Qux) τυγχάνει μὲν οὖσα τούτων τις τῶν τεχνῶν τῶν τὸ πολὺ λόγῳ χρωμένων, τυγχάνουσι: δὲ καὶ ἄλλαι -οἰαῦται οὖσαι, πειρῶ εἰπεῖν, ἢ περὶ τί d ἐν λόγοις id κῦρος ἔχουσα, ῥητορικὴ ἐστιν" ὡςπερ ἂν si τίς ps ἔροιτο ὧν νῦν δὴ ἔλεγα» περὶ ἡςτινοφοῦν τῶν τεχνῶν, b) “Σώκρατες, n τίς ἐστιν ü deb ron τέχνη, εἷ- ποιμὶ ἂν αὐτῷ, ὥςπερ σὺ ἄρτι, ὅτι τῶν διὰ λό- yov τις τὸ κῦρος ἐχουσῶν" xai εἴ με ἐπανέροιτο, τῶν περὶ τί, εἰποιμ ἂν, ὅτι τῶν περὲ τὸ ἃ αρτιόν τε καὶ περιττὸν γνῶσις , ὅσα ἂν ἑκάτερα. τυγχάνῃ ὄντα. εἰ δ᾽ αὖ ἔροιτο, ; τὴν δὲ λογιστικὴν τέγα καλεῖς τέ- χρὴν; εἴποιμ ἄν, ὅτι καὶ αὕτη ἐστὶ τῶν λόγῳ τὸ πᾶν κυρουμέγων" καὶ εἰ ἐπανέροιτο, 7| περὶ τί, εἴπαιμ ἂν,
-
8 . PLATONIS c, ἃ, e p. 6s. a a.
' ὥρπερ οἱ ἐν τῷ δήμῳ ξυγγραφύμεμοι, ὅτι τὰ μὲν ἄλλα, καϑάπορ μ ἀριϑμηπιπή, [nai] ἡ s λογεσεικὴ ἔχει" {(περὲ τὸ αὐτὸ ydo ἐστι τό E: ἄρτιον καὶ τὸ περιττόν. ) διαφέρει δὲ τοσοῦτον, ὅτι καὶ πρὸς αὑτὰ xai πρὸς ἄλληλα πῶς ἔχει πλήθους, ἐπισκοπεῖ τὸ περιττὸν xa τὸ ἄργιον 5 4 λογιστική. καὶ si τις τὴν ἀστρονομίαν ἀνέροιτο ; ὁμοῦ λέγοντος, ὅτε καὶ αὕτη λόγῳ κυροῦται τὰ πάντα, oí δὲ «λόγοι οὗ 76 ἀστρονομίας, δὲ qain, περὶ τί εἰσιν, e “Σώκρα- τὲς; » εἴποιμ à», ὅτι “κερὸ τὴν τῶν ἄστρων φορῶν «xà ἡλίου xai σελήνης, πῶς πρὸς ἄλληλα -τάχους ἔχει. IOP. ᾿ὀρϑῶς γε λέγων σὺ, ὦ “Σώκρατες. Z4. 9: δὴ xai σὺ, ὦ Τοργία' τυγχάνει μὲν yap δὴ οὖσα 1j ῥητορικὴ τῶν λόγῳ τὰ πάντα διαπραττομέ- Vy τὸ χαὶ κυρουμένων τις’ ^ γάρ; IOP. Ἔστι, ταῦτα" en. ““ἐγε δὴ τῶ» περὶ τί; τέ ἐστι τοῦτο τῶν ὄντων, περὲ οὗ οὗτοι οὗ λόγοι εἰσίν, οἷς sj ῥητορικὴ Ζφῆταν; 10}. Ta μέγιστα τῶν ἀνθρωπείων πρα-- γμότων, ᾧ “Σώκρατες, καὶ ἄριστα. VIL 22. 41,
e fopyla, ἀμφιρβητήσιμαν «oj τοῦτο λέγεις, καὶ οὖδέν πω σαφές. οἶμαι γάρ σε ἀκηκοέναι ἐν τοῖς ξυμποσίοις ἀδάντων ἀνθρώπων τοῦτο «τὸ σκολιόν,
ἐν à καταριϑμοῦνται ἄδοντες, ὅτε ὑγιαίνειν μὲν : ἄριστόν ἐστι, τὸ δὲ δεύτερον , καλὸν γεγέαθαι, τρί- τον δὲ, ὡς φησιν ᾧ ποιητὴς τοῦ σχολιοῦ, τὸ πλου- τοῖν ὁδόλως. ΤΌΡ. ᾿Δχήχοα ydg* ἀλλὰ πρὸς τὶ λέ- λάις τοῦτο; 242. Ὅτι σοι αὐτέκα à ἂν παρασταΐεν οἱ δημιουργοὶ τούτων, ὧν ἐπήνεσεν ὃ τὸ σκολιὸν ποιή-
5&«4, — ^ ἷἂἄδ GORGIAS. 9
cag, ἰατρός τε καὶ παιδοτρέβης καὶ χρηματιστῆς, καῤιεῖποι πρῶτον μὲν ὅ ἐατρός, » 01 , ὦ “Σώκρατες, ἐξαπατᾷ σε Τοργίας" οὐ γὰρ ἐστιν ἡ τούτου τέχνη σεερὲ τὸ μέ ἐστον ἀγαϑὸν τοὺς ἀνθρώποις, ἀλλ' ἢ ἐμή.“ εἰ ovy αὐτὸν ἐ ἐγὼ ἐροίμην, ,,0U δὲ τὶς ὦ ὼν ταῦτα λέγεις ; εἴποι ἂν ἴσως," ὅτι ἰατρός. ,.τί οὖν λέγεις ; F) τὸ τῆς σῆς τέχνης 8 ἔργον μέγιστόν ἐστιν ἀγαϑόν;“ Πῶς γὰρ οὗ, quis ἂν ἴσως, δ “Σώκρατες : ὑγίεια; τί δ᾽ ἐστὶ μεῖζον ἀγαϑὸν ἀνθρώποις ὑγιείας; ; εἰ δ᾽ αὖ μετεὶ τοῦτον ó παιδοτρίβης εἴποι, ,,ϑ,ὅτι ϑαυμόζοιμέ τ ἂν, ὦ Σώκρατες, xol αὐτὸς, εἴ σοι ἔχει Τορ- γίας μεῖζον ἀγαθὸν ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης, ἢ
ἐγὼ τῆς ἐμῆς Pi εἴποιμ ἂν αὖ καὶ πρὸς τοῦτον, ,UU
δὲ δὴ τίς εἶ, ὦ ἄνϑρωπε; καὶ τέ τὸ σὸν ἔργον ; “ »ὕεαιδοτρέβης, pon ἂν, τὸ δὲ ἔ ἔργον μου ἐστέ, xa- δοὺς te καὶ ἰσχυροὺς ποιεῖν τοὺς ἀνθρώπους. τὰ gO-
ματα- « Mera δὲ τὸν παιδοτρίβην εἴποι ἂν ὃ χρημα- τιστὴς, ὡς ἐγῷμαι , πάνυ καταφρονῶν ἁπάντων»; »νὐχόπει δῆτα, δ Σώκρατες, ἐάν σοι πλούτου φανῇ τε μεῖζον ἀγαϑὸν ὄν 5 5 zt ga Τοργέᾳ, ἢ ag ἄλλῳ ὁτῳοῦν.“ φαῖμεν ἂν ovy πρὸς αὐτὸν, τί δὲ δὴ; ἢ σὺ τούτου δημιουργός; φαίη ἄ ἄν. Τίς ὦν; χφηματιστής.
τῷ οὖν; «lysis σὺ μέγιστον ἀνθρώποις ἀγαϑὸν [εἶναι] πλοῦτον; φήσομεν" πῶς ydp οὔκ; ἐρεῖ. Kol μὴν ἀμφιρβητεῖ ys Τοργίας 90s τὴν παρ αὐτῷ τέ- x» βδίξονος ἀγαϑοῦ αἰτέαν εἶναι ἢ τὴν σήν, qui- μεν ἀν ἡμᾶς... δῆλον οὖν ὅτι τὸ μετὰ τοῦτο ἔροιτ Y, ,,καὶ τί ἐστι τοῦτο τὸ ἀγαθόν; ἀποκρινάσϑω
-
-
40 |. — PLATONIS — ep455.a. b-
Τορχγίας. « l9: οὖν φομέσας, ὦ Γοργία, ἐρωτᾶσθοιε e καὶ Un ἐκείνων καὶ bm ἐμοῦ, ἀπόκριναι, εἰ ἐστε . τοῦτο ὃ φὴς σὺ μέγιστον ἀγαϑὸν εἶναι τοῖς ἀνθρεῦ-- ποις, καὶ σὲ δημιουργὸν εἶναι αὐτοῦ. I'OP. Ὅπερ ἐστέν; ὦ “Σώκρατες, τῇ ἀληϑείᾳ μέγιστον ἀγαθόν», καὶ αἴτιον ἅμα μὲν ἐλευϑερίας αὐτοῖς τοῖς ἀνϑρώ-- ποις, ἅμα δὲ τοῦ ἄλλων ἄρχειν. ἐν τῇ αὑτοῦ πόλει ἑκάστῳ. ΣΩ. Τί οὖν δὴ τοῦτο λέγεις; ΤῸΡ. "1'Ó πείϑειν ἔγωγ᾽ οἷόν € εἶναι τοῖς λόγοις καὶ ἐν διεκα-- στηρίῳ δικαστάς, καὶ ἐν βουλευτηρίῳ βουλευτάς, καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ ἐκκλησιαστάς, καὶ ἐν ἄλλῳ ξυλλό 7e σεαντέ, ὅστις ἂν πολιτικὸς ξύλλογος γίγνηται. xcexi- τοι ἐν ταύτῃ τῇ δυνάμει δοῦλον μὲν ἕξεις τὸν ἰατρόν, δοῦλον δὲ τὸν παιδοτρίβην". ὁ δὲ χρηματιστὴς οὗτος ἄλλῳ ἀναφανήσεται χρηματιξύμενος καὶ οὐχ αὑτῷ, ἀλλὰ σοὶ τῷ δυναμένῳ λέγειν καὶ πείϑειν τὰ "3799.
VIII. zx. ivi» uos δοκεῖς δηλῶσαι, Li Τοργία, ἐγ- γύτατα, τὴν ῥητορικὴν ἥντινα τέχνην ἡγὴ εἶναι, καί,
Hu ἐγὼ ξυνίημι , λέγεις ὅτι πειϑοῦς δημιουργός
ἔστιν 9 ῥητορικὴ, καὶ ü πραγματεία αὑτῆς ἅπασα καὶ τὸ κεφάλαιον εἷς τοῦτο τελευτᾷ" ἢ ἔχεις τι λέ- yer ἐπὶ πλέον τὴν ῥητορικὴν δύνασθαι » ἢ πειϑὼ τοῖς ἀκούουσιν ἐν τῇ ψυχῇ ποιεῖν; ΓΟΡ. Οὐδαμῶς, ὼ «Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς ἱ ἑἱχανῶς ὁρίξεσθϑαι. ἔστι γὰρ τοῦτο τὸ κεφάλαιον αὐτῆς. ΣΩ. "Axovaov δὴ, ὦ logyla. ἐγὼ γὰρ εὖ ἔσϑι ὅτι, ὡς ἐμαυτὸν πεέϑω, εἴπερ τις ἄλλος ἄλλῳ διαλέγεται » βουλόμενος εἰδέ- ναι αὐτὸ τοῦτο περὲ ὅτου ὃ λόγος; ἐστί, καὶ ἐμὲ εἶ»
e4« | — GORGIAS. 11
ναι- τούτων ἕνα" ἀξιῶ δὲ καὶ σέ. TOP. Ti οὖν δή, e “Σώκρατες; zh. Epi »v». ἐγὼ τὴν ἀπὸ τῆς én- τορυκῆς πειϑώ, ὅτις ποὲ ἐστὶν ἢ» σὺ λέγεις, καὶ σεδρὲ ὥντιρων πραγμάτων ἐστὲ πειϑὼ, σαφῶς μὲν εὖ loy ὅτι οὐκ οἷδα" οὐ μὴν ἀλλ ὑποπτεύω γε ἣν oiuai σε λέγειν, καὶ περὶ ὧν" οὐδὲν μέντοι ἧττον
τ ἐρήσομαί σε, τίνα ποτὲ λέγεις τὴν πειϑὼ τὴν ἀπὸ
vig ῥητορικῆς, καὶ περὲ τίνων αὐτὴν εἶναι. τοῦ οὖν ἕνεκα δὴ αὐτὸς ὑποπτεύων σὲ ἐρήσομαι, ἀλλ᾽ οὐκ αὐτὸς λέγω ; OU σοῦ ἕνεκα, ἀλλὰ τοῦ λόγον, iva οὕτω" προΐῃ, ὡς μάλιστ ἂν ἡμῖν καταφανὲς ποιοῖ περὶ ὅτου λέγεται. σκόπει γάρ, εἶ σοι δοκῶ δικαίως ἀνερωτῷν gs* ὥςπερ ἂν εἰ ἐτύγχανόν σὲ ἐρωτῶν, τίς ἐστι τῶν ζωγράφων : Ζεῦξις, εἴ μοι εἶπες, ὅτι Ó τὰ ζῶα γράφων, ἀρ οὐκ ἂν δικαίως σε ἡρόμην, Ó τὰ ποῖα τῶν ζώων γράφων, καὶ ποῦ; ΤΟΡ.. Πάνυ γε. ΣΏ. "Ago. διὰ τοῦτο ὅτι καὶ ἄλλοι εἰσὶ ζωγράφοι γράφοντες ἄλλα πολλὰ ξῶα; IOP. Noi. zn. Εἰ δέ γε μηδεὶς ἄλλος ἢ Ζεῦξις ἢ ἔγραφε , καλῶς ἂν σοι ἀπεκέκριτο. ΓΟΡ. Πῶς ydg οὔ; 242. [Os δὴ καὶ περὶ τῆς ῥητορικῆς εἰπέ, , értgó» σοι δοκεῖ πειϑὼ σεοιεῖν ἡ ῥπτορικὴ μόνη, ἢ καὶ ἄλλαι τέχναι; λέγω δὲ τὸ ποιόνδε" ὅςτις διδάσκει ὁτιοῦν πρᾶγμα, πότε-. go», ὃ διδάσκει, πείϑει, ἢ οὔ; TOP. Οὐ δῆτα, ὦ
“Σώκρατες, ἀλλὰ πάντων μάλιστα πεέϑει. z^. JHá- .
λιν δ᾽ εἰ ἐπὶ τῶν αὐτῶν τεχνῶν λέγομεν, ὦνπερ νῦν δή, $ ἀριϑμητικὴ οὐ διδάσκει ἡμᾶς ὅσα ἐστὶ τὰ τοῦ ἀριϑμοῦ, καὶ ὃ ἀριϑμητικὸς TIPO TOP.
-
T | PLATONIS ! p. 454. 2. b, c,
Πάνυ γε. ΣΏ. Οὐκοῦν καὶ πείϑει; ΓΟΡ. Ναί. ΣΏ. Πειϑοῦς ἄρα δημιϑυργός ἔστι καὶ ἡ ἀριϑμη- τική. ΓΌΡ. Φαίνεται. 242. Οὐκοῦν ἐάν τις ἐρωτᾷ ἡμᾶς, ποίας πειϑοῦς καὶ περὲ τέ, ἀποκρινούμεθά που αὐτῷ, ὅτι τῆς διδαακαλικῆς τῆς περὲ τὸ ἄρτιόν τὸ καὶ τὸ περιττὸν ὅσον ἐστί" καὶ τὰς ἄλλας, ἃς νῦν δὴ ἐλέγομεν, τέχνας ἁπάσας ἕξομεν ἀποδεῖξαι πει-- ϑοῦς δημιουργοὺς οὔσας, καὶ ἢςτινος, καὶ περὶ ὅ, τι' ἢ οὔ; IOP, Nol. ΣΩ. Οὐκ ἃ ἄρα ῥητοριχὴ uri πειϑοῦς ἐστὲ δημιουργός. TOP. 41505 λέγεις. ΙΧ. ΣΩ. Ἐπειδὴ τοίνυν οὐ μόνη ἀπεργάζεται τοῦτο τὸ ἔργον, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι, δικαίως ὥςπερ περὲ τοῦ ζωγράφου, μετὰ τοῦτο ἐπανεροίμεδϑ' ἂν τὸν λέγοντα, ποίας δὴ σεειϑοῦς καὶ τῆς περὶ τί πειϑοῖς ἡ ἢ ῥητο-- ρική ἐστι τέχνη; ἢ οὐ δοκεῖ σοι δίκαιον εἶναι éxav- ἔρεσϑαι; T'OP. Ἔμοιγε. zn. "Mmróspuat δὴ , o 1 Ὀργία, ἐπειδὴ καὶ ool δοκεῖ οὕτω. 1ῸΡ. Ταύτης τοίνυν τῆς πειϑοῦς λέγω , ὦ Σώκρατες, τῆς ἐν [rois] διπαστηρίοις καὶ ἐν τοὶς ἄλλοις ὄχλοις , ὥρπερ καὶ ἄρτι ἔλεγον, καὶ περὶ τούτων 4 ἐστι δίχαιι! τὸ καὶ ἄδικα. Z2. Καὶ ἐγώ τοι ὑπώπεευον ταύτην e λέ. yux τὴν πειϑὼ καὶ περὶ τούτων, ὦ Τοργία" ἀλλ ἵνα μὴ ϑαυμάξῃς » ἐὰν [καὶ] ὀλέγον i ὕστερον τοιοῦτόν τί σε ἀνέρωμαι » 9 δοκεῖ μὲν δῆλον εἶναι, ἐγὼ δ᾽ ἐπανερωτῶ" ὅπερ γὰρ λέγω, τοῦ ἑξῆς E ἕνεκα χεροΐσε. σϑαι τὸν λόγον ἐρωτῶ, οὐ σοῦ ἕνεκα, ἀλλ ἵνα μὴ ἐϑιζώμεϑα ὑπονοοῦντες προαρπάζειν ἀλλήλων τὰ δεγύμεας ἀλλὰ σὶ τὰ σαυξοῦ κατὰ τὴν ὑπόθεσιν
d, e. p, 455. a. GORGIAS. ᾿ : 13
ὕπὼς ἂν βούλῃ, περαΐνῃς: ΓΟΡ. Καὶ ὀρϑῶς γέ μοι δοκεῖς ποιεῖν, ὦ “Σώχρατες.. 242. "494 δὴ καὶ τόδε ἐπισκεψώμεθα" καλεῖς τι, μεμαϑηκπέναι; IOP. Καλῶ. ΣΙ. Ti δὲ; σεπιστευχέγαι; ΓΌΡ. Eyes. 242. Μάότερον οὖν ταυτὸν δοκεῖ σοι εἶναι μεμαϑη- κέναι καὶ πεπιστευχόναι, καὶ μάϑησις. «o tí TAG, ἢ ἄλλο τε; ΓΟΡ. Οἴομαι μὲν ἔγωγε, ὦ ὡὧ πὰρ πόδ: ἄλλο. 242. Καλῶς p» οἶξε, γνώσῃ δὲ ἐνθένδε"
γάρ tí; σε ἔροιτο, ἀρ ἔστι τις, M Togría , xin; ψευδὴς xai ἀληϑής; φαίης ἂν, ὡς ἐγὼ οἶμαι. ΓΟΡ. Ναί. ZA. τί δ᾽, «ἐπιστήμη ἔστι ψευδὴς καὶ ) ἀλη ϑής; ΤΌῸΡ. Οὐ δῆτα. 22. Δῆλον γὰρ οὖν ὅτι οὐ ταυτόν ἔστιν. I'OP. ᾿4ληϑῆ λέγεις. X42. ᾿Αλλὰ μὴν οἵ t$ γε μεμαϑηκύτες πεπεισμένοι LU) καὶ οὗ πεπι- στευχότες. ΓῸΡ, Ἔστι ταῦτα. 242. Βούλει οὖν δύο εἴδη ϑῶμεν πειϑοῖς, τὸ μὲν πίστιν παρεχόμενον ἄνευ τοῦ εἰδέναι, τὸ δ᾽ ἐπιστήμην; IOP. lav y. 2. Πστέραν οὖν ἢ ῥητορικὴ πειϑὼ ποιεῖ ἐν δικαστηρίοις τε καὶ τοῖς ἄλλοις ὄχλοις, περὶ τῶν δικαίων τε καὶ ἀδίκων; ἐξ ἧς τὸ πιστεύειν γίγνεται ἄνευ τοῦ εἰδέναι, ἢ ἐξ ἢ "e τὸ εἰδέναι; 1'OP. δῆλον δήπου j M “Σώχρατες , ὅτι ἐξ ij τὸ πιστεύειν. ΣΩ. "H ῥητορικὴ ἄρα, o Γοργία, ὡς ἔοικε, πειϑοῦς δημι- ουρχός ἐστε πιστευτικῆς , ἀλλ᾽ ov διδασκαλικῆς, περὲ τὸ δίκαιόν τε καὶ ἄδικον. I'OP. Ἰγαΐί. ΣΙΩ. Οὐδ' ἄρα διδασκαλικὸς ὅ ῥήτωρ ἐστὶ δικαστηρίων ve καὶ τῶκ ἄλλων ὄχλων δυιαίων τὸ πέρι καὶ ἀδίκων, ἀλλὰ ᾿πισεμιὸς μόνον. οὗ γὰρ δήπον ὄχλον y. ἂν δύκαιτο
΄
14 Ε PLATONIS b. e. 4.
τοσοῦτον ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ διδάξαι οὕξω μεγώλα πρώ- γματα. 1ῸΡ, Οὐ δῆτα. X. 2. Φέρε δή, ἴδωμεν Té ποτε καὶ λέγομεν περὶ τῆς ῥητορικῆς. é ἐγὼ μὲν γάρ τοι οὐδ᾽ αὐτός πὼ δύναμαι κατανοῆσαι 0, τι λέγω. ὅταν περὶ ἰατρῶν αἱρέσεως 7 τὴ πύλει ξύλλογος, ἢ ἢ περὶ yore ydo, ἢ περὶ ἄλλου τινὸς Joneteg ruo ἔϑνους, ἄλλο τι ἢ τότε ὃ ὁπεορωιὸς oU ξυμβουλεύ- σει ; δῆλον γὰρ ὅτι ἐν ἑκάστῃ αἱρέσει τὸν τεχνικώτα- τον dé ; αἱρεῖσθαι" οὐδ᾽, ὅταν τειχῶν περὶ ὁ οἰκοδομή- σεως 5 λιμένων κατασκευῆς 3 »εωρίων, ἀλλ οἱ ἀρχιτόκτονες " οὐδ᾽ αὖ, ὅταν στρατὴη γῶν αἱρέσεως πέρι, 5) τἀξεὼς τινος πρὸς πολεμίους, ἢ χωρέων καταλή-- ψεως, ξυμβουλὴ. ἢ, αλλ oi ατρατηγικοὶ τότε ξυμ- βουλεύσουσιν ν 0b ῥητορικοὶ δὲ οὔ" ἢ πῶς λέγεις, ὦ Iogyía, τὰ τοιαῦτα ; ἐπειδὴ γὰρ αὐτός τε φῇς é7- τῶρ εἶναι καὶ ἄλλους ποιεῖν ῥητορικοὺς, εὖ ἔχει τὰ τῆς σῆς τέχνης παρὰ coU "τυνϑάνεσϑαι" καὶ ἐμὸ νῦν νόμισον καὶ τὸ σὸν σπεύδειν. ἴσως γὰρ καὶ τυγ- χάνει τις τῶν ἔνδον ὄντων μαϑητὴς σου βουλόμενος γενέσϑαι" ὥς ἐγώ τινὰς σχεδὸν καὶ συχνοὺς αἰσϑά- νόμαι, οἵ ἔσως αἰσχύνοιντ' ἄν σε ἀνέρεσϑαι" ὑπ ἐμοῦ οὖν ἀνερωτώμενος νόμισον καὶ ὑπ ἐκείνων ἀνερωτᾶσϑαι, , τί ἡ ἡμῖν, NM Γοργία, ἔσται ἐάν σοι ξυνῶμεν; περὲ τένων τῇ πόλει ξυμβουλεύειν οἷοί 1e ἐσόμεϑα; ; πότερον περὶ δικαίου μόνον καὶ ἀδίκου; ἢ καὶ περὲ ὧν νῦν δὴ “Σωχρέτης ἔλεχε; j:4 πειρῶ οὖν αὖ. τοῖς ἀποχρίγεσϑαι. ΓῸΡ, ᾿41λλ1: ἐγὼ σοὶ πειράσος.
μαι, ὦ Σώχρατες, σαφῶς ἀποκαλύψαι τὴν τῆς ῥη-
ecp.456,a, b, 6, GORGIA S. 15
τορικῆς δύναμιν δὲ ἀἁπασαν" αὐτὸς γὰρ καλῶς t ὑφηγή- σω. οἶσθα 78e δήπου, ὅτι τὸ νεώρια ταῦτα καὶ τὰ τείχη τῶν ᾿ἀϑηναίων, καὶ ἡ τῶν λιμέγων κατασκευή, ἐκ τῆς Θεμιστοκλέους ξυμβουλῆς γέγονε, tà δ᾽ ix τῆς Περικάδους, ἀλλ οὐκ ἐκ τῶν δημιουργῶν. £2. «Μέγεται ταῦτα, ὦ T'ogyía Ξ περὶ Θεμιστοκλέδυς" Περικλέους δὲ καὶ αὐτὸς ἤκουον ὅτε ξυνεβούλευεν ἡμῖν περὶ τοῦ διὰ μέσου τείχους. .19}. Καὶ ὅταν γέ τις αἵρεσις 7 , ὧν δὴ σὺ ἔλεγες, ὦ ὼ Σώκρατες, ὁρᾷς ὅτι οὗ ῥήτορες εἰσιν οὗ ξυμβουλεύοντες καὶ οἱ vi χκῶντες τὰς γνώμας περὺ τούτων; 241. Ταῦτα καὶ ϑαυμάζων. ὦ Γοργία, πάλαι ἐρωτῶ, ἥτις ποτὲ ἢ δύναμες ἐστι τῆς ῥητορικῆς. δαιμονία yep τις ἔμοιγϑ8 καταφαίνεται τὸ μέγεθος οὕτω σκοποῦντι. IOP. Εἰ πάντα 7ε εἰδείης, M Σώκρατες, ὅτι, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἁπάσας τὰς δυνάμξις ξυλλαβοῦσα b αὑτῇ ἔχει" μέγα δὲ σοι τεκμήριον ἐρῶ. πολλάκις γὰρ ἤδη ἔγωγε μετὰ toV ἀδελφοῦ καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ἰατρῶν εἰρελϑὼν παρά τινα τῶν καμνόν».- τῶν, οὐχὶ ἐθέλοντα s φάφμακον" “πιεῖν ἡ τεμεῖν ἢ καῦσαι παρασχεῖν τῷ ἰατρῷ, οὗ δυναμένου τοῦ Ris πεῖσαι, ἐγὼ ἔπεισα » οὐκ ἄλλῃ τι» τέχνη 7 τῇ ῥητορικῇ. φημὶ dà καὶ εἰς πόλιν, ὅπη βού- λει , ἐλθόντα ῥητορικὸν ἄνδρα καὶ ἰατρὸν, εἰ δέοι λόγῳ διαγωνίζεσθαι ἐν ἐκκλησίᾳ ἢ ἐν ἄλλῳ TUA ξυλλόγῳ, ὁπότερον δεῖ αἱρεϑῆναι , ῥήτορα ἢ ia- τρόν, οὐδαμοῦ ὧν φανῆναι τὸν i ἰατρὸν, ἀλλ αἷρε- θῆναι ἂν τὸν εἰπεῖν δυνατόν, εἰ βούλοιτο. καὶ εἰ
΄
8 ^ PLATONIS c, d, e p. 465. a,
' ὥςπερ οἱ ἐν τῷ δήμῳ δυγγραφύμεμοι, ὅτι τὰ μὲν D ; καϑάπερ 7 ἀριθμητική, [no] ἡ 5 λογισειρὴ * {περὲ τὸ αὐτὸ γάρ ἐστι τό «ἴε ἄρτιον καὶ τὸ περιττὸν. ) διαφέρει δὲ τοσοῦτον, ὅτι καὶ πρὸς αὑτὰ καὶ πρὸς ἄλληλα πῶς ἔχει πλήθους, ἐπισκοπεῖ τὸ περιττὸν καὸ τὸ ἄργιον X λογιστική. καὶ εἴ τις τὴν ἀσερονομίαν ἀνέροιτο ; ὁμοῦ λέγοντος , ὅτι καὶ αὕτη λόγῳ χυροῦται τὰ πάντα, οὗ δὲ λόγοι οὗ 976 ἀστρονομίας, s φαέη, περὶ τί εἰσιν, ὦ Σώκρα- τες; εἴπκοιρὶ ἂν, ὅτε «ξερὲ τὴν τῶν ἄστρων φορῶν xxi ἡλίου καὶ σελήνης, πῶς πρὸς ἄλληλα τάχους ἔχει. ΓΟΡ. ᾿ορϑῶς γε λέγων σὺ, ὦ “Σώκρατες. ΣΩ. 439i δὴ καὶ σὺ, ὦ Τυργία' τυγχάνει μὲν γὰρ δὴ οὖσα ἡ ῥητορικὴ τῶν λόγῳ τὰ πάντα διαπραττομέ- γὼ» τὸ καὶ κυρουμένων Tig" D γάρ; TOP. "Ear, ταῦτα" ΣΙ. 4tys δὴ τῶν περὶ τί; τί ἐστι τοῦτο τῶν ὄντων, περὲ οὗ οὗτοι οὗ λόγοι εἰσίν, οἷς vj ῥητορικὴ χρῆται; ,DOP. τὰ μέγιστα τῶν ἀγϑρωπείων πρα- γμότων, ᾧ “Σώκρατες, καὶ ἄριστα. VII. 2.5. "A, ὦ Popyía, ἀμφιρβητήσιμον καὶ τοῦτο λέγεις, καὶ οὖδέν πω σαφές, οἶμαι ydg σε ἀκηκοέναι ἐν τοῖς ξυμποσίοις ἀδάντων ἀνϑρώπων τοῦτο τὸ σκολιόν, ἐν ᾧ καταριϑμοῦνται ἄδοντες, ὅτι ὑγιαίνειν μὲν ἄριστόν ἐστι, τὸ δὲ δεύτερον , καλὸν γεγέαθαι, τρέ- tov δὲ, ὥς φησιν ó ποιητὴς toU σχολιοῦ, τὸ πλου- τεὴν ἀδόλως. ΤῸΡ. ᾿4χήχοα γάρ" ἀλλὰ πρὸς τὶ λέ. yug τοῦτο; X2. "On, goi αὐτίκα x παρασεαῖεν οὗ δημιονργοὶ τούτων, ὧν ἐπήνεσεν ὃ τὸ σκολιὸν ποιή-
ana m aas. ὅν
!
b, c, d. '" GORGIAS. 9
gag, ἑατρύς τε καὶ παιδοτρέβης καὶ χρηματιστής, καδιεῦύκοι πρῶτον μὲν ὅ ἐατρός, »»0,) ὦ Σώκρατες, ἐξαπατᾷ es Τοργίας" οὐ γὰρ ἐστιν ἡ τούτου τέχνη σεδρὲ τὸ μέγιστον ἀγαϑὸν τοὺς ἀνϑρώποις ] ἀλλ ἢ ἐμή.“ εἰ οὖν αὐτὸν ἐγὼ ἐροίμην, 500 δὲ τίς ὧν ταῦτα λέγεις ; ; Sou ἂν ἴσως," ὅτι ἰατρός. »»τί οὖν λέγεις; M τὸ τῆς σῆς τέχνης 8 ἔργον μέγιστόν ἐστιν ἀγαϑόν;“ Πῶς γὰρ οὗ, φαέη ἂν ἴσως, ὦ Σώχρατις, ὑγίεια; τί δ᾽ ἐστὶ μεῖζον ἀγαϑὸν ἀνθρώποις ὑγιείας, εἰ δ᾽ αὖ ptr τοῦτον ὃ ὁ παιδοτρέβης εἴποι, ,,ὅτε ϑαυμάζοιμὶ τ ἂν, ὦ Σώκρατες, καὶ αὐτὸς, εἴ σοι ἔχει Τορ- γίας μεῖζον ἀγαϑὸν ἐπιδεῖξαι τῆς αὑτοῦ τέχνης, " i. τῆς ἐμῆς" “ εἴποιμ ἂν αὖ καὶ πρὸς τοῦτον, »υὐ δὲ δὴ τίς εἶ, ὦ ἄνθρωπε; καὶ τέ τὸ σὸν ἔργον ; “ παιδοτρίβης, φαίη ἃ ἂν, τὸ δὲ ἔργον μου ἐστέ, κα- dote te καὶ ἐσχυροὺς σοιεῖν τοὺς ἀνθρώπους τὸ GO ματα.“ Μετὰ δὲ τὸν παιδοτρίβην εἴποι ὧν ὃ χρημα- τιστὴς, ὡς ἐγῴμαι, πάνυ καταφρονῶν ἁπάντων; »0xdxss δῆτα, M «Σώκρατες , ἐάν σοι πλούτου φανῇ τι μεῖζον ἀγαϑὸν à ὄν, 5 παρὰ Τοργέᾳ, ἢ παφ ἄλλῳ ὁτῳοῦν.“ φαῖμεν ἂν οὖν πρὸς αὐτὸν, 1i δὲ δὴ; ἢ σὺ τοῦτον δημιουργός; φαίη & ἄν. Τίς ὧν; χρηματιστής. τὲ οὖν; κρίνεις σὺ μέγιστον ἀνϑρώποις ἀγαϑὸν [5o] πλοῦτον; φήσομεν" πῶς ydo olx ; ἐρῶ. Kol μὴν ἀμφιςβητεῖ γε Γοργίας ὅδε τὴν παρ αὐτῷ τέ- "p μείζονος ἀγαϑοῦ αἰτίαν εἶ εἶναι ἢ τὴν σὴν, φαῖ-
"μὲν ὧν ἡμεῖς... δῆλον οὖν ὅτε τὸ μετεὶ τοῦτο ἔροιὲ
ἄν, καὶ τί ἐστι τοῦτο τὸ ἀγαθόν; ἀποκρινάσϑω
10 | PLATONIS ep 455.2. b.
T'ogyías. « [91 οὖν »Ῥομίσας, ὦ Γοργία, ἐρωτᾶσθαι καὶ ὑπ' ἐκείνων καὶ ὑπ ἐμοῦ, ἀπόκριναι, τί ἐστι
. τοῦτο ὃ φὴς σὺ μέγιστον ἀγαϑὸν εἶναι τοῖς ἀνθρώ-
ποις, καὶ σὲ δημιουργὸν εἶναι αὐτοῦ. ΤῸΡ. “Ὅπερ ἐστίν, ὼ Σώκρατες, τῇ ἀληϑείᾳ μέγιστον ἀγαϑόν, καὶ αἴτιον ἅμα μὲν ἐλευϑερίας αὐτοῖς τοῖς dva ποις, ἅμα δὲ τοῦ ἄλλων ἄρχειν. ἐν τῇ αὑτοῦ πόλει ἑκάστῳ. zi. Ti οὖν δὴ τοῦτο λέγεις; ΤΌῸΡ. T πείϑειν ἔγωγ" οἷόν v εἶναι τοῖς λόγοις καὶ ἐν δικα- ατηρίῳ δικαστάς, καὶ ἐν βουλευτηρίῳ βουλευτώς, καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ ἐχχλησιαστάς, καὶ ἐν ἄλλῳ ξιλλό ye σεαντί, ὅστις ἂν πολιτικὸς ξύλλογος ytyrytou. xai- τοι ἐν ταύτῃ τῇ δυνάμει δοῦλον μὲν ἕξεις τὸν depo», δοῦλον δὲ τὸν παιδοτρίβην" ó δὲ χρηματιστὴς οὗτος ἄλλῳ ἀναφανήσεται χρηματιξύμενος καὶ οὐχ αὑτῷ,
| ἀλλὰ σοὶ τῷ δυναμένῳ λέγειν καὶ πείϑειν τὰ πλήϑη.
VII. 2:2. νῦν μοι δοκεῖς δηλῶσαι, LI Τοργία, ἐγ. γύτατα, τὴν ῥητορικὴν ἥντινα τέχνην ἡγῇ εἶναι, καί, B τι ἐγὼ ξυνίημι, λέγεις ὅτι πευϑοῦς δημιουργός
ἔστιν ἡ ῥητορική, καὶ ü σραγματεία αὑτῆς ἅπασα
καὶ τὸ κεφάλαιον εἷς τοῦτο τελευτᾷ" ἢ ἔχεις τι λέ- pur ἐπὶ πλέον τὴν ῥητορικὴν δύνασθαι, ἢ neo τοῖς ἀκούουσιν ἐν τῇ ψυχῆ ποιᾶν; ΓΟΡ. Οὐδαμῶς, e) «Σώκρατες, ἀλλά μοι δοκεῖς i ἱκανῶς ὁρίζεσθαι. ἔστι χὰρ τοῦτο τὸ κεφάλαιον αὐτῆς. Z2. "Axovoor δὴ, ὦ logyla. ἐγὼ γὰρ εὖ ἔσϑι ὅτι, ὧς ἐμαυτὸν πείϑω, εἴπερ τις ἄλλος ἄλλῳ διαλέγεται " βουλόμενος εἰδέ. ναι αὐτὸ τοῦτο περὶ ὅτου ὃ λόγος ἐστέ, καὶ ἐμὲ εἶα
l
cde ὃ GO RGIA S. 11
ναι τούτων ἕνα" . ἀξιῶ δὲ καὶ σέ. TOP. Τί οὖν δή, e “Σώχρατες; zn. "Epis : γῦν. ἐγὼ τὴν ἀπὸ τῆς ῥη- τορεκῆς πειϑώ, ἥτις ποΐ ἐστὶν ἢν σὺ λέγεις, καὶ περὶ ὥγτιγων πραγμάτων ἐστὲ πειϑὼ, σαφῶς μὲν εὖ ἰσϑ' ὅτε οὐκ οἷδα᾿ οὐ μὴν ἀλλ ὑποπτεύω y ἣν οἶμαί σε λέγειν, καὶ περὶ ὧν" οὐδὲν μέντοι ἧττον ἐρήσομαί σε, τένα ποτὲ λέγεις τὴν πειϑὼ τὴν ἀπὸ τῆς ῥητορικῆς, καὶ περὲ τίνων αὐτὴν εἶναι. τοῦ οὖν ἕνεχα δὴ αὐτὸς ὑποπτεύων σὲ ἐρήσομαι, ἀλλ᾽ οὐκ αὐτὸς λέγω; οὗ σοῦ ἕνεκα, ἀλλὰ τοῦ λόγον, ἵνα οὕτω" προΐῃ, ὡς μάλιστ ἂν ἡμῖν καταφανὲς ποιοῖ περὶ ὅτου λέγεται. σχόπει γάρ, εἴ σοι δοκῶ δικαίως ἀνερωτᾷν σε ὥςπερ ἂν εἰ ἐεύγχανόν σε ἐρωτῶν, τίς ἐστι τῶν ζωγράφων Ζεῦξις, εἴ μοι εἶπες, ὅτι ὃ τὰ ζῶα γράφων , ἂρ οὐκ ἂν δικαίως σε ἠρόμην, ὃ τὰ ποῖα τῶν ζώων γράφων, καὶ ποῦ; ΤῸΡ. Πάνυ γε. ΣΏ. "Aou διὰ τοῦτο ὅτι καὶ ἄλλοι εἰσὶ ζωγράφοι γράφοντες ἄλλα πολλὰ ζῶα; IOP. Nol. zn. Εἰ δέ yt μηδεὶς ἄλλος ἢ Ζεῦξις ἢ ἔγραφε, καλῶς ἂν σου ἀπεκέκριτο. IOP. Πῶς γὰρ οὔ; Z2. "I9 δὴ καὶ περὶ τῆς ῥητορικῆς εἰπέ, πύτερόν σοι δοκεῖ πειϑὼ ποιεῖν ἢ ῥητορικὴ μόνη, ἢ καὶ ἄλλαι τέχναι; λέγω δὲ τὸ τοιόνδε" ὅςτις διδάσκει ὁτιοῦν πρᾶγμα, πότε-. ρον, ὃ διδάσκει, πείϑει, ἢ οὔ; TOP. Οὐ δῆτα, ὦ “Σώκρατες, ἀλλὰ πάντων μάλιστα σεέϑει. ΣΩ. JIá- λιν δ᾽ εἰ ἐπὶ τῶν αὐτῶν τεχνῶν λέγομεν, ὧνπερ νῦν δή, s ἀριϑμητικὴ οὐ διδάσκει ἡμᾶς ὅσα ἐστὲ τὰ τοῦ ἀριϑμοῦ, καὶ ὃ ἀριϑμητικὸς ἄνϑρωπος; ΤῸΡ.
-
42 PLATONIS »»κ. 4536. ". Ὁ. c. Πάνυ γε. ΣΏ. Οὐκοῦν καὶ πείϑει; ΓΟΡ. Nel. ΣΩ. Πειϑοῦς ἄρα δημιθυργός ἔστι καὶ ἡ ἀριϑμη- τική. I'OP. Φαίνεται. 242, Οὐκοῦν ἐάν τις ἐρωτᾷ ἡμᾶς, ποίας πειϑοῦς καὶ περὲ τέ, ἀποκρινούμεϑά που αὐτῷ, ὅτι τῆς διδαακαλικῆς τῆς step) τὸ ἄρτιόν τὸ καὶ τὸ περιττὸν ὅσον ἐστί" καὶ τὰς ἄλλας, ἃς νῦν δὴ ἐλέγομεν, τέχνας ἁπάσας ἕξομεν ἀποδεῖξαι σεει-- ϑοῦς δημιουργοὺς οὔσας, xci ἤςτινος, καὶ 'περὲ ὅ, τι ἢ οὔ; IOP. Not. £42. Οὐκ ἄρα ῥητοριχὴ αὔνη πειϑοῦς ἐστὶ δημιουργός. ΓΟΡ. 41595 λέγεις. IX. ΣΩ. Ἐπειδὴ τοίνυν οὐ μόνη ἀπεργάζεται τοῦτο τὸ ἔργον, ἀλλὰ καὶ ἄλλαι, δικαίως ὥςπερ περὲ τοῦ ζωγράφου, μετὰ τοῦτο ἐπανεροίμεϑ' ἂν τὸν λέγοντα, ποίας δὴ πειθοῦς καὶ τῆς περὲ τί πειϑοῖς ἡ ἢ ῥητο- pur ἐστι τέχνη; ἢ οὗ δοκεῖ σοι δίκαιον εἶναι ἐπανς- ἐρεσϑαι; ΤΌῸΡ. ᾿Ἔμοιγε. zn. ᾿4πόκριψαι δή, ὦ
1 veria » ἐπειδὴ καὶ aol δοκεῖ οὕτω. 1Ὁ}, Ταύτης τοίνυν τῆς πειϑοῦς λέγω, ὦ Σώκρατες, τῆς ἐν [τοῖς] διπαστηρίοις καὶ ἐν toig ἄλλοις. ὄχλοις, ὥρπερ καὶ ἄρτι ἔλεγον, καὶ περὲ τούτων ἅ ἐστι δίκαις τὸ xoi ἄδικα. f. Καὶ ἐγώ τοι ὑπώπτευον ταύτην σὲ λέ. 7ει» τὴν πειϑὼ καὶ περὶ τούτων, ὦ logyia- ἀλλ ἔνα μὴ ϑαυμάξῃς, i ἐὼν [καὶ ὀλίγον ὕστερον τοιοῦτόν τί σε ἀνέρωμαι » 9 δοκεῖ μὲν δῆλον εἶναι, ἐγὼ δ᾽ ἐπανερωτῶ" ὅπερ γὲρ λέγω, τοῦ ἑξῆς ἕνεκα i-i σϑαι τὸν λόγον ἐρωτῶ , θὺ σοῦ ἕνεκα, nÀR ἵνα μὴ. ϑιζώμεϑα ὑπονοοῦντες προαρσπάζειν ἀλλήλων τὰ λεγόμενα, ἀλλὰ σὲ τὰ gaveoU κατὰ τὴν ὑπόθεσιν
d, e. p. 455. a. GORGIAS. ^" * 13
ὑπὼς ἂν βούλῃ, περαένῃς; I'OP. Καὶ ὀρϑῶς γέ uos δοκεῖς ποιεῖν, ὦ Σώχρατες.. 4i. "I9, δὴ καὶ τόδε ἐπισκεψώμοϑα" καλεῖς τι, μεμαϑηκέναι; IOP. Καλῶ. 241. Ti δὲ; πεπιστευκέναι; ΓΌΡ. Ἔγχωγε. ΣΙ. ΜΠάτερον οὖν ταυτὸν δοκεῖ σοι εἶναι μεμαϑη- κέναι καὶ πεπιστευχέναι, καὶ μάϑησις. καὶ πίφεις, ἢ ἄλλο τε; ΓῸΌΡ. Οἴομαν μὲν ἔγωγε, ὦ € ἄλλο. 241. Καλῶς do ol, γνώσῃ δὲ ἐνθένδε"
γάρ τίς σε ἔροιτο, ἀρ ἔστε τις , ὧ Τυργία, in ψευδὴς xoi ἀληϑής; φαίης ἂν, ὡς ἐγὼ οἶμαι. ΓΟΡ. Ne. X2. 1 δ᾽, -ἐπιστήμη ἔστι ψευδὴς καὶ ) ἀλη. ϑής; I'OP. Οὐ δῆτα. 2M. Δῆλον γὰρ οὖν ὅτι οὐ vavtó» lov. I'OP. 41595 λέγεις. ΣΩ.. ᾿Αλλὰ μὴν ot τὰ γε μεμαϑηκότες πεπεισμένοι εἰσὶ καὶ οὗ πεπι- στευχότες. ΓΌΡ. Ἔστι ταῦτα. X42. Βούλει οὖν δύο εἴδη ϑῶμεν πειϑοῖς, τὸ μὲν πίστιν παρεχόμενον ἄνευ τοῦ εἰδέναι, τὸ 5 ἐπιστήμην; IOP. Μάνυ γε. 2. ματέραν οὖν ἡ ῥητορικὴ πειϑὼ ποιεῖ ἐν δικαστηρίοις τε καὶ τοῖς ἄλλοις ὄχλοις, περὶ τῶν δικαίων τὸ καὶ ἀδίκων; ἐξ ἧς τὸ πειστεύειν γίγνεται ὥνευ τοῦ εἰδέναι, ἢ ἐξ ἢ ης τὸ εἰδέναι; IOP. δῆλον δήπου " ὦ “Σώκρατες , ὅτι ἐξ ἧς τὸ πιστεύειν. — X2. y^ ῥητορικὴ ἄρα, ὦ Γοργία, ὡς ἔοικε, πειϑοῦς δημι- ουργός ἐστε πιστευτικῆς , ἀλλ᾽ οὗ διδασχαλικῆς, περὶ τὸ δίκαιόν ts καὶ ἄδικον. ΤΌ, Nai. 242. Οὐδ᾽ ἄρα διδασκαλμκὸς ὃ ῥήτωρ ἐστὲ δικαστηρίων τὸ καὶ τῶκ ἄλλων ὄχλων “δικαίων τὸ πέρι καὶ ἀδίκων, ἀλλὰ ' πισιριὸς μόνον. οὗ γὰρ ev ὄχλον y ἂν δύνωτο
4
14 : PLATONIS b. e. 4.
τοσοῦτον ἐν ὀλέγῳ χρόνῳ διδώξαι οὕξω μεγάλα πρώ- γματα. I'OP. Οὐ δῆτα. X. 242. Φέρε δή, ἴδωμεν τί ποτε καὶ λέγομεν περὲ τῆς ῥητοᾳικῆς. ἐγὼ μὲν γάρ τοι οὐδ᾽ αὐτός πὼ δύναμαι κατανοῆσαι ὃ, τι λέγω. ὅταν περὸ ἰατρῶν αἱρέσεως 7 τῇ 7:0Àst ξύλλογος, ἢ περὸ ναυπηγῶν, 3) περὶ ἄλλον τινὸς Σ μιφί τ δὶ edat ἄλλο τε ἢ τότε Ó ῥητορικὸς οὗ ξυμβουλεύ- ες; δῆλον γὰρ ὅτι ἐν ἑκάστῃ αἱρέσει τὸν τεχνιχώτα.-- tO» » ; αἱρεῖσθαι" οὐδ᾽, ὅταν» τειχῶν περὶ i οἰκοδομή- σεως ἢ λιμένων κατασκευῆς 7 νεωρίων, ἀλλ οἱ ἀρχιτέκτονερ" οὐδ᾽ αὖ, ὅταν σερατὴ γῶν αἱρέσεως πέρι, ἢ) τάξεώς τινος πρὸς 7 πολεμίους » ἢ ἢ χωρίων καταλή.-- vto, ξυμβουλὴ ἢ, αλλ oi ατρατηχικοὶ τότε ξυμ-ὄ βουλεύσουσιν, oí éorrogixoi δὲ οὔ" ἢ πῶς λέγεις, ὦ Τοργία , τὸ τοιαῦτα ; ἐπειδὴ γὰρ αὐτάς τε φὴς én- 709 εἶναι xai ἄλλους ποιεῖν ῥητορικοὺς, εὖ ἔχει τὰ τῆς σῆς τέχνης παρὰ coU τννϑάνεσθαι" καὶ ἐμὲ νῦν νόμισον καὶ τὸ σὸν σπεύδειν. ἴσως γὰρ καὶ τυγ- χάνει τις τῶν ἔνδον ὄντων peret σου βουλόμενος γενέσθαι" ὡς ἐγώ τινας σχεδὸν xai συχνοὺς αἰσθά- γνῦμαι, οἵ ἔσως αἰσχύνοιντ ἂν σε ἀνέρεσθαι" in ἐμοῦ οὖν ἀνερωτώμενος »όμιασον xa$ ὑπ ἐκείνων ἀνερωτᾶσϑαι, ,,τί ἡ ἡμῖν, ,9 Τοργέα, ἔσται ἐάν ao: ξυνῶμεν ; περὶ τένων τῇ πόλει ξυμβουλεύειν οἷοί 1e ἐσόμεϑα; j πότερον περὶ δικαίου μόνον καὶ ἀδίκου; : ἢ καὶ περὶ ὧν νῦν δὴ “ΣΣωχρέέτης ἔλεχε; Ed πειρῶ οὖν αὖ- τοῖς ἀποχρίνεσϑαι. ΤῸΡ. 413 ἐγὼ goi πειράσος
40i, ὦ Σώκρατες, σαφῶς ἀποκαλύψαι τὴν τῆς ῥη-
ἐς Ρ. 456,2, 5.6 ^ GORGIAS. 15
τορικῆς δύναμιν & ὅἀπασαν" αὐτὸς γὰρ καλῶς b ὑφηγή- σω. οἶσθα ydp δήπον, ὅτι và νεώρια ταῦτα καὶ τὰ τείχη τῶ» Oslo, καὶ ἡ τῶν λιμένων κατασχενή, ἐκ τῆς Θεμιστοκλέους ξυμβουλῆς γέγονε, τὰ δ᾽ ix τῆς Περικλέους, ἀλλ οὐκ ἐκ τῶν δημιουργῶν. ΣΙ. «Μέγεται ταῦτα, ὦ Γοργία : περὶ Θεμιστοκλέδυς" Περικλέους δὲ καὶ αὐτὸς ἤκουον ὅτε ξυνεβούλενεν ἡμῖν περὶ τοῦ διὰ μέσου τείχους. OP. Καὶ ὅταν γέ τις αἵρεσις ῇ , ὧν δὴ σὺ ἔλεγες, M Σώκρατες, δρᾷς ὅτι οὗ ῥήτορές εἶσιν οὗ ξυμβουλεύοντες καὶ οἱ νι- κῶντες τὰς γνώμας "egi τούτων; 242. “Ταῦτα καὶ ϑαυμάζων. e Γοργία, πάλαι ἐρωτῶ, ἥτις ποτὰ 5) δύναμες ἐστι τῆς ῥητορικῆς. δαιμονία γάρ τις ἔμοιγε καταφαένετοι τὸ μέγεϑος οὕτω σκοποῦντι. ΧΙ. IOP. Εἰ πάντα ye εἰδείης, M Σώκρατες, ὅτι, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἁπάσας τὰς δυνάμεις ξυλλαβοῦσα 6o ᾿ αὑτῇ ἔχει" μέγα δὲ σοι τεκμήριον ἐρῶ. πολλάκις γὰρ ἤδη ἔγωγε peto τοῦ ἀδελφοῦ καὶ μετὰ τῶν ἄλλων ἰατρῶν εἰρελϑὼν παρά Tuve τῶν καμνόν.- τῶν, οὐχὶ ἐθέλοντα $ ἢ φάφμακον᾽ πιεῖν ἢ τεμεῖν ἢ καῦσαι παρασχεῖν τῷ ἰατρῷ, οὗ δυναμένου τοῦ ἰατροῦ πεῖσαι, ἐχὼ ἔπεισα ιν οὐκ ἄλλη τιν τέχνῃ ἢ τῇ ῥητορικῇ. φημὶ δὲ καὶ εἰς πόλιν, ὅπη βοὺ- λει, ἐλθόντα ῥητορικὸν ἄνδρα καὶ ἰατρὸν, εἴ δέοι λόγῳ διαγωνίζεσθαι ἐν ἐκκλησίᾳ ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ ξυλλόγῳ, ὁπότερον δεῖ αἱρεθῆναι, ῥήτορα 4) ἰα- τρόν, οὐδαμοῦ ἄν φανῆναι τὸν ἰατρὺν , dà aige- ϑῆγαι ἂν τὸν εἰπεῖν δυνατόν, tb βούλοιτο. καὶ εἰ
*
16 - ^ PLATONIS , dee. 487. v
πρὸς ἄλλον 75 δημιοῦργὸν ὁνευναθῦν ἀγωνέξοιτα,
πείσειεν ἂν αὑτὸν ὁλόέσϑαι ὃ ῥητοφικὸς μᾶλλον , ἄλλος ὁςτιςοῦν. Ov γάρ ἔστι περὶ ὃ ὅτου οὐκ ἂν πι-
ϑανώτερον sitos ὁ ῥητορικὸς ᾽ ἄλλος ὅςτιςοῦν τῶν
; δημιουργῶν ἐν πλήϑει. 5 μὲν οὖν δύναμις τοσαύτη
ἐστὶ καὶ τοιαύτη τῆς τέχνης. δεῖ μέντοι , ὦ Σὺ- κρατες, τῇ ῥητορικῇ χρῆσϑαι, ὥςπερ xui τῇ ἄλλῃ σώσῃ ἀγωνίᾳ. καὶ γὰρ 1? ἄλλῃ ἀγωνίᾳ οὗ τούτου ἕνεκα δεῖ πρὸς ἅπαντας χρῆσϑαι ἀνθρώπους, ὅτι ἔμαϑὲ τις πυκτεύειν τε καὶ παγκρατιάξειν, χαὶ ἐ, ὅπλοις μάχεσθαι, ὥςτε κρείττων εἶναι καὶ φίλον καὶ ἐχθρῶν, οὐ τούτου ἕνεκα τοὺς φίλους δεῖ τὸ πεειν, οὐδὲ μεντεῖν τὸ καὶ ἀποκτιννύναι. οὐδὲ γε uo Δία, ἐάν τις tis παλαίστραν φοιτήσας, εὖ ἔχων τὸ σῶμα καὶ πυχτικὸς γενόμενος, ἔπειτα τὸν πατέρα τύπτῃ καὶ τὴν μητέρα, 5 ἄλλον τινα τῶν οἰκεέων ἢ τῶν φίλων , οὐ τούτου ἕνεκα δεῖ τοὺς παιδοτρίβας καὶ τοὺς ἐν τοὺς ὅπλοις διδάσκοντας μάχεσθαι μι- σεῖν τὲ καὶ ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων. ἐκξξνου μὲν γὰρ παρέδοσαν, ini τῷ δικαίως χρφῆσϑαι τούτοις πρὸς τοὺς πολεμίους καὶ τοὺς ἀδικοῦντας, ἀμυκομέ- rove, μὴ ὑπάρχοντας" οὗ δὲ, μεταστρέψαντες, χρῶν»- ταῦ τῇ ἰσχὺϊ καὶ τῇ τέχνῃ οὐκ ὀρθῶς. οὔκουν οἱ διδάξαντες, πονηροί, οὐδὲ ἡ τέχνη οὔτε αἰτία οὔτε πονηρὰ τούτου ἕνεκα ἐστίν, ἀλλ᾽ οὗ μὴ χρὼμε- 70; οἶμαι, ὀρθῶς. ὃ αὐτὸς δὴ λόγος καὶ περὶ τῆς | ὑητορικῆς. δυνατὸς μὲν γὰρ πρὸς ἅπαντάς ἐστιν ὅ.
ῥήτωρ καὶ περὸ παντὸς λέγειν, ὥςτε ποϑαγώτερος.
ἐ, €, d, e, GORGIAS, 17
εἶναι ἐν τοῖς πλήϑεσιν ἔμβραχαι πρὶ ὅταν ἂν βούλη- , . ἀλλ᾽ οὐδέν τι μᾶλλον τούτου. ἕνεχα δεῖ οὔτε τοὺς ἰατροὺς τὴν δόξαν ἀφαιρεῖσϑαι, ὅτε δύνψιντο ἂν τοῦτο ποιῆσα,, οὔτε τοὺς ἄλλους δημιουργοὺς, ἀλλὰ δικαίως καὶ τῇ ῥητορικῇ χρῆσϑοι, ὥςπερ ναὶ τῇ ἀχωνίᾳ. ἐὰν δέ, οἶμαι, ῥητορικὸς γεμόμενός τές, κάτα ταύτῃ τῇ δυνάμει καὶ τῇ τέχνῃ ἀδικῇ, αὖ τὸν διδάξαντα δεῖξεμισεῖν τε καὶ ἐκβάλλειν ἐκ τῶν πό- λεων. ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἐπὶ δικαίᾳ agio σεαιφέδωκεν»,
δ᾽ ἐναντέως χρῆται. τὸν οὖν οὖκ ὀρθῶς Ζρώμενον
ἐσεῦν δίκαιον καὶ ἐκβάλλειν καὶ ἀποκτινγύναι, ἀλλ
4 τὸν διδάξαντα. XH. z0. Olua, ὦ Γοργία, à) σὲ ἔμπειρον εἶναι πολλῶν λόγων, xa) καϑεωροι- né» ἐν αὐτοῖς τὸ Ζοιόνδε » ὅτι οὐ ῥᾳδίως δύνανται oi ἄνϑρωποι, περὶ ὧν ἂν ἐπιχειρήσωσι διαλέγεαϑαι; : διορισάμενον πρὺς ἀλλήλους καὶ μαϑόντες καὶ 0 δάξαντες. ἑαυτοὺς , οὕτω διαλύεσθαι vae. '9vyoveles ἀλλ᾽ ἐὰν περί του ἀμφιςβητήσωσι,. καὶ μὴ φῇ ὅ ἕτερος tà» ἕτερον ὀρϑῶς λέγειν, ἢ "ἡ σαφῶς, xe : Aemaévovoi τὸ καὶ xata φϑόνον οἴονται τὸν ἑαυΣῶν λέγειν, φιλονεικοῦντας ἀλλ᾽ οὐ ζητοῦντας τὸ προκεὗ- μενον ἐν τῷ λόγῳ᾽ καὶ ἔμοί γε τελεντῶντες αἴυχεσεα ἀπαλλάττονται » λοιδορηϑέντερ τὸ καὶ εἰπόντες κοι ἀχούσαντες περὶ σφῶν αὐτῶν τοιαῦτα, οἷα καὶ τοὺς παρόντας ἄχϑεοϑαι ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν, ὅτε τοιού. τῶν ἀνθρώπων. ἠξίωσαν exgoutel γενέσθαι. τοῦ δὴ ἕνεκα λέγω ταῦτα; ὅτι νῦν ἐμοὶ δοχεῖς σὺ ov πάνυ ἠκόλουδα λέγειν οὐδὲ ξύμφωνα οἷς eno ἔλεγες
PLAT. Or. Ton. III. ^
18 |^ PLATONIS p. $58. a, b. c,
περὶ τῆς ῥητορικῆς. φοβοῦμαι ov» διελέγχειν σε, μή μὲ ὑπολάβῃς οὗ πρὸς τὸ πρᾶγμα φιλονεικοῦντα λέ- yt, τοῦ καταφανὲς γενέσϑαι , ἀλλὰ πρὸς σέ. ἐγὼ οὗν, εἰ μὸν καὶ σὺ εἶ τῶν ἀνθρώπων ὦ»περ καὶ ἐγώ, ἡδέως ἂν σε διερωτῴην" 8 δὲ μή, ἔφην ἄν. ἐγὼ δὲ είνων εἰμέ; τῶν ἡδέως | μὲν. ἂν ἐλεγχϑέντων, εἶ τι μὴ ἀληϑὲς λέγοιμι, ἡδέως δ᾽ ἂν ἐλεγξάντων, εἴ τίς τι μὴ ἀληϑὲς λέγοι, οὐκ ἀηδέστερον μέντ᾽ ἂν ἐλεγχϑέντων ἢ ἐλεγξάντων᾽ μεῖζον γὰρ αὐτὸ ἀγαϑὸν ἡ ἡγοῦμαι, ὅσῳ περ μεῖζον ἀγαϑόν ἐστιν, αὐτὸν ἀπαλλαγῆναι κακοῦ τοῦ μεγίστου , ἢ ἄλλον ἀπαλλάξαι. οὐδὲν γὰρ οἶμαι τοσοῦτον κακὸν εἶναι ἀνθρώπῳ ; ὅσον δάξα ψευδὴς περὶ o» τυγχάνει γῦν , ἡμῖν ὃ λόγος ὧν. εἰ μὲν οὖν καὶ σὺ φὴς τοιοῦτος εἶναι, διαλεγώμεϑα" εἰ δὲ καὶ δοκεῖ χρῆναι ἐᾷν», ἐῶμεν 50g χαίρειν. καὶ διαλύω- μέν τὸν ξύλλογον. L'OP. Ald φημὶ μὲν ἔγωγε, ὦ Σώ- κρατες;;" καὺ αὐτὸς τοιοῦτος εἶναι οἷον σὺ ὑφηγῇ" joo μέντοι veli" ἐννοεῖν καὶ τὸ τῶν παρόντων. πά- λαε ydp του, ᾿ὰρὸν καὶ ὑμᾶς ἐλϑεῖν, ἐγὼ τοῖς παρ- οὔσε πολλὰ ἐπεδειξάμην, καὶ νῦν ἴσως ; πόῤῥω ἀπο- τονοῦμεν, " διαλεγώμεϑα. σκοπεῖν οὖν χρὴ καὶ τὸ τούτων», μή τινας αὐτῶν κατέγωμεν βουλομένους τι καὶ ἄλλο πράττειν. XIII. XA Τοῦ μὲν ϑορύβου, δ Τοργία τε καὶ Σώκρατες, αὐτοὶ ἀκούετε τούτων τῶν ἀνδρῶν ᾿ βουλομένων ἀχούειν, ἐὰν τε λέγητε. ἐμοὶ δ᾽ οὖν καὶ αὐτῷ μὴ γένοιτο τοσαύτη ἀσχολία, ders τοιούτων λόγων καὶ οὕτω λεγομένων ἀφεμένῳ προὐργιατερόν τι γενέσθαι ἄλλο πράττειν. ΚΑΙ,{.
&ep 459.1. — GORGIAS. . [9
Νὴ τοὺς ϑεοὺς, ὦ Χαιρεφῶν, καὶ μὲν δὴ καὶ av- τὸς πολλοῖς: ἤδη λόγοις παραγενόμενος oUx οἵδ᾽
εἰ πώποτε ἤσϑην οὕτως, ὥςπερ yvri* OT ἔμοιγε, κἂν τὴν ἡμέραν ὅλην ἐθέλητε Ota; 7)εσϑαι ; χαριεῖ»- σϑε. X2. ᾿Δλλὰ μή», ὦ Καλλίκλεις, 1d y ἐμὸν οὖ- δὲν Brins εἴπερ ἐθέλει Τοργίας. IOP. Αἰσχρὸν δή τολοιπόν, ὦ Σώκρατες, γίγνεται, ἐμὲ 7ε μὴ i ἐϑέ- λειν, καὶ ταῦτα αὐτὸν ἐπαγγειλάμενον ἐρωτᾷν ᾿ὅ τι τις βούλεται. ἀλλ εἰ δοκεῖ τούτοισι, διαλέγου τε καὶ ἐρώτα 0, τι βούλει. 22. Ἄκουε δή, o) T'og- yin, ἃ ϑαυμάξι ὦ ἐν τοῖς λεγομένοις Ἢ ὑπὸ σοῦ. ἴσως γώρ τοι σοῦ 090 c λέγοντος ἐγὼ οὐκ ὀρϑῶς i ὕπο
λαμβάνω. ῥητορικὸν φὴς ποιεῖν οἷός τ εἶναι, ids- τις βούληται παρὰ doU μανϑάνεινς IOP. Nol. 242
Οὐκοῦν περὶ πάντων ὡςτ' lv ὄχλῳ πιϑανὸν εἶναι, οι διδάσκοντα, ἀλλὰ πείϑοντα ; IOP. πάνυ μὲν οὗν
Z2. ᾿Ἔλεγες τοίνυν δή, ὅτι καὶ περὶ τοῦ ὑγιεινοῦ τοῦ ἰατροῦ πιϑανώτερος ἔσται 9 ῥήτωρ. ΤΌ Ρ. Καὶ γὰρ ἔλεγον, ἔν γε ὄχλῳ. E41. Οὐχοῦν τὸ ἐν ὄχλω τοῦτό ἐστιν, ἐν τοῖς μὴ εἰδόσιν; οὐ ydg δὴ που ἕν 7t toic εἰδόσι τοῦ ἰατροῦ πιϑανώτερος ἔσται. POP. 41995 λέγεις. Zi. Οὐκοῦν, εἴπερ τοῦ ἰατροῦ σι-- ϑανώτερος ἔσται, τοῦ εἶδύτος πιϑανώτερος 7)ίγνες ται; I'OP. Πάνυ γε. ΣΏ. Οὐκ. ἰατρός ys ὦν' ἢ γάρ; POP. ναί. Z0. Ὃ δὲ μὴ ἰατρός γε δή ποῦ, ἀνεπιστήμων, ὧν ó ἰατρὸς ἐπιστήμων; FOP. iier 9:31. 22. Ὃ ovx εἰδὼς ἄρα τοῦ εἰδότος iv οὐκ si- δόσι πυϑανώτερὸς ἔσται, Ota» ὃ ῥήτωρ τοῦ ἰατροῦ
Ba
.-
90 —— PLATONIS: | ede.
πιϑαγώτερος 5. τοῦτο ξυμβαΐνει, ἢ ἄλλο τι; ΓΟΡ. Τοῦτο ἐνταῦϑά ys ξυμβαίνει. ΣΏ. Οὐκοῦν καὶ περ τὰς ἄλλας ἃ ἁπάσας τέχνας ὡσαύτως ἔχει Ó ῥήτωρ καὶ ü ῥητορική; αὐτὰ μὲν τὰ πράγματα. οὐδὲν δεῖ αὐτὴν εἰδέναι ὅπως ἔχει, μηχανὴν δέ τινα πει- ϑοῦς εὑρηκέναι, ὥςτε φαίνεσθαι τοῖς οὐκ εἰδόσι μᾶλλον εἰδέναι τῶν εἰδότων. XIV. ΓΟΡ. Οὐκοῦν στολλὴ ῥᾳστώνη, ὦ Σώκρατες, γίγνεται, μὴ μα- ϑόντα τὰς ἄλλας τέχνας, ἀλλὰ μέαν ταύτην, μηδὲν ἐλαττοῦσϑαι τῶν δημιουργῶν; 242. Εἰ μὲν ἐλαττοῦ-. ται 7 μὴ ἐλαττοῦται ὅ ῥήτωρ τῶν ἄλλωκ, διὰ τὸ οὕτως ἔχειν, αὐτίκα ἐπισκεψόμεθα, ἐάν τι ἡμῖν "góc λόγου q »» δὲ τόδε πρφύτερον σκεψώμεθα"
ἄρα τυγχάνει περὶ τὸ δίκαιον καὶ τὸ ἄδικον, κοι τὸ ᾿αἰσχρὸν καὶ τὸ καλόν, καὶ ἀγαϑὸν καὶ κακόν, οὔ- tc ἔχων ὁ ὁ ῥητορικὸς ὃς περὶ τὸ ὑγιεινὸν καὶ περὶ τὰ ἄλλα, ὧν αἱ ἄλλαι τέχναι" αὐτὰ μὲν οὔκ εἰδὼς, τί ἀγαϑὸν ἢ ἢ τὲ κακόν ἔστι», ἢ τί καλὸν 3 τί αἰσχρόν,
, ἢ δίκαιον ἢ ἢ ἄδικον, πειϑὼ͵ δὲ περὶ αὐτῶν μεμηχα- νημένος, ὡςτε δοκεῖν εἰδέναι, ovx εἰδώς, ἐν οὐχ εἰδόσι, μᾶλλον τοῦ εἰδότος; ἢ ἀνάγκη εἰδέναι, καὶ . δεῖ προεπιστώμενον. ταῦτα ἀφικέσθαι παρὰ σὲ τὸν μέλλοντα μαϑήσεσϑαι τὴν ῥητορικὴν ; εἰ δὲ μή, σὺ ὃ τῆς φηπορικῆς διδάσκαλος, τούτων μὲν οὐδὲν διδώ- ξεις τὸν ἃ ἀφικνούμενον, — οὐ γὰρ σὸν & ἔργον, τ ποιὴ- σεις δ᾽ ἐν τοῖς πολλοὶς δοκεῖν εἰδέναι, αὐτὸν τὰ τοι- αὖτα, οὐκ εἰδότα, καὶ δοκεῖν ἀγαθὸν εἶναι, ova ὄντα; ἢ τοπαράπαν οὐχ οἷός τε ἔσῃ αὐτὸν διδάξαι
». 48. «, ὃ, «. d. — GORGIAS. . 24
τὴν ῥητοριπῆν, ἐὰν μὴ προοιδῇ περὸ τούτων τὴν ἀλήϑειαν; ἢ πῶς τὰ τοιαῦτα ἔχει» ὦ Ιοργία; καὶ πρὸς -Διός , ὥςπερ ἄρτι εἶπες, ἀποκαλύψας τῆς
ὑπεφρικῆς εἰντὲ τές ποϑ' ἡ ἡ δύναμές ἐστιν. TOP. "i
ἐγὼ μὲν σἷμων, ὦ Σώκρατες, ἐὰν τύχῃ μὴ εἰδώς, καὶ ταῦτα παρ᾽ ἐμοῖ μαθήσεσϑαι. ΣΩ. Ἔχε δή"
καλῶς γὰρ λέγεις" idv περ ὑποφικὸν σύ τινα ποιή- en, ἀνάγκη αὐτὸν εἰδῖναι Tü δίκαια καὶ τὰ ἄδικα, ἤτοι σπερύτερόν γε ἢ ὕστερον μαϑόντα παρὰ σοῦ. FOP. πίόνυ ys. M2. Ti οὖν; ó τὰ τεκτονικὰ με-- μαϑηπώς, τεκτονικός, ἢ οὔ; TOP. ναί. ΣΩ. Οὐκοῦν nol ὃ τὰ μουσικά, μουσικός; ΤῸΡ. Noi. ΣΏ. Ke) ó τὰ ἰατρικά, ἰατρικός ; καὶ τάλλα οὕτω κατὰ τὸν αὐτὸν λόγον ὅ μεμαϑηκὼς ἕκαστα Tor αὔτός ἐστιν, οἷον ἕκαστον ἡ ἐπιδτήμη ἀπεργάζεξαι ; DOP. πάνυ yt. Z1. Οὐκοῦν κατὰ τοῦτον τὸν λό- γον- καὶ ó τὰ δίκαια μεμαϑηκὼς δίχαιος; ΓΟΡ.
Ikbwrec δὴ που. ΣΩ. Ὃ δὲ δίχαιος δίχαϊά mov -
πρείττε.; ΓΌΡ. Nol ΣΩ. Οὐκοῦν ἀνάγκη τὸν (o- τορικὸν δίκαιον εἶναι, τὸν δὲ δίχαιον βούλεσθαι δίκαια πράττειν; ΤΌΡ. Φαίνεταί γε. 241. Οὐδέποτε ἄρα βαυλήσεται ὃ γε δίκαιος ἀδικεῖν. ΓΌΡ, ᾿4νάγ- xg. Zul. Τὸν ϑὲ δητορικὸν ἀνάγκη éx τοῦ λόγου δίκανον εἶναι. ΓΟΡ. ναί. 242, Οὐδέποτε ἄρα βου-
Aetas ὁ ζητορικὸς ἀδικεῖν. TOP. Οὐ φαίνεταί
y XV, Z1. Méuygoos οὖν λέγων ὀλέγῳ néórsgov ὅτι οὐ δεῖ τοῖς παιδοτρίβαις ἐγκαλεῖν, οὐδ᾽ ἐάβαλ-- Aere ἐκ τῶν πόλιων, ἐὰν Ó πύκτης Τῇ. πυκτικῇ
Ὄ
|
* , -
22 a WE PLATONIS ". pe &61. a. b, μὴ καλῶς χρῆται καὶ ἀδικῇ ; ὡσαύτως δὲ οὕτω xai idv ó ῥήτωρ τὴ ὑητορικῇ ἀδίκως χρῆται, μὴ τῷ διδάξαντι ἐγκαλεῖν, μηδὲ ἐξελαύνειν ἐκ τῆς πόλεως, «ἀλλὰ τῷ ἀδικοῦντι καὶ οὐκ ὀρϑῶς χρωμένῳ τῇ ζη- τορικῇ; ἐῤῥήϑη ταῦτα ἢ ov; ΤΙῸΡ. ᾿Εῤῥήϑη. ΣΩ. Νῦν δὲ γε ὃ αὐτὸς οὗτος φαΐνεται ὅ ῥητορικὸὺς οὐκ ἂν ποτε ἀδικήσεις, ἢ 35 ov; I'OP. Φαένεται. 242. Koi » τοῖς πρώτοις ys, ὦ Τοργία, λόγοις ἐλέγετο, ὅτι 4 ῥητορικὴ περὶ λόγους εἴη, οὐ τοὺς τοῦ ἀρ-- τίου καὶ περιττοῦ, ἀλλὰ τοὺς τοῦ δικαίου καὶ ἀδί.- κου" ἢ οὔ; I'OP. Ναί. £42. ᾿Εγὼ τοίνυν σοῦ 6τε ταῦτα λέγοντος ὑπέλαβον , ὡς οὐδέποτ᾽ ἂν εἴη 7) ῥη- τορικὴ ἄδικον πρᾶγμα, ὃ γ᾽ ἀεὶ: περὶ δικαιοσύνης τοὺς λόγους ποιεῖται" ἐπειδὴ δὲ ὀλέγον v ὕστερον ὅλε- yt6, ὅτι ὅ ῥήτωρ τῇ ὑπεορικῇ : κἂν ἀδέκως χρῷτο, οὕτω ϑαυμάσας καὶ ἡγησάμενος οὗ ξυνᾷδειν τὰ λεγόμενα, ξχείγους εἶπον τοὺς λόγους, ὅτι εἰ «μὲν κέρδος ἡ ἡγοῖο εἶναι τὸ ἐλέγχεσθαι ; ὥςπερ ἐγώ, ἄξιον εἴη διαλέ- 7εσϑαι p δἰ δὲ μή, ἐᾷν χαίρειν. ὕστερον δὲ ἡμῶν ἐπισκοπουμένων, δρᾷς δὴ καὶ αὐτός, ὅτι αὖ ὅμολο- γεῖται, τὸν ῥητορικὸν ἀδύνατον εἶναι ἀδίκω; χρῆσθαι τῇ ὑπεορικῇ καὶ ἐθέλειν ἀδικεῖν. ταῦτα οὖν OT ποτὲ ἔχει, μὰ τὸν κύνα, ὦ Τοργία, οὐκ ὀλίγης ξυνουσίας ieri» ὥςτε ἑκανῶς διασκέψασϑοαι. XVI. ΠΩ. Τί δέ, ὦ “Σώκρατες; ; οὕτω καὶ σὺ περὲ τῆς ῥητορικῆς δοξάζεις ὦ ὥςπερ νῦν λέγεις; )' olt, ὅτι Τυργίας ἤασχύνϑη σοι μὴ προσομολογῆσαι, τὸν ῥη- τορικὸν ἄνδρα μὴ οὐχὲ καὶ zd δίκαια εἰδέναι καὶ
4, d. e, p. 462, 5. GORGLAS. 23
τὰ καλὰ reb τὰ ἀγαθά , καὶ da» μὴ ἔλϑῃ ταῦτα εἰ-, δὼς παρ᾿ αὐτόν, αὐτὸς διδάξειν ἔπειτα ; ἐκ ταύτης ἔσως τῆς ὁμολογίας ἐναντίον τι ξυνέβη ἐν τοῖς λό- γοις" τοῦϑ' ὃ δὴ ἀγαπᾷς, αὐτὸς ἀγαγὼν ini τοιαῦτα ἐρωτήματα. ἐπεὶ τίνα οἶξει ἀπαρνήσεσθϑαι μὴ οὐχὶ καὶ αὐτὸν ἐπίστασθαι τὰ δίκαια καὶ ἄλλους διδέ-- ἕξειν; ἀλλ᾽ εἰς τὰ τοιαῦτα ἄγειν πολλὴ ἀγροικέᾳ ἐστὲ τοὺς λόγους. 22. 12 κάλλιστε Μμῶλε, ἀλλά τοι ἐξεπέεηδες κεώμεϑα ἑταέρους καὶ υἱεῖς, ἵνα, ἐπειδὰν αὐτοὶ πρεσβύτεροι γιγνόμενοι σφαλλώμεϑα, παρόν-- τες ὑμεῖς οὗ »εώτεροι ἐπανορϑῶτε ἡμῶν τὸν βίον καὶ ἐν ἔργοις καὶ ἐν λόγοις. καὶ vir εἶ τι ἐγὼ xai log- γίας ἐν τοῖς λόγοις σφαλλόμεϑα, σὺ παρὼ». ἐπα»όρ-: ϑου" δίκαιος δ᾽ εἶ" καὶ ἐγὼ ἐθέλω, τῶν ὡμολο-- γημόνων εἶ ὃ τί σοι δοκεΐ μὴ καλῶς ὡμολογῆσϑαι, d ἄνα-- ϑέσϑαι 9, τι ἂν σὺ βούλῃ, ἐάν μοι ἕν μόνον φυ- λάττῃς. 110.4. τὸ τοῦτο λέγεις; zn. Τὴν pax Qo Aoyla», ὦ Il, ἢν καϑέξῃς, ἢ τοπρῶτον ἐπεχεί-: ρήσας χρῆσϑαι. ΠΏ. Τί δέ; οὐκ ἐξόσται μοι λέ- ys, ὁπόσα ἂν βούλωμαι; ; 2L. δεινὰ μέντ᾽ ἂν πά-- ϑοις, ὦ βέλτιστε, εἰ ᾿Ιϑήναζε ἀφικόμενος , οὗ τῆς “Ελλάδος πλείστη ἐστὸν ἐξουσία τοῦ λέγειν, ἔπειτα σὺ ἐνταῦϑα τούτου μόγος ἀτυχήσαις. ἀλλὰ ἀντίϑες τό, σοῦ μακρὰ λέγοντος καὶ μὴ ἐθέλοντος τὸ ége»- τώμενον ἀποκρίνεσϑαι,. οὗ δεινὰ αὖ ἂν ἐχὼ ndo εἰ μὴ ἐξέσται μοι ἀπιέναι καὶ μὴ ἀκούειν σου; ἀλλ᾽ εἶ τε κήδει τοῦ λόγου τοῦ εἰρημένου, xa) ἡ ἐτανορϑώ- σααϑαι αὐτὸν βούλει, ὥςπερ viv δὴ ἔλεγον, ἀναϑέο
26 |. — PLATONIS «de p.46, a,
κολακείας μόριον εἶναι, ax αὐτὸν λέληϑα οὕπω ἀπόκεκριμένος " ὅ δὲ ἐπανερωτῷ εἰ οὗ καλὸν ἡγοῦ- pos εἶναι" ἐγὼ δὲ αὐτῷ οὐκ ἀποχρινοῦμαι πρό- τερον, εἴτε καλὸν εἶξε αἰσχρὸν ἢ ἡγοῦμαι εἶναι τὴν ῥη- τορεκὴν , πρὶν ἂν πρῶτον ἀποκρίνωμαι, 0 τι ἐστίν. οὗ γὰρ δίκαιον " ὦ πιῶλε. ἀλλ᾽ εἴπερ βούλει πυϑέ- σϑαι, ἐρώτα, ὅποῖον μόριον τῆς κολακείας φημὶ εἷ- »0t τὴν (rof. 11414. “Ἐρωτῷ δὴ, καὶ ἀπόκρι- ναι, ὁποῖον μόριον. ΣΩ. "Ag οὖν ἂν μάϑοις ἀπο- κριναμένου; ἔστε γὰρ ἡ ῥητορική, κατὰ τὸν ἐμὸν λόγον, πολιτικῆς μορίον εἰδωλον. ΠΩ. τί οὗν; καλὸν ἢ αἰσχρὸν λέγεις αὐτὴν εἶναι; ΣΩ. «Αἰσχρὸ» ἔγωγε. τὰ γὰρ κακὰ αἰσχρὰ ἐγὼ καλῶ" ἐπειδὴ δε σοι ἀποκρίνασϑαι ὡς ἢδη εἰδότι ἃ ἐγὼ λέγω. ΓΟΡ. . Ma τὸν Atm ὦ “Σώκρατες, ἀλλ᾽ ἐγὼ οὐδὲ αὐτὸς ξυνίημε 0, τι λέγεις. 242. Εἰχότως γε, ὦ Γοργία, οὐδὲν ydg πω σαφές λέγω" πῶλος δὲ 00s νέος ἐστὲ καὶ ὀξύς. ΓΟΡ. ᾿Αλλὰ τοῦτον μὲν ἕα" ἐμοὶ δ᾽ εἰπέ, πῶς λέγεις πολιτικῆς μορίου εἴδωλον εἶναι τὴν ῥη- ᾿τορικήν. 24. 4i ἐγὼ πειράσομαι φράσαι ὅ γέ μοι φαίνεται εἶναι ἡ ῥητορική" εἰ δὲ μὴ τυγ- χάνει ὃν τοῦτο, Πῶλος ὅδε ἐλέγξει. σῶμά που κα- λεῖς τὸ καὶ ψυχήν; ΤΌΡ. Πῶς γὰρ oV; 241. Οὐ- κοῦν καὶ τούτων olt τινὰ εἶναι ἑκατέρου εὐεξίαν; TOP. "Eymyt. Z2. Τί δέ; δοκοῦσαν μὲν εὐεξίαν, οὖσαν δ᾽ οὔ, οἷον τοιόνδε τε λέγω" πολλοὶ δοκοῦσιν εὖ ἔχειν τὰ σώματα, οὺς οὐκ ἂν ῥᾳδίως αἴσϑοιτὸ ΩΣ ὅτι οὐχ εὖ ἔχουσιν, ἄλλος ἢ ἰατρός ts καὶ τῶν
b.c.d, GORGIAS. : 2)
γυμνασεικῶν s. IUQP. Aso λέγεις. 2. T$ τοιοῦτον λέγω καὶ ἐν σώμαξι εἶναι καὶ ἐν ψυχῇ, ὁ τι ποιεῖ μὲν δοκεῖν εὖ ἔχειν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν, ἔχεε δὲ οὐδὲν μᾶλλον. ΤΟΡ. Ἔστι ταῦτα. ΧΙΧ. ΣΩ. Φέρε δή σοι, ἐὰν δύνωμαι, σαφέστερον ἐπιδείξω ὃ λέψω. δυεῖν ὄντοιν πραγμάτοιν, δύο λέγω τέχνας, xol τὴν μὲν ἐπὸ τῇ ψυχῇ » πολιτικὴν καλῶ, τὴν δὲ ἐπὶ τῷ σώματι " μίαν μὲν οὕτως ὀνομάσαι οὐκ Eye σοι" μιᾶς δὲ ovans τῆς τοῦ σώματος ϑεραπείας, δύο μύρια λέγω, τὴν μὲν γυμναστικήν, τὴν 0 ; ἰατρικήν" εἧς δὲ πολιτικῆς, ἀντέστεροφον μὲν τῇ γυμναστικῇ τὴν νομοϑετικὴν, ἀντίστροφον δὲ τῇ ἰατρικῇ τὴν δικαιοσύνην. ἐπικοινωνοῦσι μὲν δὴ ἀλλήλαις, ἅτε περὲ τὸ αὐτὸ οὖσαι, ἑκάτεραι τούτων, $j τὸ ἰατρικὴ τῇ γυμναστικῇ καὶ ἢ δικαιοσύνη τῇ νομοϑεεικῇ." ὕμως δὲ διαφέρουσί τι ἀλλήλων». τεττάρων δὴ τοὺ των» οὐσῶν, καὶ ἀεὶ πρὸς τὸ βέλτιστον ϑεραπευου. σῶν, τῶν μὲν τὸ σῶμα, τῶν δὲ τὴν ψυχήν, ἡ κολαικδυτρεῆ αἰσϑομένη , οὐ γνοῦσα λέγω, ἀλλὰ στοχασαμέἕνη, τέτραχα ἑαυτὴν διανείμασα, ὑποδῦσα" ὑπὸ ἕκαστον τῶν μορίων, προςποιεῖται εἶναι τοῦτο ὅπερ ὑπέδυ καὶ τοῦ μὲν βελτίστου οὐδὲν φροντίζει, τῷ δὲ ἀξὶ ἡδίστῳ ϑηρεύεται τὴν ἄνοιαν καὶ ἐξα- πατᾷ" ὥςτε δοκεῖ πλείστου ἀξία εἶναι. ὑπὸ μὲν οὖν τὴν ἰατρικὴν ἡ ὀψοποιϊκὴ ὑποδέδυκε , καὲ προςποιεῖται τὰ βέλτιστα oia τῷ σώματι εἰδέναι, ὥςτ᾽ εἰ δέοι ἐν σταισὶ διαγωνίζεσθαι ὀψοποιόν τὰ καὶ ἰατρόν, ἢ ἐν ἀνδράσιν οὕτως ἀνοήτοις, eng
209-5 c . ..
Φ
98 PLATONIS νει». 465, αν, 6,
οἱ παῖδες, πότσρος ἐπαΐοι περὶ τῶν χρηστῶν’ σι» τίων ἢ ἢ πονηρῶν, ὃ ἰατρὸς ἢ ὃ ὀδφοποιός, λιμῷ a» ἀποθανεῖν τὸν ἰατρόν. κολακείαν μὲν oU» αὐτὸ καλῶ. καὶ αἰσχρὸν φημί, ὦ πῶλε, τὸ τοιοῦτο». τοῦτο ydo πρὸς σὲ λέγω, ὅτι toU ἡδέος στοχάξεται ἄνευ τοῦ βελτίστου, τέχνην δὲ αὐτὴν oU qus εἶναι, . ἀλλ᾽ ἐμπειρίαν, ὅτι οὔκ ἔχει λόγον οὐδένα ὧν προρ- φέρει, ὁποῖα ἅττα τὴν φύσιν ἐστίν; ors τὴν αἰτίαν ἑκάστου μὴ ἔχειν εἰπεῖν. ἐγὼ δὲ τόχνην oU καλῶ, ὃ ἂν ἢ ἄλογον πρῆγμα. τούτων δὲ πέρε εἰ ἀμφιρβητεῖς, ἐθέλω ὑποσχεῖν λόγον. XX. T; μὲν οὖν ἰωτρικῇ, ςπτερ λέγω, 5 ὀψοποιϊκὴ κϑλα- ^ κρέα ὑπόκειται, 58 δὲ γυμναστικῇ » κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον τοῦτον», A κομμωτική, κακοῦργύς τε οὐσα καὶ ἀπατηλὴ καὶ ἀγεννὴς καὶ ἀνελεύϑερος, σχήμασί τε καὶ χρώμασι καὶ λειότητι ol αἰσθήσει ἁπατῶσα, ὥξτε ποιεῖν ἀλλότριον κἄλλος ἐφελκομένους τοῦ οἰκεέου τοῦ διὸ τῆς γυμνασεινῆς ἀμελεῖν. i» οὖν μὴ μακρολογῶ , ἐϑέλο; σοι ἐξπεῖν, deep οἱ | γεωμέτραι, . (ἠδη γὰρ ἂν ἴσως ἀκολουϑήσειας) t ὅτε, ὃ κομμωπικὴ σερὸς γυμναστικὴν ; τοῦτο ὑψοποιϊκὴ πρὰς Letpu- xj»* μᾶλλον δὲ ὧδε, ὅτι, ὃ κομμωτικὴ πρὸς γυμνα- στεπὴν τοῦτο σοφιστικὴ πρὸς νυμοϑετικήν, xal. ὅτι, ὃ ὀᾳψοποιϊκὴ πρὸς ἰατρικήν, τοῦτο ῥητορικὴ πρὸς δικαιοσύνην. ὅπερ μέντοι λέγω, διέστηκεν οὕτω φὺ- ch^ di δ᾽ ἐγγὺς ὄντων, φύψονται ἐν τῷ αὐτῷ καὶ περὶ ταυτὰ σοφισταὶ Ναὶ ῥήτορες , xai οὐκ ἔχουσιν 6, τὸ χρήσονται οὔτε αὐτοὶ ξαυτοῖς, οὔτο oi. ἄλλοι
e. ἃ. o. p. 468... GORGIAS. 29
ἄνθρωποι τούτοις. xui γὰρ ἂν εἰ s μὴ ἡ ψυχὴ τῷ σώ. ματι ἐπεστάώτει, ἀλλ᾽ αὐτὸ αὑτῷ, καὶ μὴ ὑπὸ ταὺ- της xaxsÜenpsire xai διεκρένετο à M ὀψοποιΐκη καὶ ἢ ἰατρική, ἀλλ᾽ αὐτὸ τὸ σῶμα ἔνρινε σταϑμώ- μενον ταῖς χάρισι ταῖς πρὸς αὑτὸ, τὸ τοῦ "Avatayó- ρου ἂν πολὺ "9; ὦ φίλε Πῶλε (σὺ ydg τούτων» ἔμ- πειρος}" ὁμοῦ ἂν πάντα χρήματα ἐφύρρτο, ἐν τῷ αὐ- τῶ, ᾿ἀχρέτων ὄντων τῶν T^ ὑγιειγῶν καὶ ἰατρικῶν καὶ ὑψοποιϊκῶν. ὃ μὲν οὖν ἐγώ φημι τὴν ῥητορι- xir εἶναι, ἀκήκοας" ἀντίστροφον ὁ ὀψοποιΐας ἐν ψυ- ad a ὡς ἐκεῖνο ἐν σώματι. ἔσως μὲν ovy ἄτοπον πὸ- ποίηκα, ὅτι σε οὐχ ἐῶν μακροὺς λόγους λέγειν, αὖὐ- ᾿ κὰς συχνὸν λόγον ἀποτέτακα. ἄξιον μὲν οὖν ἐμοὶ , ξυγχνώμην ἔχειν ἐστί. λέγογτος γάρ μου βραχέα, οὔκ ἐμάνθανες, οὐδὲ χφῆαϑαι τῇ ἀποκρίσει, ἣν αοἱ ἀπε- κριγάμην, οὐδὲν οἷός τὶ ἦσϑα, ἀλλὰ ἐδέου διηγήσεως. io» μὲν οὖν καὶ ἐγὼ σοῦ ᾿ ἀποκρινομένου μὴ ἔχω 0, τε χρήσωμαι, ἀπότεινε καὶ σὺ λόγον" ἐὰν δὲ ἔχω , fa us χφῆσϑαι" * δίκαιον ydg. καὶ νῦν ταύτῃ τῇ ἀπο-- κρίσει εἴ z ἔχεις χρῆσϑαι, χρῶς XXL. 114214. τί οὖν φής; κολακεία δοκεῖ σοι εἶναι ἡ D ῥητορική; zn. Κολακείας μὲν οὖν ἔγωγε εἶπον μόριον" ἀλλ οὐ μνημονεύεις τηλικοῦτος ὧν, δ ῶλε; τί τάχα ὅρα- σεις πρεσβύτης γενόμενος ; 102,4. "AQ. οὖν δοκοῦαί σοι ὡς κόλακες ἐν ταῖς πύλεσι φαῦλοι γομόξεσθοιοο ἀγαϑοὶ ῥήτορες; 24. ᾿Ερώτημα «οὔτ᾽ ἐρωτᾷς. ἢ λύγου τινὸς ἀρχὴν λέγεις; 121.4. ᾿Ερωτῷ Eyoyt. ΣΩ. Οὐδὲ νομίζεσθαι ἔμοιγε δοκοῦσι. I14LA. Πῶς
- *
-—— M ——— ——— —
-
-
$0 . '^ PLATONIS boe
oU νομέξεσϑαι; » οὐ μέγιστον δύνανται τῶν i» ταῖς πόλεσιν; zn. Ox, εἰ τὸ δὐνασϑαΐ ; 7ε λέγεϊς ἄγα- ϑόν τι elvat τῷ δυναμένῳ. ΠΏ“. ᾿Αλλὰ μὲν δὴ λέγω ye. «ΣΩ. ᾿Ελάχιστον τοίνυν μοι δοκοῦσι τῷ» ἐν τῇ πόλει δύνασϑαι οἵ ῥήτορες: 1102.4. TI δ᾽; οὐχ, ὥςπερ oi τύραννοι , ἀποκτιννύασὶ τε ὃν ἂν βούλω».- ται, καὶ ἀφαιροῦνται χρήματα , καὶ ἐχβάλλουσιν i ἔχ τῶν πόχεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς ; zn. Νὴ τὸν κύνα' -ἀμφιγνοῶ μέντοι, ὦ ΠπΠῶλε, ἐφ᾽ ἑκάστου ὧν λέχεις, πότερον αὐτὸς ταῦτα λέγεις καὶ jr σαυτοῦ" ᾿ ἀποφαίνῃ " 5 ἐμὲ ἐρωτᾷς. 12524. AM ἢ ἔγωγε σὲ ἐρω- τῶ. ΣΏ. Ekv, ὦ φίλε" ἔπειτα δύο 0 ἅμα με ἐρωτᾷς; ΤΩ͂ΣΑ. Πῶς δύο; 242. Οὐκ ἄρτι οὕτω πὼς ἔλεγες, ὅτι ἀποκτιγνύασιν οὗ ῥήτορες ove" ἂν βούλωνται, ὥςπερ οἵ τύραννοι, καὶ χρήματα ἀφαιροῦνται καὶ ἐξελαύνουσιν ἐκ τῶν πόλεων ὃν ἂν δοκῇ αὐτοῖς; 142. Eywye. XXII. 25. “ἐγὼ τοίνυν σοι, ὅτι δύο ταῦτ ἐστὲ τὰ ἐρωτήματα ; καὶ ἀποκρινοῦμαι γὲ σοι πρὸς ἀμφύτερα. φημὲ yàg , ὦ Πῶλε, ἐγὼ: ai τοὺς ῥήτο- ρας καὶ τοὺς τυράννους δύνασθαι μὲν ἐν ταῖς πόλεσι σμικρότατον, ὥρπερ 3 γῦν δὴ ἔλεγον" οὐδὲν γὰρ ποιεῖν ὧν βούλονται, ὡς ἔπος εἰπεῖν * ποιεξν μέντοι Ó , τι ἂν αὐτοῖς δόξῃ βέλτιστον εἶναι. ΠΙΏ A. Οὐκοῦν τοῦ- . Τὸ ἐστε τὸ μέγα δύνααϑαι; Z4. Ow, ὥς γέ φησι Πῶλος. IM14. Ἐγὼ οὔ φημι; φημὲ μὲν οὖν ἔγωγε. ΣΏ. Ma τὸν οὗ σὺ γε, ἐπεὶ τὸ μέγα δύνασθαι ἔφης ἀγαϑὸν εἶναι τῷ δυναμένῳ. ΠΏ. Φημὶ γὰρ οὗ». ΣΏ. ᾿4γαϑὸν οὖν οἴει εἶναι, ἐών τις ποιὴ ταῦτα ἃ
e.P. 467. αν... GORGIAS. - 31
ὧν δοχῇ αὐτῷ βέλτιστα εἶναι, νοῦν μὴ ἔχων; καὶ τοῦτο καλεῖς μέγα δύνασϑαι; ΠΑ. Οὐκ ἔγωγε... ΣΩ. Οὐκοῦν ἀποδείξεις τοὺς ῥήτορας γοῦν ἔχοντας, καὶ τέχνην τὴν ὑπορικήν , ἀλλὰ μὴ κολακείαν, ἐμὲ ἐξελέγξας ; ; εἰ δὲ ue ἐάσεις ἀνέλεγκτον , οἱ ῥήτορες, t οὗ “ποιοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ἃ δοκεῖ αὐτοῖς, καὶ οἱ τύ- Qu»vo:, οὐδὲν ἀγαϑὸν τοῦτο κεκτήσονται, εἶ δὴ δύ- »αμίς ἐστιν, ὡς σὺ φής, ἀγαϑόν, τὸ δὲ ποιεῖν ἄνευ γοῦ ἃ δοκεῖ, καὶ σὺ ὁμολογεῖς κακὸν εἶναι" ἢ οὔ; 1... Ἔγωγε. 241. Hag ἂν οὖν ol ῥήτορες μέγα δύναιντο ἢ οἱ τύραννοι ἐν ταῖς πύλεσιν, ἐὰν μὴ “ΖΣω- πράτης ἐξελεγχϑῇ ὑπὸ ὁ πώλου, ὃ ὅτι ποιοῦσιν ἃ ἐ βούλον»- ται; ΠΛ. Οὗτος ἀνὴρ — Xf. Ov ont αὐτοὺς ποιεῖν ἃ βούλονται" ἀλλά pu. ἔλεγχε. Π.2.4. Οὐκ ἄρτι ὡμολόγεις ποιεῖν ἃ δοκεῖ αὐτοῖς βέλτιστα εἶναι τοῦ-- του πρύσϑεν; ΣΩ. Καὶ γὰρ νῦν ὁμολογῶ. ΠΙΏ.Ι. Οὐκοῦν ποιοῦσι» ἃ βούλονται; 2-2. Οὔ φημι. Π.Ω.Α. Ἰοιοῦντες ἃ δοκεῖ αὐτοῖς; ΣΩ. Φημί. ΠΙΆ. - Σχέτλιά γε λέχεις 1 xa) U ὑπερφυῆ, ὦ Σώκρατες. ΣΩ. Μὴ κατηγόρει , ὦ λῶστε Hide , ἵνα προσείπω σε κατὰ σὲ" ἀλλ΄ εἰ μὲν ἔχεις ἐμὲ ἐρωτᾷν, ἐπίδειξον ὅτε ψεύδομαι" εἶ δὲ μή, αὐτὸς ἀποκρίνου. 11114. "AX ἐθέλω ἀποκρίνεσϑαι, ἵνα. καὶ εἰδῶ ὃ, τι | λέγεις. XXIII. ΣΙ. Ilótsgov οὖν σοι δοκοῦσιν oi ἄνϑρω- ποι τοῦτο βούλεσϑαι ὃ ἂν πράττωσιν ἑκάστοτε, ἢ ἐκεῖνο, οὗ ἕνεκα πράττουσι τοῦϑ' ὁ πράττουσιν; οἷον, οἷ τὰ φάρμακα πένοντες παρὰ τῶν ἰατρῶν» -πό- τερόν σοι δοκοῦσι τοῦτο βούλεσθαι ὕπερ ποιοῖσι,
΄
AN
. 89 PLATONIS . 4.c p 468.2. b.
σείνειν τὸ φάρμακον καὶ ἀλγῶν; ἢ ἐκεῖνο, τὸ ὑγιαΐ- Yet», oV. ἕνεκα πίνουσι; 11414. δῆλον! ὅτι τὸ ὑγιαΐί- yt, οὗ ἕνεκα πέγουσιν. 22. Οὐκοῦν καὶ οἱ πλέο»- τὸς τε καὶ τὸν ἄλλον χρηματισμὸν χρηματιζόμενοι οὐ “τοῦτό ἐστιν, ὃ βούλονται, ὃ ὁ ποιοῦσιν ἑκάστοτε----τἰς yag βούλεται πλεῖν τὲ καὶ κινδυνεύειν καὶ πράγματ᾽ ἔχειν; -- ὠὰ ἐκεῖνο, οἶμαι, οὗ ἕνεκα πλέουσι, πλου- id πλοὗταυ γὰρ! ἕνεκα πλέουσι. 1141.4. Πάνυ γε. - ἄλλλοτι οὺν οὕτω καὶ περὶ πάντων, ἐάν τίς τι m ἕνεκά ζου, οὗ τοῦτο βούλεται ὃ πράττει, : pni ἐκεῖνο, οὗ ἕνεκα ι πράττει; : IL) A. Ναί. 24. 4 οὖν ἔστι τι τῶν ὄντων, ὃ οὐχὶ ἤτοι ἀγαϑόν y ἐσὰν ἢ κακόν, ἢ) μεταξὺ τούτων, οὔτε ἀγαϑὸν οὔτε κακόν; ΠΩ. Πολλὴ ἀνάγκη, ὦ Σώχρα- τες. Z4. Οὐκοῦν λέγεις εἶναι ἀγαϑὸν μὲν σο- φίαν τὸ καὶ ὅγέειαν καὶ πλοῦτον καὶ τἄλλα τὼ τοι--
-
aUta, κακὰ δὲ τἀναντία τούτων ; ΠΩ. Ἔχγωχε...
ΣΩΏ. τὰ δὲ μήτε ἀγαϑὰ μῆτε κακὰ ἄρα τοιάδε λέ- gets , ἃ ἐνίοτε μὲν μετέχει τοῦ ἀγαϑοῦ, ἐνίοτε δὲ τοῦ κακοῦ, ἐνίοτε δὲ οὐδετέρου; οἷον, καϑῆσϑαι καὶ βαδίξειν καὶ τρέχειν καὶ πλεῖν, καὶ οἷον αὖ λίϑους καὶ ξύλα καὶ τἄλλα τὰ τοιαῦτα; OU ταῦτα λέγεις ; ἢ ἀλλ᾽ ἄττα καλεῖς τὰ μήτε ἀγαθὰ μήτε κακά; 11414. Οὔκ, ἀλλὰ ταῦτας 24). Πότερον οὖν τὰ μεταξὺ ταῦτα ἕνεκεν τῶν ἀγαθῶν πράττουσιν, ὅταν Rp τωσιν, " τἀγαϑὰ τῶν μεταξὺ; ΠΑ. T. ü μεταξὺ δήπου τῶν ἀγαϑῶν. zn. Τὸ ἀγαϑὸν ἃ ἄρα διώ- κοντες καὶ βαδίζομεν, ὅταν βαδίζωμε», οἰύμενοι
ἜΝ . . GORGIAS, 33
βέλτιον εἶναι, καὶ τὸ ἐναντίον & ἕσταμεν, ὅταν ἐστῶ- μὲν, τοῦ αὐτοῦ ἕνεκα τοῦ ἀγαθοῦ, ἢ οὔ; ΠΩ.4. ZVad. 241. Οὐκοῦν καὶ ἀποχτίννυμεν, εἴ τινα καὶ ἀπο-
κτίννυμεν, καὶ ὁ ἐκβάλλομεν καὶ ἀφαιρούμεϑα χρήματα, οἰόμενοι ἄμεινον εἶναι ἡ ἡμῖν ταῦτα ποιεῖν, ἢ οὔ; ΠΑ. Ππάνν yt. ΣΙ. Ἕνεκ ἄρα τοῦ ἀγαϑοῦ πάντα 1aU- τα ποιοῦσιν οἷ ποιοῦντες. 115.4. Φημί. XXIV. Z2. Οὐκοῦν ὡμολογήσαμεν, ἃ Évexd του ποιοῦμεν, μὴ ἐκεῖνα βούλεσθαι, ἀλλ᾽ ἐκεῖνο, οὗ ἕνεκα ταῦτα ποιοῦμεν. 11424. Μάλιστα. Σ.Ώ. Οὐκ ἄρα σφάττειν βουλόμεϑα, οὐδ᾽ ἐχβάλλειν ἐκ τῶν πόλεων, οὐδὲ χρήμαϊα ἀφαιρεῖσϑαι ἁπλῶς οὕτως" ἀλλ id» ui» ὠφέλιμα E ταῦτα » βουλόμεϑα πράττειν αὐτά, Bla βερὼ δὲ ὄντα οὐ βουλόμεϑα. τὰ γὰρ ἀγαϑὰ βου- λόμεθα, ὡς φὴς σὺ, τὰ δὲ ws ἀγαϑὰ μήτε κακὲ oU βουλόμεϑα, οὐδὲ τὸ καχά" ἢ γάρ; ἀληϑῆ σοι δο- xà λέγειν ὦ Πῶλε, ἢ οὔ; — κί οὐκ ἀποχρίένη; ΠΏ. ᾿᾿ληϑῆ. zn. Οὐκοῦν εἴπερ ταῦτα ὁμολογοῦμεν, 3j ᾽ν τις ἀποκτείνῃ "ua " ἐκβάλλῃ i ἐκ πόλεως ἡ ἀφαιρῇ- ται χρήματα, εἶτε τύραννος ὧν pire ῥήτωρ, οἰόμενος εἶναι αὐτῷ ἄμεινον, τυγχώνῃ δὲ ὃν κώκιον, οὗτος δή- που ποιεῖ ἃ δοκεῖ αὐτῷ; ἢ γάρ; ΠΑ. Nai. ΣΩ. ΕΠ οὖν καὶ ἃ βούλεται , εἴπερ τυγχάνει ταῦτα κακὰ ὄντα; ---- τί οὐκ ἀποχρίνῃ; ; ΠΩ. ᾿Αλλ οὔ μοι δοκεῖ ποιεῖν & βούλεται. zn. Ἔστι μὲν οὖν ὃ Mid ὁτοιοῦτος μέγα δύναται ἐν τῇ πόλει ταύτῃ εἶ ἵπερ lori τὸ μέγα . δύνασθαι ἀγαϑόν τι, κατὰ τὴν σὴν ὁμολογίαν; TIf14. Οὐκ ἔστιν. 242. ᾿Δ4ληϑῆ ἄρα: ἐγὼ ἔλεγον λό-
Prar.Or. Tow. lll. C
34. PLATONIS e. p 469. a, b. «
γῶν, ὅτι ἔστιν ἄνθρωπον ποιοῦντα ἐν πόλει ἃ & δοκεῖ αὐτῷ, μὴ μέγα δύνασθαι, μηδὲ ποιεῖν ἃ βούλεται. ^ HA. Ως δὴ σὺ ,ὦ Σώκρατες, οὐκ ἂν δέξαιο ἐξεῖ- γαΐ σοι ποιεῖν 0, τι δοκεῖ, σοι ἐν τῇ πύλει μᾶλλον ἢ f; μή, οὐδὲ ξηλοῖς c ὅταν ἴδης τινὰ ἢ ἀποκτείναντα ,90 ἔδοξεν αὐτῷ, ἢ ἀφελόμενον χρήματα, 7 j δήσαντα. zn. Δικαίως λέγεις, à ἢ ἀδίκως; 11524. ᾿Οπότερ' ἂν C οὔκ ἀμφοτέρως ξηλωτάν 1 ἐστιν; Z4. Εὐφήμει ,
πῶλε. ΠΩ... Τί δή; Z2. Ὅτι δὺ χρὴ οὔτε τρὺς ἀξηλώτους ζηλοῦν, οὔτε τοὺς ἀϑλίους, ἀλλ ἐλεεῖν. I141.4. Τί δὲ; οὕτω αοι δοκεῖ ἢ ἔχειν περὶ ὧν ἐγὼ λέγα ἀνθρώπων; An. «Πῶς γὰρ οὔ; 4112.4. Ὅρτις àv» ἀποκτίννυσιν, ὃν ἂν δύξῃ αὐτῷ, δικαίως ἀπο- κτιννὺς, ἄϑλιος δοχεῖ σοι καὶ disuvdos Z4. Ov ἔμοιγε, οὐδὲ μόντον ζηλωτός. Π.Χ4. Οὐκ ἄρτι ἄϑλιον ἔφηςϑα εἶναι; 242. Τὸν ἀδίκως γε, ὦ ἑταῖ- e, ἀποχτείναντα, καὶ ἐλεεινόν ye πρός" τὸν δὲ Óv- 'ταέως, ἀζήλωτον. 1112.4. ^H που ὅγε ἀποϑνήσκων ἀδίκως ἐλεεινός τε καὶ ἀϑλιός ἐστιν. zn. * Hrro» ἢ ὃ ἀποκτιννὺς, ὦ Πῶλε, καὶ ἧττον :) 6 δικαίως ἀποϑνήίσκον. H414. Ing δῆτα, ὦ ὠ Σώκρατες; Zn. Οὕτως ὡς μέγιστον τῶν κακῶν τυγχάνει ὃν τὸ ἀδι- xdv. 212. Ἦ γὰρ τοῦτο μέγιστον; οὗ τὸ ἀδικεῖ- σϑαι μεῖζον; ΣΩ. Ἥκιστά 75: 1151.4. Σὺ ἄρα βοί- Àoto ὧν ἀδικεῖσθαι μᾶλλον ἢ ἀδικεῖν; Σ.2. Βουλοί- μην μὲν ἂν ἔγωγε οὐδέτερα" εἰ δ᾽ ἀναγκαῖον εἴ, ἀδικεῖν ἢ ἀδικῆσθαι, ἑλοίμην ἂν μᾶλλον ἀδι»εῖ. σϑαι ἢ ἀδικεῖν. 11... Σὺ ἄρα τυρανγεῶν αὐκ α:
es ^
e. d, e. p. 470. a. GORGIAS. 35
δέξαιο; Zl. Οὔκ, εἰ τὸ τυραϑνεῖν 79 λέγεις ὁ ὅπερ f γώ. 411.4. A E ἔγωχε τοῦτο λέγω, ὁ ὅπερ ἄρτι, ἐξεῖ»- »αὶ ἐν τῇ πόλει, ὃ ἂν δοκῇ αὐτῷ, ποιεῖν τοῦτο, xai ἀποκτινγύντι καὶ ἐκβάλλοντι καὶ πάντα, πράττοντι κατα τὴν αὑτοῦ δόξαν. XXV. zn. Ὦ μακιίάρεε, ἐμοῦ δὴ λέγοντος τῷ λόγῳ ἐπιλαβοῦ, εἰ γὰρ ἐγὼ ἐν ἀγορᾷ πληϑούσῃ ᾿ ᾿λαβὼν ὑπὸ μάλης ἐγχειρίδιον, λέγοιμι πρὺς σὲ, ὅτι, »9 Πῶλε, ἐμοὶ δύναμίς τις σαὶ τυροιννὶς ϑαυμασία ἄρτι προργέγονεν" é&v ydo ἄρα ἐμοὶ δόξῃ τινὰ τουτωνὶ τῶν ἀνθρώπων, ὧν σὺ ὁρᾷς, αὐτίχα μάλα δεῖν τεθνάναι, τεϑνήξει οὗτος, ὃν ἂν δόξῃ, κἂν τινα δόξη uoi τῆς κεφαλῆς αὐτῶν xoa γῆναι δεῖν, κατεαγὼς ἔσται αὐτίκα μάλα, κἂν ϑοι- μάτιον διεσχίσϑοι, διεσχισμένον E ἔσταε: οὕτω μέγα ἐγὼ δύναμαι ἐν τὴδε τῇ πόλει" rb οὖν ἀπιστοῦντε σοι δείξαιμε τὸ ἐγχειρίδιον, ἴσως ἂν εἴποις ἰδών», ὅτι, »Ὦ) Σώχρατες, οὕτω μὲν πάντες ἂν μέγα δύναιντο" ἐπεὶ κῶν ἐμπρησϑείη οἰκία τούτῳ τῷ τρόπῳ, ἥντινα 4t? σοι δοκῇ , Καὶ τά y: ᾿ϑηναίων νεώρια, καὶ τριήρεις, καὶ τὰ πλοῖα πάντα , xal τὰ δημόσια καὶ τὰ ἴδια." ἀλλ οὐκ ἄρα τοῦτ ἔστι τὸ μέγα δύνασϑαι, τὸ ποιεῖν ἃ δοκεῖ αὐτῷ" ἢ δοκεῖ σοι; ILf1A. Ov δῆτα οὕτω γε. ΣΩ. Ἔχεις οὖν εἰπτεῖν, διότι μέμφη τὴν τοιαύτην δί- γαμιν; ΠῚ] Δ. Ἔγωγε. ΣΏ. Τί δή, λέχε. 17514. Ori. ἀναγκαῖον τὸν οὕτω πράττοντα ζημιοῖσϑαι - ἐστι... MA. "FÓ δὲ ζημμοῦσϑαν οὐ κακόν; 1414. ^ Πάνυ yt. zn. Οὐκοῦν, ὦ ϑαυμάσιε, τὸ μέγα δύνα-. ᾿σϑαι πάλιν αὖ σοι φαένεται, ἐὰν μὲν πράττοντι à 1 C. a2
"—
-» pd Ὁ '
᾿ς 36 PLATONIS τ ἃς b.c.d,
δοκεῖ, ἕπηται τὸ ὠφελίμως πράττειν, ἀγαϑόν τε εἶναι, καὶ τοῦτο, ὡς ἔοικεν, ἐστὶ τὸ μέγα δύνασθαι" εἰ δὲ μή, κακόν, καὶ σμικρὸν δύνασθαι. σκεψώμες ϑα δὲ καὶ τόδε ἄλλο τι ἢ ὁμολογοῦμεν, ἐνίοτε μὲν ἄμεινον εἶναι ταῦτα ποιεῖν, ἃ νῖν δὴ ἐλέγομεν, ἀπο- "κειννὗναι tt καὶ ἐξελαύκειν ν ἀνϑρώπουφ καὶ ἀφαιρεῖ- σϑαι χρήματα, ἐνίοτε δὲ οὔ; IL2A. Πάνυ yt. Z4. Τοῦτο μὲν δή, ὡς ἔοικε, καὶ παρὰ σοῦ καὶ παῤ
εὐ ἐμοῦ | ὁμολογεῖται. 4124. Ναί. 24. Πότε οὖν σὺ
φὴς ἄμεινον εἶναι ταῦτα ποιεῖν ; εἶπέ, τένα ὅρον δρίζῃ; ΠΩ... Z0 μὲν οὖν, ὦ Σώκρατες, ἀπόκριναι ταυτὸ τοῦτο. ΣΩ. ᾿Εγὼ μὲν τοίνυν φημί, ὦ ῶλε, εἴ σοι παρ ἐμοῦ ἥδιόν ἐστιν ἀκούειν ᾽ ὅταν μὲν δικαίως τις ταῦτα ποιῇ, ἄμεινον εἶναι, ὅταν» δὲ ἀδίκως, καὶ- κιον. XXVI. ΠΗ͂ΧΑ. Χαλεπόν γε σὲ ἐλέγξαι, ὦ Σὼ- κρατες, ἀλλ οὐχὶ κἂν παῖς σε ἐλέγξειεν, ὅτι οὐκ ἄλη- o5 λέγεις. ΣΩ. “Πολλὴν ἄρα ἐγὼ τῷ παιδὶ χάρι» ἕξω, ἴσην δὲ καὶ σοὶ, ἐάν us ἐξελέγξης, καὶ ἀπαλ- λάξῃς φλυαρίας. ἀλλὰ μὴ κάμῃς φίλον ἄνδρα εὔερ- γετῶν, ἀλλ᾽ ἔλεγχε. ΖΩ͂Α. ᾿Αλλὰ μήν, o Σώκρατες, οὐδὲν γέ σε δεῖ παλαιοῖς πράγμασιν ἐλέγχειν. τὰ γὰρ ἐχϑὲς καὶ πρώην γεγονότα, ταῦτα ἑκανά σε ἐξελέγ-- Eas ἔστε καὶ ἀποδεῖξαι ὡς πολλοὶ ἀδικοῦντες &»- ϑρωποι εὐδαΐμονές εἶσ. ΣΙ. Τὰ ποῖα ταῦτα; 1424. ᾿Αρχέλαον δὴ που τοῦτον τὸν Περδίκκου ὃ ὁρᾷς ἄρχοντα Μακεδονίας; 24. Εἰ δὲ μή, ἀλλ ἀκούω ye. 11424. Εὐδαίμων οὖν σοι δοκεῖ εἶναι ἢ ἄϑλιος ; ΣΩ. Οὖκ οἶδα, ὦ Nils. οὗ γάρ πω ξυγγέγονα τῷ
-
n "
46. p.71 s, GORGIAS. ' 8
ἀνδρὸ: H/LA. Ti δαί; ξυγγενόμενος ἃ ἂν γνοίης, ἄλ- λως δὲ αὐτόϑεν οὐ γιγνώσκεις ὅτι εὐδαιμονεῖ, ; 24 Mà Zi οὐ δῆτα. ΠΑ. 4ῆλον δή, ὦ “Σώχρατες, ὅτι οὐδὲ τὸν μέγαν βασιλέα γιγνώσχειν φήσεις εὐδαίμονα ὄντα. 242. Koi ἀληϑῆ γε ἐρῶ. οὗ γὰρ οἶδα, παι-- δείας ὕπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης. 11/214. Τί δέ; ἐγ τούτῳ πᾶσα 7 εὐδαιμονία ἐστίν; Z2. Ὥς γε ἐγὼ λέγω, ὦ Πῶλε. τὸν μὲν γὰρ καλὸν καὶ ἀγαϑὸν 0- ὅρα καὶ γυναῖκα εὐδαίμονα εἶναί φημι, τὸν δὲ ἄδικον καὶ πονηρόν, ἄϑλιον. 1|2.4. "494106 ἀρα οὗτός ἐστιν ó ὁ ᾿Αρχέλαος, κατὰ τὸν σὸν ἀόγον; $; «t,
Εἴπὲρ γε, ὦ φίλε, ἄδικος. ΠΑ. ᾿Αλλὰ μὲν δὴ πῶς οὐκ ἄδικος; ᾧ γε προσῆκε μὲν τῆς ἀρχῆς οὐδὲν, ᾿» γῦν ἔγεε,, ὄντι ἐς γυναικός, ἢ ἦν δούλη ᾿Αλκέτου τοῦ Περδίκκον ἀδελφοῦ καὶ κατὰ μὲν τὸ δίκαιον, δοῦλος ἦν ᾿Αλκέτου, καί, εἰ ἐβούλετο τὰ δίκαια ποιεῖν, ἐδού- λευσεν ἂν “λκέτῃ , xui ἣν ἂν εὐδαίμων, κατά ys τὸν σὸν λόγον" γῦν δὲ ϑαυμασίως ὡς ἄϑλιος “γέγονεν, ἐπεὲ τὰ μέγιστα ἠδίκηκεν" ὃς γε πρῶτον μὲν τοῦτον αὐτὸν τὸν δεσπότην αὑτοῦ καὶ ὃ εῖον μεταπεμψάμενος, ὡς ἀποδώσων τὴν ἀρχήν, ἣν Περδίκκας αὑτὸν ἀφείλε-- 10 L ξενίσας καὶ καταμεϑύσας αὐτόν τε καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ᾿Αλέξανδρον » ἀνεψιὸν αὑτοῦ, Οχεῦον ἡλικιώ- T9? , ἐμβαλὼν εἰς ἅμαξαν, γύχτωρ ἐξαγαγὼν ἀπέ- σφαξέ τὸ καὶ ἠφάνισεν ἀμφοτέρους" καὶ ταῦτα ἀδι- κἠσαςρ, ἔλαϑεν ἑαυτὸν ἀϑλιώεατος γενόμενος, καὶ οὗ μετεμέλησεν αὐτῷ, ἀλλ᾿ φλέγον ὕστερον, τὸν ἀδελ-- φὸν, τὸν γνήσιον τοῦ Περδίκκου υἱόν, παῖδα ὡς
e *
38. PLATONIS «««p475.2
ἑπταετῆ, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγίγνετο κατὰ τὸ δίκαιον, οὐχ ἐβουλήϑη εὐδαίμων γενέσθαι δικαίως ἐκϑρέψας καὶ ἀποδοὺς τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, ἀλλ εἰς φρέαρ ἐμβαλὼν καὶ ἀποπγίξας, πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ Κλεοπάτρα» χῆνα ἔφη διώκοντα ἐμπεσεῖν καὶ ἀποθανεῖν. τοιγάρ-- TOL νῦν, ἣτε μέγιστα ἠδικηκὼς τῶν» ἐν Μακεδονίᾳ, ἀϑλιώτατός ἐστε πάντων τῶν “Μακεδόνων, ἀλλ οὐχ εὐδαιμονέστατος" καὶ ἴσως ἐστιν ὅςτις ᾿᾿ϑηναίων ἀπὸ σοῦ ἀρξάμενος, δέξαιτ᾽ ἂν ἄλλος ὄςτισοῦν Ma- - κεδόγων γενέσθαι μᾶλλον ἢ “Δρχέλαος. XXVI. zn. Καὶ κατ ἀρχὰς τῶν λόγων, o πῶλε, 8 δγωγέ σε ἐπή-- ὕεσα, ὅτι μοι δοκεῖς εὖ πρὺς τὴν ῥητορικὴν πετεαι-- δεῦσϑαι, τοῦ δὲ διαλέγεσθαι ἡμεληκέναι" καὶ γῦν ἄλλοτι οὗτός ἐστιν ὃ λόγος, ᾧ με καὶ ἂν παῖς ἐξε-- λέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ σοῦ »νῦν, ὡς σὺ οἴει, ἐξελή.- λεγμαι τούτῳ τῷ λόγῳ, φάσκων τὸν ἀδικοῦντα οὐκ εὐδαίμονα ἑἶναι; πόϑεν, ὧ ᾿γαϑὲ; καὶ μὴν οὐδὲν γε σοι τούτων ὁμολογῶ, ὧν σὺ φής. 1112.4. Ov γὰρ ἐθέλεις" ἐπεῖ δοκεῖ 7ε σοΐ, ὡς ἐγὼ λέγω. Z4. 0 μα-- κάριε, ᾧπορικῶς γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥςπερ οἱ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἡγούμενοι ἐλέγχειν. καὶ γὰρ ἐκεῖ oi ἕτεροι τοὺς ἑτέρους δοκοῦσιν ἐλέγχειν, ἔσεει-- δὲν τῶν λόγων, , ὧν ἂν λέγωσι, μάρτυρας πολλοὺς παρέχωνται xoà εὐδοκίμους, ó δὲ τἀναντία λέγων. ἕνα τινὰ παρέχηται ἢ μηδένα. οὗτος δὲ ὃ ἔλεγχος οὐδενὸς ἄξιός ἐστι πρὸς τὴν ἀλήϑειαν. ἐνίοτε γὰρ ἂν καὶ καταψευδομαρτυρηϑ dir τις ὑπὸ πολλῶν καὶ δοκούντων εἶναί τι. καὶ νῦν περὲ ὧν σὺ λέγεις ὀλέγου
i: érísbed — GORGIAS. 89
σοι πάντερ ξυμφήσουσι ταυτὼ ᾿᾿ϑηναῖοι καὶ οἱ ξέ- vor, καὶ ἐὰν βούλῃ καὶ ἐμοῦ μάρτυρας παρέχεσθαι, ὡς οὐκ ἀληϑῆ λέγω ᾿ μαρτυρήσουσὶ σοι, ἐὰν μὲν , δούλῃ, INixiag ὃ ᾿γικηρῴτου , καὶ οἵ ἀδελφοὶ uit αὐτοῦ, ὧν oi τρίποδες oi ἐφεξῆς ἑστῶτες εἰσιν ἐν τῷ Διονυσίῳ , ἐὰν δὲ βούλῃ," “Ἱριστοχράτης ὃ Σκελλίου, οὗ αὖ ἐστιν ἐχ II υϑίου τοῦτο τὸ καλὸν ἀνάϑημα, ἐὰν δὲ βούλῃ, ἢ ἡ Περικλέους ὅλη οἰκία, ἢ ἄλλη ξυγγό- γείοι ἥντινα ἂν βούλῃ τῶν ἐνθένδε ἐχλέξασϑαι" ἀλλ
ἐγώ σοι εἷς ὧν οὐχ ὁμολογῶ. οὗ γάρ με σὺ ἀναγχά- ξεις, ἀλλὰ, ψευδομάρτυρας πολλοὺς κατ ἐμοῦ παρα- σχύμενος, ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν μὲ ἐκ τῆς οὐσίας καὶ ὁ τοῦ ἀληθοῦς. ἐγὼ δὲ ἂν μὴ σὲ αὐτὸν ὃ ἕνα ὄντα μάρ-- τυρα παράσχωμαι ὁμολογοῦντα περὲ ὧν λέγω, οὐδὲν oio ἄξιον λόγου μοι πεπεράνθαι, περὲ ὧν ἂν ἡμῖν ὃ λόγος 5, οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί, ἐὰν μὴ ἐγὼ σοι ᾿ μαρτυρῶ εἷς ὧν μόνος ; τοὺς δ ἄλλους πάντας τούτους xac ge ἐᾷς. ἔστι μὲν οὖν οὗτός τις τρύπος ἐλέγχου ; ὡς . σὺ τὲ οἴξι καὶ ἄλλοι πολλοΐ, ἔστι δὲ καὶ ἄλλος, ὃν ἐγὼ αὖ i οἶμαι. παραβάλλοντες οὖν mag ἀλλήλους σκε-- γώμεοϑα, s τι διοίσουσιν ἀλλήλων. καὶ γὰρ καὶ Tuy- , χάνει, περὶ ὧν ἀμφιςβητοῦμεν, οὗ πάνυ σμικρὰ ὄντα, ἀλλὰ σχεδόν τι ταῦτα, περὶ ὧν εἰδέναι τε κάλλιστον, μὴ εἰδέναι 76 αἴσχιστον. τὸ γὰρ κπεφώλαιον αὐτῶν ἐστιν, 7 γιγνώσκειν m ἀγνοεῖν, ὅςτις τε εὐδαίμων ἐστε καὶ ὅςτις μή. αὐτίκα πρῶτον, περὸὲ οὗ γῦν ὃ λόγος ἐστί, σὺ ἡγῇ, οἷόν τε 2, εἶναι μακάριον ἄνδρα ἀδικοῦν- td τε καὶ Oüdjxov ὄντα, εἴπερ ᾿Αρχέλαον ἄδιψον μὲν
ν
40 ᾿ PLATONIS τ ἅ...», 478. δι
ἡγῇ das, εὐδαίμονα δέ. ἄλλοτι ὡς οὕτω: σου vopl- ζοντος διανοώμεϑα ; ΠΜΔΑ. Πιίίνυ γε. XX VIIL 2... ᾿Εγὼ δὲ φημι ἀδύνατον. ἕν μὲν tovt? ἀμφιςβητοῦ- μὲν εἶεν" ἀδικῶν δὲ δὴ εὐδαίμων ἔσται, &Q ἂν : τυγχάνῃ δίκας τε καὶ τιμωρίαφ; 11/24. Ἥκιστά γε" ἐπεὶ οὕτω y ἂν ἀϑλιώτατος εἴη. — X. ' AAA ἐὰν ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίχης ὃ ἀδικῶν, κατὰ τὸν σὸν λό- γον, εὐδαίμων ἔ ἔσται; . 1.4. Φημί. 242. Ἰατὰ δε ye τὴν ἐμὴν δύξαν, ὦ πῶλδ, ὃ ἀδικῶν rs καὶ ó ἄδικος πάντως μὲν ᾿ἄϑλιος, ἀϑλιώτερος μέντοι ἐὰν μὴ διδῷ δίχην, μηδὲ τυγχάνῃ τιμωρίας ἀδικῶν" ἧττον δὲ ἄϑλιος ; ἐὰν διδῷ δίκην καὶ τυγχάνῃ δίκης ὑπὸ ϑεῶν τε καὶ ἀνθρώπων. 1142.4. ᾿τοπά γε, ὦ “Σώκρατες ! ἐπιχειρεῖς λέγειν, Z2). Πειράσομαε δὲ γε καὶ σὲ ποιῆσαι, ὦ ἑταῖρε, ταυτὰ ἐμοὶ λέγειν" φί- λον γάρ 0s ἡγοῦμαι. νῦν μὲν οὖν, ἃ διαφεφόμεϑα, ταῦτ ἐστί" σκόπει δὲ καὶ σὺ. εἶπον ἐγὼ πον ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι κώκιον εἶναι; ΠΑ. πάνυ γε. 242. Σὺ δὲ τὸ ἀδικεῖσθαι ; 1424. Nol, 2.2. Kai τοὺς ἀδικοῦντας ἀϑλίους & ἔφην εἶναι ἐγώ, καὶ ἐξηλέγχϑην i ὑπὸ coU; 7142.4. Noi ud Δία. 22.25 σὺ ys olt, ὦ Πῶλε. IA. 41595 ys oió- μενος ἴσως. ΣΙ. “Σὺ δέ ye εὐδαίμονας αὖ τοὺς ἀδι κοῦντας, ἐὰν μὴ διδῶσι δίκην. 1.2.4. πάνυ μὲν οὗν. 2f. ᾿Εγὼ δὲ αὑτοὺς ἀϑλιωτάτους φημέ, τοὺς δὲ διδόντας δίκην, ἢ qrro». βούλει καὶ τοῦτο ἐλέγχειν; 7.2.4. ᾿Αλλ ἔτι τοῦτ᾽ ἐκείνου χαλεπώτερύν ἐστιν, ω “Σώκρατες, ἐξελέγξω. — 242. Οὐ δῆτα, ὦ Πῶλε, az
TR GORGIAS. A
ἀδύνατον. τὸ γὰρ ἀληϑὲς οὐδέποτε ἐλέγχεται. 71.1.
Πῶς λέγεις; ἐὰν ἀδικῶν ἄνθρωπος ληφϑῇ τυραν- ψέδε ἐπιβουλεύων, xai inp eic στρ ἐβλῶται, καὶ ἐκ.- τέμγηται, καὶ τοὺς ὀφϑαλμοὺς ἐκχώηται, καὶ ἀλ.-" λας πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ παντοδαπὰς λώβας αὖ-
τός τε λωβηϑεὶς, καὶ τοὺς αὑτοῦ ἐπιδὼν παῖδάς τὸ
καὶ γυναῖκα, τὸ ἔσχατον ἀνασταυρωϑῇ, i] xataztit- 1997 » ovrog εὐδαιμονέστερος ἔ ἔσται, ἢ ἐὰν διαφυ- γὼν τύραννος καταστῇ , καὶ ἄρχων ἐν τῇ πόλει δια- Bp, ποιῶν ὃ, τι ἄν βούληται ; ζηλωτὸς ὧν καὶ εὗ- δαιμονιζόμενος ὑπὸ τῶν πολιτῶν καὶ τῶν ἄλλων ξέ- yo» ; ταῦτα λέγεις ἀδύνατον εἰ εἶναι ἐξελέγχειν; ΧΧΙΧ. zo. ἹΜορμολύττῃ αὖ, ὦ γένναϊε IIGÀs, καὶ οὐκ ἐλέχχεις, grs δὲ ἐμαρτύρον. ὅμως δὲ ὑπόμνησόν ua. σμικρόν" ἐὰν ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι, sing. 115A. "Eyoyt. zn. Εὐδαιμονέστερος μὲν τοίνυν οὐδέποτε ἔσται οὐδέτερος αὐτῶν , οὔτε ὃ χατειργα- σμένος τὴν τυραννίδα ἀδίκως, οὔτε ὃ δίκην διδοὺς" δυοῖν γὰρ ἀϑλίοιν εὐδαιμονέστερος μὲν οὐκ ἂν εἴη, ἀϑλιώτερος μέντοι ó διαφυγὼν καὶ τυραγνεὗσας. τί τοῦτο, € Πῶλε, γελᾷς; ; ἄλλο αὖ τοῦτο εἶδος ἐλὲγ- zov ἐστίν, ἐπειδάν τίς τι εἴπῃ, καταγελᾷν, ἐλέγχειν — δὲ μή; 2.4. Οὐχ οἷ tL ἐξεληλέγχϑαι, ὦ «Σώκρατες, ὅταν τοιαῦτα λέγῃς, ὃ ἃ οὐδεὶς ἃ ἂν φήσειεν ἀνθρώπων; ἐπεὶ ἔρον τινὰ Tovro. ΣΩ. 2 Ππῶλε, οὐκ εἰμὶ τῶν πολιτικῶν, καὶ πέρυσι βουλεύειν λαχὼν, ἐπειδὴ 7j φυλὴ ἐπρυτάνευε , καὶ ἔδει us ἐπιψηφίζειν, 7ὅω- za παρεῖχον, καὶ οὐκ ἠπιστάμην ἐπιψηφίζειν. μὴ
42 ͵ PLATONIS μ. ἐγά. εὖ. e, d,
οὖν μηδὲ vi» pe. κέλενε ἐπιψηφίζειν τοὺς παρόντας, ἀλλ᾽ εἰ μὴ ἔχεις τούτων βελτίω ἔλεγχον, ὅπερ νῦν δὴ ἐγὼ ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν τῷ pios παράδος j καὶ πείρασαι τοῦ ἐλέγχου, οἷον ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ γάρ, er 15- λέγω, ἕνα μὲν παρασχέσθαι μάρτυρα ἐπίσταμαι, αὐτὸν πρὸς ἢ ὃν ἂν μοι ὃ λόγος ἢ, τοὺς δὲ πολλοὺς ' ἰὼ χαΐρειν, καὶ ἕνα ἐπιψηφίξειν i ἐπίσταμαι, τοῖς δὲ πολλοῖς οὐδὲ διαλέγομαι. ὅρα οὖν, εἰ i ἐθελήσεις ἐν τῷ μέρει διδόναι ἔλεγχον, ἀποκχρενόμενος τὰ ἐρωτώμενα. ἐγὼ ydg δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ καὶ σὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἀνϑρώπους τὸ ἀδικεῖν ToU ἀδικεῖσϑαι κάκιον ἡγεῖ- ὅϑαι, καὶ τὸ μὴ διδόναι | δίκην τοῦ διδόναι. ΠΙΏΑ͂. ᾿Εγὼ δέ γε οὔτ᾽ ἐμὲ οὔτ ἄλλον ἀνθρώπων οὐδένα" ἐπεὶ σὺ δέξαϊ ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν; Zf. Kol σὺ y ἂν καὶ οὗ ἄλλοι πάγφες. IL0. A. Πολλοῦ γε δεῖ, ἀλλ᾽ οὔτ ἐγώ, , οὔτε σὺ, οὔτ᾽ ἄλλος οὐδείς. ΣΩ. Οὐκοῦν ἀποκρινῇ; 110A. Πάνυ μὲν οὔν" καὶ γὰρ ἐπιϑυμῶ εἰδέναι ὅ 9, τι ποῖ ἐρεῖς. ΣΙΩ. "Méys δή μοι, ἵν᾽ εἰδῆς, ὥςπερ ἂν εἰ ἐξαρχῆς σε ἠρώ- "το" πότερον δοκεῖ σοι, ὦ Πῶλε, κάκιον εἶναι τὸ ἀδικεῖν ἢ τὸ ἀδικεῖσϑαι; | 12424. Τὸ ἀδικῶσϑαι, ἔμοιγε. ΣΏ. Τί δαὶ δὴ αἴσχιον; πότερον τὸ ἀδικεῖν 9 τὸ ἀδικεῖσθαι; ἀποκρίνου. ΠΏ... T) ἀδικεῖν. Z4). Οὐκοῦν καὶ κάκιον, simto αἴσχιον; II41.4A. Ἥκιστα 75: XXX. ΣΩ. Μμανϑάνω. οὗ ταυτὸν ἡγῇ σὺ, ὡς ἔοικας, καλόν τε καὶ ἀγαϑόν, καὶ κακὸν καὶ αἰσχρόν. ΠΑ. Οὐ δῆτα. Z1. Τί δαὶ 100: ; τὰ καλὰ πάντα, οἷον. καὶ σώματα καὶ χρώματα καὶ
-
-
S. P. 625. 8 b. GORGÍIA S. : 43
σχήματα xai φωνὰς xai ἐπιτηδεύματα, εἷς οὐδέν ἀπο- βλέπων παλεῖς ἑκάστοτε καλά; οἷον πρῶτον τὰ σώ- ματα τὰ. καλὰ οὐχὶ ἤτοι κατὰ τὴν χορείαν λέγεις καλά εἶναι , πρὸς ὃ ἂν ἕκαστον χρήσιμον ἢ» πρὸς τοῦτο, 5 κατὰ ἡδονὴν τινα, ἐὰν ἐν τῷ ϑεωρεῖσϑαι χαίρειν ποιῇ τοὺς ϑεωροῦντας ; ἔχεις τι ἐχτὸς τούτων λέγειν περὶ σώματος κάλλους; 1.24. Οὐκ ἔ ἔχω. Z4. Ovx- οὖν xai τἄλλα πάντα οὕτω xai ῥχήματα καὶ ger ματα, » διὰ ἡδονὴν τινα, " διὰ ὠφέλειαν, ἢ δὲ ἀμφότερα, καλὰ προσαγορεΐεις; 5.2.4. Ἔγωχγε. Zi. Οὐ καὶ τὰς φωνὲς καὶ τὰ κατὰ τὴν μουσι- κὴν πάντα ὡσαύτως; 1.2.4. Noé. X42. Kol μὴν τά ye κατὰ τοὺς νόμους καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα » οὐ δήστον ἐκτὸς τούτων ἐστὶ τὰ καλὰ, τοῦ ἢ ὠφέλιμα εἶναι, ἢ ἡδέα, ἢ ἀμφότερα. IM214. Ovx ἔμοιγε δοκεῖ. E42. Οὐκοῦν καὶ τὸ τῶν μαϑημάτων κάλλος ὡσαύτως; JIIfLA. Πάνυ ys, καὶ καλῶς ys νῦν δρί- ζει, ὦ Σώκρατες, ἡδονῇ τὸ καὶ ἀγαθῷ δριξόμενος - τὸ καλόν. ΣΙ. Οὐκοῦ» τὸ αἰσχρὸν τῷ ἐναντίῳ, λύπῃ τε καὶ κακῷ; ΠΩ. ᾿Ανάγκη. zn. Ὅταν ἄρα; δυοῖν καλοῦν ϑάτερον κάλλιον ἢ, ἢ τῷ ἑτέρῳ τούτοιν ἢ ἀμφοτέροις ὑπερβάλλον , καλλιόν ἐστιν, ἤτοι ἡδονῇ ἢ ὠφελείᾳ ἤ ἀμφοτέροις. 1142 A. Πάνυ γε. 241. . Καὶ ὅταν δὲ δὴ δνοῖν αἰσχροῖν τὸ ἕτερον αἴσχιον ἦ ᾿ ἤτοι λύπῃ ἢ ἢ κακῷ ὑπερβάλλον, αἴσχιον ἔσται. ἢ οὐκ ἀνάγκη; ; IMLA. Nol. ΣΩ. Φέρε δή, πῶς ἐλέγετο νῦν δὴ περὶ τοῦ ἀδικεῖν καὶ ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἔλεγες τὸ μὲν ἀδικεῖσθαν, κάκιον
,
N : ἌΝ ] 44 . ^ . PLATONIS | €. ἃ e.
εἶναι, τὸ δὲ ἀδικεῖν, αἴσχιον ; HAS Ἔλεγον. 242. Οὐκοῦν εἴπερ αἴσχιον τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι, ἤτοι λυπηρότερόν ἐστι, καὶ λύπῃ ὑπερβάλλον , αἷ- σχιον ἂν εἴη, ἢ κακῷ, ἢ ἃ ἀμφοτέροις. οὐ καὶ τοῦτο ἀνάγκη; IL12.A. Πῶς γὰρ ov; XXXI. 2:2. Ho3- tO» μὲν δὴ σκεψώμεϑα, ἄρα λύπῃ ὑπερβάλλει τὸ ἀδικεῖν, τοῦ ἀδικεῖσθαι, καὶ ἀλγοῦσι μᾶλλον οἱ ἀδικοῦντες ἢ οἱ ἀδικούμενοι; ΠΑ. Οὐδαμῶς, o “Σώχρατες, τοῦτό γε. 242. Οὐκ ἄρα λύπῃ ys ὕπερ- ἐχει. 114214. Οὐ δῆτα. Σ.Ώ. Οὐκοῦν εἰ μὴ λύπη, ἀμφοτέροις μὲν οὐκ ἂν ἔτι ὑπερβάλλοι; . ΠΩ“. Οὐ φαίνεται. ΣΏ. Οὐκοῦν τῷ ἑτέρῳ λείπεται: ILf1A. Na. zn. TQ κακῷ; πη". Ἔοικεν. 22. Οὖκ- οὖν τῷ κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι. ΠΩ. Δῆλον δὴ ὅτι. 2. 4210 τι ov»
ὑπὸ μὲν τῶν πολλῶν ἀνϑοώπων καὶ ὑπὸ σοῦ ὧμο-
λογεῖτο ἡμῖν ἐν τῷ ἔμπροσϑεν χρόνῳ αἴσχιον εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι; ; ΠΩ... Nol. ΣΩ. νῦν δὲ ys κάκιον ἐφάνη ; πῆ 4. Ἔοικε. ΣῺΏ. “Ζέξαιο
οὖν ἂν σὺ μᾶλλον τὸ xdxio» καὶ τὸ αἴσχιον ἀντὶ τοῦ
T0»; - — μὴ oxves ἀποκχρίνασϑαι, ὦ πῶλε, --- οὐ- δὲν γὰρ βλαβήσῃ — ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ, ὥςπερ ἰατρῷ, παρέχων ἀποκρίνου, καὶ ἢ φάϑι ἢ μὴ, ἃ ἐρωτῶ. 11024. ᾿Αλλ οὖκ ἂν δεξαίμην, ὦ Záxga- τες. 42. "Ἄλλος δέ τις ἀνθρώπων; 111214. Οὔ po δοκεῖ, κατά γε τοῦτον τὸν λόγον. zn. ,Αληϑῆ ἃ ἄρα “ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι οὔτ᾽ “ἂν ἐγώ, οὔτ᾽ ἂν σὺ, οὔτ᾽ ἄλλος. οὐδεὶς ἀνθρώπων δέξαι ἂν μᾶλλον ἀδικεῖν
΄
e 476. a, b. e. GORGIAS, ᾿ 45 ἢ
ἢ ἀδικεῖσθαι" κάκιον ἐρ τυγχάνει ὄν. πη... “ιαένεται. 22. Ogre οὗν, ὦ Μῶλε, ó ἔλεγχος παρὰ τὸν ἔλεγχον παραβαλλόμενος ὅ ὅτι οὐδὲν ἔοικεν, ἀλλὰ cob μὲν oi ἄλλοι πάντες ὁμολογοῦσι πλὴν ἐμοῦ, ἐμοὶ δὲ σὺ ἐξαρκεῖς εἷς ὦ ὧν μόγος καὶ ὑμολογῶν καὶ μαρτυρῶν, xai ἐγὼ σὲ uro» ἐπιψηφίζων τοὺς ἄλλους ἐῶ χαίρειν. Καὶ τοῦτο μὲν ἡμῖν οὕτως ἐχέτω. airo τοῦτο δέ, περὶ οὗ τὸ δεύτερον ἡμφιςβητήσαμεν, σκεψώμεθα" τὸ ἀδικοῦντα διδόγαι δίκην Ld μέ- ζιστον τῶν κακῶν. ἐστιν, ὡς σὺ eov, ἢ μεῖζον τὸ μὴ διδόναι, ὡς αὖ ἐγὼ ᾧμην; σκοπώμεϑα δὲ τῆδε" τὸ διδόναι δίκην , καὶ τὸ κολάζεσθαι δικαίως ἀδικοῦντα, ἄρα τὸ αὐτὸ καλεῖς; M14. Ἔγωγε. zn. Ἔχεις οὖν λέγειν, ὡς οὐχὲ τά pn δίκαια -πώάντα καλά ἐστι, καϑόσον δίκαια; i καὶ διασκειμάμενος εἶπέ. 1140.4. Ad μοι δοκεῖ, ὦ 0) Σώκρατες. XXXIIL. A42. Σκόπει δὲ καὶ τύδε' à ἄρα εἴ τίς τε ποιεῖ, ἀγά-- yxf τὶ εἶναι καὶ πάσχον ὑπὸ τούτου τοῦ ποιοῖντος ; ; ΤΑ. Ἔμοιγϑε δοκεῖ. 242. dpa τοῦτο πάσχον, ὃ τὸ “οιἱοῦν ποιεῖ, καὶ τοιοῦτον, οἷον ποιεῖ τὸ ποιοῦν; λέγω δὲ τὸ τοιόνδε" εἶ τις τὐὑπτει, ἀνιίγκη τι τύπτε- σϑαι; ILLA. "váy. Z2. Kol εἰ σφόδρα τύπτει
το τὶ ó τύπτων, καὶ τὸ τυπτόμενον οὕτω τὑπτε-- σϑαι; ΠΙΏ.Α, ναί. zn. Τὸ τοιοῦτον ἄρα πάϑος τῷ Mos ἐστίν, οἷον ἂν τὸ τὗπτον ποιῇ; IH1A. Jldvv ye. Z4. Οὐκοῦν καὶ εἰ aun τις, ἀνάγκη τὶ xdtoóu.. . 1114. Πῶς yag ov; Zfh Kai εἰ σφόδρα ys xds ἢ ἀλγεινῶς , οὕτω κάεσϑαε τὸ
-- " A
46 : PLATONIS d, e, p. 477. a. b,
καόμενον. ὡς ἂν τὸ xov xdp; 11/14. Πάνυ 7t Z4. Οὐκοῦν xai si τέμνει τις, ὃ αὐτὸς λόγος; $ τῦμ-- νεται γάρ τι. 110.4. Nol. ΣΏ. Καὶ εἰ μέγα 7ε 5 βαϑὺ τὸ τμῆμα ἢ ἀλγεινόν. , τοιοῦτον τμῆμα τέμ- γέται τὸ τεμνόμενον, οἷον τὸ τέμνον τέμνει; ΠΏ... Φαίνεται. ΣΟ. Ξυλλήβδην δὴ ὃ ὅρα » δἰ ὁμολογεῖς, ὃ ἄρτι ἔλεγον περὶ πάντων, οἷον ἄν τι ποιῇ τὸ ποιοῖν, τοιοῦτον τὸ πιάσχον πάσχειν. Π.2.4..4λ1 ὁμολογῶ. C41. "Tovro δὴ ὁμολογουμένων, τὸ δίκην διδόναι πότερον πάσχειν τί ἐστιν, ἢ ποιῶν; 1112.4. ᾿νάγκη, ὦ Σώκρατες, πάσχειν. Z2. Οὐκοῦν ὑπό τινος πποι- οὔντος; ΠΏ. Πῶς γὰρ oU; ὑπό γε τοῦ κολά- ἕοντος. 242. Ὃ δὲ ὀρϑῶς κολάζων δικαίως κολά- ζει; ΠΩ. Nel Z2. Δίκαια ποιῶν ἢ οἵ; 1142.4. Ζἤκαια. ΣΏ. Οὐκοῦν ὃ κολαζόμενος, δίκην διδοὺς, δίκαια πάσχει; ΠΩ.Ἅ. Φαίνεται. 242. Τὰ δὲ δίκαι πον καλὰ ὡμολόγηται; 11524. Πάνυ γε. ΣΙ. Toi- τῶν ἄρα ὃ μὲν ποιεῖ καλά, ὃ δὲ πάσχει, ὃ κολαξύ- μενος; 212.Δ. Nai. 242. Οὐκοῦν εἴπερ καλά, ἀγα- 94; γὰρ qe, ἢ ὠφέλιμα. 114524. ἀνάγκη. ΣΙ. "4γαϑὰ ἄρα πάσχει δ δίκην διδοὺς. Π. 4. ᾿Ἔοι-" κεν. ΣΩ. ᾿Ωφελεῖται ἄρα. ΠΏ .4. Ἱναΐ. 245. "den, ἥνπερ ἐγὼ ὑπολαμβάνω τὴν ὠφέλειαν, βελτίων τὴν ψυχὴν γίγνεται, εἴπερ δικαίως κολάζεται; Ζ.2.Χ. KEixóc γε. ΣΏ. Κακίας ἄρα ψυχῆς ἀπαλλάττεται. ó δίχην διδοὺς. ΠΩ Δ. (Na... XXXIIL zn. pa οὖν τοῦ μεγίστου ἀπαλλάττεται κακοῦ. ὧδε δὲ σχύσει" ἐν χρημάτων κατασχευῇ ἀνθρώπον κακίαν ἄλλεν
TEES GORGIA S. 4;
«τινὰ ἐνορᾷς ἢ πενίαν; I1.) A. Οὔκ, ἀλλὰ πενίαν. 242. τί δ᾽; ἐν σώματος κατασκευῇ κακίαν ἂν φύ- σαις do Siva» sva; , καὶ νόσον, καὶ αἶσχος, καὶ τοὶ τοιαῦτα; ITA. Ἔχωχγε. AMA. Οὐκοῦν xol i» ψυχῇ πονηρίαν ἢ ἡγῇ τινα εἶναι. 11514. Πῶς yo oV; ΣΩ. Ταύτην οὖν οὐχ ἀδικίαν καλεῖς, καὶ dai, καὶ δειλίαν, καὶ τὰ τοιαῦτα; Π..4. πάνυ μὲν οὗν. ΣΩ. Οὐκοῦν χρημάτων καὶ σώματος καὶ qure, τριῶν ὄντων, τριττεὶς εἴρηκας πογηρίας, πενίαν, ψόσον, ἀδικίαν; 114/244. Nol. zn. Τίς bU» τούτων τῶν πονηριῶν αἰσχίστη; ovy ἢ ἀδικία καὶ ξυλλή.-- βδην ἡ τῆς ψυχῆς στονγηρία; ΤΠ... Πολὺ yt. f Kt δὲ αἰσχίστη, καὶ καλίστη; ΠΩ. πῶς, ὦ Σώ- κρατεφ, λέγεις ; ΣΏ. 20/7 ἀεὶ τὸ αἴσχιστον Σ᾿ sito λύπην μεγίστην παρέχον ἢ βλάβην ἢ ἀμφότερα, αἴσχιστόν ἐστιν, ἐκ τῶν ὡμολογημένον ἐν τῷ ἔμπρο-- σϑεν. ΠΩ“. Μάλιστα. 22. «Ἅἴσχιστον δὲ ἀδικία xxi ξύμπασα ψυχῆς πονηρία νῦν δὴ ὡμολόγηται "uiv. IIí14. “Ἡμολόγηται γάρ. ΣΏ. Οὐκοῦν ἢ ἀνιαρώτατόν ἐστι " καὶ ἀνίᾳ ὑπερβάλλον, αἴσχι- στον τοῦτ ἐστίν, ἢ βλάβῃ, ἢ ἀμφότερα; 1141.4. ᾿Δνάγχη. ΣΩ. 9 οὖν ἀλγεινότερόν ἐστι τοῦ πένς- σϑαι καὶ κάμνειν τὸ ἄδικον εἶναι καὶ ἀκόλαστον καὶ δειλὸν καὶ ἀμαϑῆ; ILf24. Οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ, ὦ “Σώχρατες, ἀπὸ τούτων yt. zn. “Ὑπερφυεῖ τινε ἄρα ὡς μεγάλῃ βλάβῃ καὶ κακῷ ϑαυμασίῳ ὕπερ-- βάλλουσα τἄλλα T7 τῆς ψυχῆς πονηρία αἷσχιστόν ἐστι πάντων, ἐπειδὴ ovx ἀλγηδόνε γε, ὡς ὁ σὸς
.8$ ! PLATONIS c, d scp dla. €.
ἑπταετῆ, eU ἡ ἀρχὴ ἐγέγνετο κατὰ τὸ δίκαιον, οὐκ .- ἐβουλήϑη εὐδαίμων γενέσϑαι δικαίως ἐκϑρέψας καὶ ἀποδοὺς τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ, ἀλλ εἰς φρέαρ ἐμβαλὼν καὶ ἀποπγίξας, πρὸς τὴν μητόρα αὐτοῦ Κλεοπάτραν χῆνα ἔφη διώκοντα ἐμπεσεῖν καὶ ἀποθανεῖν. τοιγάρ-- TOL γῦν, ἦτε μέγιστα ἠδικηκὼς τῶν ἐν Μακεδονίᾳ, ἀϑλιώτατός ἐστι πάντων» τῶν Μακεδόνων, ἀλλ οὐκ εὐδαιμονέστατος" καὶ ἴσως ἔστιν ὅςτις ᾿᾿ϑηναίων ἀπὸ σοῦ ἀρξάμενος, δέξαιτ᾽ ἂν ἄλλος ógt.000» Ma- - κεδόνων γενέσθαι μᾶλλον ἡ n Αρχέλαος. X. XVII. zn. Καὶ κατ ἀρχὰς τῶν λόγων, ὦ. πῶλε, € ἔγωγέ σε ἐπή- $500, ὅτι μοι δοκεῖς εὖ πρὺς τὴν ῥητορικὴν πεπεαι- δεῦσϑαι, τοῦ δὲ διαλέγεσθαι ἐμεληκέναι" καὶ yvy ἄλλοτε οὗτός ἐστιν ὃ λόγος " ᾧ με καὶ ἂν παΐς ἐξε- λέγξειε, καὶ ἐγὼ ὑπὸ σοῦ νῦν, Og σὺ oit, ἐξελή- ἀεγμαι τούτῳ τῷ λόγῳ, φάσκων τὸν ἀδικοῦντα οὐκ εὐδαίμονα εἶναι ; πόϑεν, ὦ γαϑὲ; ; καὶ μὴν οὐδὲν γε σοι τούτων ὅμολογῷῶ, ὧν σὺ φής. 1124. οὐ γὰρ ἐθέλεις" ἐπεὶ δοκεῖ 7ε σοΐ, ὡς ἐγὼ λέγω. Z0. Ὦ 2 ua- κάριε, ῥητορικῶς͵ γάρ με ἐπιχειρεῖς ἐλέγχειν, ὥςπερ οὗ ἐν τοῖς δικαστηρίοις 5 ἡγούμενοι ἐλέγχειν. καὶ γὰρ ἐχεῖ οὗ ἕτεροι τοὺς ἑτέρους δοκοῦσιν ἐλέγχειν, ἔστει- δὲν τῶν» λόγων, , ὧν ἂν λέγωσι, μείρτυρας πολλοὺς παρέχωνται xaà εὐδοκίμους, ó ài τἀναντία λέγων. va τινὰ παρέχηται " μηδένα. οὗτος δὲ ὃ ἔλεγχος οὐδενὸς ἄξιός ἐστε πρὸς τὴν ἀλήϑειαν. ἐνίοτε γὰρ ὧν καὶ καταψευδομαρτυρηϑ εἰη τις ὑπὸ πολλῶν καὶ δοκούντων εἶναί τι. καὶ νῦν περὶ ὧν σὺ λέγεις ὀλίγου
P. 475. a. Ὁ, e. d, GORGIAS. 39
σοι πάντες ξυμφήσουσι ταυτὰ ᾿᾿ϑηναῖοι καὶ οἱ ξέ- vot. καὶ ἐὰν βούλῃ xav ἐμοῦ μάρτυρας παρέχεσθαι, ὡς οὐκ ἀληϑῆ λέγω » μαρτυρήσουσί σοι, ἐὰν μὲν δούλῃ ; Νυικέας ὁ Νικηρῴτου , καὶ oi ἀδελφοὶ uit αὐτοῦ, ὧν οἱ τρίποδες οἱ ἐφεξῆς ἑστῶτές εἰσιν ἐν τῷ Διονυσίῳ, ἐὰν δὲ βούλῃ, “Ἡριστοκράτης ὃ Σκχελλίου, οὗ αὖ ἐστιν ἐχ JIvDBíov τοῦτο τὸ καλὸν ἀνάϑημα, ἐὰν δὲ βούλῃ, 7 ἡ Περικλέους ὅλη οἰκία, ἢ ἄλλη ξυγγό- veux ἥντινα ἂν βούλῃ τῶν ἐνθένδε ἐχλέξασθϑαι" ἀλλ ἐγώ σοι εἷς ὧν οὐχ ὁμολογῶ. οὗ ydg με σὺ ἀγαγκίά-. Cic, ἀλλὰ, ψενδομάρτυρας πολλοὺς κατ ἐμοῦ παρα-- σχόμεγος , ἐπιχειρεῖς ἐκβάλλειν με ἐκ τῆς οὐσίας καὶ — τοῦ ἀληϑοῦς, ἐγὼ δὲ ἂν μὴ σὲ αὐτὸν ἕνα ὄντα μάρ- τυρα παράσχωμαι ὁμολογοῦντα περὶ ὧν λέγω, οὐδὲν οἶμαι ἄξιον λόγου pos πεπεράνϑαι, περὶ ὧν ἂν ἡμῖν ὃ λόγος ἢ» οἶμαι δὲ οὐδὲ σοί, ἐὰν μὴ ἐγώ σοι μαρτυρῶ εἷς ὧν μόνος , τοὺς δ ἄλλους “ἄντας τούτους aai ge ἐᾷς. ἔστι μὲν οὖν οὗτός τις τρόπος ἐλέγχου, ὡς
σὺ τε oie καὶ ἄλλοι πολλοί, ἔστι δὲ καὶ ἄλλος, ὃν ἐγὼ αὖ οἶμαι. παραβάλλοντες οὖν παρ ἀλλήλους σκε- Ἰρώμεϑθα, εἴ τι ἁιοίσουσιν ἀλλήλων. xa) γὰρ καὶ τυγ- χάνει, περὶ ὧν ἀμφιςβητοῦμεν, οὐ πάνυ σμικρὰ ὄντα, ἀλλὰ αχεδόν τι ταῦτα, περὶ ὧν εἰδέγαι τε κάλλιστον, μὴ εἰδέναι τε αἴσχιστον. τὸ γὰρ κεφάλαιον αὐτῶν ἐστιν, * γιγνώσκειν 3 ἀγνοεῖν, ὅςτις τε εὐδαίμων ἐσει καὶ ὅςτις μή. αὐτίκα πρῶτον, nsQl οὗ νῦν ὃ λόγος ἐστί, σὺ ἡγῇ οἷόν τε, εἶναι μακάριον ἄνδρα ἀδικοῦν- td v5 καὶ àdjxov ὄντα, εἴπερ ᾿Αρχέλαον ἄδιγον μὲν
*
40 PLATONIS ι ἀ...». 475.2. *
ἡγῇ εἶναι, εὐδαίμονα δέ. ἄλλοτι ὧς οὕτω: σου νομῖ- ζοντος διανοώμεϑα ; 11414. Πάνυ γε. XXVIII. 2:2. ᾿Εγὼ δὲ φημι ἀδύνατον. ἕν. μὲν Tovro ἀμφιςβητοῦ- μεν" εἶεν. ἀδικῶν δὲ δὴ εὐδαίμων ἔσται, &Q ἂν
i τυγχάνῃ δύιης τε καὶ τιμωρίαφ; ΠΑ. Ἥκιστά ^ni
ind οὕτω y ἂν ἀϑλιώτατος εἴη. ΣΏ.. ᾿Αλλ ἐ
ἄρα μὴ τυγχάνῃ δίκης ὃ ἀδικῶν, κατὰ τὸν σὸν 16. γον, εὐδαίμων ἔ ἔσται; . 14. Φημί. Z42. Κατὰ δε 7ε τὴν ἐμὴν δύξαν, ὦ πῶλδ, ὃ ἀδικῶν τε καὶ ó
.- ἄδικος πάντως μὲν «ἄϑλιος, ἀϑλιώτερος μέντοι
ἐὰν μὴ διδῷ δίκην, μηδὲ τυγχάνη τιμωρίας. ἀδικῶν" ἧττον δὲ ἄϑλιος, ἐὰν διδῷ δίχην καὶ τυγχάνῃ δίκης ὑπὸ ϑεῶν τε καὶ ἀνθρώπω». 112.4. “τοπά γε, ὦ “Σώκρατες ; ἐπιχειρεῖς λέγειν. | 242. πειράσομαι 0i ye καὶ σὲ ποιῆσαι, o ἑταῖρε, ravra ἐμοὶ λέγειν" φί- λον γάρ os ἡγοῦμαι. νῦν μὲν οὗν, ἃ διαφεφόμεϑα, ταῦτ ἐστί" σκόπει δὲ καὶ oU. εἶπον ἐγὼ που ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι κάκιον εἶναι; ILLA. Ilàvyv γε. 242. Σὺ δὲ τὸ ἀδικεῖσϑαι; ΠΙΔΜ.
“Ναί. 242. Kai τοὺς ἀδικοῦντας ἀϑλίους ἔφην εἶναι
ἐγώ, καὶ ἐξηλέγχϑην. ὑπὸ coU; 1141.4. ναὶ μὰ Δία. Z4. 2e σὺ ys olt, ὦ Ie ΠΩΑ. ᾿᾿ληϑῆ 7ε oiód- μενος ἴσως. 242. «Σὺ δέ ys εὐδαίμονας αὖ τοὺς at κοῦντας, ἐὰν μὴ διδῶσι δίκην. IML»A. πάνυ μὲν οὗν. ΣΙ. ᾿Εγὼ δὲ αὐτοὺς ἀϑλιωτάτους φημί, τοὺς δὲ διδόντας δίκην, 9 ἥττον. βούλεε καὶ τοῦτο ἐλέγχειν i 112. 4. ᾿Αλλ ἔτι τοῦτ᾽ ἐκείγου χαλεπώτερύν ἐστιν, ὦ Σώκρατες, ἐξελέγξω. ΣΏ, Οὐ δῆτα, ὦ Ιπῶλε, ἀλλ
v, e; d, e. GORGIAS. 41
ἀδύνατον. τὸ γὰρ ἀληϑὲς οὐδέποτε ἐλέγχεται. Ππ.2..1. Jlàg ἀέγεὶς; ἐὰν “ἀδικῶν ἄνθρωπος ληφϑῇ τυραν « »íóc ἐπιβουλεύων, καὶ ληφϑεὶς στρ ἐβλῶται » καὶ ἐκ- τέμνηται, καὶ τοὺς ὀφϑαλμοὺς ἐκχάηται, καὶ GÀ- λας πολλὰς καὶ μεγάλας καὶ παντοδαπὰς λώβας αὖ. τός τε λωβηϑεὶς, καὶ τοὺς αὑτοῦ ἐπιδὼν ν παῖδάς τὸ καὶ γυναῖκα, τὸ ἔσχατον ἀνασταυρωϑῇ, ἢ xatatt- τωϑῇ , οὗτος εὐδαιμονέστερος ἔ ἔσται, ἢ ἐὰν διαφυ- γὼν τύραννος καταστῇ » καὶ ἄρχων ἐν τῇ πόλει δια- ϑιῷ, ποιῶν ὅ, τι ἄν βούληται $ ζηλωτὸς ὧν καὶ 8- δαιμονιζόμενος ὑπὸ τῶν πολιτῶν καὶ τῶν ἄλλων ξέ- νων; ταῦτα λέγεις ἀδύνατον εἰ εἶναι ἐξελέγχειν; XXIX. za. ῬἩορμολύττῃ αὖ, ὦ γένναϊε Πῶλε, καὶ ovk ἐλέχχεις, ἄρτι δὲ ἐμαρτύρον. ὅμως δὲ ὑπόμνησόν us. σμικρόν" ἐὰν ἀδίκως ἐπιβουλεύων τυραννίδι , εἶπες. 1141 A. "Epoyt. Z4. Εὐδαιμονέστερος μὲν τοίνυν οὐδέποτε ἔ ἔσται οὐδέτερος αὐτῶν , οὔτε ὃ κατειργα- σμόνος τὴν τυραννίδα ἀδίχως, οὔτε ó δίκην διδοὺς" δυοῖν ydg ἀϑλίοιν εὐδαιμονέστερος μὲν οὐκ ἂν εἴη, ἀϑλιώτερος μέντοι ó ἡ διαφυγὼν καὶ τυραννεὗσας. τό τοῦτο, ὦ Πῶλε, γελᾷς ; ἄλλο αὖ τοῦτο εἶδος ἐλέγ- xov ἐστίν, ἐπειδιίν τίς τε εἴπῃ, καταγελᾷν, ἐλέγχειν — δὲ μή; ΠΑ. Οὐκ οἷν ἐξεληλόγχϑαι, ὦ «Σώχρατες, ὅταν τοιαῦτα λέγῃς, ἃ οὐδεὶς ἃ ἂν φήσειεν ἀγϑφρώπων; ἐπεὶ ἔρσυ τινὰ τουτωνί, 22. "b Πῶλε, οὐκ εἰμὶ τῶν πολιτικῶν, καὶ πέρυσι βουλεύειν λαχὼν, ἐπειδὴ ἡ φυλὴ ἐπρυτάνευε , xai ἔδεε με ἐπιψηφίζειν, γίλω- τα παρέχον, καὶ οὐκ ἠπιστάμην ἐπιψηφίζειν. μὴ
42 PLATONIS p474.1 b. e, d,
οὖν μηδὲ vi» με. πέλενε ἐπιψηφίξειν τοὺς παρόντας, ἀλλ᾽ εἰ μὴ ἔχεις τούτων βελτίω ἔλεγχον, ὅπερ νῦν δὴ ἐγὼ ἔλεγον, ἐμοὶ ἐν τῷ μέρει παράδος , xai i πείρασαι τοῦ ἐλέγχου, οἷον ἐγὼ οἶμαι δεῖν εἶναι. ἐγὼ γάρ, ὧν p λέγω, ἕνα μὲν παρασχέσθαι μάρτυρα ἐπίσταμαι, κὑτὸν πρὸς ἃ ὃν ἄν μοι ὃ λόγος ἧ, τοὺς δὲ πολλοὺς ' de χαίρειν, καὶ ἕνα ἐπεψηφίέξειν ἐπίσταμαι, τοῖς δὲ τολλοῖς οὐδὲ διαλέγομαι. ὅρα ovy, εἰ ἐθελήσεις ἐν τῷ μέρει διδόναι ἔλεγχον, ἀποκρυνόμενος τὰ ἐρωτώμενα. ἐγὼ yug δὴ οἶμαι καὶ ἐμὲ καὶ σὲ καὶ τοὺς ἄλλους ᾿ ἀνθρώπους τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσϑαι κάκιον ἡγεῖ- 60a, καὶ τὸ μὴ διδόναι δίκην τοῦ διδόναι. — 1112.4. ᾿Εγὼ δὲ γε οὔτ᾽ ἐμὲ ovt ἄλλον ἀνθρώπων οὐδένα" rs) σὺ δέξαι ἂν μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν; Xf. Καὶ σὺ y ἂν καὶ οἵ ἄλλοι "rA veec. IL 4. Πολλοῦ ys δεῖ, ἀλλ΄ oUT ἐγώ οὔτε σὺ, οὔτ᾽ ἄλλος οὐδείς. 22. Οὐκοῦν ἀποκρινῇ; 10.4. Πάνυ μὲν οὗν" καὶ γὰρ ἐπιϑυμῶ εἰδέναι ὅ 0, Ti ποῖ ἐρεῖς. ΣΙ. «4ἐγε δή μοι, ἵν᾽ εἰδῇς, ὥςπερ ἂν εἰ ἐξαρχῆς σε ἡρώ- των" πότερον δοκεῖ σοι, ὦ Πῶλε, κάκιον εἶναι τὸ ἀδικεῖν ἢ τὸ ἀδικεῖσθαι; ΠΙΔ. Τὸ ἀδικᾶῶσθαι, ἔμοιγε. ZR. Τί δαὶ δὴ αἴσχιον; πότερον τὸ ἀδικεῖν ἢ τὸ ἀδικεῖσθαι; ἀποκρίνον. IL14. T) ἀδικεῖν. Z2. Οὐκοῦν καὶ κάκιον, εἴπερ αἴσχιον; 1141A. Ἥκιστά Je XXX. Z2. Μανϑάνω. οὗ ταυτὸν ἥ ἡγῇ σὺ, ὡς ἔοικας, καλόν τε καὶ ἀγαϑόν, καὶ κακὸν καὶ αἰσχρόν. IL/14. Οὐ δῆτα. ΣΩ. Τί δαὶ τύδε; τὰ καλὰ πάντα, οἷον. καὶ σώματα καὶ χρώματα καὶ
-
-
σχήματα καὶ φωνὰς xai ὶ ἐπιτηδεύματα, εἷς οὖδέν ἀπο- βλέπων καλεῖς ἑκάστοτε καλά; οἷον πρῶτον τὼ σώ- ματα τῶ. καλὰ οὐχὶ ἤτοι κατὰ τὴν χρείαν λέγεις καλά εἶναι " πρὸς ἃ ὃ ἂν ἕκαστον χφήσιμον ἢ, σιρὺς τοῦτο, ἢ κατὰ ἡδονήν τινα, ἐὰν ἐν τῷ ϑεωρεῖσϑαι χαίρειν 7:003, τοὺς ϑεωροῦντας ; ἔχεις τι ἐκτὸς τούτων λέγειν περὲὶ σώματος κάλλους; ΠΙΩ.Α. Οὐκ ἔχω. 242. Ovx- oU» καὶ τἄλλα πάντα οὕτω καὶ σχήματα καὶ χρώ--: para, ἢ διὰ ἡδονὴν τινα, ἡ διὰ ὠφέλειαν, ἢ δὲ prae , καλὰ προσαγορεΐεις; 114244. "Eyoye. 242. Ow xai τὰς φωνὰς xal τὰ κατὰ τὴν μουσι-- κὴν πάντα ὡσαύτως; 1H1A. lNoé. 341. Koi μὴν τά γε κατὰ τοὺς νόμους καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα, οὗ δήπου ἐκτὸς τούτων ἐστὶ τὰ καλὰ, τοῦ ἢ ὠφέλιμα εἶναι, ἢ ἡδέα, ἢ ἀμφότερα. 11414. Οὐκ ἔμοιγε δοκεῖ. $42. Οὐκοῦν καὶ τὸ τῶν μαθημάτων κάλλος ὡσαύτως; ΠΑ. Πάνυ γε, καὶ καλῶς γε νῦν δρί- ζει, ὦ Σώκρατες, ἡδονῇ τὸ καὶ ἀγαθῷ ὁριζόμενος
τὸ χαλόν. 242. Οὐκοῦν τὸ αἰσχρὸν τῷ ἐναντίῳ, λύπῃ τε καὶ καχῷ; 114214. ᾿Ανάγκη, zn. “Ὅταν ἄρα; δυοῖν καλοῖν Ξϑάτερον κάλλιον 9, ἢ τῷ ἕτέρῳ΄ τούτοιν ἢ ἀμφοτέροις ὑπερβιίλλον, κάλλιόν ἐστιν, ἤτοι ἡδονῇ ἢ ὠφελείᾳ 7 ἀμφοτέροις. I1. 4. Πάνυ γε. ΣΩ. . Καὶ ὅταν δὲ δὴ δυοῖν αἰσχροῖν τὸ ἕτερον αἴσχιον E ᾿ ἤτοι λύπῃ 1 ἢ κακῷ ὑπερβάλλον, αἴσχιον ἔσται. ἢ οὐκ ἀγώγκη; ΠΑ. «γαί, ΣΩ. Φέρε δή, πῶς ἐλέγετο νῦν δὴ περὶ τοῦ ἀδικεῖν καὶ ᾿ ἀδικεῖσθαι; οὐκ ἔλεγες τὸ μὲν ἀδικεῖσθαι, κάκιον
,
N j ; ᾿ς . 44 . | , PLATONIS €. d, e
εἶναι, τὸ δὲ ἀδικεῖν, αἴσχιον; ZA. Ἔλεγον». c. Οὐκοῦν» εἴπερ αἴσχιον τὸ ἀδικεῖν ToU ἀδιχεῖσθϑαι, ἤτοι λυπηρότερόν icit, καὶ λύπῃ ὑπερβάλλον, αἴ- σχιον ἂν εἴη, ἢ κακῷ, ἢ ἀμφοτέροις. οὗ καὶ τοῦτο ἀνάγκη; IL) 4. Πῶς γὰρ ov; XXXI. 22. πρῶ- tO» μὲν δὴ σκεψώμεϑα, ἄρα λύπῃ ὑπερβάλλει τὸ ἀδικεῖν, τοῦ ἀδικεῖσθαι, καὶ ἀλγοῦσι μᾶλλον οὗ ἀδικοῦντες ἢ οἱ ἀδικούμενοι; ΠΙ2.Δ. Οὐδαμῶς, M “Σώκρατες, τοῦτό γε. 242. Οὐκ ἄρα λύπῃ ys ὕπερ- ἔχει. ΠΙΩ͂. Οὐ δῆτα. X42. Οὐκοῦν εἰ μὴ λύπη, ἀμφοτέροις μὲν οὐκ ἂν ἔτι ὑπερβάλλοι; ; ΠΩ. Οὐ φαίνεται. ΣΏ. Οὐκοῦν τῷ ἑτέρῳ λείπεται; ΠΙΔΔ. Nai. 241. τῷ κακῷ; I5. Ἔοικεν. ΣΙ. Ovx- οὖν τῷ κακῷ ὑπερβάλλον τὸ ἀδικεῖν κάκιον ἂν εἴη τοῦ ἀδικεῖσθαι. ΠΙΠ.Α. 4; ἥῤον δὴ ὅτι. ΣΏ.Ἶ4λλο τι ovy ὑπὸ μὲν τῶν πολλῶν ἀνϑοώπων καὶ ὑπὸ σοῦ ὧμο-- λογεῖτο ἡμῖν ἐν τῷ ἔμπροσϑεν χρόνῳ αἴσχιον εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσϑαι; 11124. Ἰγαί. 241. Νῦν δὲ ys κάκιον ἐφάνη ; 112A. Ἔοικε. X41. .dibato
οὖν ἂν σὺ μᾶλλον τὸ κακιον» καὶ τὸ αἴσχιον ἀντὶ τοῦ
- ἧττον "ew μὴ ὕκνει ἀποκρίνασϑαι, ὦ πῶλε, — οὐὖ-
δὲν γὰρ βιαβήσῃ -- ἀλλὰ γενναίως τῷ λόγῳ, ὥςπερ ἰατρῷ, παρέχων ἀποκρίνου, , καὶ ἡ φάϑι ἢ μὴ, ἃ ἐρωτῶ. 11114. ᾿4λὴ οὐκ ἂν δεξαίμην, ὦ Σώκρα- τες. E42. "Ἄλλος δέ τις ἀνθρώπων; 1152.4. Οὔ μοι ue , κατά γε τοῦτον τὸν λόγον. zn. AMO ἃ ἄρα “ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι oUr "ἂν ἐγώ, ovr ἂν σὺ, οὔτ ἄλλος. οὐδεὶς ἀνθρώπων δέξαι ὧν μᾶλλον ἀδικεῖν
*
. 478. n δι δ. GORGIAS. | (0045.
ἢ ἀδικεῖσθαι" κάκιον E τυγχάνει ὄν. πη... Φαίνεται. 22. Ορᾷς οὖν, ὦ Iróie, ó ἔλεγχος παρὰ τὸν ἔλεγχον παραβαλλόμενος ὅ ὅτι οὐδὲν ἔοικεν, ἀλλὰ coi μὲν oi ἄλλοι πάντες ὁμολογοῦσι zs» ἐμοῖ, ἐμοὶ δὲ σὺ ἐξαρκεῖς εἷς ὧν μόνος καὶ ὁμολογῶν καὶ μαρτυρῶν , xai ἐγὼ σὲ μόνον ἐπιψηφίξων τοὺς ἄλλους ἐῶ χαίρειν. Καὶ τοῦτο μὲν ἡμῖν οὕτως ἐχέτω. acr: τοῦτο δέ, περὶ οὗ τὸ δεύτερον ἡμφιςβητήσαμεν, σκεψώμεϑα * τὸ ἀδικοῦντα διδόναι δίκην ἀρα μέ- ζιστον τῶν καχῶν ἐστιν, ὡς σὺ OOV, ἡ μεῖζον τὸ μὴ διδόναι, ὡς αὖ ἐγὼ ᾧμην; σκοπώμεϑα δὲ τῆδε" τὸ διδόναι δίκην, καὶ τὸ κολάζεσθαι δικαίως ἀδικοῦντα , ἄρα τὸ αὐτὸ χαλεῖς; ; 1424. "yop. 241. Ἔχεις οὖν λέγειν, ὡς οὐχὲ τά p δίκαια -πώντα καλά ἐστι, καϑόσον δίκαια: i καὶ διασκεψάμενος εἶπέ. Π.Ώ.Α. Ad μοι δοκεῖ, ὦ ὼ Σώχρατες. ΧΧΧΙ͂. a. Σκόπει δὲ καὶ τύδε" ἄρα εἴ τίς τι ποιεῖ, ἀνά- yx9 τι εἶναι καὶ πάσχον ὗ ὑπὸ τούτου τοῦ ποιοῦντος ; : ΠΩΔΑ. "Euoiys δοκεῖ, 242. pa τοῦτο πάσχον, ὃ τὸ «otoU» ποιεῖ, καὶ τοιοῦτον, οἷον ποιεῖ τὸ ποιοῦν; ζέγω δὲ τὸ τοιόνδε" εἴ τις τύπτει, ἀνιίγκη τι τὑπτε-- "voa; 1114. “Ἵνάγκη. ΣΩ. Καὶ εἰ σφόδρα τύπτει ταχὺ ὃ ) τύπτων, καὶ τὸ τυπτύμενον οὕτω τὑπτε-- σθαι; Il14. Nol. zn. Τὸ τοιοῦτον ἄρα πάϑος τῷ rextopb ἐστίν, οἷον ὧν τὸ τὗπτον ποιῇ; 1.4. Πάνυ yr. «ΣΙ. Οὐκοῦν καὶ εἰ adn τις, ἀνάγκη τι κάεσϑαι.͵ 11514. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΙ. Καὶ si σφόδρα ys xds ἢ ἀλγεινῶς ; οὕτω κάεσϑαι τὸ
- . X
46 i: PLATONIS . .4,ep. 477.2. b,
καόμενον. ὡς ἂν τὸ κᾶον xdp; ΠΙ.Δ. Πάνυ 7ε. Σ.). Οὐκοῦν καὶ εἶ τέμνει τις, Ó αὐτὸς λόγος; τέμ-- νεται ydQ τι. IA. Noel. 25. Καὶ εἰ μέγα ye 5 βαϑὺ τὸ τμῆμα ἢ ἀλγεινόν , τοιοῦτον τμῆμα τέμ-- v&tot τὸ τεμνόμενον, οἷον τὸ τέμνον τέμνει; Π2.4. Φαίνεται. ΣΟ. Ξυλλήβδην δὴ ὁ ὅρα » εἰ ὁμολογεῖς, ὃ ,
ἄρτι, ἔλεγον περὶ πάντων, οἷον ἂν τι ποιῇ τὸ ποιοῖν, τοιοῦτον τὸ πάσχον πάσχειν. 1142.4. 412. ὁμολογῶ. Zl. Τούτων δὴ ὁμολογουμένων, τὸ δίκην διδόναι πότερον πάσχειν τὲ ἐστιν, ἢ ποιεῖν; 11124. ᾿Φνάγκη, e Σύώχρατες, πάσχειν. ZA. Οὐκοῦν ὑπό τινος ποι- otvtoc; ΠΏ... πῶς 929 oU; ὑπό ye toU κολά- ἕοντος. 242. Ὃ δὲ ὀρϑῶς κολάζων δικαίως κολά-- In; ILÁAÁA.Na 242. Δίκαια ποιῶν ἢ οὗ ; Π.Ω.Λ. Ζἤἴκαια. E42. Οὐκοῦν» ὃ κολαζόμενος, δίκην διδοὺς, δίκαια πάσχει; ΠΙΩ͂. Φαίνεται. E42. Τὰ δὲ δίκαι που καλὰ ὡμολόγηται; ΠΏ.Δ. Πάνυ γε. ΣΙ. Τοί- τῶν» ἄρα ὃ μὲν ποιεῖ καλά, ὃ δὲ πάσχει, ὃ κολαζύ- μενος; ΠΩΣΛ. Nai. Z2. Οὐκοῦν εἴπερ καλά, Gyr ϑά; ἡ γὰρ ἡδέα, ἢ ὠφέλιμα. ΠΑ. ᾿Ανάγκη. ΣΩ.
᾿ἡγαϑὰ ἄρα πάσχει δ δίκην διδοὺς. — 1112.4. ᾿Ἔοι-"
κεν. Zo. .(ῃφελεῖται ἄρα. ΠΙΩ.Δ. Ἱναΐ. 2402. "pn, ἥνπερ ἐγὼ ὑπολαμβάνω τὴν ὠφέλειαν, βελτίων τὴν ψυχὴν γίγνεται, εἴπερ δικαίως κολάζεται; II.f24. ἘΕἰκός γε. 242. Κακίας ἄρα ψυχῆς ἀπαλλάττεται ὃ δίχην διδοὺς. ΠΩ .Δ. ἵνα. XXXIIL ΣΩ. Ἄρα οὖν τοῦ μεγίστου ἀπαλλάττεται κακοῦ. ὧδε δὲ σχόπει" ἐν χρημάτων κατασκευῇ ἀνθρώπον κακίαν ἄλλεν
b. e. ὁ, ο. GORGIA S. 4;
τινα ἐνορῆς ἤ πτενίαν:; 0424. οὔκ, ἀλλὰ πενίαν. ΣΩ. TÍ δ᾽; ἐν σώματος κατασκευῇ saxiay ἂν φή- σαις ἀοθέντιαν δἶναξ, καὶ νόσον, καὶ αἶσχος, καὶ τὰ τοιαῦτα; Π..Δ.’ Ἔχωχγε. AM; Οὐκοῦν καὶ ἐν ψυχῇ πονηρίαν ἥγῇ τινα εἶναι. Π..Α..Πῶς γὰρ oU; Z2. Ταύτην ovy οὐκ ἀδικίαν καλεῖς, καὶ ἀμαϑίαν, καὶ δειλίαν, καὶ τὰ τοιαῦτα; ΠΩ.Δ. Πάνυ μὲν οὗ». Z1. Οὐκοῦν χρημάτων καὶ σώματος καὶ ψι χῆς, τριῶν ὄντων, τριττὰς εἴρηκας πονηρίας, πενίαν, νόσον, ἀδικίαν; ΠΩ Δ. iol. zn. Τίς ov» τούτων τῶν πονηριῶν αἰσχίστη. οὐχ ἡ ἀδικία καὶ ξυλλή-- Άδην» ἡ τῆς ψυχῆς πορηρία; 11114. Πολὺ γε. An. Ki δὲ αἰσχίστη, καὶ καλίστη; ΠΑ. Πῶς, ὦ Σώ- κρατεφ, λέγεις ;. ΣΏ. ᾿Ωδί" d τὸ αἴσχιστον ; ἤτοι λύπην μεγίστην παρέχον ἢ βλάβην ἢ ἀμφότερα, αἴσχιστόν ἐστιν, ἐκ τῶν ὡμολογημένον ἐν τῷ ἔμπρο-- σϑεν. ΠΏ... Μάλιστα. 241. Aidouyigro» δὲ ἀδεκία καὶ ξύμπασα ψυχῆς πονηρία νῦν δὴ ὡμολόγηται ἡμῖν. ΠΩ. “Ὡμολόγηται γάρ. ΣΏ. Οὐκοῦν ἢ ἀνιαρώτατόν ἐστι , καὶ dvo ὑπερβάλλον, αἶσχι- στον τοῦτ ἐστίν ; ῆ βλάβῃ, ἢ ἀμφότερα; 14}. ᾿Ανάγκη. ΣΩ. EU οὖν ἀλγεινότερόν ἐστι τοῦ sr8v4- σϑαι καὶ κάμνειν τὸ ἄδιχον εἶναι καὶ ἀκόλαστον καὶ δειλὸν καὶ ἀμαϑῆ; Π.2... Οὐκ fuotye δοκεῖ, ὦ “Σώχρατες, ἀπὸ τούτων ye. zn. “Ὑπερφυεῖ τινε ἄρα ὡς μεγάλῃ βλάβῃ καὶ κακῷ ϑαυμασίῳ ὕπερ-- βάλλουσα τἄλλα ἢ τῆς ψυχῆς πονηρία οαἷοχιστόν ἐστι πάντων, ἐπειδὴ ovx ἀλγηδύόνι γε, ὡς ὁ σὸς
48 . PLATONIS €. pu 478. a. b. e
λόγος. ΠΑ. Φαίνεται E42. ᾿Αλλὰ μὴν που TO γ8 μεγίστῃ βλάβη ὑπερβάλλον, μέγιστον ἄν κακὸν εἴη τῶν Oyioy. ΠΑ. Ναί. ΣΏ. 'H ἀδικία & ἄρα καὶ ἡ ἀκολασία καὶ ἡ ἄλλη τῆς ψυχῆς πονηρία μέγιστον τῶν ὄντων κακόν ἐστι. 7.2.4. Φαΐ νεται. XXXIV. Z0. Τίς οὖν τέχνη πενίας ἀπαλλάττει; οὗ " χρηματιστική; ; 41414. ναί. 241. Τίς δὲ γόσου; οὐκ ἰατρική ; ΠΑ. ᾿Ανάγκη. Z4. Τίς δὲ πονη-- ρίας καὶ ἀδικίας; -- εἰ μὴ οὕτως εὐπορεῖς, ὧδε σκό- πει' ποῖ ἄγομεν καὶ παρὰ τίνας τοὺς κάμνοντας τὰ σώματα; JII414. Παρὰ τοὺς ἰατροὺς, ὦ “Σώκρατες. X2. ποῖ δὲ τοὺς ἀδικοῦντας καὶ τοὺς ἀκολασταΐ-- νοντας ; ILf14. Παρὰ τοὺς δικαστὰς λέγειρ; zn. Οὐκοῦν δίκην δώσοντας; ; ΠΩ. «Φημί. ΣΩ. 4g οὖν οὐ δικαιοσύνῃ τινὶ χρώμενοι. κολάζουσιν oi 0g- Og κολάξοντες ; I1414.. Δῆλον δή. 2.2. Χρημα- τισεικὴ μὲν ἄρα πενίας ἀπαλλάττει, i ἑατρικὴ δὲ vó- - gov, δίκη δὲ ἀκολασίας καὶ ἀδικέας. I1414. dal- νεται. Z2. Τί οὖν τούτων κάλλιστόν ἐστιν [ὧν λέ- yes]; 1.2... Τίνων λέγεις; 2X. “Χρηματιστικῆς, ᾿ ἰατρικῆς, δίκης. 1141.4. Πολὺ «διαφέρει, ὦ Zà- κρατες, Jd δίκη. zn. Οὐκοῦν αὖ ἥτοι ἡδονὴν πλεῖ- στὴν ποιεῖ, ἢ ὠφέλειαν, ἢ ἀμφότερα, εἶπερ καἀλ- λιστόν ἐστι; ΠΑ. Ναί. 242. 49. οὖν τὸ ἰατρεῦε- ᾿σϑαν ἡδὺ ἐστι, καὶ ὃ χαίρουσιν οἱ ἰατρευόμενοι; Μὲ 4... Ovx ἔμοιγε δοκεῖ. 2.2. ᾿4λλ ὠφέλιμόν ye" ἢ γάρ,
1114. Not. 242. Μεγάλου γὰρ κακοῦ ἀπαλλάττε-- ται, ὥςτε λυσιτολεῖ τ τῦμεῖναι τὴν ἀλγηδόνα καὶ
e, ἃ, e, p. 79. &. GORGIAS. ] 45
ὑγιᾶ εἶναι. 11414. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΩ. '49 οὖν οὗ.- τως ὧν περὶ σῶμα εὐδαιμονέστατος ἄνθρωπος εἴη ὃ μὲς dic ἢ ὃ μηδὲ κείμνων τὴν ἀρχήν; 11124. do» ὅτι ὁ μηδὲ κάμνων. ΣΙ. Οὗ γὰρ τοῦτ ἣν εὐδαιμονία, ὡς ἔοικε, κακοῦ ἀπαλλαγή, ἀλλὰ τὴν ἀρχὴν μηδὲ πτῆσις. ILLA. Ἔστι ταῦτα. ΣΙΩ. τὶ δὲ; ἀθλιώτερος πότερος δυοῖν ἐχόντοιν κακὸν εἴτ᾽ ἐν σώματι, dr ἐν ψυχῇ; KJ ἰατρενόμενος καὶ ἀπαλλαττόμενος ᾿ τοῦ κακοῦ, ἢ ó μὴ ἰατρευόμενος, ἔχων δέ; ΠΏ... Φαίνεταί μοι ὅ μὴ ἰατρενύμενος, zn. Οὐκοῦν τὸ δίκην διδόναι, μεγέστου κακοῦ ἀπαλλαγὴ ἤν» πονηρίας; 11124. "Hy ydo. 221. “Σωφρονίζει γάρ mov καὶ «διχαιοτέρους ποιεῖ, καὶ ἑατρικὴ γίγνεται πονηρίας 3] 7 δίκη. ΠΙ.. Noi. ΣΩ. Εὐδαιμονέστατος μὲν ἄρα ὃ μὴ ἔχων κακίαν ἐν τῇ ψυχὴ, ἐπειδὴ τοῦτο μέγιστον τῶν κακῶν ἐφάνη. HÍL4A. Δῆλον δὴ. 242. Δεύτερας δὲ δήπου, 3 ἀπαλλαττόμενος. ΠΑ. Ἔοικεν. 242. Οὗτος δ᾽ qv ὃ νονυϑετούμενός τε καὶ ἐπιπληττόμενος καὶ δίκην διδοὺς. 11/24. Nai. 341. Κάκιστα ἄρα D; ὃ ἴχων ἀδιπίαν, καὶ μὴ ἀπαλλατεύμενος. ΠΩ. «ναΐνεται. ΣΙ. Οὐκοῦν οὗτος τυγχάνει ὧν, ὃς ἂν τὰ μέγιστα ἀδικῶν καὶ χρώμενος μεγίστῃ ἀδικίᾳ διαπράξη- ται; ὥςτε μήτε νουθετεῖσθαι, μῆτε κολάζεσθαι, μὴτε δίκην διδόναι" ὥςπερ σὺ φὴς ᾿Αρχέλαον παρεσκενά- ; σϑαι, καὶ τοὺς ἄλλους τυράννους, καὶ ῥήτορας, καὶ δυνάστας; ΠΩ“. Ἔοικε. XXXV. ΣΩ. Σγε- δὸκ γάρ που οὗτοι, ὦ ἄριστε, τὸ αὐτὸ διαπεπρα- Prar. Or. Ton. IIT. D
Li
50 ^ PLATONIS- κν. 6479. κι b.e. à
γμένον εἰσίν, ὥςπερ, ἂν εἴ τις τοῖς μεγίστοις γοσή- μασι ξυνισχόμενος : διαπράξαιτο μὴ διδόναι δίκη» τῶν» περὶ τὸ σῶμα ἀμαρτημάτων τοῖς ἰατροῖς , μηδὲ ἰατρεύεσϑαι, φοβούμενος, ὡςπερανεὶ παῖς, τὸ χκάεαϑαι καὶ τὸ τέμνεσθαι, ὅτι ἀλγεινόν" ῆ οὐ δο- κεὶ χαὶ σοὶ οὕτως; 111214. "Enos. A. ᾿““γνοῶ: yt, ὡς ἔοικεν, οἷόν ἐστιν ἡ ὑὕχέεια καὶ ἀρετὴ σὼ- ματος. κινδυνεύουαν γάρ, ἐκ τῶν viv ἡμῖν ὧμολο- γημένων, τοιοῦτόν τι ποιεῖν καὶ οἷ τὴν δίκην φεὺ- ζοντες, ὦ πῶλε , τὸ ἀλγεινὸν αὐτοῦ κωϑορᾷῷν » πρὸς
᾿δὲ τὸ ὠφέλιμον τυφλῶς ἔ ἔχειν, καὶ ἀγνοεῖν, 009 ἀϑλεὼώ-
τερόν ἐστι μὴ ὑγιοῦς σώματος, μὴ ὕ ὑγιεῖ ψυχῇ ξυν». οἰκεῖν, ἀλλὰ σαϑρᾷ καὶ ἀδίκῳ καὶ üvocim* ὅϑεν καὶ πᾶν ποιοῦσιν ὥςτε δίκην μὴ διδόναι, μηδ᾽ ἀπαλ- “άττεσϑαι τοῦ μῥγίστου καποῦ » καὶ χρήματα πα- φασκευαζύμενοι καὶ φίλους, καὶ ὅπως ἂν ὦσιν ὡς πυιϑανώτατου λέγειν. εἰ δὲ ἡ ἡμεῖς ἀληϑῇ. ὡμολογήκα-: μεν, ὦ Ii ,€Q αἰαϑάνῃ τὰ ξυμβαίνοντα ἐκ τοῦ λόγου; 3 ἢ βούλει Ξυλλοχισώμεϑα. αὐτά; ; ΜΖ. Εἰ μὴ σοί γε ἄλλως δοκεῖ. ΣΩ, "Ag ovr ξυμβαίνει μέ- γιστον κακὸν ἢ Gua, καὶ τὸ ἀδικεῖν; ΠΙΩΑ. Φαί- νεταί ys. ΣΏ. Kol μὴν ἀπαλλαγὴ γε ἐφάνη τούτου τοῦ κακαῖ' τὸ δίκην διδόναι, ΜΔ. Κινδυνεύει. Z4. Tà δέ γε μὴ διδόναι Z ἐμμανὴ τοῦ κοιχοῦ; ILLA. Nol. ΣΩ. Δεύτερον ἄρα ἐστὲ τῶν κακῶν με- γόϑει τὸ ἀδικεῖν" τὸ δὲ ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δέ- κηρ. πὔντων μόγιατόν τε καὶ πρῶτον: καχῶν πέφυ. xs». 1.2.4. "Eoixty. Z2. "4o οὖν OV 7EQU τούτου
, € E 4890, Lo b. GORGIA S. 51
ὦ φίλε, ἠμρμοβητήσαμεν ;. σὺ μὲν τὸν «ἀρχέλαον εὖ- δαιμονίζων, τὸν τὰ μέχιστα ἀδικοῦντα καὶ δίλην οὐδεμίαν ὥδόντα, ἐγὼ δὲ τοὐναντίον οἰόμενος , dr Αρχέλαος, sif ἄλλος ἀνϑρώπων δρτιςοῦν μὴ. δίδωσι δίκην, ἀδικῶν, τούτῳ προςήκειν ἀϑλίῳ εἶναι διαφε-- ρόντως τῶν ἄλλων ἀνθρώπων; καὶ ἀεὶ τὸν ἀδικοῦντα ἀδικουμένου ἀϑλιώτερον εἶναι , xal τὸν μὴ διδόντα δίκην τοῦ διδόντος; οὐ ταῦτ ἥν» τὰ Um ἐμοῦ λεχύ-
μενα; ΠΙΔ. Nol. 242. Οὐκοῦν ἀποδέδεικται ὅτι.
ἀληϑῆ ἐλέγετο; 1102.4. Φαίνεται. XXXVI. ΣΩ. Ei». εἰ οὖν δὴ ταῦτα. ἀληϑῇ, ὦ. Ππῶλε, τίς ἡ με- γάλη͵ “ρεία. ἐστὶ τῆς ῥητορικῆς ; δεῖ us» γὰρ δή, ἐκ τῶν νῦν “ὡμολοχημένων * αὐτὸν ἑαυτὸν μαλιδτα φυ- λώττειν ὅπας μὴ ἀδικήσει, ὡς ἱκανὸν κακὸν ἕξοντα" oU “ἀρ; 114A. πάνυ. "ye. 241. Ed» δὲ 72. ἀδικήσῃ Ἢ αὑτὸς 17] ἄλλος τις ὧν ἂν &» κήδηται, αὐτὸν ἑκόντα
TOIT ἐκεῖσε, Ó ὅπου ὡς. δάχισεα δώσει δίκην, παρὰ τὸν ᾿
δικαστή», ὦ ὠςπρερ παρὼ τὸκ ἰατρὸν, σπεύδοντα, ὅ 071006
μὴ. ἐχχρονισϑὲν τὸ γόσημα τῆς ἀδικίας ὕπουλον τὴν
ψυχὴν ποιήσει καὶ ἀνίατον" E πῶς λέγομεν, ὦ Hh, εἴπερ τὰ πρότερον μέκει ἡμῖν ὁμολοχήματα, οὐκ d» ys] ταῦτα ἐκείνοις. οὕτω μὲν ξυμᾳωνεῖοι, ἄλλως δὲ μή; 1h A. Τί. yap δὴ, φῶμεν, ὦ “Σώκρατες; ΣΩ.
"Eni piv ἄρα τὸ ἀπολοχεῖσϑαι 0 ὑπὲρ τῆς ἀδικίας τῆς ᾿
αὑτοῦ, 1) γονέων, ἢ ἑταίρων, ἢ, ἢ παίδων, 5 πατρΐ- δος ἀδικούσης , οὐ " χρήσιμος οὐδὲν 7| ῥητορικὴ ἡμῖν, . ὦ ππιῶλε" εἰ μή, εἴ τις ὑπολάβοι ἐπὶ τοὐναντίον, καὶ- nyogsis 'δεῖν,. uuigta. μὲν tavtoU, ἔπειτα δὲ xci
A
52 : PLATONIS ^e4ep 4δ:. ε-
τῶν οἰκείων xai τῶν ἄλλων, ὃς ἄν de τῶν φίλων τυγχάνῃ ἀδικῶν, καὶ μὴ ἀποκρύπτεσθαι, ἀλλ᾽ εἰς «τὸ φανερὸν» ἄγειν τὸ ἀδίχημα, ἵνα δῷ δίκην , xa) ὑγιὴς γένηται, ἀναγκάζειν τὸ καὶ αὑτὸν xa τοὺς ἀλλοὺς μὴ ἀποδειλιᾷν, ἀλλὰ παρέχειν μύσαντα. καὶ ἀνδρείως, ὥςπερ τέμνειν καὶ κάειν ἰατρῷ, τὸ ἀγα- - ϑὸν καὶ καλὸν διώκοντα, μὴ ὑπολογιξόμενον 1 τὸ ἀλ- γεινόν" ἐὰν μέν ys πληγῶν ἄξια ἠδικηκὼς ἢ, τύ- me παρέχοντα, ἐὰν δὲ δεσμοῦ, δεῖν ; ἐὰν δὲ ζη- μίας, ἀποτένοντα, id» δὲ φυγῆς, φεύγοντα, Qd» δὲ ϑανάτον, ἀποθνήσποντα, αὐτὸν πρῶτον ὄντα κατήγορον καὶ αὑτοῦ καὶ τῶν ἄλλων οἰκείων, καὶ μὴ φειδόμενον, ἀλλ ἐπὶ τούτῳ χρώμενον τῇ ῥητο- ρικῇ, ὕπως ἄν, καταδήλων γιγνομένων τῶν ἀδι- «ημάτων, ἀπαλλάττωνται τοῦ μεγίστου κακοῦ, ἀδι- κίας. φῶμεν οὕτως, ἢ μὴ φῶμεν, ὦ πῶλε: ΠΧ. ἄτοπα μέν, ὦ Σώκρατες, ἔμοιγε ϑοκεῖ" τοῖς μὲν.- τοι πρόσϑεν ἴσως σοι ὁμολογεῖται. Zn. Οὐκοῦν ἢ xàáxtiva λυτέον, K ἢ τάδε ἀνάγκη ξυμβαΐνειν; 11114. ναί, τοῦτό γε οὕτως ἔχει. 242. Τοὔναντίον δέ γε αὖ μεταβαλόντα, εἰ ἄρα δεῖ τινα κακῶς ποιεῖν, εἴτ᾽ ἐχϑρὸν εἴτε ὅὄντινοῦν, ἐὰν μόνον μὴ αὐτὸς dOuxi- ται ὑπὸ τοῦ ἐχϑροῦ" * τοῦτο μὲν γὰρ εὐλαβητέον" ἐν δὲ ἄλλον ἀδικῇ ὃ ἐχϑρός, παντὶ τρόπῳ παρα- μας πσδησα καὶ πράττοντα xa) λέγοντα, ies μὴ δῷ δίκην, μηδὲ ἔλϑῃ παρὰ τὸν δικαστήν" ἐὰν δὲ ἔλθῃ, μηχανητέον, ὅπως ἂν διαφὗγοι καὶ » i δῴη “δίκην ὅ ἐχϑρός, ἀλλ᾽ idv τε χρυσίον ἡρπακὼς 1
κα 4δι, κεῖνο, — GORGIAS. ΞὉὉῸ. 88 πολὺ, μὴ ἀποδιδῷ τοῦτο, ἀλλ᾽ ἔχων ἀναλίσκηται καὶ εἰς ἑαυτὸν καὶ εἰς τοὺς ἑαυτοῦ, ἀδίκως καὶ ἄϑέως " ἐάν τε αὖ ϑανάτου ἄξια ἠδικηκὼς ἢ, ὅπως μὴ ἀπο- ϑανεῖται, μάλιστα μὲν μηδέποτε, ἀλλ᾽ ἀϑάνατος ἔσεται, πονηρὸς ὧν, εἶ δὲ μή» ὅπως ὡς πλεῖστον Ζρόνον βιώσεται τοιοῦτος ej». ἐπὶ τὰ τοιαῦτα ἔμοιγε δοκεῖ, ὦ Hh, ἧ ὑπορικὴ χρήσιμος εἶναι" ἐπεὲ τῷ γε μὴ μέλλοντι ἀδικεῖν οὗ μεγάλη «ἐς μοι δοκεῖ á agro. αὐτῦς εἶναι, εἰ δὴ καὶ & ἔστι τις χρεία " ὡς ἔν ys τοῖς πρόσϑεν οὐδαμῆ ἐφάνη οὖσα. XXXVII. KA4. Εἰπέ μοι, o Χαιριφῶν, σπουδάζει ταῖ- τὰ “Σωχράτης, ἢ παίζει; ΧΑ͂Ι. ᾿Ἐμοὶ μὲν δοκεῖ, ὦ ; Καλλίκλεις, ὑπερφυῶς σπουδάζειν" οὐδὲν βέντω οἷον τὸ αὐτὸν ἐρατῇν. ΚΑΑ. Ννὴ τοὺς θεούς, ἀλλ᾽ ἐπιϑυμῶ. εἰπέ μοι, ὦ «Σώκρατες, πότερόν ὅς φῶμεν yw σπουδάξοντα, ἢ παίζοντα ; εἰ μὲν ydg σπουδά- ξεις τὸ καὶ τυχχάνει τοῦτα ἀληϑῆ ὄντα, ἃ " λέγεις, ἄλλο τι ἢ ἢ ἡμῶν ὁ βίος ἀναξετραμμένος ἃ ἂν εἴη τῶν ἀνθρώ-- πῶν, τοὶ πέστα τὰ ἐναντία id iin , ὡς ἔοικεν, ἢ) ἃ δεῖ. XD. Καολλίκλεις, sl μή τι ἢ» τοῖς ἀνθρώποις πίϑορ, ποὺς μὲν ἄλλο gi, τοῖς δὲ ἄλλο τι, τὸ αὐτό, ἀλ- iioi ἡμῶν ἴδιόν ει ἤἄπασχε σιόϑος ἢ oi ἄλλοι, οὐκ ἂν ἣν ῥᾷδιον ἄνδωξασθαι τῷ ἑτέρῳ. τὸ αὑτοῦ πάϑημα, ἀόγῳ δ᾽ ἐννοήσας, ὅτε ἐγώ τε καὶ σὺ νῦν τυγχάνομεν ταυτόν τοὸστεπονϑότες , ἐρῶνκε δύο ὄντε δνοῖν ἑχέτε-- eot, éyo μὸν ᾿Δλχιβιάδον vs τοῦ Χλεινίου καὶ φιλοροφίας, σὺ δὲ δυοῖν, τοῦ τε ᾿Αϑηναίαν δήμου καὶ τοῦ Πυριλάμπους. αἰσθάνομαι οὖν σοῦ ἑχώ-
΄
Es PLATONIS d, e, p. 682. a, b,
στοτε, καΐπερ, ὄντος δεινοῦ, ὅ OtL, ὅπως ἄν ἀνειφῆ. σοῦ τὰ παιδικὰ καὶ ὅπως: ἂν φῇ ἔχειν, οὐ δυναμένου ἀντιλό- γειν, ἀλλ᾽ ἄνω καὶ κάτω μεταβαλλομένου. ἔν τὲ γὰρ τῇ ἐκκλησίᾳ » ἐών τι σοῦ λέγοντος ὅ δῆμος δ᾽ S 4ϑηναίων μὴ φῇ οὕτως ἔχειν, μεταβαλλόμενος λέγεις ἃ ἐκεῖνος βοὺλε- , Te, καὶ πρὸς τὸν Πυριλάμπους νεανίαν τὸν καλὸν τοῦ-- τον τοιαῦτα ἕτερα. πέπονϑας. τοῖς ydg τῶν παιδικῶν βουλεὑμασί τε καὶ λόγοις οὐχ οἷός τ εἰ i ἐναυτιοῦσϑαι. ὡςτε εἶ τις σοῦ λέχοντος ἑκάστοτε, ἃ διὰ τούτους λέ- Ζεις, ϑαυμάζοι ὡς (toTc ἐστιν, ἢ ἴσως εἕποις ἂν αὐτῷ, εἰ βούλοιο τἀληϑῆ λέγειν, ὃ ὅτι, εἰ μὴή τις παΐσει τὰ σὰ παιδικὰ τούτων τῶν λόγων, οὐδὲ σὺ παύσῃ ποτὲ ταῦτα λέγων. »όμιξε τοίνυν καὶ παρ᾽ “ἐμοῦ θῆναι ἕτερα τοιαῦτα ἀκούειν, καὶ μὴ ϑαύμαζε , ὅτι ἐγὼ ταῦτα λέγω. , ἀλλὰ τὴν φιλοσοφίαν, τὰ ἐμὰ παιδικά, παῦσον ταῦτα λέγουσαν. λέγει γάρ, ὦ φίλε ἑταῖρε, εν (el, ἃ νῦν ἐμοῦ ἀκούεις, καί μοὲ ἐστε τῶν ἑτέρων σται-- δικῶν πολὺ ἧττον ξμπληκτός. ó μὲν γὰρ KAeiwisioc οὗτος ἄλλοτε ἄλλων ἐστὶ λόγων » ἢ δὲ φιλοσοφέα ἀεὶ τῶν αὐτῶν' λέγει δὲ ἃ σὺ »ῦν ϑαυμάζεις" παρῆς- ϑὰ δὲ καὶ αὐτὸς λεγομένοις. 5 οὖν ἐκείνην ἐξέλεγ.- ξον, ὅπερ ἄρτι ἔλεγον, ὡς οὗ τὸ ἀδικεῖν ἐστι, καὶ ἀδικοῦντα δίκην μὴ διδόναι, ἁπάνεων ἔσχατον κα-- κῶν, ἢ, εἰ τοῦτο ἐάσεις ἀνέλεγκτον ; μὰ τὸν Kira τὸν Αἰγυπτίων ϑεόν, οὐ σοὶ ὁμολογήσει Καλλικλῆς, ὦ Καλλίκλεις, ἀλλὰ διαφωνήσει ἐν ἅπαντι τῷ δίῳ. καΐτοι ἔγωγε ; οἶμαι, ὦ βέλτιστε, καὶ τὴν λύραν
μοι κρεῖττον εἶναι ἀνάρμοστόν τε καὶ διαφωνεῖν, xal
*
ὦ d, €. p. 485, 4, a, GORGIAS. . 55
χορὸ» o γορηγοίην , καὶ πλείστους ἀνθρώπους μὴ ὁμολογεῖν μοι, ἀλλ᾽ ἐναντία λέγειν, μᾶλλον ἢ ἢ ἕνα ὄντα ἐμὲ ἐμαυτῷ ἀξύμφωνον εἶναι καὶ ἐναντία λέ- γεν. KXXVIIL. KA. 42 “Σώκρατες, δοκεῖς uos νεανιεύεσθαι ἐν τοῖς λόγοις, 6c ἀληϑῶς δημηγόρος ὧν, xal νῦν ταῦτα δημηγορεῖς, ταυτὸν παϑύντος «πώλου πάϑος, ὃ ὅπερ Γοργίου κατηγόρει πρὸς σὲ πα-- ϑεῖν. ἔφη γάρ που Togylav, ἐρωτώμενον ὑπὸ σοῦ, ἐὰν ἀφίκηται παρ᾽ αὐτὸν μὴ ἐπιστάμενος τὰ δίκαια ὃ τὴν ῥητορικὴν βουλύμενος μαϑεῖν, εἰ διδάξει av- τὸν 0 Γοργίας, αἰσχυνϑῆναι αὐτὸν καὶ φάναι δι- δάξειν » διὰ τὸ ἔϑος τῶν ἀνθρώπων s ὅτι ἀγανα- κτοῖεν ἂν, εἴ τις μὴ φαίη" διὰ δὴ ταύτην τὴν ὅμολο-. γίαν ἀναγκασϑῆναι ὦ ἐναντία αὐτὸν αὑτῷ εἰπεῖν, σὲ δὲ αὐτὸ τοῦτο ἀγαπᾷν, καὶ σοῦ καταγελᾷν , ὡς γε
μοι δοκεῖν, ὀρϑῶς 1 τότε" νῦν δὲ πάλιν αὐτὸς ταυτὸν ᾿ τοῦτο ἔπαϑε. xoi ἢ; ἔγωγε κατ᾽ αὐτὸ τοῦτο οὐκ ἄγα--: poc πῶλον, ὅτε σοι ξυνεχώρησε τὸ ἀδικεῖν αἴσχιον εἶναι τοῦ ἀδικεῖσθαι. ix. ταύτης γὰρ αὖ τῆς ὁμολο- γίας αὐτὸς ὑπὸ σοῦ ξυμποδισϑ εὶς ἐν τοῖς λόγριφ ἐπεστομέσϑη ; αἰσχυνθεὶς ἃ ἐνόει εἰπεῖν. σὺ ydg τῷ ὄντι, ὦ “Σώκρατες , εἰς τοιαῦτα ἄγεις, qogrixa καὶ δημηγορικά , qdoxo» τὴν ἀλήϑειαν διώκειν, ἅ
φύσει μὲν οὐκ ἔστι καλά, νόμῳ δέ" ὡς 1& πολλὰ δὲ ταῦτα ἐναντία ἀλλήλοις ἔστιν, d τε φύσις καὶ ὅ νό- μος. id» οὖν τις ιαἰσχύνηται καὶ μὴ τολμᾷ λέγειν ὅπερ ψοξῖξ, ἀναγκάζεται E ἐναντέα λέγει». ὃ δὴ καὶ σὺ τοῦτο τὸ σοφὸν κατανενοηκὼς xexovoyfic ἐν τοῖς λο-
56 PLATONIS pe 488. «, b, o. d,
᾿ yos, ἐὰν μὲν τις xod vópov λέγῃ, τὼ κατὰ φύσι» ᾿
ὑπερωτῶν , ἐὰν δὲ τὰ τὴς φύσεως , τὰ τοῦ γόμου. ὥςπερ αὐτίκα ἐν τούτοις, τῷ ἀδικεῖν τε xa) τῷ ἀδι- κεῖσϑαι, Holov τὸ κατὰ »ὁμον αἴσχιον λέγαγτος » σὺ εὸν »όμον ἐδιώκαϑες κατὰ giai. φύσει μὲν γὰρ πᾶν αἴσχιόν ἐστιν, ὃπερ καὶ κάκιον, τὸ ἀδικεῖσθαι, νόμῳ δὲ, τὸ ἀδικεῖν. οὐδὲ χὰρ ἀνδρὸς τοῦτό y ἐστὶ τὸ πά- ϑημα, τὸ ἀδικεῖσθαι , ἀλλὰ ἀνδραπόδου τινός, ᾧ κρεῖττον τεϑνάναι ἐστὶν 5 env ; ὅρτις͵ ἀδικούμενος καὶ προπηλαχιξόμενος μὴ οἷός τὸ ἐστὶν αὐτὸς αὑτῷ βοηθεῖν, μηδὲ ἄλλῳ, οὗ ἂν κήδηται. ἀλλ, οἶμαι, oí τιϑέμενοι τοὺς νόμους à οἷ ἀσϑενεῖς ἄνϑρωποί 894 xai oí πολλοί. πρὸς αὑτοὺς οὖν» καὶ τὸ αὑτοῖς ξυμ- φέρον τοὺς τὸ νόμους τίϑεγνται, καὶ τοὺς ἐπαΐέγους ἐπαινοῦσι, καὶ τοὺς ψάγους ψέγουσιν, ἐκφοβοῦν- τές τε τοὺς ἐῤῥωμενεστέρους τῶν ἀνϑρώπων, xai δυ.
γατοὺς ὄντας πλέον ἢ; ἔχει», ἵνα μὴ αὐτῶν πλέον» ἔχωσι,᾽
λέγουσιν, ὡς αἰσχρὸν καὶ ἄδικον τὸ πλεογεκτεῖψ, καὲ τρῦτό ἐστε τὸ ἀδικεῖν, τὸ πλέον τῶν ἄλλων ξηκεν ἔχων. ἀγαπῶσι γάρ, οἶμαι, αὐτοί, ὧν τὸ ἴσον ἔχωσι, φαυλότεροι ὄντες. XXXIX. Διὰ ταῦτα δὴ νόμῳ μὲν τοῦτο ἄδικον xol αἰσχρὸν λέγεται, τὸ πλέον "ζητεῖν E ἔχει» τῶν πολλῶν, καὶ ἀδικεῖν αὐτὸ καλοῦσιν"
ἡ δέ γε, οἶμαι, φύσις αὐτὴ ἀποφᾳίνοι ἂν, ὅτι δὲ- καιόν ἔστι τὸν ἀμείνω τοῦ V χείρονος πλέον ἔχειν, καὶ τὸν δυνατώτερον ταῦ ἀδυναχωτέραυ. δηλοῖ δὲ καῦτα πολλαχοῦ ὅτε οὕτως ipt, καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ξώοις καὶ τῶν ἀνθρώπων. ἐν ὅλαις ταῖς πόλεσι καὶ τοῖς
| |
ἀνα, Ῥ. δώ, .,.5..0. GORGÍIAS. 857
γένεσιν, osi οὕτω τὸ δίκαιον κέκριται » τὸν κρείττω τοῦ ἥττογος ἄρχειν καὶ πλέον ἔχειν. ἐπεὶ ποίῳ δι- καέῳ χφώμενος Ξέρξης i ini τὴν Ελλάδα ἐστράτευσεν;
5 ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐπὲ [τοὺς] ZxbSac;. ἢ ἢ ἄλλα μυρία ἄν τις ἔγοι τὸιαῦτα λέγειν. ἀλλ᾽, οἶμαι, οὗτοι κατὰ φύσι» τὴ» τοῦ δικαίου ταῦτα πρόττουσι, xoà, ναὸ pd dia, κατὸ νόμον γε τὸν τῆς φύσεως" οὗ μέντοι legc κατὰ τοῦτον, ὃν ἡμεῖς τιϑέμεϑα πλάττοντες “τοὺς βέλτίστους καὶ ἐῤ(ωμενοστάτους ἡμῶν αὐτῶν, ἕξ νέων» λαμβάνοντες, ὥςπερ λέοντας, καὶ κοατεπᾷ- δοντές τὸ καὶ γοητεύογτες καξαδουλούμεϑα,, λέγον- τεῦ ὡς τὸ ἴσον χρὴ ἔχοιν, καὶ τοῦτό jov. τὸ καλὸν xal τὸ δίχαιαν. ἐὰν δέ γε, οἶμαι . φύσιν xav» γέγηται ἔχων ἀνὴρ , πόμεα ταῦτα ἀποσεισάμενος. καὶ διαῤῥήξας καὶ διαφυγὼν καὶ καταπατήσας τὰ ἡμό- τερα γράμματα καὶ μαγγακεύματα καὶ ἐπῳδὰς καὶ γόμους τοὺς mega. φύσιν ἅπαντας , ἐπαναστὰς ἂνε- φάνη δεσπάτης ἡμέτερος ὃ δοῦλος, καὶ ἐνταῦϑα ἐξό- λαμψε τὸ «τῆς φύαξως δίκαιον. δοκεῖ δέ uos καὶ Πίνδαρος ἃ {περ ἐγὼ λέγω ἐνδείκνυσθοι, ἐν τῷ ἄομα- τι ἐν ᾧ λέγει , ὅτε Ψόμος ὃ πάντον βασιλεὺὰῤ ϑνα- -τῶν T5 καὶ ἀϑανάτωνι οὗτος δὲ δὴ, φησί», ἄγει βιαίως τὸ δικαιύτατον ὑπερτάτῳ χειρέ" τεκμοέρομαι ἔργοιαιν “Ἡρακλέους, ὠπτεὶ ἀσεριάτας, λέγει οὕτω πως, πὸ γὰρ ἄσμα οὐχ ἐπίσταμαι, λέγει ὃ ὅτι οὔτε πριά- μξγος, οὔτε δόντος τοῦ Γηρυόνου ἡλάσατο τὸς βοῦς"
ὡς τούτου ὄντος τοῦ δικαίου φύσει, χαὶ βοῦς καὶ τἄλλα κτήματα εἶναι πάντα τοῦ βελτίονός 19 καὶ
δ΄. . PLATONIS ἄν, 485." κρείττονος τὰ τῶν χειρόνων τὸ καὶ 7] ἡττόνων. XL.
"τὸ μὲν οὖν ἀληϑὲς οὕτως ἔχει" γνώσῃ δέ, ἂν imi , sa μείζω ἔλθης, ,Uicas ἤδη φιλοσοφία». φιλοσοφέα yug τοῦ ἐστίν , 9 Σώκρατες, χαρίεν, ἄν τις αὐτοῦ ᾿ μέτρίως ἅψηται ἐν τῇ ἡλικίᾳ" ἐῶν. δὲ περαιτέρω τοῦ δέοντος ἐνδιατρέψῃ , δια ϑορὰ τῶν ἀνθρώπων. liv γὰρ xai πάνυ εὐφυὴς ἢ» καὶ πόῤῥω τῆς ἡλικίας φιλοσοφῇ , ἀνάγκη πάντων ἄπειρον γεγονέναι ἐστέν, ὧν χρὴ ἔμπειρον εἶναι τὸν μέλλοντα καλὸν κἀγαϑὸν καὶ εὐδόκιμον ἔσεσϑα: ἄνδρα. καὶ γὰρ τῶν νόμων ἄπειφοι γίγνογεμι τῶν κατὰ τὴν πόλιν, καὶ τῶν λό- γων, οἷς δεῖ χρώμενον ὅμιλεῖν ἐν τοῖς ξυμβολαίοις τοὺς ἀνθρώποις , καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ, καὶ vé» ἡδονῶν 1s καὶ ἐπιϑυμιῶν τῶν ἀνθρωπείων, καὶ ξυλ- - λήβδην τῶν q96» παντάπασιν ἄπειροι γίγνονται. ἐπειδὰν οὖν ἔχλϑωσιν εἴς τινα ἰδίαν ἢ ἢ πολιτικὴν περᾶ- ἔιν, καταγέλαστοι γίγνονται, j ὥςπερ γε, oluos, oi “πολιτικοί, ἐπειδὰν αὖ εἰς tdg ὑμετέρας διατριβὲς ἔλϑωσε καὶ τοὺς λόγους, καταγέλαστοξ εἶσι. ξυμ-- βαΐνει γὰρ τὸ τοῦ Εὐριπίδου, λαμπρός τὸ ἐστὶν ἔχαστος ἐν τούτῳ, κἀπὶ τοῦτ᾽ ἐπείγεται ; νέμων τὸ σλεΐστον ἡμέρας τούτῳ μέρος, ἕν αὐτὸς ὦ αὕτοῦ τυγ- χάνει βέλτιστος ὥν' ὅπου δ᾽ ἂν φαῦλος ἢ» ἐντεῦϑεν φεύγει, καὶ λοιδορεῖ εοῦτο" τὸ δ᾽ ἕτερον ἐπαινεῖ, εὐνοίᾳ τῇ ξαυτοῦ, ἡγούμενος οὕτως αὐτὸς ἑαυτὸν ἐπαινεῖν. ἀλλ᾿ οἶμαι, τὸ ὀρϑότατόν ἐστιν, ἄμφο- τόρων μετασχῶν. φιλοσοφίας μὲν, ὅσον παιδείας qdotv, ταλὸν μετέχειν, καὶ ovx αἰσχρὸν μειφαχίῳ
pá$5a beds ΘΟΒΟΙΑΒ. δ9
ὄντε φιλοσυφεῖν' ἐπειδὰν δὲ ἤϑη πρεσβύτερος ὧν ἄν. ϑρωπος ἔτι φιλοσοφῇ, καταγέλαστον, ὦ Σώκρατες, τὸ χρῆμα γίγνεται. xad ἔγωγε ὁμοιότατον πάσχω πρὸς τοὺς φιλοσοφοῦντας à ὥςπερ πρὸς τοὺς ψελλιζομένους καὶ παίζοντας. ὅταν μὲν γὰρ παιδίον ἔδω, ὦ ᾧ ἔτι προς-- ἧκεο διαλέγεσθαι οὕτω, ψελλιζύμενον καὶ παῖζον, χαίφω τε, Ξαὶ ὲ χαρίεν μοι φαίνεται καὶ ἐλευϑέριον, καὶ πρέπον τῇ τοῦ παιδίου ἡλικέᾳ" ὅταν δὲ σαφῶς διαλεγομένου, παιδαρίου à ἀκούσω, πικρόν τί μοι δο- κεῖ χρῆμα εἶναι, καὶ ἀνιᾷ μου τὰ ὦτα, καὶ μοι δο- κεῖ δουλοπρεπές τι εἶναι * ὅταν δὲ ἀνδρὸς ἀκούσῃ τις ψελλιξομένον, ἢ ἢ παίζοντα δρᾷ, καταγέλαστον φαί- νεται καὶ ἄνανδρον καὶ πληγῶν ἄξιον. ταυτὸν οὖν ἔγωγε τοῦτο πάσχω καὶ πρὸς τοὺς φιλοσοφοῦντας. παρὰ νέῳ μὲν γὰρ μειρακίῳ δρῶν φιλοσοφίαν ἄγα- μαι, καὶ πρέπειν μοι δοχεῖ, καὶ ἡγοῦμαι ἐλεύδϑε- ρόν τινα εἶναι τοῦτον τὸν ἄνθρωπον, τὸν δὲ μὴ φιλοσοφοῦντα, ἀνελεύθερον, καὶ οὐδέποτε οὐδενὸς ἀξιώσοντα ἑαυτὸν οὔτε καλοῦ οὔτε γενναίου πρό- γματος. ὅταν δὲ δὴ πρεσβύτερον ἴδω ἔτι φιλοὐοφοῦντα καὶ μὴ ἀπαλλαττόμενον ; πληγῶν μοι ὃ δοκεῖ ἤδη δεῖ- σϑαι, ὦ Σώκρατες , οὗτος ὃ ἀνήρ. ὃ γὰρ γῦν δὴ ἔλεγον, ὑπάρχει τούτῳ τῷ ἀνϑρώπῳ , xüy πάνυ εὐφυὴς 3, ἀνάνδρῳ γενέσθαι, ; φεύγοντι τὰ μέσα τῆς πύλεως καὶ τὰς ἀγοράς » ἐν αἷς ἔφη ὃ ποιητὴς τοὺς ἄνδρας ἀριπρεπεῖς 7ίγνεσθαι, καταδεδυχότι δὲ τὸν λοιπὸν βίον βιῶναι μετὰ μειρακίων ἐν γωνίᾳ τριῶν ἢ Ἶ τεττάρων ψιϑυρίζοντα, ἐλεύθερον δὲ xot
- ^
b
60 ΄. | PbATONIS e, p. 486, a. b, e,
- udo auxi ἱκανὸν μηδέποτ φϑέγξασϑαι. XLI. '£yó δέ, ὦ o “Σώκρατες, πρὸς αἱ ἐπιεικῶς ἔχω xai φιδικῶς. καιδυκεύω οὖν πεπονϑέγαι yov, ὅπερ ὃ Ζῆϑος πρὸς τὸν ᾿Αμφίονα ó ὅ Εὐριπίδου, οὗπερ ἐμνήαϑην. "xal χὰρ ἐμοὶ τοιαῦτ' ἅττα ἐπέρχεται πρὸς σὲ λέγειν, οἷά- περ ἐκεῖνος πρὸς τὸν ἀδελφόν, ὅτι ἀμελεῖς, e Σώ.- τῆς, ὧν δεῖ Ge ἐπιμελέσϑαι » καὶ φύσιν. ψυχῆς ὧδε yevvalav μειραπιώδει Tiv] διαπερέπειρ, μορφώματι, ες xoi οὔτ᾽ ἂν δίκης βορμλοῦφι προϑεῖο ἂν ὀρϑῶς λό- yov, οὔτ᾽ εἰκὸς καὶ πιϑανὸν ἂν λάβοις, ovO ὑπὲ ἀλλὼων νεανικὸν βούλευμα βουλεύσαιο. καΐτοι i, δ φίλε “Σώκρατες, -- καί μοι μηδὲν ἀχϑεσϑῆς : εὐνοίᾳ γὰρ ἐρῶ τῇ σῇ — οὐκ αἰσχρὸν δοκεῖ σοι εἶναι οὕτως ἔχειν, ὡς ἐγὼ 0$ οἶμαι ἔχειον, καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς πόῤῥω ἀεὶ ὁ φιλοσοφίας ἐλαύνοντας ; ; νῦν γὰρ εἕτις σοῦ λαβόμενος, ἢ ἢ ἄλλον ὅτονοῦν τῶν τομούτων, εἰς τὸ δε- σμωτήριον ἀπάγοι " φάσκων ἀδικεῖν, pude» ἀδικοῦν»- τα, οἶσθ᾽ ὅτι οὐκ ἂν ἔχοις. 0 τι χρήσαιρ σαυτῷ, e ἰλιγγιῴης ἂν καὶ χαημῷᾳ, οὗν ἔχων ὅ τι εἴποις, καὶ εἰς τὸ δικαστήριον dxerBás , χατηγάρον τυχὼν σάξυ φαύλου xoi 'μοχϑηροῖ, ἀποϑάνοις. ἄν, εἰ βαύλοιτό σοι ϑανάτου τιμίαθαι, καίτοι πῶς σο- ᾿ φὸν τοῦτά ἐστιν, Ü Ξώχρατες, & τις εὐφυᾶ λρβοῦ- σα τέχνη φῶτα ἔθηκε χείρονα, pts αὐτὸν αὑτῷ δυνάμενον βοηϑεῖν,:- μηδ ἐκαῶσαι ἐκ τῶν μεγίστων κινδύνων μήτε ἑαμτὸν, μήτε ἄλλον μηδένα , ὕπο δὲ τῶν ἐχϑρῶν περισυλᾶσϑοι πᾶσαν τὴν οὐσίαν, ἀτεχνᾷῷς δὲ ἄτιμον ζῇν ἐν τῇ πόλει; τὸν δὲ τοιοῦ-
ede Ρ.487η..,. GORGIAS. |. 81
ταν, εἴ τι καὶ ἀγροικόεερον εἰρῆσϑαι,. ἔξεστιν, ini κόῤ- ῥης τύπτοντα μὴ διδόναι δίκην. ἀλλ᾽, ὦ 'γαϑέ, ἐμοὶ πείϑου, παῦσαι δ᾽ ἐλέγχων, πραγμότων δ᾽ εὐμου- | σίαν ἄσκει, καὶ ἄσκει ὁπόϑεν δόξεις φρονεῖ», ἄλλοις
τὰ κομψὰ ταῦτ᾽ ἀφεῖΐς, εἴτε ληᾳήματα χρὴ φάναι εἶναι,
εἴτε φλυαρίας, ἐξ ὧν κεγοῖσι» ἐγκατοικήσεις δόμοις,. μῶν οὐκ ἐλέχχοντας ἄνδρας τὰ σμιχρὰ ταῦτα, ἀλλ
οἷς ἐστι καὶ fieoc καὶ δόξα καὶ ἄλλα πολλὰ ἀγαϑά, XLI. ΣΩ. Ei χρυσῆν ἔχων ἐτύγχανον τὴν ψι χὴν, ὦ Καλλίκλεις, οὐκ ἂν οἷξι μὲ εὑρεῖν ἄσμενον τούτων τινὰ τῶν λόθων, 7 βασανίζουσι τὸν χρυσόν, τὴν εἰρέ--: στην, πρὸς s ἔμελλον προφαγαγὼν αὐτήν, H — μοι ὁμολογήσειεν ἐκείνη καλῶς ,τεϑερυσεεῦσϑαι τὴν ψυχήν, jon εὖ εἴσεσθαι, ὅτι ἱκανῶς ἔχω καὶ οὐδέν
᾿ μοι ὅτι δεῖ ἄλλης βασάνου; ΚΑΑ. Πρὸς τί δὴ TOUT
ἐρωτᾷς, ὦ Σώκρατες; ; Z2. Eyo σοι ἐρῶ νῦν. οἶμαι ἐγώ, ooi ἐντετυχηχώς, τοιούτῳ ἑρμαίῳ ἐντετυχηκέναι. ΚΑΑ. τί δή; ΣΩ. Εὖ οἶδ᾽ ὅτι ἄν μοι σὺ ὁμολογή-- ane περὶ ὧν ἣ ἐμὴ ψυχὴ. δοξάζει, ταῦτ᾽ ἢδη ἐστὶν αὑτὰ: -τἀληϑῆ. ἐννοῶ γὰρ ὅτι τὸν μέλλοντα βασανιεῖν ἱκανῶς ψυχῆς πέρι, ὀρϑῶς τε ζώσης xol μὴ, τρία ἄρα δεῖ ἔχειν, ἃ σὺ πάντα ἔχεις, ἐπιστήμην τε, soil sUvoiey, καὶ παῤῥησίαν. ἐγὼ ydg πολλοῖς ἐντυχχά- γνῶ, oi ἐμὲ οὐχ οἷοί τε εἰσὶ βασανίζειν, διὰ τὸ μὴ σοφοὶ εἶναι ὥςπερ σὺ ἕτεροι δὲ σοφοὶ μέν εἶσιν, οὐκ ἐθέλουσι δέ μοι λέγειν τὴν ἀλήϑειαν, διὰ τὸ
μὴ κήδεσθαί μου, ὥςπερ σὺ " τὼ δὲ ξένω τώδε, Τορ- ΄.
γίας τὸ xoi πῶλος, σοφὼ μὲν καὶ φίλω ἐστὸν ἐμώ,
62 PLATONIS. b. c. d,
ἐνδεεστέρω δὲ παῤῥησίας, καὶ αἴσχυντηροτέρο uii λον. τοῦ δέοντος" πῶς ydp ol, ὦ ye eig τοσοῦτον αὖ- σχύνης ἐληλύϑατον. j ὥςτε, διὰ τὸ αἰσχύνεσθαι, τολμᾷ éxdregoc αὐτῶν αὐτὸς αὑτῷ ἐναντία λέγειν ἐναντίον πολλῶν ἀνθρώπων, καὲ ταῦτα περὶ τῶν μεγίστων. σὺ δὲ ταῦτα πάντα ἔχεις, ἃ οὗ ἄλλο οὐκ ἔχουσι" πεποαέ- δευσαΐ τε γὰρ ἑκονῶς, ὡς πολλοὶ ἂν φήσαιεν ᾿498η- γαίων, καὶ ἐμοὶ εἶ εὔνους. τένι τεκμηρίῳ χρῶμαι, ἐγώ σοι ἐρῶ. οἶδα ὑμᾶς. ἐγώ, ὦ. Καλλίκλεις, τέτταρας. ὄὅν- “τας κοινωνοὺς γεγογότας; σοφίας, σέ vs καὶ Τίσαν- δρον τὸν ᾿ἀφιδναῖον, καὶ ἀνδρωγα τὸν “Ἀνδροτέωνος, καὶ Ἰγαυσικύδην τὸν “Χολαργέα. xai ποτε ὑμῶν ἐγὼ ὑπήκο υσα βουλευομένων, μέχρις ὅποι τὴν σοφίαν ἄσκη»- τέον εἴη, καὶ οἶδα ὅτι ἐνίκα ἐν ὑμῶν τοιάδε τις δόξα, μὴ προθυμεῖσθαι εἷς τὴν ἀκρίβειαν φιλοσοφεῖν , ὅλ-- Ad εὐλαβεῖσθαι παρεκελεύεσϑε ἀλλήλοις, ὅπως μὴ πέρα τοῦ δέοντος σοφώγεροι. γενόμενοι λήσετε ϑια- φϑαρέντες. ἐπειδὴ OU» σου ἀκούω ταυτὰ ἐμοὶ ἔυει- βουλεύοντος, ἅπερ τοῖς σαυτοῦ ἑταιροτάτοις, ἱκανόν uot τεκμήριόν ἐστιν, ὅτε ὡς ἀληθῶς po. εὔνους si. καὶ μὴν ὅτι γε οἷος παῤῥησιάξεσϑαι καὶ μὴ αἰσχύνεσθαι, αὐτός τε φὴς καὶ ὃ λόγος, ὃν ὀλίγον πρύτερον ἔλεγες, ὁμολογεῖ, σοι. ἔχει δὴ οὗτωσὶ δηλονότι τούτων πέρι γυνί" dd» νι σὺ ἐν τοῖς λόγοις ὁμολογήσης μοι, βιβυ- σανισμένον τοῦτ᾽ ἤδη E ἔσται ἱκανῶς ὑπ ἐμοῦ τε καὶ "vov, καὶ οὐκέτι αὐτὸ δεήσει ἐπ᾿ ἄλλην βάσανον ἄνα- φέρειν. οὐ γὰρ ἄν ποτε αὐτὸ ξυνεχώρησας σὺ, οὔτε σοφίας ἐνδείᾳ, οὔτ᾽ αἰσχύνης περιουσίᾳ, οὐδ᾽ db
-
e, p. 488. a, b, c. GORGIAS. . 63
ἀπατῶν ἐμὲ ξυγχῳρήσαις ἃ ἄν. φίλος ydg μοι εἶ, ὡς καὶ αὐτὸς φῇς. τῷ ὄντι οὖν 7 ἐμὴ καὶ σὴ ὁμολογέα τέλος ἤδη ἕξει τῆς ἀληϑείας. πάντων δὲ καλλίστη ' ἐστὶν ἡ σκέψις, M KolMifius, περὶ τούτων, ὧν σὺ δὴ μοι ἐπετίμησας, ποῖόν τινα χρὴ εἶναι τὸν ἄνδρα, καὶ τέ ἐπιτηδεύειν, καὶ μέχρι τοῦ, καὶ πρεσβύτερον καὶ ; νεώτερον ὄντα. ἐγὼ γὰρ εἴτι μὴ ὀρϑῶς πράττω κα- τοὶ τὸν βίον τὸν ἐμαυτοῦ, εὖ ἶσϑι τοῦτο ou οὐχ ἑκὼ» ἐξαμαρτάνω, ἀλλ ἀυαϑίᾳ τῇ ἐμῇ. σὺ οὖν, ὥςπερ ἤρ- ξω νουϑετεῖν us, μὴ ἀποστῇς, ἀλλ ἱκανῶς μοι ἔνδει-- ξαι, τί ἐστε τοῦτο Ἢ ἃ ἐπιτηδευτέον μοι, καὶ Toa τρό- πον ἐργασαίμην ἂν αὐτό" καὶ ἐών us λάθῃς γῦν μέν σοι ὁμολογήσαντα, ἐν δὲ τῷ ὑστέρῳ χφύνῳ μὴ ταῦτα περάττοντα, ἅπερ ὡμολόγησα, πάνυ us ; ἡγοῦ βλάκα εἶναι, καὶ μηκέτι ποτέ ps γνουϑετήσῃς ὕστερον, ὡς μηδενὸς ἄξιον ὄντα. ἐξ ἀρχῆς δέ μοι ἐπανάλαβε, πῶς φὴς τὸ δίχαιον ἔγειν καὶ σὺ καὶ Πίνδαρος, τὸ κατὼ φύσιν, ἄχειν βίᾳ τὸν κρείττω τὰ τῶν ἡττόνων , 30i ἄρχειν τὸν βελτίω. τῶν χειρόνων , καὶ πλέον ἔχειν τὸν ἀμείνω τοῦ φαυλοτέρρυ; ; μὴ τι ἄλλο λέγεις τὸ δί- καιον εἶναι, ἢ ὀρϑῶς μέμνημαι; XLIH. κά4..᾽.4λ- λὰ ταῦτα ἔλεχον καὶ τότε, καὶ νῦν λέχω. Z4. Πότε-- gor δὲ τὸν αὐτὸν βελτίω καλεῖς σὺ καὶ κρείττω; οὐδέ γάρ τοι τότε εἷός T ἦν μαϑεῖν gov, Ti ποτε λέγεις. πότερον τοὺς ἰσχυροτέρους κρείττους καλεῖς, καὶ δεῖ ἀκροᾶσϑαι τοῦ ἰσχυροτέρου τοὺς ἀαϑενεστέρους, οἷόν μοι δοκεῖς καὶ τότε ἐνδείκνυσθαι, ὡς αἷ μεχάλαι πό- λεις ἐπὲ τὰς σμικρὰς κατὰ τὸ φύσει δίκαιον ἔρχονται,
-
-
64 ^. PLATONIS «dp. 489a,
. ὅτι sgeiriove εἰσὶ καὶ ἰσχυρότεφαν, ὡς τὸ xQtirto»
καὶ ἰσχυρότερον καὶ βέλτιον ταυτὸν ὄν" ἢ ἔστε βεῖ-
“πίω μὲν εἶναι, ἥττω δὲ καὶ ἀσϑενόστερον ᾽ καὶ κρείττω
μὲν εἶναι, μοχϑηρότερον δέ" ἢ ὃ αὐτὸς ὅρος ἐστὲ τοῦ βελείονος xai τοῦ ηρεύττονος. τοῦτό μοι αὐτὸ σα- φῶς διόρισον, ταυτὸν ἢ ἕτερόν ἐστι τὸ κρεῖττον καὶ τὸ βέλτιον καὶ τὸ ἰσχυρότερον. ΚΑΑ͂. 4A" ἐγὼ; σου ὑπφῶς λέγω, ὅτι ταυτόν ἐστιν. 242. Οὐκοῦν οἱ πολλοὶ τοῦ ἑνὸς κρείττους εἰσὶ κατὰ φύσιν; οἵ δὴ καὶ τοὺς νόμους τίθενται ἐπὶ τῷ ét, ὥςπερ καὶ σὺ ἄρτι ἔλεγες. "KK 4.4. πῶς γὰρ οὔ; 242. Tà τῶν noà- λῶν ἄρα νόμιμα, τὰ τῶν κρειττόνων ἐστί. ΚΑΑ.
Πάνυ γε. 242. Οὐκχοῦν τὰ τῶν βελτιόνων; οὗ γὰρ κρείττους, βελτίους πολὺ, κατὰ τὸν σὸν λόγον. KA A. Ναΐ, 22. Οὐκχοῦν τὰ τούτων νόμιμα κατὰ φύσιν καλέ, πρειττόνων γε ὄντων; ΚΑ4. Φημὲ, ΣΏ. 49
οὖν oUz οἵ πολλοὶ »ομέξουσιν ; ὃς ἄρτι αὖ σὺ ἔλεγες,
δίκαιον εἶναι, τὸ ἴσον E ἔχειν, καὶ αἴσχιον τὸ ἀδικῶν
τοῦ ἀδικεῖσθαι; ἔστι ταῦτα, ἢ οὔ; καὶ ὅπως μὴ ἁλὼ-
σῃ ἐνταῦϑα σὺ αἰσχυνόμενος, νομίζουσιν, ἣ οὔ, οἱ πολλοί, τὸ ἴσον ἔχειν, ἀλλ᾽ οὐχὶ τὸ πλέον, δίκαιο» εἶναι, καὶ αἴσχιον. τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι; μὴ φϑόνει μοι ἀποκρίνασθαι τοῦτο, Καλλίκλεις, ἕν, ἐὰν pot ὁμολογήσῃς , βεβαιώσωμαι ἤδη παρὰ σοῦ, ἅτε ἱκανοῦ ἀνδρὸς διαγνῶναι ὡμολογηκπύτος. ΚΑ44. "ur oi ys πολλοὶ νομέζουσιν οὕτως. 242. OU νόμῳ ἄρα μύνον loti» αἴσχιον τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι, οὐδὲ δίκαιον τὸ ἴσον ἔχειν, ἀλλὰ καὶ φύσει, ὥςτε κινδυ-
Am. NEM GORGIAS. 65
νεύεες οὐκ ἀληϑῆ λέχειν ἐν τοῖς πρόσϑεν, οὐδὲ ὁρ- ϑῶς ἐμοῦ κατηγορεῖν, λέγων, ὅτι ἐναντίον ἐστὶν á νόμος καὶ ἡ φύσις" ἃ δὴ καὶ ἐγὼ γνοὺς κακουργῶ ἐν κοῖς λόγοις, ἐὰν μέν τις κατὰ φύσιν λέγῃ, ἐπὶ τὸν νόμον ἄγων, ἐὰν δέ τις κατὰ τὸν νόμον, ἐπὶ τὴν φύσιν. XLIV. K44. Οὑτοσὶ ἀνὴρ οὐ παύσεταε φλυαρῶν. εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, οὐκ αἰσχύνῃ, τηλι- κοῦτος ὧν, ὀνόματα ϑηρεύων, καὶ ἐάν τις ῥήματι ἅμάρ-- v5, ἕρμαιον τοῦτο ποιοὗμενος ; ἐμὲ γὰρ οἴει ἄλλο τι λέ- yt» τὸ κρείττους εἶναι, ἢ τὸ βελτίους ; οὐ πάλαι σοι λέγω ὅτι ταυτὸν φημὸ εἶναι τὸ βέλτιον καὶ τὸ πρεῖττον; » ois. μὲ λέγειν, ἐὰν συρφετὸς ξυλλεγῇ δούλων καὶ ΄ σεωνκτοδαπῶν ἀνθρώπων μηδενὸς ἀξίων, πλὴν ἴσως τῷ σώματι ἰσχυρίσασϑαι, καὶ οὗτοι φῶσιν, αὐτὰ ταῦτα εἶναε νόμιμα; ΣΏ. Εἶεν, ὦ σοφώτατε Καλλίκλεις- οὕτω λέγεις; ΚΑΑ. Πάνυ μὲν οὖν. 242. 4M ἐγὼ μὲν, ὦ δαιμόνιε, καὶ αὐτὸς πάλαι τοπάζω,, τοιοῦτόν τέ σε λέγειν τὸ κρεῖττον, καὶ ἀνερωτῶ, γλιχόμενος. σαφῶς εἰδέναι 0 τι λέγεις. οὐ γὰρ δήπου σύ ys τοὺς δύο βελτίους ἡγῇ τοῦ ἑνὸς, οὐδὲ τοὺς σοὺς δού- λους βελτίους σου, ὅτι ἰσχυρότεροϊί εἰσίν ἢ σύ. ἀλλὰ πάλλεν ἐξ ἀρχῆς εἶπέ, τί ποτε λέγεις τοὺς βελτίους, ἐπειδὴ οὐ τοὺς ἰσχυροτέρους" καί, ὦ ϑαυμάσιε, πρᾳό-
“τερόν j^- προδίδασκε, ἵνα μὴ ἀποφοϊτήσω παρὰ σοῦ.
κα... ρωνεὗῃ; ὦ Σώκρατες. 241. Ma τὸν Ζῆϑον,
ὦ K ^. ς, ᾧ σὺ χρώμενος πολλὰ νῦν δὴ εἰρωνεύου
πρύς με. «..À ἔθε εἰπέ, τένας λέγεις τοὺς βελτέους ei- vot. ΚΑ͂Α͂. Τοὺς ἀμείνους ἔγωγε. 242. Ορᾷς ἄρα ὅτι PrAT. Or. Tou. UL. " E
"-
e 4
66 PLATONIS es p. $90, 2, b, «.
σὺ αὐτὸς ὀνόματα λέχεις, δηλοῖς δὲ οὐδέν; οὐκ ἐρεῖς, τοὺς βελτίους καὶ ὃ κρείττους πότερον τοὺς φφονιμωτέ- ρους λέγεις f) ἄλλους τινάς; KAA. Ad, vai ua fia, τούτους λέγω, καὶ σφύδρα yt. Z4. Πολλάκις . ὄρα εἷς φρονῶν μυρέων μὴ φρονούντων κρείττων ὲ ἐστὶ κατὰ τὸν σὸν λόγον , καὶὸ τοῦτον ἄρχειν δεῖ, τοὺς δ᾽ ἄρχεσθαι » καὶ πλέον ἔχειν τὸν ἄρχοντα τῶν ἄρχο- μένων, τοῦτο γάρ μοι δοκεῖς βούλεσϑαι λέγειν" (καὶ οὗ ῥήματα ϑηρεύω) εἶ ὃ εἷς τῶν μυρίων κρείττων, ἈΑΑ. ᾿Αλλὰ ταῦτ᾽ ἔστιν, ἃ: λέγω. τοῦτο γὰρ οἶμαι ἐγὼ τὸ δίχοιον εἶναι φύσει, τὸ βελτίω ὄντα xai Qoo- νιμώτερον καὶ ὃ ἄρχειν καὶ πλέον ἔχειν τῶν φαυλοτέ- ρων. XLV. zn. "Eye δὴ αὐτοῦ. τὶ ποτε αὖ vU» λέ- y5g; v ἐν τῷ αὐτῷ ὦμεν, ὥςπερ γῦν, πολλοὶ ἀθρόοι ἄνθρωποι, καὶ ἡμῖν 5 ἐν κοινῷ πολλὰ σιτία καὶ πο- τοί, ale δὲ παντοδαποί, oí μὲν ἰσχυροὶ, ot δὲ ἀσϑε- γεῖς, εἷς. δὲ ἢ ἡμῶν 7 φρονιμώτερος περὶ ταῦτα, ἰατρὸς ὧν, ἢ δέ, οἷον εἶκος, τῶν μὲν ἰσχυρότερος, τῶν δὲ ἀσϑενέστερος, ἄλλο τι ἢ οὗτος φρονιμώτερος ἡμῶν ὧν ᾿ βελτίων καὶ x εἶττων ἔσται εἰς ταῦτα; ΚΑ4.. Πάνυ γε. ΣΩ. Ὦ ob τούτων τῶν σιτίων πλέον ἡμῶν ἑκτέον αὐτῷ, ὅτι βελτίων ἐστὸν, ἢ τῷ μὲν ἄρχειν πάντα ἐκεῖ- voy δεῖ νέμειν, ἐν δὲ τῷ ἀναλίσκειν ge αὐτὰ καὶ κα- ταχρῆσϑαι εἰς τὸ ἑαυτοῦ σῶμα, OV πλεονεκτητέον, εἰ μὴ μέλλει ζημιοῦσϑαι, ἀλλὰ τῶν μὲν πλέον, τῶν δ᾽ ἔλαττον δκτέον, ἐὼν δὲ τύχῃ πάντων ἀσϑενόστατος | ὧν, πάντων ἐλάχιστον τῷ βελτίστῳ, ὦ ) Καλλέκλεις; οὐχ οὕτως, ὦ "yaoé, KA A. Περὲ αἰτέα a) λέγεις καὶ πο-
-
,
T"
à, e, p. 491, ἃ. b, GORGIAS. 61
τὸ καὶ ἰωτροὺς καὶ φλυαρίας, ἐγὼ δὲ οὗ ταῦτα λέγω. ΣΩ. Πάτερον οὖν τὸν φρονιμώτερον βελτέω λέγεις; φάϑι, 5» μή. ΚΑΑ. Ἔχωχε. 2.2. "4λλ᾽ οὐ τὸν βιλ- τέω πέλέον δεῖν ἢ ἔχειν» ΚΑΑ. Ov σιτίων po 0vÓS ποτῶν». 242. πανϑάνω" ἀλλ lg ὡς ἱματέων" uei δεῖ τὸν ὗ ὕφαν- τιπώτκατον μέγιστον ἱμάτιον ἔχειν » καὶ πλεῖστα καὶ κάλλιστα ἀμπεσχόμενον σερεΐδναι. K 4.4. Ποίων ἵμα- Tío»; 242. AMT εἰς ὑποδήματα δηλονότι δεῖ πλεονε- κτεεῖν τὸν φρονιμώτερον εἰς ταῦτα xo$ βέλτιστον. τὸν σχυτοτόμον loc μέγιστα δεῖ ὑποδήματα καὶ πλεῖστα ὑποδεδεμένον περιπατεῖν." KA 4. ποῖα ὑποδήμα τα φλυαρεῖς ἔ ἔζων; ΣΩ. ᾿Αλλ} οἰ μὴ τὰ LLL yes, ἔσω: τὰ τοιάδε" olo», χεωργικὸν ἄνδρα περὶ D» φρός« »tuor ve καὶ καλὸν καὶ ἀγαϑόν » τοῦτον δὴ ἴσως δεῖ πλεονεκτεῖν τῶν ᾿ σπερμάτων , καὶ ὡς πλείστῳ. σπέρ- ματι χρῆσϑαι εἰς τὴν αὑτοῦ γῆν. ΚΑ 4. fc dsi ταυ- gà λέχεις,, ὦ “Σώκρατες. ΣΩ. Οὐ μόνον γε, ὦ Καλ- κύχλεις, ἀλλὰ καὶ περὸὲ τῶν αὐτῶν. ΚΑ. νὴ τοὺς ϑιεοὺς, ἀτεχνῶς χε ἀεὶ σκυτέας τε καὶ κναφέας καὶ μαγείρονς λέγων καὶ ἰατροὺς οὐδὲν παύῃ, ὡς περὲ τοὑτων ἡμῖν ὄντα τὸν λόγον. 242. Οὐκοῦν σὺ ἐρεῖς περ τίνων Ó κρείττων τε xoi φρονιμώτερος πλόον
ἔχων ᾿δικαίως πλεονεκτεῖ ; ἢ ovre ἐμοῦ ὑποβάλλο»-.
τος ἀνέξῃ, οὔτ᾽ αὐτὸς ἢ ἐρεῖς; ΚΑ4. AM. ἔγωγε καὶ
πάλαι λέγω" πρῶτον μὲν, τοὺς κρεύττους οἵ εἶσιν, οὗ
σκυτοτόμους λέγων οὐδὲ μαγείφους , dii οὗ ἂν εἷς τὰ
τῆς πόλεως πράγματα φρόνιμοι ὦσιν, ὅντινα ἂν τρό-
“ον εὖ. θεκόξτο, καὶ μὴ μόνον φρόνιμοι, ἀλλὰ καὶ ἂν» Ea
Φ
68 E PLATONIS / ^ ede
δρεῖοι, ἑκανοὶ ὄντες ἃ ὧν νοήσωσιν ἐπιτελεῖν, καὶ μη ἀποκάμνωσι διὰ μαλακίαν τῆς ψυχῆν. XLVI. zn.
; Ὅρᾷς, e βέλτιστε Καλλίκλεις, ὡς οὗ ταυτὼ σὺ T ἐμοῦ
Pd
κατηγορεῖς καὶ ἐγὼ σοῦ. σὺ μὲν γὼρ ἐμὲ 9e ἀεὶ ταυτὰ. λέγειν καὶ μέμφη μοι, ἐγὼ δὲ σοῦ τούναν- Tíoy, ὅτι οὐδέποτε ravra λέγεις περὶ τῶν αὐτῶν, ἀλλὰ τοτὲ μὲν τοὺς βελτίους τὸ καὶ κρείττους τοὺς ἐσχυροτέρους ὡρίξζον, αὖϑις δὲ τοὺς φρονιμωτέρους " νῦν δ᾽ αὖ ἕτερόν τι ἥκεις ἔχων" ἀνδρειότεροί. τινες ὑπὸ σοῦ λέγονται οἱ κρείττους καὶ οἱ P βελτίους. ἀλλ᾽, ὦ ᾽γαϑέ, εἰπὼν ἀπαλλάγηϑευ, τίνας ποτὲ λέγεις τοὺς βελτίους τε καὶ. κρείττους, καὶ εἰς 0 τι. ΚΑΑ. AX εἴφηκά yt ἔγωγε τοὺς φρονίμους εἰς τὰ τῆς πόλδως πράγματα καὶὸὶ ἀνδρείους. τούτοις γὰρ προσήκει τῶν πόλεων ἃ ἄρχειν, καὶ τὸ δίκαιον τοῦτ᾽ ἐστί, πλόον 8. ἔχειν τούτους τῶν ἄλλων, «Τοὺς ἄρχοντας τῶν ἀρχομένων. 2. Τί δέ; αὑτῶν, ὦ ἑταῖρε; ; ΚΑΩ. Τί, ἢ τί ἃ ἄρχον- τας; ἢ ἀρχομένους; πῶς λέγεις; 242." Ἕνα 8xaator λέ-
ye αὐτὸν ἑαυτοῦ ἄρχοντα" ἢ τοῖπο i9 οὐδὲν δεῖ,
αὐτὸν ἑαυτοῦ ἄρχειν, τῶν δὲ ἄλλων; ΚΑΑ. Πῶς ἑαυ- τοῦ ἄρχοντα λέγεις; ΣΙ. Οὐδὲν ποικίλον, ἀλλ ὥς.- περ οἱ πολλοί, σώφρονα ó ὄντα καὶ ἐγκρατῆ αὐτὸν ἑαυτοῦ, τῶν ἡδονῶν xai ἐπιϑυμιῶν ἃ ἄρχοντα τῶν ἐν ἑαυτῷ, K 44. Ως ἡδὺς el. τοὺς ἠλιϑίους λέγεις τοὺς σώφρονας; Z2. πῶς γάρ; οὐδεὶς ὅςτις οὐκ ἄν
᾿ γνοίη ὅτε οὗ τοῦτο λέγω. KA 4. Παάνυ γε σφόδρα, ὦ
“Σώκρατες ἐπεὶ πῶς ὧν εὐδαίμων γένοιτο ἄνϑρωπος δουλεύων ὁτῳοῦν; ἀλλὰ τοῦτ᾽ ἐστὶ τὸ κατὰ φύσιν xa-
,
4369328 Ὁ GORGIAS. | 69
λὸν xai δίκαιον, ὃ ἐγὼ σοι νῦν παῤῥησιαζόμενὸς λέ- yo, ὅτι δεῖ τὸν ὀρϑῶς βιωσόμενον τὰς μὲν ’ἐπι- ϑυμίας τὰς ξαντοῦ ἐᾷν ὡς μεγίστας εἶναι, καὶ μὴ κολάζειν, ταύταις δὲ ὡς μεγέσταις οἵαις ἱκανὸν εἷ- ναὶ ὑπηρετεῖν i δὲ ἀνδρίαν καὶ φρόνησιν, καὶ ἀπο-
πιμπλάναι , ὧν ἂν ἀεὶ ἡ ἐπιϑυμία γίγνηται. ἀλλὰ
τοῦτ οἶμαι τοῖς πολλοῖς oU δυνατόν" ὅϑεν ψέγουσι τοὺς τοιούτους, δὲ αἰσχύνην ἀποκρυπτόμενοι τὴν αὑτῶν ἀδυναμίαν, καὶ αἰσχρὸν δὴ φασὶν εἶναι τὴν ἀκολασίαν, ὅπερ ἐν τοῖς ἔμπρροσϑεν ἐγὼ ἔλεγον, δου- λούμενοι τοὺς βελτίους τὴν φύσιν ἀνθρώπους, καὶ avrei ἐκπορίζεσθαι oU δυνάμενοι ταῖς ἡδοναῖς πλὴ- geo», ἐπαινοῦσι τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν Üixouo - σύνην, διὰ τὴν αὑτῶν ἀνανδρίαν. ἐπεί 7ε οἷς ἐξ ἀρχῆς ὑπῆρξεν ἢ s βασιλέων υἱέσιν εἶναι, 5 αὐτοὺς τῇ φύσει ἱκανοὺς ἐκπορίσασϑαι ἀρχὴν τινα ἢ τυραννίδα ῇ δυναστείαν, τί τῇ ἀληϑείᾳ αἴσχιον καὶ κάκιον εἴη σωφροσύνης τούτοις τοῖς ἀνθρώποις; οἷς ἐξὸν ἀπο- λαύειν τῶν ἀγαθῶν, μηδενὸς ἐμποδὼν ὄ ὄντος, αὐτοὶ ἑαυτοῖς δεσπύτην ἐπαγάγοιντο , τὸν τῶν πολλῶν a ἀ»-- ϑρώπων »óuov vs καὶ λόγον καὶ ψόγον , ἢ πῶς οὐκ ἂν ἄϑλιοι 7εγονότες εἴησαν ὑπὸ τοῦ καλοῦ τοῦ τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς σωφροσύνης, pr μηδὲν πλέον γέμον-
τες τοῖς φίλοις τοῖς αὑτῶν, ἢ τοῖς ἐχϑροῖς, καὶ ταῖ--
τα, ἄρχοντες ἐν τῇ ἑαντῶν πόλει; ἀλλὰ τῇ ἀληϑείᾳ,
ω “Σώκρατες, ἢ» σὺ φῇς διώκειν, ὧδ᾽ E ἔχει" τρυφὴ
καὶ. ἀκολασία καὶ ἐλευθερία , ἐὰν ἐπικουρίαν ἔχῃ»
τοῦτ᾽ ἐστὶν ἀρετή τε καὶ εὐδαιμονία, τὰ δὲ ἄλλα rat (À
*
-
70 PLATONIS 4p 495. α. b,
' ἐστὶ τὰ καλλωπίσματα, τὰ παρὰ φύσιν ξυνϑήματα, ἀνϑρώπων φλυαρία, καὶ οὐδενὸς ἄξια. XLVII. Z4. Ovx ἀγεννῶς γε, ὦ Καλλίκλεις, ἐπεξέρχῃ τῷ λόγῳ Rr Der Bie σαφῶς γὰρ σὺ νῦν λέγεις, ἃ & οἱ ἄλ-
λοι διανοοῦνται μέν, λέγειν δὲ οὐκ ἐθέλουσι. δέο- μαι οὖν ἐγώ σου μηδενὶ τρόπῳ ἀνεῖναι, ἵνα τῷ ντι κατάδηλον γένηται, πῶς βιωτέον. καΐ μοι λέγε" τὰς μὲν ἐπυϑυμιας φὴς οὗ κολαστέον, εἰ μέλλει τις οἷον δεῖ εἶναι, ἐῶντα δὲ αὐτὰς ὡς μεγίστας, πλήρωσιν αὐταῖς ὄλλοϑέν γε ποϑὲν ἑτοιμάζειν, καὶ τοῦτο εἶναι τὴν ἀρετὴν; ΚΑ͂Α. dul ταῦτα ἐγώ. 241. Οὐκ ἄρα ὁρ- ϑῶς λέγονται oi μηδενὸς δεόμενοι, εὐδαίμονες εἶναι. ΚΑΑ. Οἵ λίϑοι γὰρ ἂν οὕτω ye καὶ ot νεκροὶ εὐδαι-
μονέστατοι εἶεν. 242. ᾿Αλλὰ μὲν δὴ καὶ ὥς 7 σὺ , λέει ἢ; δεινὸς ὅ βίος. οὐ γάρ τοι E ἂν, εἰ Evgi- πίδης ἀληϑῇ ἐν τοῖςδε λέγει, λέγων" Τίς δ᾽ οἶδεν, εἰ τὸ ζῇν μέν ἐστι κατθανεῖν, Τὸ κατϑανεῖν δὲ ζῇν; καὶ 7 ἡμᾶς τῷ ὄντι ἴσως τέϑναμεν" ὅπερ Ἰιδη του ἔγω- γε καὶ ἤκουσα τῶν ᾿ σοφῶν, ὡς νῦν ἡμεῖς τέϑναμεν, καὶ τὸ μὲν σῶμα ἔστιν ἡμῖν σῆμα, τῆς δὲ ψυχῆς τοῦτο, ἐν e αἱ ἐπιϑυμίαι εἰσί, τυγχάνει ὃν οἷον ἄνα- πείϑεσθαι καὶ μεταπίπτειν ἄνω καὶ κάτω" καὶ τοῦτο ἄρα τις μυϑολογῶν κομψὸς ἀνήρ, ἴσως Σικελός τις ἢ “ταλικός, παράγων τῷ ὀνόματι, διὰ τὸ πιϑανόν τε καὶ πειστικὸν, ὠνόμασε πίϑον, τοὺς δὲ ἃ ἀνοήτους, ἀμυήτους, τῶν δ᾽ ἀμυήτων τοῦτο τῆς ψυχῆς, οὗ ai ἐπι- ϑυμίαι εἰσί, τὸ ἀκόλαστον αὐτοῦ καὶ οὗ στεγανὸν, ὡς τετρημένος εἴη πέϑος, διὰ τὴν ἀπληστίαν ἀπεικάσας.
-- -—
Lj '
πο GORGIAS. 71
τοὐναντίον δὴ οὗτός σοι, ὦ ) Καλλέκλεις $ ἐνδείκνυται ὡς τῶν. ἐν ἄδου —7T0 ἀειδὲς δὴ λέγων — οὗτοι ἀϑλιώ- τατοι ἂν εἶεν, οἷ. ἀμύητοι, xa& φοροῖεν εἰς τὸν τετρη- μένον πέϑον ὕδωρ i ἑτέρῳ τοιούτῳ τετρημένῳ κοσκένῳ. τὸ δὲ κόσκενον ἄρα λέγει, ὡς ἔφη ὃ πρὸς ἐμὲ λέγων, τὴν ψύχην εἶ εἶγαι" τὴν δὲ ψυχὴν a κοσκένῳ ἀπείκασε τὴν ᾿ τῶν ἀνοήτων, ὡς τετρημένην , ἅτε οὐ δυναμένην ὁ στέ- yeu» , δὲ ἀπιστίαν te καὶ λήϑην. ταῦϊ ἐπιεικῶς μέν ἔστιν ὑπό τι ἄτοπα" δηλοῖ μήν, ὃ ἐγὼ βούλομαΐ oo; ἐνδειξάμενος, ἐάν πὼς οἷόν τε ὦ πεῖσαι μεταϑέσϑαι, ἀντὶ τοῦ ἀπλήστως καὶ ἀκολάστως ἔχοντος βίου τὸν κουμίως καὶ τοῖς ἀεὶ παροῦσιν ἱκανῶς καὶ ἐξαρκοὺ».- τως ἔχοντα βίον ἕλεσϑαι. ἀλλὰ πότερον πεέϑω τέ σε καὶ μετατίϑ ἐσαι, ὃ εὐδαιμονεστέρους εἶναι τοὺς κοσμέ- ovg τῶν ἀκολάστων, ἢ οὐδέν; ἀλλ, ἂν καὶ πολλὰ τοιαῦτα μυϑολογῶ, οὐδέν τι μᾶλλον μεταϑήση; ΚΑΑ. τοῦτ ἀληϑέστερον εἴρηκας, ὦ “Σώκρατες. XLVIII. Z1. Φέρε δή, ἄλλην σοι εἰκόνα λέγω ἐκ τοῦ αὑτοῦ γυμνασίου τῇ νῦν. σκόπει γάρ, εἶ τοιύνδε λέγεις περὲ τοῦ βίου ἑκατέρουτοῦ τε σώφρονος καὶ τοῦ ἀκολάστου, οἷον εἰ δυοῖν ἀνδροῖν ἑκατέρῳ πῖϑοι πολλοὶ εἶεν, xal τῷ μὲν ἑτέρῳ ὑγιεῖς καὶ πλήρεις , ὁ μὲν οἴνου, ὃ δὲ μέλιτος , ὁ δὲ γάλακτος, , καὶ ἄλλοι πολλοὶ πολ- λῶν, γάματα δὲ σπάνια καὶ ὁ χαλεπὰ ἑκάστου τούτων εἴη, καὶ μετὰ πολλῶν πόνων καὶ χαλεπῶν ἐχποριξό- μενα" ὁ μὲν οὖν ἕτερος πληρωσάώμενος, ui ἐποχε- τεοι, μήτε τι φρογτίζοι, ἀλλ ἕνεκα τούτων ἡσυχίαν ἔχοι" τῷ δ᾽ ἑτέρῳ τὰ μὲν νώματα, ὡςπὲρ καὶ ἐκείνῳ,
72 ai : PLATONIS e, p. 494, 2, b. c. d,
᾿δυνατὰ μὲν πορίξεσϑαι, εἴη, χαλεπὰ δέ, τὸ δ᾽ ἀγγεῖα
τετρημένα καὶ σαϑρα, καὶ ὶ ἀναγκάξαιτο ἃ ἀεὲ καὶ voxia
καὶ ἡμέραν πιμπλάναι αὑτά, ἢ τὰς ἐσχάτας λυποῖτο " λύπας" ρα, τοιούτου ἑκατέρου ὄντος τοῦ βίου, λέγεις | «0» ToU ἀκολάστου εὐδαιμονέστερον εἶναι ἢ τὸν τοῦ — . κοσμίου; πείϑω τί ge ταῦτα λέγων. ξυγχωρῆσαι, τὸν κόσμιον βίον τοῦ ἀκολάστου ἀμείνω εἶναι, E οὗ πεί- ϑω; ΚΑΑ. Οὐ melts, | ὦ “Σώκρατες. τῷ μὲν p20 πληρωσαμένῳ ἐκείνῳ ovx ἔστιν ἡδονὴ οὐδεμία , ἀλλὰ τοῦτ᾽ ἔστιν, ὃ νῦν δὴ ἐγὼ ἔλεγον, τὸ, ὥςπερ λέϑον ζῆν, ἐπειδὰν πληρώσηται. , pite χαίροντα E ἔτε μήτε λυπόὐμενον»" ἀλλ ἐν τούτῳ ἐστὶ τὸ ἡδέως ζῇν Ἂ ἐν τῷ ὡς πλεῖστον ἐ ἐπιῤῥεῖν. zn. Οὐκοῦν ἀνάγκη 7, ἂν πο- λὺ ἐπιῤῥέῃ, πολὺ καὶ τὸ ἀπιὸν εἶναι, καὶ μεγάλ᾽ ἂτ- τα τὰ τρήματα εἶναι ταῖς éxgonis ; ; KAA. Πάνυ μὲν οὖν. ΣΩ.. Χαραδριοῦ τινα αὖ σὺ βίον λέγεις, 0dÀ οὐ γεκροῦ οὐδὲ λέϑον. καί μοι λέγε, τὸ τοιόνδε λέ- ye, οἷον πειρῇν» καὶ πεινῶντα ἐσθίειν; KA. "Eyo- yt. ΣΙ. Koi διψὴν ye καὶ διψῶντα πίνειν; ΚΑΑ. dye), καὶ τὰς ἄλλας ἐπιϑυμέας ἅπάσας ἔχοντα, xai δυνάμενον πληροῦν», χαίροντα εὐδαιμόνως G gn. X LIX. in. Evyey o βέλτιστε" διατέλει b: ὥςπερ ἤρξω, καὶ ὕπως μὴ ἀπαισχυνῇ. δεῖ δέ, ὡς ἔοικε, μηδ᾽ ἐμὲ ἀπαιαχυνϑῆναι. καὶ πρῶτον μὲν εἰπέ, εἰ καὶ epu τα καὶ κνησιῶντα, ἀφϑόνως ἔχοντα τοῦ κνῆσϑαι;, κγώ- μένον διατελοῦντα τὸν loy εὐδαιμόνως ἐστὲ ζῆν. ΚΑΑ. Wie ἄτοπος εἶ, ὦ “Σώκρατες, καὶ ἀτεχνῶς δη- μηγόρος, “ΣΩ. DUM ὦ ΧΚαλλίκλεις, “ῶλον ue
*
ἃ. e. p. 495, a. δὲ GORGIAS. 73
καὶ Τοργίαν καὶ ἐξέπληδα καὶ αἰσχύνεσθαι ἐποίησα. σὺ δὲ οὗ μὴ ἐκπλαγῇς, οὐδὲ μὴ αἰσχυνϑθῆς, --- ἀνδρεῖος ydg e — 2 ἀποχρένου μόνον. ΚΑ 4. Φημὲ τοίνυν» καὶ τὸν κγώμενον ἡδέως ἂν βιῶναι. X42. Οὐκοῦν, εἴπερ ἡδέως, xai εὐδαιμόνως; JCA A. Idxv 7ε: zn.
Πότερον. εἰ τὴν κεφαλὴν μύνον κρησιοῖ, ἢ ἔτι τί σὲ ἐρωτῶ; ὅρα, ὦ Κὶ αλλέκλεις , τί ἃ ἀποκρινῇ. , éd» τίς σε τὰ ἐχόμενα τούτοις ἐφεξῆς ἅπαντα ἐρωτᾷ. xal, τοὺ- των τοιούτων ὄντων, κεφάλαιον, ὃ ὃ τῶν κιναέδων βίος οὗτος οὐ δεινὸς καὶ αἰσχρὸς καὶ & uos ; 5 xai TOU- τους τολμήσεις λέγειν εὐδαίμονας εἶναι, ἐὰν ἀφϑό- 66 ἔχωσιν ὦ» δέονται; ΚΑ44. Οὐκ αἰσχύνῃ εἰς TOt- avia ἄγων τοὺς λόγους 3 ὦ “Σώκρατες; zn. ü γὰρ ἐγὼ ἄγω ἐνταῦϑα, ὦ γενναῖε, ἢ ἐκεῖνος, ὃς ἂν 97 ἀνέδην οὕτω, τοὺς χαίροντας, ὕπως ἂν χαίρωσιν, εὐδαίμονὰς εἶναι, καὶ μὴ διορίζηται , τῶν ἡδονῶν ὁποῖαι ai ἀγαϑαὶ καὶ κακαί; ἀλλ᾽ ἔτι καὶ νῦν λέγε, πύτερον φὴς εἶναι τὸ αὐτὸ ἡδὺ καὶ ἀγαθόν, 7 εἶναί τι τῶν ἡδέων, ὃ 0 οὐκ ἔστιν ἀγαϑόν; ΚΑ4Α. Ἵνα δή ͵ μοι n ἀνομολογούμενος ἢ 0-Àóyoc, ἐὰν ἕτερον φήσω εἶναι, τὸ αὐτὸ φημὶ εἶναι. ΣΩ. Διαφϑείρεις, ὦ Καλλίκλεις , τοὺς πρώτους λόγους, καὶ οὐκ ἂν ἔτε pet ἐμοῦ ἱκανῶς τὰ ὄντα ἐξετάζοις, εἴπερ “παρὰ τ τὰ δοκοῦντα σαυτῷ ἐρεῖς, KA4. Καὶ γὰρ σὺ, o Σώ- κρατες. «ΣΏ. Οὐ τοίνυν ὀρθῶς ποιῶ οὔτ ἐγώ, εἴ. o περ ποιῶ τοῦτο, οὔτε σὺ" ἀλλ, ὦ μαχάριε, ἄϑρει, μὴ οὐ τοῦτο ἢ τὸ ἀγαϑόν, τὸ πάντως χαίρειν" ταῦτα za γὰρ τὰ νῦν δὴ αἰνιχϑένια, πολλὰ καὶ αἰσχρὰ qui
᾿ PLATONIS ^» ^ διε ἀνε
ψεται ξυμδαίνοντα, εἰ τοῦτῳ οὕτως ἄχει, καὶ ἄλλα πολλά. ΚΑΑ. Ὥς σὺ. ye οἴει, ὦ Σώκρατες. ΣΙ. Σὺ δὲ τῷ ὄντι, ὦ Καλλέκλεις, ταῦτα ἰσχυρίζῃ; Κ44. Ἔγωγε. Lh. 242. ᾿Επιχειρῶμεν ἄρα τῷ λόγῳ ὡς σοῦ σπουδάζοντος ; K A A.. Πάνυ ys σφόδρα. Σ.Ώ. 7ϑι δήμοι, ἐπειδῆ σοι οὕτω δοκεῖ, διελοῦ τάδε᾽ ἐπιστή- pm» που καλεῖς τι. ΚΑ4. Ἔχγωγϑε. Z2. Ov xoi ἀ»- δρίαν γῦν δὴ ἔλεγές τινὰ εἶναι μετὰ ἐ ἐπιστήμης ; ; KAA. Ἔλεγον. ydg.. 241. ἴά4λλο τι οὖν ὡς ἕτερον τὴν á- δρίαν τῆς ἐπιστήμης δύο ταῦτα ἔλεγες; ΚΑ44. Σφό- δρα p Xf. Τί δὲ ἡδονὴν καὶ ἐπιστήμην; ταυ- τὸν ἢ ἕτερον; ΚΑ͂Α͂. Ἕτερον δήπου, ὦ σοφώτατε σὺ. ΣΩ. H καὶ ἀνδρίαν ἑτέραν ἡδονῆς; ΚΑΑ. πῶς γὰρ οὔ; ΣΩ. Φέρε δὴ ὅπως μεμνησόμεϑα ταῦτα ὅτι Καλλικλῇ ἧς ἔφη ὃ ᾿Αχαρνεὺς, ἡδὺ μὲν καὶ ἀγαϑὸν ταυτὸν εἶναι, ἐπιστήμην δὲ καὶ ἀνδρίαν καὶ gi λων καὶ τοῦ ἀγαθοῦ ἕτερον" Σωκράτης δὲ γε ἡμῖν ὃ λωπεκῆϑεν οὐχ ὁμολογεῖ ταῦτα" ἢ ὁμολογεῖ; K A4 A. Οὐχ ὁμολογεῖ. ΣΙ. Οἶμαι δὲ γε οὐδὲ αλλεκλῆς, ὅταν αὐτὸς αὑτόν ϑεάσηται ὀρϑῶς. εἰπὲ γάρ μοι, τοὺς εὖ πράττοντας τοῖς καχῶς πράττουσιν « οὗ TOU- γαγτίον npn πάϑος ᾿πεπονϑέναι; ΚΑΑ. Eyoyt. ΣΩ. "Ap" οὖν, εἴπερ ἐναντία ἐστὲ ταῦτα ἀλλήλοις, ᾿ ἀνάγκη περὶ αὐτῶν ἔχειν, ὥςπερ περὲ ὑγιείας & ἔγει καὶ γόσου; οὗ γὰρ ἅμα δήπου ὑγιαίνει τὸ καὶ νοσεῖ ὃ ἄνθρωπος, οὐδὲ ἅμα ἀπαλλάττεται ὑγιοίας τ καὶ γόσυυς ΚΑΛ. πῶς λέγεις; 242. Οἷον περὶ ὅτου βούλει τοῦ σώματος ἀπολαβὼν σχόπει. νοσεῖ πον
P. 496.4.}.-, d, GORGIAS. . 75
ἄνϑφωπος ὀφϑαλμούς, ᾧ ᾧ ὄνομα ὀφθαλμία; “ΚΑΑ. ἡχδς γὰρ οἴ, ΣΏ. Οὐ δήπου καὶ ὑγιαίνει ys ἅμα τοὺς αὐτούς; KAA. Οὐδ᾽ ὁπωρτιοῦν. ΣΩ. τί δέ; ὅτα»-τῆς ὀφϑαλμίας ἀπαλλάττηται, ἄρα τότε καὶ τῆς ὑγεεέας ἀπαλλάττεται τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ τελευτῶν ἅμα ἀμφοτέρων ἀπήλλαχται;. KAA. Ἥκιστά ye. CD. Θαυμάσιον γάρ, οἶμαι, xoi ἄλογον γίγνεται. ἢ y909; KAA. Σφόδρα γε. 242. ᾿4λ1λ ἐν μέρει, οἷ- μαε., ἑκάτερον καὶ ἡαμβάνει καὶ ἀπολύεε; ΚΑΑ. φρηκεί." 241. Οὐχοῦν καὶ ἰσχὺν καὶ ἀσθένειαν ὥσαὐ- τως; ΚΑΑΜ. Nai. ΣΙΣ: Καὶ τάχος καὶ βραδντῆτα; ΚΑ4.. πάνυ γε. ΣΩ. H καὶ τὰ ἀγαϑὰ καὶ τὴν εὖ- δαιμονίαν, καὶ τἀγαντία τούτων, κακά τε καὶ ἀϑλιό- τητα, ἐν μέρει λαμβάνει, καὶ ἐν μέρει ἀπαλλάτεο-. — ται ἑκατέρου; KA4A. “Πάντως δήπον. X4). Eo εὕρωμεν ἄρα ἄττα, ὧν ἅμα τε ἀπαλλάττεται ἄνϑρω- πος καὶ ὅμα ἔχει, δῆλον ὅτι ταῦτά γε οὐκ ἂν εἴη τό τε ἀγαϑὸν καὶ τὸ. κακόν. ὁμολογοῦμεν ταῦτα ; καὶ εὖ μάλα. σκεψάμενος ἀποκρίνου. KA4A. AM ὑπερ- gvéic ὁμολογῶ. LI. Z2. Ἴθι δὴ éni τὰ ἔμπροσϑεν ὡμολογημένα. τὸ πεινῇν 8 ἔλεχες, πότερον ἡδὺ ? 5 ἀνια-- ρὸν εἶναι ; αὐτὸ λέγω τὸ πεινῇν. ΚΑΑ. "4nagày &ycys. 2/1. TO μέντοι πεινῶντα ἐσθίειν, ἡδὺ; KAA. Ἔχωγε. zn. dipl ἀλλ᾿ οὖν τό ye πει-- γῇν αὐτὸ ἀνιαρόν, ἢ οὐχί; ΚΑΑ. Φημί. ΣΙ. Οὐκ- οὖν καὶ τὸ διψῇ»; ΚΑΑ. Σφύδρα γε. zn. J1óze- go» οὖν ἔτι πλείω ἐρωτῶ , ἢ δμολογεῖς ἅπασαν ἔν- δείαν καὶ ἐπιϑυμίαν ἀνιαρὸν εἶναι; KA. Ὃμολο-
76* ^. — PLATONIS ep 493,7. nt.
γῶ, ἀλλὰ μὴ ἐρώτα. 2... Εἶεν. διψῶντα δὲ δὴ ni- νεῷ, ἄλλο τι ἢ ἡδὺ φὴς εἶναι; ΚΑΑ. Ἔγωγε. ΣΏ. Οὐχοῦν τούτον, οὗ λέγεις, τὸ μὲν διψῶντα λυπού- μένον δήπου ἐστί; ΚΑΑ. Νναί, 242. Τὺ δὲ πένειν, πλήρωσίς τε τῆς ἐνδείας καὶ ἡδονή; ΚΑΑ. INal. «ΣΩ. Οὐκοῦν κατὰ τὸ πίνειν χαίρειν λέγεις: ΚΑΊ“. μα- ào:a. | ZR. “ιψῶντα δὲ λυποὐμενὸν» κα... Nat. ΣΩ. "Aia d»n οὖν τὸ ξυμβαῖνον,. , ὅτε λυποὺύ- μενον. χαέρειν λέγεις ἅμα, ὅταν διψῶντα σεέγεεν λὲ- γῆς: ἢ οὐχ ἅμα τοῦτο γίγνεται κατὰ τὸν αὐτὸν τό- 5ον xo ὁ χρόνον εἴες ψυχῆς: cirea σώματος βούλει; ; οὐ- δὲν γάρ, οἶμαι, διαφέρει, ἔστι ταῦτα, ἡ οὔ; Κ44. Ἔστιν. Z2. 4a μὴν εὖ 7ε πραττο»τὰ κακῶς 3tga- | τειν ἅμα ἀδύνατον ἔφης εἶναι. ΚΑΑ͂, Φημὲὶ ydg. 242. ᾿Δνιώμενον δὲ γε χαίρειν δυνατὸν ὡμολόγηκας. .KA4. Φαένεται. ΣΙ. Οὐκ ἄρα τὸ χαίρειν ἐστὲν ἐν πράττειν" οὐδὲ τὸ ἀνιᾶσθαι, κακῶς" ὥςτε ἕτερον γέγνεται τὸ ἡδὺ τοῦ ἀγαθοῦ. ΚΑ. Οὐκ οἷδ᾽ a ἅττα σοφίξῃ, ὦ “Σώκρατες. 2.2. Οἶσϑα , ἀλλὰ ἀκκέξῃ, ὦ Καλλίχλεις " καὶ πρόιϑί γε ἔτι εἰς τὸ ἔμπροσθεν, ὅτι ἔχων ληρεῖς, ἕνα εἰδῆς, ὡς σοφὸς ὧν με νουϑετεῖς. οὐχ ἅμα διψῶν τε ἕκαστος ἡμῶν πέπαυται καὶ ἅμα ἡδό- μενος διὰ τοῦ πίνειν; KAA. Οὐκ οἶδα 0, τι λέγεις ἼΤΟΡ, “Μηδαμῶς, ὦ ΧΚαλλέκλεις * ὧλλ ἀποκρίνου xa ἡμῶν ἕνεκα, ἵνα περανϑῶσιν οἵ λόγοι. I4. A ἀεὶ τοιοῦτός ἐστι Σωχράτης, ὦ Τοργία" σμικρὰ καὶ ὦ ὀλίγον ἄξια ἀνερωτᾷ καὶ ἐξελέγχει. ΓῸΡ. “Ἀλλὰ τί σοι διαφέρει; πάντως οὐ σὴ αὕτῃ ἡ τιμή, ὦ Καλ-
πᾶ
t.c. d — . GORGIAS. T
λέκλεις, ἀλλ᾽ ὑπόσχες ; “Σωχράτη ἐξελέγξαι ὃ ὅπως ἂν βούληται, ΚΑΑ. Ἐρώτα δὴ σὺ τὰ σμικρώ τε καὶ ge νὰ ταῦτα, ἐπείπερ Γοργέᾳ δοκεῖ οὕκως. LII Σ Εὐδαίμων εἶ, ὦ Καλλέκλεις, ὅτι. τὰ μεγάλα γε ἐπα μύησαν πρίν τὰ σμικρά" ἐγὼ δ᾽ οὐκ eus ϑεμιτὸν εἶναι. ὅϑεν οὖν ἀπέλειπες, ἀποκρίνου, εἰ OUY ἅμα πσαϑεται διψῶν ἕκαστος ἡμῶν καὶ ἡδόμενος. K 4,4. doy μέ. 242. Οὐκοῦν καὶ πεινῶν, καὶ τῶν ἄλλων ἐπιϑυ- μιῶ» καὶ ἡδονῶν ἅμα παύεται; ΚΑΑ. Ἔστι ταῦτα. 242. Οὐκοῦν καὶ τῶν λυπῶν καὶ τῶν ἡδονῶν ἅμα παύε- ται; KA A. Nos. 242. 41218 μὴν τῶν ἀγαϑῶν καὶ τῶν κικρεῶν οὐχ ἅμα παύεται, ὡς aU ) ὡμολόγεις" γῦν δὲ οὖχ ὑμολογεῖς; ; KA A. Ἔγωγε" τί οὖν δή; 342." Or, οὗταυ- τοὶ )ζέγνεται, ὦ φίλε, τἀγαϑὰ τοῖς ἡδέσιν, οὐδὲ τὰ κακὰ τοῖς ἀνιαροῖς" τῶν μὲν γὰρ ἅμα παύεται, τῶν δὲ οὔ, ὡς ἑτέρων ὄντων' πῶς οὖν ταυτὰ ἂν εἴη τὰ ἡδέα τοῖς | ἀγαϑοῖς » ἢ τὰ ἀνιαρὰ τοῖς κακοῖσιν; ἐὰν δὲ βούλῃ, καὶ τῆδε ἐπίσκεψαι" οἶμαι γάρ σοι οὐδὲ ταύτῃ ὅμο- λογεῖσθαι" ὥϑρει δή τοὺς ἀγαϑοὺς οὐχὶ ἀγαθῶν παρουσίᾳ ἀγαϑοὺς καλεῖς ; ὥςπερ τοὺς καλούς, οἷς ἂν κάλλος παρῇ: KA.A. "Eyoys. Z2. Τί δέ; ἀγα- ϑοὺς ἄνδρας καλεῖς ἄφρονας καὶ δειλοὺς ; οὐ γὰρ ἄρ- τι ys" ἀλλὼ τοὺς ἀνδρείους καὶ φρονίμαββ ἔλεγες᾽ ,Ἶ ov τούτους ἀγαθοὺς καλᾶς; Κα. 4. Πάνν μὲν οὗ». Z2. Τ δέ; παῖδα ἀνόητον χαίροντα ἤδη εἶδες ; ΚΑ4.. Ἔγωγε. ΣΩ. "0po δὲ οὔπω εἶδες ἀνόητοκ χαίροντα; KA4A. Οἶμαι E ἔγωγε. ἀλλὰ τί τοῦτο; 241. Οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀποκρίνου. ΚΑΑ. Εἶδον. ΣΏ. τί δέ;
78 PLATONIS p.498.a,b. e, à
-
. νοῦν ἔχοντα λυπούμενον καὶ ) χαίροντα ; ; KA4A. Φημί. ΣΩ. Πότεροι δὲ μᾶλλον χαίρουσι καὶ λυποῦνταε, οἱ φρόνιμοι ἢ οἱ ἄφρονες ; KA A. Οἶμαι E ἔγωγε οὗ πο- λὺ τι διαφέρειν. Z2. 411 ἀρκεῖ καὶ τοῦτο. ἐν πο- λέμῳ δὲ jn εἶδες ἄνδρα δειλόν; ΚΑΑ. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΩ. τί οὖν; ἀπιόντων τῶν πολεμέων πότεροέσοι ἐδό- χοῦν μᾶλλον χαίρειν, οὗ δειλοὶ ἢ οἱ ἀνδρεϊοὶ ; Κ 4. ᾿ΑἈμφότεροὶ ἔμοιγε μᾶλλον" εἰ δὲ μή, παραπλησίως 7^ 2:2. Οὐδὲν διαφέρει. χαίρουσι ὃ οὖν καιὲ oi δειλοί; KA4. Σφόδρα γε. ΣΏ. Καὶ οἱ ἄφρονες, ὡς ἔοικε; KAA. Nai. ΣΩ. Προσιόντων δέ, οὗ δειλοὶ μόνον ἰυποῦνται, ἢ ἢ καὶ οὗ ἀνδρεῖοι; ΚΑΑ. “ἀμφότεροι. 21. E ὁμοίως; K4.1. Μᾶλλον ἴσως οἵ δειλοί. ΣΩ. ᾿Απιόντων δ᾽ οὐ μᾶλλον χαέφουσιν; ΚΑ4: ᾿Ἰσωρ. 241. Οὐκοῦν λυποῦνται μὲν καὶ ὁ χαέρουσι: xoi οὗ ἄφρο- yeg καὶ οὗ φρόνιμοι, καὶ o δειλοὶ καὶ οὗ ἀνδρεῖοι
παραπλησίως, ὡς σὺ φής, μᾶλλον δὲ οὗ δειλοὲ τῶν
ἀνδρείων; ΚΑΑ. Φημί. 242. 4λλὰ μὴν οἵ yt φρό- »ιμοι καὶ οἱ ἀνδρεῖοι ἀγαθοί, οἱ δὲ δειλοὶ κοι ἄφρο-
νες xaxot; ΚΑ. Nai. 2X2. Παραπλησίως ἄρα ἄρα χαΐφουσι καὶ λυποῦνται οἱ ἀγαϑοὶ. καὶ οὗ κακοί; ΚΑ... Φημί. Z4. 49 οὖν παραπλησίων εἰσὸν dya- ϑοὶ xai νἢθοὶ oi ἀγαϑοί τε καὶ xoxo, ἢ καὶ ἔτι μᾶλλον ἀγαϑοὶ [οἱ ἀγαϑοὶ ,] καὶ κακοΐ εἰσιν oi κα- κοί; LII. K44. ᾿Αλλὰ ud: Δὲ οὐκ οἶδ᾽ ὅ τι λέ- yas. Z2. Οὐκ olo9' ὅτι τοὺς ἀγαϑοὺς, ἀγαϑῶν φὴς παρουσίῳ εἶναε ἀγαϑοὺς, κακοὺς δὲ κακῶν, τὰ δὲ ἀγαϑᾶ εἶναι τὰς ἡδονάς, κακὰ δὲ rdg ἀνίας;
die prb ggcurl. GORGIAS. "7
KA A. Ἔγωγε. 02. Οὐκοῦν τοῖς χαίρουσι πάρεστι τὰ ἀγαθά, ei ἡδοναί, εἴπερ χαίρουσε; K44. Πῶς γὰρ οὔ; 2. Οὐκοῦν ἀγαϑῶν παρόντων ἄγαϑοι εἶσιν ot χαίροντες ; ; KA4. Nol. ΣΙ. Τί δέ; τοῖς ἀνιωμένοις οὗ πάρεστι τὰ κακά, oi λύπαι; ΚΑΑ͂. “πάρεστι. 2. Κακῶν δέ ἐ je παρουσίᾳ φὴς σὺ εἶναι ; κακοὺς τοὺς sot: Ug * LE οὐχέτε φῇς; KAA. "Eyuyt. E42. ᾿γαϑοὶ ἃ ἄρα, οἵ ἂν χαίρωσε, κακοὶ δὲ, oi ἂν ἐξνιῶνταε; KA A. πάνυ )t ΣΩ. Ot μὲν ys μᾶλλον, μᾶλλον, οἱ δ᾽ ἧττον," ηττον, ot δὲ παραπλησίως, παραπλησίως. Κ44. Ναί. 242. Οὐκοῦν φῇς παρα- “πελησίως χαίρειν καὶ λυπεῖσθαι τοὺς φρονίμους καὶ τοὺς ἄφρονας; καὶ τοὺς δειλοὺς καὶ τοὺς ἀνδρείους; ἢ sai μᾶλλον ἔτι τοὺς δειλούς; KAA." Ἔγωγε. 2/2. &vilóyum δὴ κοινῇ pat ἐμοῦ, τί ἡμῖν ξυμβαΐνει ἐχ τῶν ὡμολογημένων». καὶ δὶς γάρ τοι καὶ τρίς φασε καλὸν εἶναι τὰ καλὰ λέγειν τὸ καὶ ἐπισκοπεῖσϑαι. ἀγαϑὸν. μὲν εἶναι τὸν φρόνιμον καὶ ἀνδρεῖόν φαμεν" 3 γάρ; ΚΑΛ. Nal. ΣΩ. Κακὸν δὲ τὸν ἄφρονα καὶ “δειλόν; KA4A. Πάνυ γε. 242. Ayagoy δὲ αὖ τὸν χαέροντα; K 44. Noi. ΣΩ. Κακὸν δὲ, τὸν ἀνιώμε. | »o»; Κὶ 44. “᾿νάγκη. Z4. ᾿Αἀνιᾶσϑαι δὲ καὶ ὁ χαέρει» τὸν ἀγαϑὸν καὶ κακὸν ὁμοίως, ἴσως. δὲ καὶ μῶλλον, τὸν κακόν; ΚΑΑ. Noé. 242. Οὐκοῦν ὁμοίως γίγνε- ται awxbc xoi ἀγαϑὸς τῷ ἀγαϑῷ, ἢ καὶ ὁ μᾶλλον ἃ ἄγα- ϑὺς ó καχός» οὐ ταῦτα ξυμβαίνει "καὶ τὰ πρότερα ἐκεῖνα, ἐάκ τις ταὐτὰ φῇ ἡδέα τε καὶ &yada εἶναι ὶ oy ταῦτα ἀνώγκη, ὦ Καλλίκλεις; LIV. ΚΑΛΆ. Hd.
-
80 ᾿ "- PLATONIS ᾿ b.c. d.e
λαι toL σοῦ ἀκροῶμαι, ὦ Σώκρατες, καϑομολογῶν, , ἐνθυμούμενός ὅτι, κἂν παίζων τίς σοι ἐνδῷ rcov», τούτου ἄσμενος ἔχη, ὥςπερ τὰ μειράκια ὡς δὴ σὺ olt, ἐμέ, ἢ. καὶ ἄλλον ὄντιναοῦν ἀνθρώπων, οὐχ ἡγεῖσθαι. τὰς μὲν βελτίους ἡδονάς, . τὰς δὲ χείρους. Σ.. ᾿Ιοὺ ἰοὺ, ὦ Καλλίκλεις, ὡς πανοῦργος si, καὶ μοι ὥςπερ παιδὶ χρῇ» τοτὲ μὲν ταῦτα φάσκων» οὕτως ἔχειν, τοτὲ δὲ ἑτέρως, ἐξαπατῶν με. καίτοι οὐκ ᾧμην .7ὲ κατ᾽ ἀρχὼς ὑπὸ σοῦ ἑκόντος εἶναι ἐξαπατηϑήσε- σϑαι, ὡς ὄντος φίλου" νῦν δὲ ἐψεύσθην, καὶ, ὡς ξυικεν, ἀνάγκη μοι, κατὰ τὸν παλαιὸν λόγον, τὸ πα- ρὸν ἐν ποιεῖν, καὶ τοῦτο δέχεσθαι τὸ διδόμενον πα- ρὰ σοῦ. ἔστι δὲ δή, ὡς ἔοικεν, ὃ σὺ νῦν λέγεις, ὅτε ἦδο- vol τινες εἰσὴν αἱ μὲν ἀγαθαί, oi δὲ κακαί. ἢ ydo; ΚΑΑ. Noi. ΣΩ. "4p ov» ἀγαϑαὶ μὲν αἱ ὠφέλιμοι, κακαὶ δὲ oi βλαβεραί; ΚΑΑ. Πάνν γε. 242. ᾿Ὠφέ- λιμοι δέ γε αὖ ἀγαϑό» τι ποιοῦσαι, κακαὶ δὲ oi κακόντι; ΚΑΑ͂. Φημί. 241. "o οὖν τὰς τοιάςδε λέγεις; οἷον κατὰ τὸ σῶμα, ἃς νῦν δὴ ἐλέγομεν ἐν τῷ ἐσϑίειν καὶ πίνειν ἡδονάς, εἰ ἄρα τούτων ai μὲν ὑγίειαν ποιοῦσιν ἐν τῷ σώματι, ἢ ἰσχὺν, ἢ ἄλλην . τινὰ ἀρετὴν τοῦ σώματος, αὕὑται μὲν ἀγαϑαΐ,᾽ α δὲ παάναντία τούτων, κακαί; ΚΑΑ͂. Πὰννυ γε. 242. Οὐκ- οὖν καὶ λύπαι ὡσαύτως αἱ μὲν χρησταί εἶσεν, oi δὲ τονηραΐ: KA. Πῶς γὰρ οὔ; ΣΩ.. Οὐκοῦν τὰς μὲν χρηστὰς καὶ ἡδονὰς καὶ λύπας καὶ αἱρετέον ἐστὲ καὶ πρακτέον; K44. Πάνυ ye. ΣΏ. Τὰς δὲ πονηρὰς ov ; ΚΑΑ͂. δῆλον δή. ΣΩ Ἕνεκα γάρ που τῶν dyu-.
[] - 0 --
p. 500. a, b, c. HACIA: 8i
^
D» ἅπαντα ἡμῖν ἔδοξε πρακτέον εἶναι, si μνημο- »νεύεις, ἐμοὲ τε καὶ Ππώλῳ. ἄρα καί σοι ξυνδοχεῖ οὕτω, τέλος εἶναι ἁπασῶν τῶν πράξεων τὸ ἀγαϑόν, καὶ ἐκείνου ἕνεκα δεῖν πάντα τἄλλα πράττεσθαι, ἀλλ᾽ οὐκ ἐκεῖνο τῶν ἄλλων; ξύμψηφος ἡμῖν εἶ καὶ σὺ ἐκ ε τρίτων; KA.A. Ἔγωγε. Z4. Τῶν ἀγαϑῦ». ἄρα ἕνεκα δεῖ καὶ τἄλλα καὶ τὰ ἡδέα πράττειν, ᾿ἀλχ ov τὰἀγαϑὰ τῶν ἡδέων. ΚΑΑ. Ili» γε. ΣΩ. "4p οὖν παντὸς ἀνδρός ἐστιν, ἐκλέξασϑαι ποῖα ἀγαϑὰ τῶν ἡδέων ἐστὶ xol ὅποῖα κακά, ἢ τεχνικοῦ δεῖ εἰς ^ ἕκαστον; KA. Ἰεχνικοῦ, LV. 242. ᾿Αναμνησϑῶ- us» δὴ ὧν αὖ ἐγὼ πρὸς πῶλον καὶ Γοργίαν ἐτὺγε χανον λέγων. ἔλεγον γάρ » δὲ μνημονεύεις, ὅτι εἶεν παρφασκευαΐ, αἵ μὲν μέχρι ἡδονῆς, αὐτὸ τοῦτο μό- »OY παρασκευάζουσαι, ἀγνοοῦσαι δὲ τὸ βέλτιον xai. τὸ χεῖρον, αἱ δὲ )ιγνώσκουσαι Ó τι τὸ ἀγαϑὸν. καὶ ὁ τι xaxó»* καὶ ἐτίϑουν τῶν ui» περὲ τὰς Ἶδο- vac τὴν μαγειρικὴν ἰκατὼ τὸ σῶμα] ἐμπειρίαν , ἀλλ οὗ τέχνην, τῶν δὲ περὶ τὸ ἀγαϑὸν τὴν ἰατρικὴν τέχνην. καὶ πρὸς Φιλίου, ὦ Καλλίκλεις, μήτε αὖ- τὸς οἵου δεῖν πρὸς ἐμὲ παίζειν, μηδ᾽ ὅ τι ἂν τύ- χοις παρὰ τὰ δοκοῦντα ἀποκρίνου, wit αὖ τὰ παρ ἐμοῦ οὕτως ἀποδέχου ὦ ὡς παΐζοντος. δρᾷς ydg ὅτι περὲ τούτου ἡμῖν εἰσι» οἵ λόγοι, οὗ τί ἂν μᾶλλον σπουδάσειέ τις καὶ σμικρὸν νοῦν ἔχων ἄνϑρωπος j ἢ τοῦτο, ὅντινα χρὴ τρόπον Us πότερον , ἐπὶ ὃν σὺ παρακαλεῖς ἐμέ, τὸ τὸῦ ἀνδρὸς δὴ ταῦτα πρώττον-- τὰ, λέγοντά τε ἐν τῷ δήμῳ καὶ ῥητορικὴν ἀσκοῦν- PrAT. Or. Tox. Ill. F-
82 : PLATONIS wp. δοι. 2
τὰ, καὶ πολιτευόμενον τοῦτον τὸν τρόπον, ὃν ὑμεῖς γῦν πολιτεύεσϑε, &. ἐπὶ τόνδε τὸν βίον τὸν ἂν φι- λοσοφίᾳ; καὶ τί ποῖ ἐστὸν οὗτος ἐκείνου διαφέρων:
ἴσως οὖν βέλτιστόν ἐστιν, ὡς ἄρτε ἐγὼ ἐπεχεέρησα, διαιρεῖσϑαι , διελομένους δὲ καὶ ὁμολογήσαντα: ἀλλήλοις, εἰ ἔστι τούτω διττὼ τὼ βίω, σκέψασθαι, τι τε διαφέρετον, ἀλλήλοιν , καὶ ὅπότερον βεωτέον αὖ- τοῖν. pied οὖν οὕπω οἶσϑα, τί λέγω. ΚΑΑ͂. Οἱ δῆτα. . ᾿Αλλ ἐγώ σοι σαφέστερον ἐρῶ. ἐπειδὴ ida pmo ἐγὼ ve xai σὺ, εἶναι μέν τι ἄγα-
ϑόν, εἶναι δέ τι ἡδύ, ἕτερον δὲ τὸ ἡδὺ τοῦ ἄγα- ϑοῦ, ἑκατέρου δὲ αὐτοῖν μηλέτην τινα εἶναι καὶ πεαρα- σχευὴν τῆς κτήσεως, τὴν μὲν τοῦ ἡδέος θήραν, τὴ; δὲ τοῦ ,.ἀγαϑοῦ" αὐτὸ δὴ μοι τοῦτο πρῶτον ἢ ξυμ- | qaón, : 5 μὴ" ξυμφής; KA4. Οὕτω φημί. LVL ΣΩ.. Ἴϑι δή, ἃ καὶ πρὸς τούςδε ἐγὼ ἔλεγον, ϑιομο- Aóyneant μοι, EL ἄρα σοι ἔδοξα τότε ἀληϑῆ λέγειν.
ἔλεγον δέ ποὺ ὅτι, ἥ μὲν ὀψοποιητικὴ οὔ ios δοκᾶ τέχνη sive , diy ἐμπειρία, ἡ δ᾽ ἰατρικὴ ; λέγων, 0 ὅτι 5 uiv τούτου, οὗ ϑεραπεύει, καὶ τὴν φύσιν ἔσχεπται,
καὶ τὴν αἰτίαν ὼν πράττει, καὶ λόγον ἔχει τούτων
ἑκάστου δοῦναι, 5 ἰατρική" A δ᾽ ἑτέρα τῆς ἥδο- γῆς, πρὸς ἣν 1 ϑεραπεία αὐτῇ ἐστιν d ἅπασα, κομι- δῇ ἀτέχνως ἐπὶ αὐτὴν ἔρχεται, οὔτε τι τὴν φύσιν σκεψαμόνη τῆς ἡδονῆς οὔτε τὴν αἰτίαν, ἄλογός τε παντάπααιν, ὡς noc εἰπεν, οὐδὲν διαριυϑμησαμένη τριβὴ καὶ ἐμπειρία, porum. μόνον σωζομένη τοῦ fi- ωϑύτος γίγνεσθαι, ᾧ δὴ xai πορίξιται τὰς ἡδονάς,
o does " GORGIA 8. 88
veli οὖν πρῶσον dx εἰ δοχεῖ σοι ἱκανῶς λὲγε- σϑαὶ, χαὶ εἶναί Tue καὶ περὶ ψυχὴν τοιαῦται αλ»- λαι πραγματεῖαι, αἱ μὲν τεχνικαί, προμήϑωάν τιγα ἔχουσαι zo) βρλτίστον περὶ τὴν ψυχὴν , αἱ δὲ τού- του μὲν ὀλιγωφοῦσωι, ἐσκεμμένα: δ᾽ αὖ, ὡςπερ ἐκεῖ, τὴν ἡδονὴν βόνον τῆς ψυχῆς, τίνα ἂν αὑτὴ τρόπον ψέγνοιτο" ἥτις δὲ ἡ βελτίων ἢ 3 χείρων τῶν ἡδονῶν, οὔτε αερπούμεναι., οὔτε μέλον αὐτοῖς ἀλλο 5 ἢ χαρίο ζεσθαι. ῥμώνον, εἶξε βέλτιον εἴτε χεῖρον. ἐμοὶ μὲ» γάρ, 9 Καλλέκλεις, δοκοῦσί τε εἶναι, καὶ ἔγωγε iui τὸ ξοιοῦτον κολακείαν εἶναι καὶ περὲ σῶμα καὶ σεερὶ ψυχὴ» καὶ gi ἄλλο, ὅτου ἄν» τις τὴν ἡδονὴν «ϑεραπεύμ , ἀσκέπτως ἔχων τοῦ ἀμείνονός τὸ καὶ τοῦ arelgoroc. σὺ δὲ δὴ πότερον ξυχκατατίϑεσαι quis σεερὶ τούτων τὴν αὐτὴν δόξαν, ἢ ἀντιφῃς; KAA, Ovx i ἔχωζε , ἀλλὰ ξυγχωρῶ, ἕἵνα σοι καὶ περανϑῇ ὁ
λόγος, καὶ Pogyíg τῷδε χαρέφωμοι. zu. Πύτερον δὲ περὶ μὲν μέαν ψυχὴν ἐστι τοῦτο, περὶ δὲ δύο καὶ πολλὰς οὔκ ἔστιν; ΚΑΑ“. Οὔκ, ἀλλὰ καὶ ὁ περὶ δύο καὶ πολλάς. ΣΙ. Οὐκοῦν καὶ άϑραις ἅμα χαρί-- ζεσθαί ἐστι μηδὲν σκοπούμενον τὸ ) βέλειατον; Κ44. Οἷμαι ἢ ἔγωγε. LVIL za. Ἔχεις οὖν εἰπεῖν, αἵτινές εἰσεν o. ἐπιτηδεύαεις οὐ τοῦτο ποιοῦσαι; Uéh- λον δέ, cb (oiu, ἐμοῦ ἐρωτῶντος, ἢ * ἣ μὲν ἄν σοι δοκῇ τούτων εἶναι, φάϑι » ἢ δ᾽ ἂν μή, μὴ φάϑι. πρῶτον δὲ σκεφώμεϑα τὴν αὐλητικήν. οὐ δοκεὶ σοί τοιαύτη Tig εἶναι, ὦ Καλλίκλεις,; τὴν ἡδονὴν ἡμῶν μόνον διώχειν», ἀλλο δ᾽ οὐδὲν φροντίζειν; KA.
E Ἐπ᾿
84 ᾿ , PLATONIS e,p 502.2. b. e,
Ἔμοιγε δοκεῖ. ΣΏ. “Οὐκοῦν καὶ αἷ τοιαίδε ἅπασαι, oiov .ἥ ᾿κιϑαρισεικὴ ἡ ἐν τοῖς ἀγῶσι; ; KA4. Na. ΣΙ. τί δέ; ἡ τῶν χορῶν διδασκαλία , καὶ ἡ τῶν διϑυράμβων ποίησις, oU τοιαύτη τίς GOL καταφαΐέ- »ἔραι; ἢ ἡγῇ τι φροντίξειν Eimolay τὸν Μέλητος, ὅπως ἐρεῖ τι τοιοῦτον ὖόϑεν ἂν οἱ ἀκούοντες βελτέους γέγνοιντο; ἢ 0 τι μέλλει χαριεῖσθαι τῷ ὄχλῳ τῶν ϑεατῶν; KA 4. filo δὴ τοῦτό γε, ὦ “Σώκρατες, 'Κινησίου γε πέρι. 242. Τὶ δὲ ó πατὴρ αὐτοῦ Μἐ- λης; ἢ πρὸς τὸ βέλτιστον βλέπων ἐδόκει σοι πεϑα- ρῳδεῖν; ἢ ἐκεῖνος μὲν οὐδὲ πρὸς τὸ ἥδιστῳν; ἡνία γὰρ ᾷδων τοὺς ϑεατάς. ἀλλὰ δὴ σκόπει" οὐχὶ ἢ τε κιϑαρῳδικὴ δοκεῖ σοι πᾶσα καὶ 7) τῶν διϑυράμβων ποέησις ἡδονῆς χάριν εὑρῆσϑαι; ; KAA. "Euoiyt. Z2. Τί δὲ δὴ ἡ [ σεμνὴ αὕτη καὶ ϑαυμαστὴ ἡ τῆς τρα- γῳδίας ποίησις ; ép o ἐσπούδακε; ; πότερόν ἐστιν αὐτῆς τὸ ἐπιχείρημα καὶ ἢ σπουδὴ ; ὡς σοὶ δοχεῖ, χαρίξεσθαι. toi ϑεαταῖς μόνον, ἢ ἢ καὶ διαμάχεσθαι ἐάν τι αὐτοῖς ἡδὺ μὲν 9 καὶ κεχαρισμένον, πονήρον δέ; ὅπως τοῦτο μὲν μὴ ἐρεῖ " εἰ δέ τι τυγχάνει ἀη- δὲς καὶ ὠφέλιμον, τοῦτο δὲ καὶ λέξεε καὶ ἄσεται, &d» τε χαίφωσιν ἐάν τε μὴ ; ποτέρως σοι δοκεῖ πα- ρεσχευάσϑαι ἡ τῶν εἸραγῳδιῶν ποίησις ; K4A4A. “λον δὴ τοῦτό γε, ὦ “Σώκρατες » ὅτι πρὸς τὴν ἢδο- γὴν μᾶλλον ὥρμηται , Καὶ τὸ χαρίξεσϑαι τοῖς ϑεα- ταῖς. Zl. Οὐκοῦν τὸ τοιοῦτον, ὦ Καλλίκλεις, ἔφα- μὲν γῦν δὴ κολακείαν εἶναι. KA. Πάνυ ys. zn “Φέρε δή, εἴ τις περιέλοιτο τῆς ποιήσεως πάσης ré
΄
΄
-
4.e. p 595.4, 5. GORGIAS. 85
τε μέλος καὶ τὸν ῥυϑμὸν καὶ τὸ μέτρον», ἄλλο τε ἢ λόγοι 7ίγνονται τὸ λειπόμενον ; KA 4. ᾿Ανάγκη. zn. Οὐκοῦν πρὸς πολὺν ὄχλον καὶ δῆμον οὗτοι M- gore oí λόγοι; ; ΚΑΑ. Φημί. ΣΩ. δημηγορίᾳ ἄρα τίς ἐστιν ἡ 3j ποιητική. KA A. Φαίνεται. ΣΩ. Οὐκοῦν ἡ ῥητορικὴ δημηχορία: ἂν εἴη, ἢ οὗ ῥητο- ρεύειν δοκοῦσέ σοι οἵ ποιηταὶ ἐν τοῖς ϑεάτροις ; : ΚΑΑ. "Euows. X2. νῦν ἄρα ἡμεῖς εὑρήκαμεν ῥητορικὴν τινα πρὸς δῆμον, τοιοῦτον, οἷον παίδων τε ὁμοῦ καὶ γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν, καὶ δούλων καὶ ἐλευθέρων, ἣν ov πάνυ ἀγάμεθϑα' κολακικὴν γὰρ αὐτὴν φαμεν εἶναι. ΚΑ4. Πάνυ γε. LVIIL. Σ. Εἶεν" τί δὲ ἡ πρὸς τὸν ᾿4ϑηναίων δῆμον ῥητορικὴ καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς ἐν ταῖς πόλεσι δήμους τοὺς τῶν ἐλευϑέρων ἀνδρῶν ; τί ποτε ἡμῖν αὕτη ini; πότε- ρόν σοι δοκοῖσι πρὸς τὸ βέλτιστον ἀεὶ λέγειν οἵ ῥήτορες, τούτου στοχαζόμενοι » ὅπως oi πολῖται ὡς βέλτιστοι ἔσονται διὰ τοὺς αὐτῶν λόγους ; ; ἢ καὶ οὗτοι | πρὸς τὸ χαρίζεσϑαι τοῖς σολέταις ὡρμημένοι, καὶ ἕνεκα τοῦ ἰδίον τοῦ αὑτῶν ὀλιγωροῦντες τοῦ κοινοῦ ὥρπερ παισὶ προσομιλοῦσι τοῖς δήμοις, χα- ρίξζεσϑαι αὐτοῖς πειρώμενοι μόνον » εἰ δὲ γε βελ-- τέους ἔσονται ἡ ἢ χείρους διὰ ταῦτα, οὐδὲν φραντίζου- σιν; KA44. Οὐχ ἁπλοῦν ἔτι τοῦτο ὃ ἐρωτᾷς. εἰσὶ μὲν γάρ, οἵ κηδόμενοι τῶν πολιτῶν λέγουσιν ἃ Ai- γουσιν 4 εἰσὶ δὲ καὶ οἵους σὺ λέγεις. — 242. ᾿Βξαρκεῖ. εἰ ydg καὶ τυῦτό ἐστι: διπλοῦν » τὸ μὲν ἕτερόν ποῦ τοῦτον κολακεία ὧν εἴη καὶ αἰσχρὰ δημηγορέα,
- 86 PLATONIS »., 593. «- b. c. d
τὸ δ᾽ ἕτερον καλόν, τὸ παρασκευόζειν ὁπὼς ὡς (841- τιίσται ἔσονται τῶν πολιτῶν αὖ φψυχαΐ, καὶ ἀεὶ δια- μάχεσθαι λέγοντα τὰ βέλτιστα, εἶτε ἡδίω sits ἀη-- δέστερα ἔσται τοῖς ἀκούουσιν. ἀλλ' οὐ πώποτε σὺ ταύτην εἶδες τὴν δητορεκήν" ἢ εἴ τινα ἔχεις τῶν -ῥη- τόρων τοιοῦτον εἰπεν, τέ οὐχὶ καὶ ἐμοὶ αὐτὸν ἔφρα- σὰς τίς ἐστιν; KA. ᾿Δλλὰ μὰ Δία oix ἔχω ἔγωγέ σου δἰ πεῖν τῶν 78 γῦν ῥητόρων οὐδένα. Z2. τέ δέ;
τῶν παλαιῶν ἔχεις τινὰ εἰπεῖν, Ov ὅντινα αἰτίαν ἔχου- σιν ᾿4ϑηναῖοι βελτίους γεγονέναι, ἐπειδὴ ἐκεῖνος ἤρξατο δημηγορεῖν » ἂν τῷ πρόσϑεν χρόνῳ χεέφους ὄντες ; ἐγὼ μὲν ydg οὔκ οἶδα, τίς ἐστιν οὗτος. KA A.
τί δέ; . Θεμιστοκλέα οὐκ ἀκούεις ἄνδρα ἀγαϑὸν χε- γονότα, καὶ Κίμωνα, καὶ Μιλτιάδην , καὶ Περικλέα τουτονὶ ἐὸν νεωσεὶ τετελευτηκότα, οὗ καὶ σὺ ἀχή- à κοας; ΣΩ. Εἰ ἔσει γε, ὦ Καλλέκλεις, ἣν πρότερον σὺ ἔλεγες d ἀρετήν ; ἀληϑής, τὸ τὰς ἐπιϑυμίας ἀπο- πιμπλάναι καὶ τὸς αὑτοῦ καὶ τς τῶν ἄλλων" δὲ δὲ μὴ τοῦτο, ἀλλ o ὅπερ ὃν τῷ ὑστέρῳ λόγῳ ἠναγκάσθημεν ἡμεῖς ὅμολογεῖν, ὅτι, αἵ μὲν τῶν ἐπιθυμιῶν πληροὗμε- ναι βελτίω ποιοῦσι τὸν ἄνϑρωπον, ταύτας μὲν ἀποτε- Adv, αἷ δὲ χείρω, μή" τούτου δὲ τέχνη τις εἶναι"
τοιοῦτον ἄνδρα τούτων τινὰ γεγονέναι & ἔχεις εἰπεῖν; Κ44. Οὖκ ἔχω ἔγωγε πῶς εἴπω. LUX. ΣΩ. "4X1 ἐὰν ζητῇς καλῶς, εὑρήσεις. ἔδωμεν δὴ οὑτωσὶν ἀτρέ- μα σκοπούμενοι, εἴ τις κούτων τοιοῦτος γέγονε. φέρε γάρ, ó ἀγαϑὸς ἀνὴρ x«i ἐπὲ τὸ βέλτιστον λέγων ἅ ἂν λέγῃ, ἄλλο τι ἢ οὐκ εἰκῇ ἐρεῖ, ἀλλ ἀποβλέπων
€. p. 504, a. b. e. GORGIAS. 87
περός τι; ὥςπερ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες δημιουργοί, βλέ: ido πρὸς τὸ ἑαυτῶν & ἔργον ἕκαστος οὐκ εἰκῆ ἐκλεγό- ος προρφέρων ü προς φέρει πρὸς τὸ ἔργον τὸ αὑτοῦ,
dii ὅπως ἄν εἶδός τι αὐτῷ σχῇ τοῦτο ὃ ἐργάζεται. οἷον, εἰ βούλει ἰδεὶν τοὺς Suy gdqovs , τοὺς oixodó- μους, τοὺς γαυπηγοὺς, τοὺς ἄλλους πάντας δημι-- ᾿ ουργοὺς » ἅγεινα βούλει αὐτῶν , ὡς εἰς τάξιν τινὰ ἔχαστος ἕκαστον τίϑησιν, ὃ ἂν τιϑῇ, καὶ προσαναγ'- καζξειν τὸ ἕτερον τῷ ἑτέρῳ πρέπον τε εἶναι καὶ ἀρ- μόττειν, ἕως ἂν τὸ ἅπαν ξυστήσηται τεταγμένον τε καὶ κεκοσμημένον πρᾶγμα" καὶ οἵ τε δὴ ἄλλοι Óq- μιεουργοί, καὶ οὺς νῦν jj ἐλέγομεν, oi περὲ τὸ σῶ- μα παιδοτρίβαι τε καὶ ἰατροί, κοσμοῦσί πον τὸ σῶμα καὶ ξυντάσσουσιν᾽ ὁμολογοῦμεν οὕτω τοῦτ᾽ ἔχειν, ἢ οὔ; ΚΑΑ͂. Ἔστω τοῦτο οὕτῳ. 244. Τά- ξεως ἄρα καὶ κόσμου τυχοῦσα οἰκίᾳ χρηστὴ a» εἴη, ἀταξίας δέ, μοχϑηρά; KAA. Φημί. ΣΏ. Ovx- οὖν καὶ πλοῖον ὡσαύτως; KAA4. Ναί. ΣΩ. Καὶ μὴν καὶ za σώματά φαμεν τὸ ἡμέτερα; ΚΑΑ͂. Πάνυ γε. 241, Τί δ᾽ ἡ ψυχή; ἀταξίας τυχοῦσα ἔσται χρηστὴ, ἢ 5 τἀξεώς τε καὶ κόσμου τινός; KAA. Avdy- x ἐκ. τῶν ἔμπροσϑεν καὶ τοῦτο ξυνομολοχεῖν. ΣΩ. Τί οὖν ὄνομά ἐστιν ἐν τῷ σώματι τῷ ἐκ τῆς τάξεώς τε καὶ τοῦ κόσμου γιγνομένῳ; KA.A. ᾿Ἵγίειαν καὶ ἰσχὺν ἴσως λέγεις. 2. Ἔχωγε. Τί δὲ αὖ τῷ ἐγ τῇ ψυχῇ ἐχγιγνομένῳ ἐκ τῆς τάξεως καὶ τοῦ κό- guoV; πειρῶ εὑρεῖν καὶ εἰπεῖν ὥςπερ ἐκείνῳ τὸ ὄνο- μα. ΚΑΑ. Τί δὲ οὐκ αὐτὸς λέγεις, ὧ Σώκρατες;
4
Z2. ᾿Αλλ εἴ σοι ἥδιόν. dori» , ἐγὼ ἐρῶ" σὺ δέ, ὧν pé» σοι δοχῶ ἐγὼ καλῶς λέγειν , φάϑι" εἰ δὲ μή, ἔλεγχε καὶ μὴ ἐπίτρεπε. ἔμοιγε δοκεῖ ταῖς μὸν το τοῦ σώματος τάξεσιν ὄνομα εἶναι ὑγιεινὸν , ἐξοὺ ἐν αὖ- τῷ ἡ ὑγίεια γίγνεται καὶ ἡ ἄλλη ἀρετὴ τοῦ σώματος. ἔστι ταῦτα, n oUx ἔςτιν; ΚΑΑ. Ἔστι. 24. Ταῖς δὲ τῆς ψυχῆς τάξεσί τε καὶ κοσμήσεσι νόμιμόν τε καὶ »όμος, ὅϑεν καὶ νόμιμοι γίγνονται καὶ κόσμιοι"
ταῦτα δ᾽ ἔστι δικαιοσύνη τε καὶ σωφροσύνη" φὴς ἢ οὔ; "; ΚΑΑ. Ἔστω. LX. 242. Οὐκοῦν πρὸς ταῦτα αὖ βλέπων ὁ ὃ ῥήτωρ ἐκεῖνος ó τεχνικός TE xai dya dis καὶ τοὺς λόγους προσοίσει ταὶς ψυχαῖς, οὗς ἂν λέγη, καὶ τὰς πράξεις ἁπάσας" καὶ δῶρον ἐάν τε διδῷ, δώσει, καὺ ἐάν τι ἀφαιρῆται ; ᾿ἀφαιρήσεται, σρὸς τοῦτο ἀεὶ τὸν νοῦν ἔχων, ὅπως ἂν αὐτοῦ τοῖς πολί- ταῖς δικαιοσύγη μὲν ἐν ταῖς ψυχαῖς γίγνηται, ἀδι- κία δὲ ἀπαλλάττηται, καὶ σωφροσύνη μὲν iyyiyrn- ται, ἀκολασία δὲ ἀπαλλάττηται, καὶ ü ἄλλη ἀρετὴ ἐγγέγνηται, κακία δὲ ἀπίῃ; ; ξυγχωρεῖς ἢ οὔ; KA4A.
Ξυγχωρῶ. ΣΙ. Τί γὰρ ὄφελος, ὦ Καλλέκλεις, σώ- ματί γε χάμνοντε, καὶ μοχϑηρῶς διακειμένῳ σιτία πολλὰ διδόναι καὶ τὰ ἥδιστα , ἥὲποτά, E ἀλλ ὅτι-- oU» , ó μὴ ὁ ὀγήσει αὐτὸ toO" ὅτε πλέον, ἢ τοὐναντίον, κατά γε τὸν δίκαιον λόγον, καὶ ἔλαττον»; ἔστι ταῦ- ταὴ οὔ; ΚΑ4Ζ4. Ἔστω. ΣΩ. Οὐ yde, οἶμαι, λυσιτελεῖ μετὰ μοχϑηρίας σώματος Ur OQ. ἀνάγκη ydg οὕτω καὶ ζῇν μοχϑηρῶς" ἢ οὐχ οὕτω; ΚΑΑ͂. Nal. ΣΩ.. Οὐκοῦν καὶ τὰς ἐπιϑυμίας ἀποπιμπλάνγαι, viu»
88 PLATONIS «dep 505.4 |
|
». 59δ. α, 5.4. .GORGIAS. 89
πεινῶντα φαγεῖν ὅσον βούλεται , 5 διψῶντα πιεῖν, ὑγιαένοντα μὲν ἐῶσιν οὗ ἰατροὶ ὡς τὰ πολλά" xd- 4»OFTO δέ, ὡς ἔπος εἰπεῖν, οὐδέποϊ ἐῶσιν ἐμπίπλα- σθαι ὧν ἐπιϑυμεῖ; ξυγχωρεῖς τοῦτό y* καὶ σὺ; ΚΑΑ. ἜἜγωχγε. zn. Ihgi δὲ ψυχήν » ὦ ἄριστε, οὐχ ó αὐτὸς τρόπος; ἕως μὲν ἂν πονηρὰ 7 , ἀνόητός τὸ οὖσα καὶ ἀκόλαστος καὶ ἄδικος καὶ ἀνόσιος, &lg- ys αὐτὴν δεῖ τῶν ἐπιϑυμιῶν , καὶ μὴ ἐπιτρέπειν & à ἄττα ποιεῖν, ἢ dq ow βελείων ἔ ἔσται; φὴς ἢ ov; KAA. pl. Z4). Οὕτω ydg που αὐτῇ opt »o» τῇ ψυχῇ. KA4A. Πάνυ ye. 22. Οὐκοῦν» τὸ ᾿εἔργειν low» ἀφ᾿ ὧν ἐπιϑυμεῖ κολάξειν; KAA. “ναί. 2. TÓ κολαζεσϑαὲ à ἄρα τῇ ψυχῇ ἄμεινόν ἐστι». ἢ ji ἀκολασία, ὥςπερ σὺ νῦν δὴ ᾧ eov. KA44. Οὐκ ol. ἅττα λέγεις, ὦ “Σώκρατες ; ἀλλ ἄλλον τινα ἐρώτα. 242. Οὗτος ἀγὴρ οὐχ ὑπομένει, ὠφελούμε-- ψος καὶ αὐτὸς τοῦτο πάσχων ; περὲ οὐ ὁ λόγος. ἐστί, κολαζόμενος. JCA.A. Οὐδὲ γέ μοι μέλει οὐδὲν ὧν σὺ λέγεις, καὶ ταῦτὸ σοι Γοργίου χώριν ἀπεκρινάμην. ΣΏ. Ele»: τὶ οὖν δὴ ποιήσομεν; μεταξὺ τὸν λόγον καταλείψομεν; ; ΚΑΑ. Αὐτὸς γνώσῃ. ΣΩ.᾽4λλ᾿ οὐδὲ τοὺς μύϑους φασὶ μεταξὺ ϑέμις εἶναι καταλείπει», ἀλλ᾽ ἐπιϑέντας κεφαλὴν » ἵνα μὴ ἄνευ κεφαλῆς πε- ρἤη. ἀπόκριναι οὖν καὶ τὰ λοιπά, ἵνα ὑμῖν ὃ λό- yos κεφαλὴν λάβῃ. {,Χ]. ΚΑΑ. Ὡς βίαιος εἶ, ὦ Σώκρατες" ἐὰν δὲ ἐμοὶ πείϑη, ἐάσεις χαΐφειν τὸν λό- ; γον τοῖπτον, ἢ καὶ ἄλλῳ τῳ διαλέξῃ. ΣΩ. Τίς οὖν ὥλλος ἐθελήσει: μὴ γάρ τοι ἀτελῆ γε τὸν λόγον κ-
99 - PLATONIS dc, p. 500, ἃ. b
ταλείπωμεν. ΚΑΑ. Αὐτὸς δὲ οὐκ. ἂν δύναιο desi. y τὸν λόγον, 5 λέγων κατὰ σαυτόν » ἢ ἀποκφι- νόμενος σαντῷ; Z2. Ἵνα μοι τὸ τοῦ ᾿Ἐπιχάρμου “γένηται ,ἃ προτοῦ δύο ἄνδρες ἔλεχον, εἷς ὧν ἔκα:-" νὸς γέχωμαι; ἀτὰρ κινδυνεύει ἀναγχαιότατον εἶκαι οὕτως. εἶ μέντοι ποιήσομεν, οἶμαε ἔγωγε χρῆμαι πάντας ἡμᾶς φιλονείκως ἔχει» πρὸς τὸ εἰδέγαε τὸ ἄλη- Sig τί ἔστι περὶ ὧν λέγομεν, καὶ τί ψεῦδος" κοινὸν γὰρ ἃ) αϑὸν ἅπασι, φανερὸν γενέσϑαι. αὐτό. δέεεμε μὲν οὖν τῷ λόγῳ ἐγώ , ὥς ἄν μοε δοκῇ ἔχειν. ἐεὼὰν δὲ τῳ ὑμῶν μὴ τὰ ὄντα δοχῶ ὁμολογεῖν i ἐμαιτῷ, zo ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ ἐλέγχειν. οὐδὲ γάρ τοι ἔγωγε εἰδὼς λέγω, ἃ λέγω, ἀλλὰ ζητῶ κοινῇ nec ὑμῶν" ὥςτε, &y τι φαίνηται λέγων ὃ ἀμφιςβητῶν ἐμοί, à ἐγὼ πρῶτος ξυγχωρήσομαι. λέγοι μέντοι Taie, εἰ Qoxsi. . Ζρῆναι διαπερανϑῆναι τὸν λόγον" εἰ δὲ μὴ βοὺλε- σϑε, ἐῶμεν δὴ χαίρειν » x&i ἀπίωμεν. ΓῸΡ. A ἐμοὶ μὲν οὐ δοκεῖ, ὦ Σώκρατες, χφῆναί se» ἀπιδ- ναι, ἀλλὰ διεξελθεῖν σὲ τὸν λόγον" φαΐνεκαε δὲ μοι καὶ τοῖς ἄλλοις δοκεῖν. βούλομαι γὰρ ἔγωγε καὶ αὐτὸς ἀχοῦσαι σοῦ αὐτοῦ διζάντος τὰ ἐπίλοιπα. Zu. ᾿Αλλὰ μὲν δὴ , ὦ Τοργίω, καὶ αὐτὸς ἡδέως μὲν ἄν «Καλλικλεῖ τούτῳ ἔτε διελεγόμην. , ἕως αὐτῷ τὴν τοῖ “Ἀμφίονος ἀπέδωκα ῥῆσιν ἀντὶ τῆς τοῦ Ζήϑον" ἔπει δὴ δὲ σὺ, ὦ Καλλίκλεις, οὐκ ἐϑέλεις ξυνδιαπερᾶναι τὸν λόγον, ἀλλ οὖν ἐμοῦ γε ἀκούων ἐπιλαμβώνον, ἐάν 1i σοι δοκῶ μὴ καλῶς λέγει»" xa με ἐὰν ἐξελέγο
ξῃς, oUx ἀχϑεασϑήσομαι σοί, ὥςπερ σὺ ἐμοί, ἀλλα
“ d.c,» 507,4 — GORGIAS. ' 9i
μέγιστος εδεργέτης παρ ἐμοὶ à ἀναγεγράψηῃ. KA A. “ἐγε, ὦ ᾿γαϑέ, αὐτὸς καὶ πέραινε. ἸΩΧΙ. 70. Aixovs δὴ ἐξ ἀρχῆς ἐμοῦ ἀναλαβόντος τὸν λόγον. "dom τὸ Ed καὶ τὸ ἀγαθὸν τὴ αὐτό ἐστιν; Οὗ ταυτόν, ὡς ἐγὼ xoi Καλλικλῆς ὡμολογήσαμεν. ne- τερον δὲ τὸ ἡδὺ ἕνεκα τοῦ ἀγωθοῦ πραπτέον, ἢ τὸ ἀγαϑὸν ἕνεκα τοῦ 25506 ; Τὸ ἡδὺ ἕνεκα τοῦ ἀγα- Sob. Ηδὺ δέ ἐστε τοῦτο , οὗ παραγενομένου ἡδό- μεϑα, ἀγαϑὸν δέ, οὗ παρόντος ἀγαϑοὶ ἐσμέν; ; πάνυ ye prm μὴν ἀγαϑοί ye ἐσμὲν καὶ ἡμεῖς, καὶ τὰ ἄλλα πάντα, ὅσα ἀγαϑά ἐστιν, ἀρετῆς τινὸς παρωγενομένης; ἔμοιγε, δοκεῖ ἀγαγκαῖον εἶναι, ὦ Καλ- λίκλεις. dta μὲν δὴ ἢ γε ἀρετὴ ἑκάστου καὶ σκεύους καὶ σώματος, καὶ ψυχῆς αὖ καὶ ζῴου παντὸς οὐχ οὗ- Tec εἰκῆ κάλλιστα παραγίγνεται, ἀλλὰ τάξει καὶ ὀρϑότητι καὶ τέχνῃ, La ἑκάστῳ ἀποδέδοται αὖ- τῶν. diga ἔσει ταῦτα ; Ἐγὼ μὲν γὰρ δὴ φημι. τύ- ἕξει ἄρα τεταγμένον καὶ κεκοσμημένον ἐσεὶν ἢ ἡ ἀρετὴ ἑκάστου. Φαίην ἂν ἔγωγε. Κύσμος τις ἄρα ἐγγε- γόμενος ἐν ἑμόστῳ ὃ δκάσεον οἰκεῖος ἀγαϑὸν παρ- έχει ἕκαστον τῶν ὄντων. ἼἜἜμοιγε δοκεῖ. Καὶ ψυχὴ ἄρα κόσμον t ἔχουσα. τὸν ἑαντῆς ἀμείνων τῆς ἀκοσμήτου: ᾿Ανάγκη. ᾿Αλλὰ μὴν 5 7 κόσμον ἔχου-- σα, ποσμία; Πῶς ydo οὐ μέλλει; : Ἢ δέ ye κοσμία, σώφρων; Πολλὴ ἀνάγκη. "H ἦρα σώφρων ψυχὴ ἀγαϑή. ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω παρὰ ταῦτα ἄλλα φάναι, M φίλε. Ἰαλλίκλεις " σὰ δ᾽ εἰ ἔχεις, δίδασκε. ΚΑ4. “ἐγ, ὦ γαϑέ ΣΩ. Δέγω δή, ὅτι, εἰ 7j σώφφων. ἀγα-
9 ων PLATONIS — pfo.eb.e d,
$3 - iow, 5 τοὐναντίον 3 σώφρονι πεπονϑεῖα, κακή ἐστιν" ἦν δὲ αὕτη ἢ ἄφρων, τὸ καὶ ἡ ἄκό- λαυτος. Πάνυ ys. Καὶ μὴν ye σώφρων τὰ προσήκοντα πράττοι ἢ ὧἔν καὶ negl ϑεοὺς καὶ mei ἂν- ϑρώπους; ; οὗ γὰρ ἂν σωφρονοῖ τὰ μὴ προσήκοντα πράττω». ᾿Ανάγκη ταῦτ᾽ εἶναι οὕτω. Καὶ μὴν πεερὶ μὲν ἀνθρώπους τὰ προσήκοντα πράττων, δίκαξ ἂν πράττοι à περὶ δὲ ϑεούς, c ὅσια" τὸν δὲ τὰ δίκαια καὶ ὅσια πράττοντα ἀνάγκη δίκαιον καὶ ὅσιον εἶναι; Ἔστι ταῦτα. Καὶ μὲν δὴ καὶ ἀγδρεῖόν 78 ἀνάγκη; οὐ γὰρ δὴ σώφρονος ἀνδρός ἐστιν οὔτε διώκειν οὔτε φεύγειν ἃ μὴ προσήκει , ἃλλ ἃ δεῖ, καὶ πράγματα καὶ ἀνθρώπους καὶ ἡδονὰς καὶ λύπας, φεύγειν καὶ διώκει» καὶ ὑπομένοντα καρτερεῖν, ὅπου δεῖ" ὥςτε πολλὴ ἀνάγκη, ὦ Καλλίκλεις, τὸ» σώφρονα, ὥςπερ ᾿ διήλθομεν, δίκαιον ὄντα καὶ ἀνδρεῖον καὲ ὅσιον, ἀγαϑὸν ἄνδρα εἶναι ᾿τελέως , τὸν δὲ ἀγαϑὸν εὖ τε καὶ καλῶς πράττειν, ἃ ἂν πρήνττῃ" ᾿ τὸν δ᾽ εὖ πρᾶτ-. τοντα, μακάριόν τὸ καὶ εὐδαίμονα εἶναι, εἶὸν δὲ πονηρὸν καὶ κακῶς πράττοντα , ἄϑλιον' οὗτος δ᾽ ἄν εἴη ὁ ἐναντίως ἢ ἔχων τῷ σώφρονι, $ ἀκόλαστος, ὃν σὺ ἐπήνεις. LXIII. ᾿Εγὼ μὲν οὖν οὕτω τα ὕτα "in ϑέμαι, καὶ φημὲ ταῦτα ἀληϑῆ εἶναι. εἶ δὲ ἀληϑῆῇ, τὸν βουλόμενον, ὡς ἔοικεν, εὐδαίμονα οὐδ σωφροσύνην μὲν διωκτέον καὶ ἀσκητέον, ἀκολασίαν δὲ φευκτέον ὡς ἔχει ποδῶν ἕκαστος ἡμῶν, καὶ παρασκευ- αστέον ἑαυτὸν μάλεστα μέν, μηδὲν δεῖσθαι τοῦ κο- λάζεσϑαι, ἐὰν δὲ δεηθῇ ἢ αὐτὸς ἢ ἄλλος τις κῶν
|
"TEM 508, «* — GORGIAS. 93
οἰκείων, ἢ ἰδιώτης ἣ ἢ πόλις, Pierio Se καὶ κολαστέον, εἰ μέλλει εὐδαίμων εἶναι. οὗτος ἔμοιγε δρκεῖ ὃ σκοπὸς εἶγαε, πρὸς € ὃν βλέποντα δεῖ ζῆν, καὶ σαντα εἰς τοῦτο τὰ αὑτοῦ ξυντείνοντα καὶ τὰ τῆς πόλεως, ὅπως δικαιοσύνη παρέσται καὶ σωφροσύνη τῷ μακαρίῳ μέλλοντι ἔσεσϑαι, οὕτω πράττειν, οὔκ ἐπιϑυμίας ἐῶντα ἀκολάστους εἶναι, καὶ ταύτας ἐπι- χειροῦντα πληροῦν " ἀγήνυτον κακόν., λῃστοῦ βίον ζῶντα. οὔτε γὼρ a» ἄλλῳ ἀνθρώπῳ προςφιλὴς ἅ a» εἴη ὁ τοιοῦτος , οὔτε ϑεῷ" κοινωνεῖν γὰρ ἀδύνατος"
ὕτῳ δὲ μὴ vt κοινωνία, φιλία οὐκ ἂν εἴη. φασὶ δ᾽
οὗ σοφοί, ὦ ΜΚαλλίκλεις, καὶ οὐρανὸν καὶ γῆν, καὶ ϑεοὺς καὶ ἀνθρώπους, τὴν κοινωνέαν ξυνέχειν καὶ φιλίαν καὶ κοσμιότητα καὶ σωφροσύνην καὶ δικαιό- τητα, «(καὶ τὸ ὅλον τοῦτο διὰ ταῦτα κόσμον καλοῦ- σιν, . ἑταῖφε,) οὐκ ἀκοσμίαν οὐδὲ ἀκολασίαν. υὺ δέ μοι δοκεῖς οὗ προσέχειν τὸν γοῦν τούτοις, καὶ ταῦ- τα σοφὸς & ὦν, ἀλλὰ λέληϑέ σε ὅτι ἡ ἰσότης ἢ γεω-- μετρικὴ καὶ ἐν ϑεοῖς καὶ ἐν ἀνθρώποις μέγα δύνα- ται" σὺ δὲ πλεονεξίαν olt, δεῖν ἀσκεῖν" .7εωμετρίας γὲρ «μελεῖς. εἶεν" ἢ ἐξελεγκεέος δὴ οὗτος ó λόγος ἡμῖν ἐστιν, ὡς οὐ δικαιοσύνης καὶ σωφροσύνης κτήσει εὐδαίμονες οἱ εὐδαίμονες, κακέας δὲ οἱ ἄϑλιοι ἄϑλιοι.
35 εἰ οὗτος ἀληϑής ἐστι, σχεϊτέον, τί τὰ ξυμβαΐ- γνοντα. τὰ πρόσϑεν ἐκεῖνα, ὦ Καλλίκλεις ; ξυμβαί- vet πάντα, ép. οἷς σὺ με ἤρου, » εἰ σπουδάζων λέγοι- μι, λέγοντα, ὅτι κατηγορητέον εἴη καὶ αὑτοῦ καὶ υἱέος καὶ ἑταίρου, ἐάν τι ἀδικῇ . καὶ τῇ ῥητορικῇ
94 PLATONIS bos, d.e
ἐπὶ τοῦτο ρηστέον" καὶ ἃ πῶλον αἰσχύνῃ Qov.£vy- χωρεῖν, ἀληϑῆ ὦ age ἦν, τὸ εἶναι τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἐδι- «εἶσθαι, ὅσῳπερ αἴσχιον, τοσούτῳ κάκιον" καὶ τὸν μέλλοντα ὀρθῶς ῥητορικὸν ἔσεσθαι, δίκαιον ἄρὰ ἔδει εἶναι καὶ ἐπιστήμανα τῶν διοικίων, ὃ αὖ Fog- γίαν ἔ ἔφη Πεῶλος δὲ αἰσχύνην ἁμολογῆσαι. LXIV. Τούτων δὲ οὕτως ἐχόγνων, σκεψώμεθα » τέ ποῖ ἐστίν , ἃ σὺ ἐμοὶ ἀνειδίζεις, «ρα, καλῶς λέγεται ἢ » oU, ὡς ἄρα ἐγὼ οὐχ οἷός v εἰμὲ βοηϑῆσαε ovr
ἐμανεῷ, οὔτε τῶν φίλων οὐδενὶ οὐδὲ τῶν οἰκείων,
φὐδ᾽ ἐχσῶσαι ἐκ τῶν μεγίσεων κινδύνων, εἰμὶ δὲ ἐπὶ τῷ βονλομένῳ, ὥςπερ οἱ ἄτιμοι τοῦ ἐθάλοντος, ἄν τε τύπτειν βούληται ----- τὸ νεανικὸν δὴ τοῦτο τὸ τοῦ σοῦ d — ἐπὶ κόῤῥης, ἐὰν τε χρήματα ἀφαιρεῖαϑαι,
d» τὲ ἐκβάλλειν i ἐχ τῆς πόλεως, ἐάν τε, τὸ ἔσχατον,
ἀποχτεναι. καὶ οὕτω δεακεΐαϑαι, πάντων δὴ ei-
σχιστόν ἐστιν, ὡς ὁ σὸς λόγος" ὃ δὲ δὴ ἐμός, Sens πολλάκις μὲν ἤδη εἴρηται, οὐδὲν δὲ κωλύει παὶ ἔτι λέγεσθαι" οὔ φημι, ὦ Καλλίκλεις, τὸ τύπεεσϑαι ἐπὶ κόῤῥης ἀδίκως αἴσχιστον εἶναι, οὐδὲ ys τὸ τέμνεσϑοιι οὔτε τὸ σῶμα τὸ ἐμόν , οὔτε τὸ βαλλά»- μον" ἀλλὰ τὸ τύπτειν καὶ ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ ἀδίκως καὶ τόμνειν » καὶ αἴαχιον καὶ κάκιον, καὶ κλέπτειν p ἅμα καὶ ἀνθραποδίζεσϑαι, καὶ τοιχωρυχεῖν » καὶ ξυλλήβδην ὁτιοῦν ἀδικεῶν καὶ ἐμὲ καὶ τὰ | ἐμαὶ , τῷ ἀδικοῦντι καὶ κάκιον xal αἴσχιον εἶναι, ἢ ἐμοὶ τῷ ἀδικουμένῳ. ταῦτα ἡμῖν ἄνω ἐχεῦ ἐν τοῖς ἔμπρο- eO» λόγοις. οὕτω φαγέντα, ὡς ἐγὼ λέγω, κατέχετωι
time.
᾿Ξ
... 552... c. d, ^ incl 8, d 95
xui δόδεται, καὶ εἰ ἀγροικότερόν τι εἰπεῖν ἐστι, σι- ϑηροῖς καὶ ἀδωμαντίνοις λόγοις, ὡς γοῦν ἂν δόξειεν οὗτωσίν" οὖς σὺ εἰ μὴ λέσεις, ἢ σοῦ “τις νεανικώτε- ρος, οὐχ οἷόν τε, ἄλλως λέγοντα, ἢ ὦ ὡς ἐγὼ νῦν λέγω, καλῶς λέγειν. ἐπεὶ ἔμοιγε 6 αὐτὸς λόγος lori» ἀεί, ὅτι ἐγὼ ταῦτα οὐκ οἶδα ὅπως ἔχει" ὅτι μέντοι, ὦ» ἐγὼ ἐντεεύχηχα, ὥςπερ νῦν, οὐδεὶς οἷός τ ἐστὸν ἄλ.- λως λέγων μὴ οὗ καταγέλαστος. εἶναι. ἐγὼ μὲν οὖν αὖ τίθημι ταῦτα οὕτως ἔχειν. εἰ δὲ οὕτως ἔχει, καὶ μέγιστον τῶν καχῶν ἐσεῖν ἡ ἀδικία τῷ ἀδικοῦντι, καὶ ἔτει τούτου μεῖζον μεγίστου ὄντος, εἰ οἷόν τε, τὸ ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δίκην" τίνα ἂν βοήϑειαν μὴ δυνάμενος ἄνθρωπος οηϑεῖν ξαυτῷ ιαταγέλαστος e» τὴ ἀληϑείᾳ εἴη; ἄρα οὗ ταύτην, ἥτις ἀποτρέψει τὴν μεγίστην ἡμῶν βλάβην; ἀλλὰ πολλὴ ἀνώγκη. τούτην εἶναι τὴν αἰσχέστην βοήϑειαν μὴ δύνασθαι βοηϑεῖν μήτε ἑαυτῷ μήτε τοῖς αὑτοῦ φίλοις τε καὶ οἰκείοις" δευτέραν δέ, τὴν τοῦ δευτέρου κακοῦ, καὶ τφέτην, τὴν τοῦ τρίτου . καὶ τἄλλα οὕτως, ὡς ἑκάστου χαχοῦ μέγεθος πέφυκεν. οὕτω καὶ χάλλος τοῦ δυνα- τὸν εἶναι ip ἕκαστα βοηϑεῖν' καὶ αἰσχύνη τοῦ μή. - ἄρα ἄλλως ἢ οὕτως ἔχει, ὦ Καλλέκλεις ; ; KA4A. Οὐκ ἄλλως, LXV. ΣΩ. δυοῖν οὖν ὄντοιν, τοῦ ἀδικεῖν τε καὶ ἀδικεῖσθαι, μεῖζον μὲν καχόν φαμεν τὸ ἀδι- κεῖν, ἔλαττον δὲ τὸ ἀδικεῖσθαι. τί οὖν ἄν maga- σκευασίμενος ἄνϑραπος βοηϑήσειεν αὑτῷ, ὥςτε ἀμ- φοτέρας τὰς ὠφελείας ταύτας ἔχειν, τὴν τὲ ἀπὸ τοῦ μὴ ἀδιχεῖν καὶ τὴν πὰ τοῦ μὴ ἀϑικεῖσθαι; πότερα
96 DE ronis d. e, p. 510.4. b.
δύναμιν ἢ βούλησιν; ὧδε δὲ λέγω" πότερον, ἐδὶν μὴ βούληται ἀδικεῖσϑαι, οὐκ ἀδικήσεται » ἢ» ἐὰν δύ- »αμιν παρασκευάσηταν τοῦ μὴ ἀδικεῖσθαι, οὐκ ἀδι- κήσεται; ΚΑ. Δῆλον δὴ τοῦτό γε, ὅτι ἐὰν δύνα- μιν». 242. Τί δὲ δὴ τοῦ ἀδικεῖν; πότερον, ἐὰν μὴ βούληται ἀδικεῖν 'j ἱκανὸν τοῦτ᾽ ἐστίν; oU ydo ἀδι-- κήσεε" ἢ καὶ ἐπὶ τοῦτο δεῖ δύναμίν τινα καὶ τέχνην παρασκευάσασϑαι, ὡς, ἐὼν μὴ μάϑῃ αὐτὰ καὶ ἀσκή- σῃ, ἀδικήσει; τί οὐκ αὐτό γέ μοι τοῦτο ἀπεκρένω, ὧ Καλλίκλεις; πότερόν σοι δοκοῦμεν ὀρθῶς ἀναγκασϑῆ- yat ὁμολογεῖν ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν λύγοις ἐγώ τε καὶ Πῶλος, ἢ οὔ, ὕ, ἡνίκα ὡμολογήσαμεν μηδένα βουλόμενον ἀδικεῖν, ἀλλ᾿ ἄκοντας τοὺς ἀδικοῦντας πάντας ἀδικεῖν; ΚΑΔΑ. Ἔστω σοι τοῦτο, ὦ Σώχρατες, οὕτως, ἕνα δια- περάνῃς τὸν λύγον». Z2. Kai ἐπὶ τοῦτο ἄρα, ὡς ἔοικε, παρασκευαστέον ἐστὶ δύναμίν τινα καὶ τέχνην, ὅπως μὴ ἀδικήσομεν. ΚΑ44. πάνυ 7ε. ΣΏ. Τίς οὖν ποὶ
ἐστὲ τέχνη τῆς παρασκευῆς τοῦ μηδὲν ἀδικεῖσθαι ἢ 3 ὡς ὀλίγιστα; σκέψαι, εἰ t σοί δοκεῖ ἡπερ ἐμοί. ἐμοὲ μὲν ya δοκεὶ τῇδε" ἢ ἢ αὐτὸν ἃ ἄρχειν δεῖν ἐν τῇ πόλει, ἢ ἢ rv- ραγνεῖν ; ἢ τῆς ὑπαρχούσης πολιτείας ἑταῖρον εἶναι.
ΚΑΑ. “Ὁρᾷς, o “Σώκρατες, ὡς ἐγὼ ἕ ἕτοι εἶμι ἐπαι- vay, ἄν τι καλῶς λέγης; τοῦτό μοι δοκεῖς πάνυ καλῶς εἰρηκέναι. LXVI. ΣΩ. Σκόπει δὴ καὶ τόδε ἐάν aos δο- κῷ εὖ λόγειν. φίλος μοι δοκεῖ ἕκαστος ἑκάστῳ εἶναι ὡς οἷόν τε | μάλιστα, ὃ ὀνπερ οἱ παλαιοί τε καὶ σοφοὶ ὁ λέγου- σιν, ὅ ὅμοιος τῷ ὁμοίῳ. οὗ καὶ σοί; KAA. ἽἜμοιγε.
Z1. Οὐκοῦν ὅπου τύὐραννός ἔστιν ἄρχων ἄγριος καὶ
.0, ἃ. ἃ, e. p. 511, a. SORGUM- 97
ἀπαίδευτος, εἴ τις τούτου ἐν τῇ πόλει πολὺ βιλτίων shy, φοβοῖτο δήπου ἂν αὐτὸν ὃ τόραγννος, καὶ τούτῳ ἐξ ἅπαντος τοῦ νοῦ οὐκ ἂν ποτε δύναιτο φίλος γενέ- σθαι; ΚΑΑ. Ea ταῦτα. 242. Οὐδὲ γε, εἴ τις πολὺ φαυλότερος εἴη, οὐδ᾽ ἂν οὗτος " καταφρονοῖ yop ἂν αὑτοῦ ὃ τύραννος, καὶ οὐκ ἂν ποτε ὡς πρὸς φίλον σπουδάσειε. K44. Χαὶ ταῦτ᾽ ἀληϑῆ. 242. «Δείπε- ται δὴ ἐκεῖνος μόνος ἄξιος λόγου φίλος τῷ τοιούτῳ, ὃς ἂν ὑμοήϑης ὦν, ταυτὰ ψέγων xai ἑπαινῶν, ἐθέλῃ ἄρχεσϑαι καὶ ὑποκεῖσθαι τῷ ἄρχοντι. οὗτος μέγα ἐν ταύτῃ τῇ πόλει δυνήσεται" ταῦτον οὐδεὶς χαίρων ἀδι- κήσει. οὐχ οὕτως ἔχει; ΚΑ44.. Nai. ΣΙ. Εἰ ἄρα τις ἐννοήσειεν ἐν ταύτῃ τῇ πόλει τῶν νέων, τίνα ὧν τρό- πον ἐγὼ μέγα δυναίμην , καὶ μηδείς μὲ ἀδικοίη, αὕτη, ὡς ἔοικεν» ὁδὸς αὐτῷ ἐστιν, εὐϑὺς ἐχ νέου ἐθίζειν αὑτὸν τοῖς αὐτοῖς χαίρειν καὶ ἄχϑεσϑαι τῷ δεσπότῃ, καὶ | παρασκευάζειν, à ὅπως ὁτιμάλιστα ( ὅμοιος : ἔσται ἐκείγῳ" οὐχ οὕτω; ΚΑΑ. Nal. 242. Οὐκοῦν τοὑτῳ τὸ μὲν μὴ ἀδικεῖσθαι καὶ μέγα δύνασθαι, ὡς ὃ ὑμέτερος λόγος, ἐν τῇ πόλει διαπεπράξεται. ΚΑΑ. ͵ Πάνυ γε. 242. Mg ov» καὶ τὸ μὴ ἀδικεῖν; ἢ πολε λοῦ δεῖ, εἴπερ ὅμοιος ἔσται τῷ ἄρχοντι ὄντι ἀδίκῳ, καὶ παρὰ τούτῳ μέγα δυνήσεται; ἀλλ᾽, οἶμαι ι ἔγωγε, πᾶν τοὐναντίον οὕτωσὶν 7) παρασκευὴ ἔσται αὐτῷ, ἐπὶ τὸ οἵῳ τε εἶναι ὡς πλεῖστα ἀδικεῖν, χαὶ ἀδικοῦντα μὴ διδόναι δίκην" 7 γάρ; ; KAA. Φαίνεται. 2.2. Οὐχοῦν τὸ μέγιστον κακὸν αὐτῷ ὑπάρξει, μοχϑηρῷ Orr τὴν» ψυχὴν καὶ λελωβημένῳ, διὰ τὴν μίμησιν τοῦ δεσπό- PLAT. Ον, Tox. HL G
-
΄
98 PLATONIS : a, b. «
τοῦ καὶ ὲ δύκαμιν; ΚΑ4.. Οὐκ οἶδ᾽ ὅπη στρέφεις Exe groze τοὺς λόγους ἄγω καὶ κάτω, ὦ «Σώκρατες- ἢ εὖ οἶσθα, ὅτεοὗῦτος Ó μιμούμενος τὸν μὴ μιμούμενον ἐχεῖ γον οὐπτοκτενὸ, ἐὼν «βούληται , xai ἀφαιρήσεται το ὄντα ; ; 25. Οἷδα, ὦ ᾿γαϑὲ Μαλλίκλεις, εἰ μὴ χωφός y εἰμί , xxi σοῦ ἀκούων καὶ Πώλου ἃ "tre “τολλάκις, καὶ τῶν ἄλλων ὀλίγου πάντων τῶν ἐν τῇ πόλει. ἀλ- λὰ καὶ σὺ. ἐμοῦ ἄκουε, ὅτι ἀποκτεγεῖ μέν, ἂν βοὺ- ληται, ἀλλὰ πονηρὸς ὧν καλὸν κἀγαϑὸν ὄντα. ICA A. Οὐκοῦν τοῦτο δὴ καὶ τὸ ἀγανακτητόν ; 2. Ov νοῖν ys ἔχοντι, ὡς ὃ λόγος σημαΐνει" ἢ οἴει δεῖν τοῦτο
παρασκευάξεσϑαι ἄνϑρωπον, ὦ ὡς πλεῖστον χφόνον om
καὶ μελετᾷν τὰς τέχνας ταὗτας, αἷ ἡμᾶς αἰεὶ ἐκ τῶν κινδύνων σώζουσιν, ὕςπερ καὶ ἣν σὺ κελεύεις ἐμὲ μελετῶν τὴν ῥητορικὴν τὴν ἐκ τοῖς δικαστηρέοες δια- σώζουσαν; KA γαὶ μὰ dix ι ὀρϑῶς 7/3 σοι ξυμ- ϑουλεύω. LXVI. ΣΩ. Τὶ δέ, ὦ βέλτιστε; 9 καὶ ἢ τοῦ νεῖν ἐπιυτήμη σεμνή. τίς σοι δοχεῖ εἶναι; ΚΑΛ. Ms Δἴ οὐκ ἔμοιγε. 242. Kod μὴν σώζει ys καὶ αὔτη ἐκ ϑανάτου τοὺς ἀνθρώπους , ὅταν εἰς τοιοῖ- τον ἐμπέσωσιν, οὗ δεῖ ταύτης τῆς ἐπιστήμης. εἶ δ᾽ αὖ- τη σοι δοκεῖ σμικρὰ εἶναι » ἐγώ σοι μείζονα ταύτης ἐρῶ, τὴν κυβερνητικήν, ἢ 4 οὗ μόνον τὰς ψυχὰς σώζει, ἀλλὰ. καὶ τὰ σώματα καὶ τὰ χρήματα. ἐκ τῶν ἐσχέ- τῶν κινδύνων, ὥςπερ ἢ ῥητορικὴ" καὶ αὕτη μὲν προς-
ἐσταλμένη ἐστὶ καὶ xoculn , καὶ οὐ σεμνύνεται ἐσχη- ματισμένη, ὡς ὑπερήἠφανόν τι διαπραττομένη, ἀλλὰ
—— MÀ ——— —— ————— ÀaÓ—
ταυτὰ διαπραττομένη τῇ δικανιχῇ, ἐὰν μὲν ἐξ Aiyi-
d. e. p. 515. a, b, GORGIAS. οὐ της. δεῦρο σώση, οἶμαι, δῦ ὀβολοὺς ἐπράξατο " ἐὰν δὲ
ἐξ Αἰγύπτου ἢ ἐκ τοῦ Πόντου, ἐὰν πάμπολυ, ταὺ- τῆς τῆς μεγάλης εδεργεσίας, σώσασα ἃ γῦν δὴ ἔλεγον, καὶ αὐτὸν καὶ παῖδας καὶ χρήματα καὶ forman ἀποβιβάσασα εἰς τὸν λιμένα δύο δραχμὰς énodta- το καὶ αὐτὸς Ó ἔχον τὴν τόγνην καὶ ταῦτα διαπρα-- ξάμενος, ἐχβάς, παρὰ τὴν ϑάλατταν καὶ τὴν vay περιπατεῖ iy μετρίῳ. σχήματι. λογίξισϑαι γάρ, οἷ- μαι, ἐπίσταται, ὅτι ἄδηλόν ἐστιν, οὗςτινάς τε ὠφόληκε τῶν ξυμπλεόντων, οὐκ ἐάσας καταποντωϑῆναι , καὺ οὔςτινας ἔβλαψεν, εἰδώς, ὅτι οὐδὲν αὐτοὺς βελτίους ἐξεβίβασεν ἢ ἥ οἷοι ἐνέβησαν, οὔτε τὰ σώματα oUte τὰς ψυχάς. λογίζεται οὖν, ὅτι οὖν, εἰ μέν τις μεγάλοις καὶ ἀνιάτοις ,οσήμασι κατὰ τὸ σῶμα ξυνεχόμενος μὴ ἀπεπνίγη, ovrog. μὲν ἀϑλιός à ἐστιν, ὅτι οὐκ ἀπέϑανε, καὶ οὐδὲν ὑπ αὐτοῦ ὠφέληται" εἰ δέ τις ἄρα i» τῷ τοῦ σώματος τιμιωτέρῳ τῇ ψυχῇ πολλὰ νοσήματα ἔχει: καὶ ἀνίατα, τούτῳ δὲ βιωτέον ἐστί, καὶ τούτον ὀνή- σειεν, ἂν te ἐκ ϑαλάττης, ἂν τε ἐκ δικαστηρίου, ἐάν' τε ἄλλοϑεν ὅποθενοῦν σώξη᾽ ἀλλ' οἶδεν ὅτι οὐκ ἄμει:- và» ἐστι ζῆν τῷ μοχϑηρῷ ἀνθρώπῳ ᾿ κακῶς γὰρ ἀνάγ- xn ἐστὶ ζῆν. LXVHE Διὰ ταῦτα οὐ γόμος ἐστὶ σεμ-- »ύνεσϑαι τὸν κυβερνήτην», καίπερ σώξοντα ἡμᾶς " οὐδὲ yt, ὦ ϑαυμάσιε, τὸν μηχανοποιόν, t ὃς οὔτε στράτη- γοῦ, μὴ ὅτε κυβερνήτου, οὔτε ἄλλου οὐδενὸς ἐλάτ- τῷ ἐνίοτε δύναται σώξειν" πόλεις γὰρ ἔστιν ὅτε δας σώξει" μή σοι δοκεῖ κατὰ τὸ» δικανικὸν εἶναι; καὶ τοῦ εἰ βούλοιτο λέγειν, ᾧ Καλλίκλεις, ὅπερ "bj,
400 PLATONIS «4 o. p. 525.2
σεμνύνων τὸ πρᾶγμα j καταχώσειεν ἂν ὑμᾶς τοῖς λό- γοις, λέγων καὶ παρακαλῶν ἐπὶ τὸ δεῖν γίγνεσθαι μηχανοποιοὺς, ὡς οὐδὲν τἄλλα ἐστίν" ἱχανὸς γὰρ αὖ- τῷ ὁ λόγος.- ἀλλὰ σὺ οὐδὲν $ ἥττον αὑτοῦ καταφρονεῖς καὶ τῆς τέχνης τῆς ἐχείνου, καὶ ὡς ἐν ὀνείδει ἄποκα- λέσαις ἂν μηχανοποιόν, καὶ τῷ υἱεῖ αὑτοῦ ovt a» δοῦναι ϑυγατέρα ἐθέλοις , οὔτ ἂν αὐτὸς λαβεῖν τὴν ἐκείνου. καΐτοι, ἐξ ὧν τὰ σαυτοῦ ἐπαινεῖς, τένε δι- «αἰῳ λόγῳ τοῦ μηχακοποιοῦ καταφρονεῖς καὶ τῶν ἄλλων, ὧν νῦν δὴ ἔλεγον; οἷδ᾽ ὅτι φαίης ἄν βελτίων εἶναι καὶ ἐχ βελτιόνων. τὸ δὲ βέλτιον εἰ μὴ ἔστιν ὃ ἐγὼ λέγω , ἀλλ᾽ αὐτὸ τοῦτο ἐστὶν ἀρετὴ , τὸ adiu» αὑτὸν καὶ τὰ ἑαυτοῦ ὄντα ὅποϊός τις ἔτυχε, κατα- γέλαστός σοι ὃ ψόγος 7έγνεται zal μηχανοποιοῦ καὶ ξατροῦ καὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν, ὅσαι τοῦ σώζειν ἕνεκα πεποίηνται. ἀλλ᾽, ὦ μακάριε, ὅρα μὴ ἄλλο τε τὸ γεν- vato» καὶ τὸ ἀγαϑὸν ἢ τοῦ σώζειν τε καὶ σώξεσθϑαι.
μὴ γὰρ τοῦτο μέν, τὸ ζῶν ὁποσονδὴ χρόνον, τὸν γε |
ὡς αληϑῶς ἄνδρα εὐκτέον ἐστί, καὶ οὐ φιλοψυχη-
τέον, ἀλλὰ ἐπιτρέψαντα περὶ τούτων τῷ ϑεῷ καὶ |
πιστεύσαντα ταῖς γυναιξίν , ὅτι τὴν εἱμαρμένην , οὐδ' ἂν εἷς à ἐκφύγοι, τὸ ἐπὶ τούτῳ σκεπτέον, zie" ἂν τρό. pov τοῦτον, ὃν μέλλει χρόνον βιῶναι, ὡς ἄριστα : βιῴη ἄρα ἐξομοιῶν t αὑτὸν τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ, ἐν ἢ ἂν οἰκῇ; ; καὶ νῦν δὲ ἄρα δεῖ σε ὡς ὁμοιότατον χέγνε- σϑαι τῷ δήμῳ τῶν ᾿Αϑηναίων, ei | μέλλεις τούτῳ προς- edis εἶναι καὶ μέγα δύνασϑαι ἐν τῇ πόλει" rov ὅρα sb o0) λυσιτελεῖ καὶ ἐμοί, ὅπως μὴ, ὦ δαιμόνιε,
i bos 'GORGIAS. 101
σεεισύμεϑα ὅπερ φασὶ τὰς τὴν σελήνην καϑαιρούσας τοὺς Θετταλίδας " ξὺν τοῖς φιλτάτοις ἢ αἵρεσις ἡμῖν ἔσταε ταύτης τῆς δυνάμεως ἐν τῇ πόλει. εἰ δὲ σὺ . οἴει ὄγτινοῦν ἀνθρώπων παραδώσειν τέχνην τινα τοι-- αὑτὴν, ἥτις σε ποιήσει μέγα δύνασθαι ἐν “ἢ πόλει τῇδε, ὀνόμοιον ὄντα τῇ πολιτείᾳ, ele. ἐπὶ τὸ βέλτιον εἴτ᾽ ἐπὶ τὸ χεῖρον, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐκ ὀρθῶς βου- λεύῃ; ὦ Καλλίκλεις. - οὗ γὰρ μιμητὴν δεῖ εἶναι, ἀλ αὐτοφυῶς ὅμοιο» τούτοις, εἰ μέλλεις τε γνήσιον ἀπερ-- γάζεσϑαι εἰς φιλίαν τῷ ᾿᾿Ιϑηναίων δήμῳ, καί, ναὶ μὰ Δία, τῷ Πυριλάμπους γε πρός. ὅςτις ovy σε τούτοις ὅμοιότατον ἀπεργάσεται, οὗτός σε ποιήσει, ὡς ἐπι- ϑυμεῖς πολιτικὸς εἶναι, πολιτικὸν καὶ ῥητορικόν" τῷ αὑτῶν ydg ἤϑει λεγομένων τῶν λόγων ἕκαστοι yol- ρουσε, τῷ δὲ ἀλλοτρίῳ, ἄχϑονται, εἶ μὴ τι σὺ ἄλλο λέγεις, ὦ φίλη κεφαλή. λέγομέν τι πρὸς ταῦτα, ὦ Καλλίκλεις; ΧΙ͂Χ. ΚΑΑ. Οὐκ οἶδ᾽ δντινά μοι τρό- σον δοκεῖς εὖ λέγειν, ὦ Σώκρατες, πέπονϑα δὲ τὸ τῶν πολλῶν πάϑος" oU πάνυ 'σοι πείϑομαι. ΣΩΏ. Ὃ δήμου γὰρ ἔρως ἐνὼν ἐν τῇ ψυχῇ τῇ σῇ, ὦ Καλλί- κλεὲς, ἀντιοτατεῖ μοι" ἀλλ ἐὰν πολλάκις ἴσως καὶ βέλτιον ταυτὰ ταῦτα διασχοπώμεϑα, πεισϑήση. ἀναμνήσϑητι δ᾽ ovy, ὅτι δὺο ἔφαμεν εἶναι τὰς παρα- σχευὲς ἐπὶ τὸ ἕκαστον ϑεραπεύειν καὶ σῶμα καὶ ψυ- χήν" "μίαν μὲν, πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν, τὴν ἑτέραν δέ, πρὸς τὸ βέλτιστον, μὴ καταχαριζόμενον, ἀλλὰ διαμα--: χύμενον. οὗ ταῦτα ἢν, ἃ τότε ὡριζόμεϑα; KA A. Há- νυ γε. 242. Οὐκοῦν ἡ μὲν ἑτέρα, ἡ πρὸς ἡδονήν, ἀγεν- D]
δ
195 PLATONIS δι μεδλά, ας διε
' γς, καὶ οὐδὲν ἄλλο ἢ κολακείᾳ τυγχάνει, οὖσα ; ἢ γὰρ; ΚΑΑ. "Ἔστω, εἰ βούλει, σοι, οὕτως. — 2:2. H δέ γε ἑτέρα, ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται τοῦτο, εἴτε σῶ-- μα τυγχάνει ὄν, εἴτε ψυχή, 0 ϑεραπεύομεν; K 4.4. Hay γε. 24. "Ag οὗν οὕτως ἡμῖν ἐπιχειρησέον ἐστὸ τῇ πόλει καὶ τοῖς πολέταις, ϑεραπεύειν ὡς βελτέσεους αὐτοὺς τοὺς πολίτας ποιοῦντας; ἄνεν γὰρ δὴ τούτου,
. ὡς ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν δὑρίσκομεν, οὐδὲν ὄφελος &i-
λην εὐεργεσίαν οὐδεμίαν προςφέρειν,. ἐὰν μὴ καλὴ xü- yo 1 διάνοια i τῶν μελλόντων 1 ῇ χρήματα “τολλὸ λαμβάνειν, ἢ ῃ ἀρχὴν τίνων», 3] ἄλλην δύναμιν ἡ ἡντινοῦν. δῶμεν οὕτως ἔχειν; ΚΑΑ͂. πάνυ 25. εἴ 006 ἥδιον. ΣΩ. Ei οὖν παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους, ὦ αλλέκλεις, δημοσίᾳ πράξοντες quy πολιτικῶν πραγμάτων, ἐπὶ τὰ φἐκοδομικὰ, ἢ τειχῶν 3) νεωρίων y ἱερῶν ἐπὲ τὰ μέ- yita οἰκοδομήματα , πότερον ἔδει ὧν ἡμᾶς σχέψα.
eo, ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ἐξετάσαι, πρῶτον μέν , εἰ ἐπι- στάμεϑα τὴν τέχνην ἢ οὐκ ἐπιστάμεϑα τὴν οἰκοδομε- xi» καὶ παρὰ τοῦ ἐμάϑομεψ; ἔδει ὧν, 6j οὔ; ΚΑΑ. Πάνυ γε, 242. Οὐκοῦν δεύτερον αὖ τόδε, εἴ τι πῴποτε ' φἰκοδόμημα Φφχοδομήκαμεν ἰδίᾳ à 9) τῶν φίλων τινὶ 1 ἡμέτερον αὐτῶν, καὶ τοῦτο τὸ οἰκοδόμημα καλὸν ἢ αἰσχρόν ἐστι" καὶ εἰ μὲν εὑρίσκομεν σκοπούμενοι, δι-: δασκάλους τε ἡμῶν ἀγαϑοὺς καὶ ἐλλογέμους γεγονό- τας, καὶ οἰκοδομήματα πολλὰ μὲν καὶ καλὰ μετὰ τῶν διδασκάλων φικοδομημένα ἡμῖν, πολλὰ δὲ καὶ ἔδια ἡμῶν, ἐπειδὴ τῶν διδασκάλων ἀπολλάγημεν, οὕτω μὲν διω- κειμένων, γοῦν ἐχόντων ἦν ἂν ἰέναι. ἐπὶ τὰ δημόασιᾳ
c, d, 4. p. 515, a. GORGIAS. 103
ἔργα" εἰ δὲ pte διδάσκαλον εἴχομεν" ἡμῶν αὐτῶν ἐπι- δεῖξαι, οἰκοδομήματώ τε, ἢ μηδέν, ἢ ἢ πολλὰ καὶ μη- δενὸς ἄξια, οὕτω δὴ ἀνόητον ἦ ἣν δήπου ἐπιχειρεῖν τοῖς δημοσίοις ἔργοις, καὶ παρακαλεῖν ἀλλήλους ἐπὶ
αὐτά. φῶμεν ταῦτα ὀρϑῶς λέγεσϑαι, 7 οὔ; KA. Πάνυ γε. LXX. ΣΩ. Οὐκοῦν οὕτω πάντα τά τε ἄλλα, κἂν εἰ ἐπιχειρήσαντες δημοσιε ὑεεν, παρεκαλοῖ». μεν ἀλλήλους ὦ ὡς ἱκανοὶ ἰατροὶ ὄντες, ἐπεσκεψάμεθα δήπου ἂν ἐγώ τε σὲ καὶ σὺ ἐμὲ, φέρε πρὸς ϑεῶν, αὖ- τὸς δὲ ὁ “Σωκράτης πῶς ἔχει τὸ σῶμα πρὸς ὑγίειαν; ἢ εἰ δή τις ἄλλος διὰ “ΣΣωχράτην ἀπηλλάγη φόσου, ἢ δοῦλος ἢ ἐλεύθερος" κἂν ἐγώ, οἶμαι, περὸ σοῦ ἕπερα τοιαῦτα ἐσκόπουν" καὶ εἰ μὴ εὑρίσκομεν δὶ ἡμᾶς μηδένα βελτίω yeyovóra τὸ σῶμα μὴτε τῶν ξένων μήτε τῶν ἀστῶν, μῆτε ἄνδρα μήτε γυναῖκα, πρὸς Διὸς, ὦ Καλλίκλεις, οὐ καταγέλαστον ὧν ἣν τῇ ἄλη- | 94e sic τοσοῦτον ἀνοίας ἐλϑεῖν ἀνθρώπους, ὥςτε πρὸν ἰδιωτεύοντας πολλὰ μέν, ὅπως ἐτύχοιιεν, ποιῆσαι, πολλὰ δὲ κατορθῶσαι, καὶ γυμνάσασθϑαι ἱκανῶς τὴν τέχρην, τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο, ἐν τῷ πίϑῳ τὴν xs- ραμείαν ἐπιχειρεῖν μανϑάνειν , καὶ αὐτοὺς τε δημθ-
σιεύειν ἐπιχειρεῖν, καὶ ἄλλους τοιούτους παρακχάλεϊν, σύκ ἀνόητόν σοι δοκεῖ ἃ d»: εἶναι οὕτω πράττειν; KA.
"Epotye. zn. Ni » δέ, ὦ βέλτιστε ἀνδρῶν, ἐπειδὴ σὲ μὲν αὐτὸς ἄρτι ἄρχη πράττειν τὰ τῆς πόλεως «Quy uaa, ipi δὲ παρακαλεῖς, καὶ ὀνειδίζεις, ὅτε οὐ 7tgett- TO, OUx ἐπισκεψόμεθα ἀλλήλους, φέρε, Καλλικλῆς ἤδη τινὰ βελτίω πεποίηκε τῶν πολιτῶν; ἔστιν ὅστις
104 PLATONIS b. e. de
πρότερον πονηρὸς ὦν, ἄδικός τε καὶ ἀχόλαστος, καὶ ἄφρων, » διὰ Καλλικλέα καλός τε κἀγαθὸς γέγονεν, ἢ y ξένος ἢ ἀστὸς ἢ δοῦλος ἢ A ἐλεύϑερος ; λέγε μοι, id» τίς σε ταῦτα ἐξετάζη, ὦ Καλλίκλεις, τί ἐρεῖς; τένα ᾿ φήσεις βελτέω πεποιηκέναι ἄνϑρωπον τὴ ξυνουσίᾳ τῇ σῇ; ὀκνεῖς ἀποχρίνασθϑαι, εἴπερ ἐστὶ τοιόνδε τε ἔρ- yov σὸν ἔτι ἰδιωτεύοντος, «πρὶν δημοσιεύειν ἐπιζει- ρῶν; K KC A A. Φιλόνεικος εἶ, ὦ Σώκρατες. LXXI. ΣΩ. AX οὐ φιλονεικίᾳ γε ἐρωτῶ, ἀλλ᾽ ὡς ἀληϑῶς βου- λόμενος εἰδέναι , ὄντινά ποτε τρόπον οἷεε δεῖν πολε- τεύεσθαι ἐν ἡ ἡμῖν. 3 ἄλλου του ἄρα ἐπιμελήσῃ ἡμῖν ἐλϑὼν ixi τὰ τῆς πύλεως πράγματα, ἢ ὅπως δτιβέλ- . τιστοι οἱ πολῖται ὦμεν" ἢ οὐ πολλάκις ἢδη ὧμολο- γήκαμεν τοῦτο δεῖν πράττειν τὸν πολιτικὸν ἄνδρα; ὡμολογήκαμεν 5 οὔ; ἀποκρίνου. ἙὩμολογήκαμεν" ἐγὼ ὑπὲρ σοῦ ἀποκρινοῦμαι. Εἰ τοίνυν τοῦτο δεῖ τὸν ἀγαϑὸν ἄνδρα παρασκευάζειν τῇ ἑαυτοῦ πόλεε, νῦν μοι ἀναμνησϑεὶς εἰπὲ περὶ ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν, ὧν " ὀἀλέγῳ πρότερον ἕ ἔλεγες, “εἰ ἔτο σοι δοκοῦσιν ἀγαϑοὶ πολῖται γεγονέναι, Περικλῆς καὶ Κίμων καὶ Mil- τιάδης καὶ Θεμιστοκλῆς. KAA. ἽἜμοιγε. ΣΙ. Ovx- oV», εἴπερ ἀγαϑοί, δῆλον ὅ ὅτε ἕκαστος αὐτῶν βελτίους ἐποίξι τοὺς πολίτας ἀντὶ χειρόνων; ; ἐποίΐεε ἢ οὔ; KA A. "Enola. ΣΩ. “Οὐκοῦν, ὅτι Περικλῆς ἢ ἤρχετο λέ- ye ἐν τῷ δήμῳ, χείρους ἦσαν οἱ ᾿4ϑηναῖοι, v ὅτε τὸ τελευταῖα ἔλεγεν; ΚΑΑ. Ἴσως. Z42. Οὐκ ἔσως δή, ὦ βέλτιστε, ἀλλ ἀνάγκη ix τῶν ὡμολογημένων, εἴπερ ἀγαϑός 7 ἣν ἐκεῖνος πολίτης. ΚΑΑ͂, Τί οὖν
e. p. δι6, εὖ, GORGIAS, 105 ’
δή; 2f. Οὐδέν. ἀλλὰ τόδε μοι εἰπὲ ἐπὶ τούτῳ , 8 λέγονται ᾿4ϑηναῖοι διὰ Περικλέα βελτίους ysyové- ναι, ἢ πᾶν τοὐναντίον διαφϑαρῆναι ὑπ ἐκείνου. ταυτὶ γὰρ ἔγωγε ἀκούω, Περικλέα πεποιηκέναι 43ϑη- ψαιέους ἀργοὺς καὶ δειλοὺς καὶ λάλους καὶ φιλαρ- γύρους, εἰς μισϑοφορὰν πρῶτον καταστήσαντα. ͵ ΚΑ. Τῶν τὰ ὦτα κατεαγότων ἀκούεις ταῦτα, ὦ ᾿Σώκρατες. ΣΩ. ᾿4λλὰ τάδε οὐκέτι ἀκούω, ἀλλὰ olla σαφῶς καὶ iyo καὶ σύ, ὅτι τὸ μὲν πρῶτον εὐδοκίμει Τπερικλῆς, καὶ οὐδεμέαν αἰσχρὰν δίκην κατεψηφίσαν- τὸ αὐτοῦ ᾿Αϑηναῖοι, ἡνέκα χείρους ἤσαν" ἐπειδὴ δὲ καλοὶ κἀγαϑοὶ γεγόνεσαν ὑπ᾽ αὐτοῦ, ἐπὶ τελευτῇ τοῦ βίον “Περικλέους, κλοπὴν αὐτοῦ χατεψηφίσαντο, ὄλίγου δὲ καὶ ϑανάτου ἐτίμησαν, δηλονότι ὡς πον. ροῦ ὄντος. LXXIL ΚΑ. Τί οὐν; τούτου ἕνεκα κακὺς ἦ ἢν Περικλῆς; Z2." Oyoy , γοῦν ἂν ἐπιμελητὴς καὶ ἵππων καὶ βοῶν, τοιοῦτος ὧν, κακὸς ἃ ἂν ἐδόκει εἶναι, εἰ παραλαβὼν μὴ λακτίζοντας αὐτοὺς μηδὲ κυ- φίττοντας μηδὲ δάχνονιας » ἀπέδειξε ταῦτα ἅπαντα ποιοῦντας δὲ ἀγριότητα" ἢ οὐ δοκεῖ σοι κακὸς εἶναι ἐπιμελητὴς ὁςτισοῦν ὁτουοῦν toov, ὃς ἂν παραλα- βὼν ἡμερώτερα ἀποδεΐξῃ ἀγριώτερα Ἶ παρέλαβε; δοκεῖ, ἢ οὔ; KA4. Πάνυ 7ε, tva coi ὁ χαρίσωμαι. Z1. Kai τύὐδε τοίνυν μοι χάρισαι ἀποκχρινάμενον, σότερον καὶ ὅ ἄνϑρωπος ἕν τῶν. boo» ἐστὲ» ἢ οὔ, KA. Πῶς γὰρ ov; 242. Οὐκοῦν ἀνθρώπων Περι- κλῆς ἐπεμέλετο; KA4A. Nal. ΣΩ. Τί οὖν; οὖχ ἔδο αὐτοὺς, ὡς ἄρτι ὡμολογοῦμεν, δικαιοτέρους γεγονὸν
98 PLATONIS; ; . «b.
tov καὶ ? δύκαμιν; KA A... Οὐκ οἵδ᾽ c ὅπῃ στρέφεις ἕκα gtoze τοὺς λόγους ἄνω καὶ κάτω, ὦ “Σώκρατες: ἢ ci οἶσϑα, ὅτι οὗτος ὃ μιμούμενος τὸν μὴ μιμούμενον ἐχεῖ vo» cXroxts»eb, ἐὼν βούληται , xoi ἀφαιρήσεται To ὄντα ; ; Zn. Οἶδα, ὦ ᾿γαϑὲ Καλλίκλεις, εἰ μὴ κωφύς y εἰμὶ, καὶ σοῦ ἀκούων καὶ Πώλου ἢ ἄρτι πολλάκις, καὶ τῶν ἄλλων ὀλίγου πάντων τῶν ἐν τῇ πόλει. ἀλ-
Ad καὶ σὺ. ἐμοῦ ἃ ἀκοῦε, ὅτι ἀποκτενεῖ μέν, ἂν βοὺ-
ληται, ἀλλὰ πονηρὸς ὧν καλὸν κἀγαϑὸν ὄντα. KAA. Οὐκοῦν τοῦτο δὴ καὶ τὸ ἀγανακτητόν:; | ΣΩ. Ov νοῦν γε ἔχοντι, ὧς ὃ λόγος σημαΐνει" ἢ οἴει δεῖν τοῦτο παρασκευάζεσθαι ἄνϑρωπον, ὦ ὡς πλεῖστον χρόνον ζῆν, καὶ μελετᾷν τὰς τέχνας ταύτας, αἷ ἡμᾶς αἰεὶ ἐκ τῶν κινδύνων σώζουσιν, ὥςπερ καὶ ἣν σὺ κελεύεες ἐμὲ μελετῷᾷν τὴν ῥητορικὴν τὴν ἐκ τοῖς δικαστηρίοις δια- σώζουσαν; KA. "ναὶ μὰ fio ὀρϑῶς 73 cot ξυμ- βουλεύω. LXVI. 2:2. Τί δέ, ὦ βέλτιστε; ἢ καὶ ἢ τοῦ νεῖν ἐπιστήμη σεμνή τίς σοι δοχεῖ εἶναι; A44. Μὰ di' οὐκ ἔμοιγε. Z4. Καὶ μὴν σώξει 7ε καὶ αὕτη ἐκ ϑανάτου τοὺς ἀνθρώπους, ὅταν εἰς τοιοῦ- τὸν ἐμπέσωσιν, OU ὗ δεῖ ταύτης τῆς ἐπιστήμης. εἰ. δ᾽ αὖ- τη σοι δοκεῖ σμικρὰ εἶναι , ἐγώ σοι μείζονα ταύτης
ἐρῶ, τὴν κυβερνητικήν, ἢ ἢ οὐ μόνον τὰς ψυχὲς σώζει, ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα xei τὰ χρήματα. ἐκ τῶν ἐσχά- |
τῶν κινδύνων, ὥςπερ ἡ ῥητορικὴ" καὶ αὕτη μὲν προς- ἐσταλμένη ἐστὶ καὶ κοσμῖα, καὶ οὗ σεμνύνεται ἐσχη-
ματισμένη, ὡς ὑπερήφανόν τι διαπραττομένη, ἀλλα
ταυτὰ διαπραττομένη τῇ δικανικῇ, ἐὰν μὲν ἐξ iyi
| |
d. e, p. 615. a, b, GORGIAS. οὐ m δεῦρο σώσῃ, οἶμαι, 80 ὀβολοὺς ἐπράξατο " ἐὰν δὲ
ἐξ Αἰγύπτου ἢ ἐκ τοῦ Πόντου, ἐὰν πάμπολυ, ταὺ- της τῆς μεγάλης εδεργεσίας, σώσασα ἃ γῦν δὴ ἔλεγον, καὶ αὐτὸν καὶ παῖδας καὶ χρήματα καὶ fininae ἀποβιβάσασα εἰς τὸν λιμένα δύο δραχμὰς ἐπράξα-- το" καὶ αὐτὸς Ó Ero» τὴν τέχνην καὶ ταῦτα διαπρα- ξάμενος, ἐκβάς, παρὰ τὴν ϑάλατταν καὶ τὴν γαῦν περιπατεῖ ἐν μετρίῳ σχήματι. λογίξεσϑαι γάρ, οἷ- pot, ἐπίσταται, ὅτι ἄδηλόν i ἔστιν, οὕςτινάς τε ὠφέληχε τῶν ξυμπλεόντων, οὐκ ἐώσας καταποντωϑῆναι, καὺ οὔςτινας ἔβλαψεν, εἰδώς, ὅτι οὐδὲν αὐτοὺς βελτίους ἐξεβέβασεν ἢ 5 οἷοι ἐνέβησαν, οὔτε τὰ σώματα οὔτε τὰς ψυχάς. λογίζεται οὖν, ὅτι οὔκ, εἰ μέν τις μεγάλοις καὶ ἀνιότοις ,οσήμαδι κατὰ τὸ σῶμα ξυνεχόμενος μὴ ἀπεπνίγη, οὕτης μὲν ἀϑλιός ἐστιν, ὅτι οὖκ | ἀπέϑανε, καὶ οὐδὲν bm αὐτοῦ ὠφέληται" εἰ δέ τις ἄρα i» τῷ τοῦ σώματος τιμεωτέρῳ τῇ ψυχῇ πολλὰ νοσήματα ἔχει καὶ ἀνίατα , τούτῳ δὲ βιωτέον ἐστὶ, καὲ τοὗτον ὄνή- geizy , ἂν τὸ ἐκ ϑαλάττης, ἂν τε ἐκ δικαστηρίου, édy' τε ἄλλοθεν ὅποϑενοῦν σώζῃη" ἀλλ᾽ οἷδεν ὅτι οὐκ ἄμεις- và» ἐστι ζῇν τῷ μοχϑηρῷ ἀνθρώπῳ" κακῶς yde ἀνάγ- xn ἐστὶ ζῆν. LXVHL Διὰ ταῦτα ov νόμος ἐστὶ σεμ-- »ύνεσϑαι τὸν κυβερνήτην, καίπερ σώξοντα ἡμᾶς * οὐδὸ γε, ὦ ϑαυμάσιε, τὸν μηχανοποιόν, ὃς οὔτε στρατη-- γοῦ, μὴ ὅτι κυβερνήτου, οὔτε ἄλλον οὐδενὸς ἐλάτ- τῷ ἐνίοτε δύγαται σώξειν" πόλεις γὰρ ἔστιν ὅτε ὅλας σώξει" μή σοι δοκεῖ κατὰ τὸ» δικανικὸν εἶναι; . χαδ-ς τοῦ εἰ. βούλοιτο λέγειν, ᾧ Καλλίκλεις, ἅπερ ὑμᾶς,
100 PLATO NIS e, 4 e. p. 5» 5. «
σεμνύνων τὸ πρᾶγμα ; καταχώσειεν ἂν ὑμᾶς τοῖς λό- γοις; λέγων καὶ παρακαλῶν ἐπὶ τὸ δεῖν 7ίγνεσϑαι μηχανοποιούς, ὡς οὐδὲν τἄλλα ἐστίν" ἱκανὸς γὰρ αὖ- τῷ ὁ λόγος." ἀλλὰ σὺ οὐδὲν ἢ ἧττον αὑτοῦ καταφρονεῖς «αἱ τῆς τέχνης τῆς ἐχείνου, καὶ ὡς ἐν ὀνείδει etrroxa- λέσαις ἂν μηχανοποιόν, καὶ τῷ υἱεῖ αὑτοῦ οὔτ᾽ ἄν δοῦναι ϑυγατέρα ἐθέλοις, oUr ἂν αὐτὸς λαβεῖν τὴν ἐχείνου. καίτοι, ἐξ ὧν τὰ σαυτοῦ ἐπαινεῖς, τέγε δι-- «αἰῳ λόγῳ τοῦ μηχανοποιοῦ καταφρονεῖς καὶ τῶν ἄλλων, ὧν νῦν δὴ ἔλεγον; οἷδ᾽ ὅτι φαίης ἄν βελτίων εἶναι καὶ ἐκ βελτιόνων. τὸ δὲ βέλτιον εἰ μὴ ἔστιν ὃ ἐγὼ λέγω , ἀλλ᾽ αὑτὸ τοῦτο ἐστὶν ἀρετὴ, τὸ σώζειν αὑτὸν καὶ τὰ ἑαυτοῦ ὄντα ὅποϊός τις ἔτυχε, κατα- γέλαστός σοι ó ψόγος 7ίγνεται Ξαὶ μηχανοποιοῦ καὶ ἰατροῦ καὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν, ὅσαι τοῦ σώζειν ἕνεκα πεποίηνται. ἀλλ᾽, ὦ μακάριε, ὅρα μὴ ἄλλο τι τὸ γεν- vaioy καὶ τὸ ἀγαϑὸν ἢ ῃ τοῦ σώζειν τὸ καὶ σώζεσθαι. μὴ γὰρ τοῦτο μέν, τὸ ζῇν ὁποσονδὴ χρόνον, τόν yt ὡς ἀληθῶς ἄνδρα εὐκτέον ἐστί, καὶ οὗ φιλοψυχη- τόον, ἀλλὰ ἐτιερενντα περὶ τούτων τῷ ϑεῷ καὶ πιστεύσαντα ταῖς γυναιξίν , ὅτι τὴν εἱμαρμένην οὐδ᾽ ἂν εἷς à ἐκφύγοι, , τὸ ἐπὶ τούτῳ σκεπτέον, τίν᾽ ἂν τρό. ko» τοῦτον, ὃν μέλλει χρόνον βιῶναι, ὡς ἄριστα ᾿ fue ἄρα ἐξομοιῶν € αὑτὸν τῇ πολιτείᾳ ταύτῃ, ἐν ; ἂν οἰκῇ ; ; καὶ νῦν δὲ ἄρα δεῖ σε ὡς ὁμοιότατον χίγνε- σϑαι τῷ δήμῳ τῶν ᾿Αϑηναίων, εἰ | μέλλεις τούτῳ προς- φιλὴς εἶναι καὶ μέγα δύνασϑαι ἐν τῇ πόλει" τοῦϑ' ὅρα εἰ 00) λυσιτελεῖ καὶ ἐμοί, ὅπως μὴ, ὦ δαιμόνι:,
ire: ἃς 'GORGIAS. 101
πεισύμεϑα ὅπερ φασὶ τὰς τὴν σελήνην ͵,χαϑαιροὗσας xac Θετταλίδας" ξὺν τοῖς φιλτάτοις ἡ 7 αἵρεσις ἡμῖν ἔσται ταύτης τῆς δυνάμεως ἐν τῇ πόλει. εἰ δὲ σὺ . oit ὁντινοῦν ἀνθρώπων παραδώσειν τέχνην τινὰ τοι-- αὐτὴν, ἥτις σὲ ποιήσει μέγα δύνασθαι ἐν φῇ πόλει τῇδε, ὀνόμοιον ὄ ὄντα τῇ πολιτείᾳ, εἴτ ἐπὶ τὸ βέλτιον εἶτ᾽ ἐπὶ τὸ χεῖρον, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, οὐχ ὀρϑῶς βου- λεύῃ, M Καλλίκλεις.. οὗ ydg μιμητὴν δεῖ εἶναι, dii αὐτοφυῶς ὅμοιον τούτοις, εἰ μέλλεις τι γνήσιον ἀπερ- γάξεσϑαι εἷς φιλίαν τῷ ᾿ϑηναίων δήμῳ, καί, ναὶ μὰ ΖΔέα, τῷ Πυριλάμπους yt Wa ὅςτις οὖν ae τούτοις ὁμοιότατον ἃ ἀπεργάσεται, o τός σε ποιήσει, ὡς ἐπι- ϑυμεῖς πολιτικὸς εἶναι, πολιτικὸν καὶ ῥητορικόν" τῷ αὑτῶν ydg ἤϑει λεγομένων τῶν λόγων ἕχαστοι χαΐ- ρουσι, τῷ 0 ἀλλοτρίῳ, ἄχϑονται, εἶ μὴ τι σὺ ἄλλο λέγεις, ὦ φίλη κεφαλή. λέγομέν τι πρὸς ταῦτα, ὦ Καλλίκλεις; LXIX. KA. Ovx old. ertivd uot τρό- στον δοκεῖς εὖ λέγειν, ὦ Σώκρατες, πέπονθα δὲ τὸ τῶ -ολλῶν πάϑος" οὗ πάνυ 'σοι πείϑομαι. 2 δήμου γὰρ ἔρως ἐνὼν ἐν τῇ ψυχῇ τῇ σῇ, ὦ Καλλί- κλεις, ἀντιοτατεῖ μοι" ἀλλ ἐὰν πολλάκις ἴσως χαὲ βέλτιον ταυτὰ ταῦτα διασκοπώμεϑα ; πεισϑήσῃ. ἀναμνήσϑητι δ᾽ οὖν, ὅτι δύο ἔφαμεν εἶναι τὰς παρα- σκευὰς él τὸ ἕκαστον θεραπεύειν καὶ σῶμα καὶ ψν- χήν" ula» μὲν, πρὸς ἡδονὴν ὁμιλεῖν, τὴν ἑτέραν δέ, σιρὸς τὸ βέλτιστον, μὴ καταχαριζξόμενον, ἀλλὰ διαμα- χόμενον. οὐ ταῦτα ἢν, ἃ τότε ὡριζόμεϑα; ΚΑΑ. Πά-: vu γε. ΣΙ. Οὐκοῦν ἡ μὲν ἑτέρα, ἡ πρὸς ἡδονὴν, 4γε»- ᾿ i
109 PLATONIiS 4«p 514.2. b.c
»), καὶ οὐδὲν ἄλλο ἢ κολακεία τυγχάνει, οὖσα; ἢ 2e; KAA. "Esto, εἰ βούλει, σοι, οὕτως. ΣΏ. Ἣ δέ γε ἑτέρα, ὅπως ὡς βέλτιστον ἔσται τοῦτο, εἴτε σῶ- μα τυγχώνει ὃν, εἴτε ψυχή, ο ϑεραπεύομεν; ΚΑ͂Α. Πάνυ γε. ΣΩ. ἾΑῤ οὖν οὕτως ἡμῖν ἐπιχειρητέον ἐστὶ τῇ πόλει καὶ τοῖς πολίταις, ϑεραπεύειν ὡς βελτίστους αὐτοὺς τοὺς πολίτας "τοιοῦντας; ἄνευ γὰρ δὴ τούτου, . ᾿ὡς ἐν τοῖς ἔμπροσϑεν εὑρίσκομεν , οὐδὲν ὄφελος ἄλ- λην εὐεργεσίαν οὐδεμίαν προςφέρειν,. ἐὼν μὴ καλὴ xà- χαϑὴ ἡ διάνοια ἢ ῇ τῶν μελλόντων ἢ ῇ χρήματα “τορλλὰ λαμβάνειν, ἢ ῃ ἀρχὴν τιγω», ἢ) ἄλλην δύναμι ἡ ἡντινοῦν. ϑῶμεν οὕτως ἔχειν; ΚΑΑ. πάνυ γεν. εἴ σοι ἥδιον. 242. Ei ovy παρεκαλοῦμεν ἀλλήλους, ὦ αλλέχλεις, δημοσίᾳ πράξοντες qu» πολιτικῶν πραγμάτων, ἐπὶ τὰ φἰκοδομικὰ, ἢ τειχῶν ἢ) νεωρίων ἢ ἱερῶν ἐπὶ τὰ μέ- 2στα οἰκοδομήματα , “τότερον iO: ὧν ἡμᾶς σχέψα- 9004 ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ἐξετάσαι, πρῶτον μέν, εἰ ἐπι- στάμεϑα τὴν τέχνην ἢ οὐκ ἐπιστάμεθα τὴν οἰκοδομι-- κὴν καὶ παρὰ τοῦ ἐμάϑομεν; ἔδει ὧν, ἢ oU; Καὶ 44. Πόνυ γε, 242. Οὐκοῦν δεύτερον αὖ U τόδε, εἴ τι πώποτε φἰκοδόμημα ὠχοδομήκαμεν ἰδίᾳ ἢ) τῶν φίλων τινὶ ἢ
ἡμέτερον αὐτῶν, καὶ τοῦτο τὺ οἰκοδόμημα